1892, Ράιενμπεργκ, Πενσυλβάνια, γράφει ο Έντουαρντ Σπένσερ στο ημερολόγιό του. Ήταν λάτρης της δημοσιογραφίας, όταν κατάφερε να ανακαλύψει –κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων– την εφημερίδα New-York Times, η οποία για πρώτη φορά είχε κάνει την εμφάνισή της στο τυπογραφείο των γονιών του. Το ταλέντο που κατείχε, να μπορεί να φανταστεί πώς οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις θα έβγαιναν στο φως της διαλεύκανσης, τον ώθησε στο να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού του, οι οποίες ξεπερνούσαν τις προσδοκίες του. Αντιμέτωπος με μία διεφθαρμένη κοινωνία, κατά τη σκοτεινή Βικτωριανή εποχή, κατάφερε με τον δικό του τρόπο να επιβιώσει ψυχικά. Ώσπου η αμφισβήτηση της πραγματικότητας εισέβαλε στην καθημερινότητά του και έκτοτε οι καταστάσεις και τα γεγονότα άρχισαν να παίρνουν μία τελείως απρόσμενη τροπή.
Ο Έντουαρντ Σπένσερ είναι ένα παιδί, που όπως όλα τα παιδιά είχε όνειρα. Το μεγαλύτερο απ’ όλα, ήταν να σπουδάσει δημοσιογραφία και αγαπούσε να διερευνά τις ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Δηλαδή, ήταν φαινομενικά ένα φυσιολογικό παιδί. Ώσπου τα όρια της πραγματικότητας άρχισαν να θολώνουν. Η σκοτεινιά εξαπλωνόταν γύρω του και όλα έμοιαζαν με ένα καλοστημένο παιχνίδι, όπου εκείνος ήταν το πιόνι. Όλα αυτά, γραμμένα στο ημερολόγιό του, σηματοδοτούν μια πορεία που ακολουθείς με κομμένη την ανάσα. Η γραφή είναι κοφτερή,όπως αρμόζει σε ένα ημερολόγιο, μα συνάμα πολύ προσεγμένη και ακριβής. Η ιδέα, εξαιρετική. Η ροή σε παρασέρνει αβίαστα. Το μυστήριο, διάχυτο. Οι πινελιές τρόμου, έντονες. Συνεχίζεις προσπαθώντας να καταλάβεις τι συμβαίνει, όπως και ο ήρωας. Ο συγγραφέας παίζει επιτυχημένα με το μυαλό του αναγνώστη, τον βυθίζει σε μια σκοτεινή άβυσσο και τον παρασέρνει ως τις τελευταίες σελίδες!
Πόσο λεπτά τα όρια ανάμεσα στην λογική καί την τρέλα; Στην πραγματικότητα καί την φαντασία; Πώς το απλό ενδιαφέρον για κάτι που μας ελκύει,μπορεί να μετατραπεί σε εμμονή; Κι αν συμβεί αυτό,ποια τα αποτελέσματα στη ζωή μας; Πότε η αληθινή ζωή μοιάζει σαν παραμύθι καί πότε συμβαίνει το αντίστροφο; Άραγε,μπορούμε να διακρίνουμε την διαφορά καί να μην ''χαθούμε'' σε αυτόν τον ιδιόμορφο λαβύρινθο της σκέψης μας; Μπορεί ένα ημερολόγιο καταγραφής των σκέψεών μας να μας βοηθήσει να κρατήσουμε την ψυχική μας ισορροπία καί να μην ξεπεράσουμε τα όρια καί να μην οδηγηθούμε στο άλλο άκρο; Μπορεί αυτό το,κατά τ'άλλα φαινομενικά αθώο,ημερολόγιο να γίνει η αιτία της καταστροφής μας,ή,της διατήρησης της αλήθειας; Πόσα μπορεί να μας φανερώσει η ανάγνωση ενός ημερολογίου,ακόμη καί κάποιου αγνώστου; Θα είμαστε,άραγε,ποτέ απόλυτα έτοιμοι/ες να δούμε καί να δεχθούμε τις όποιες αλήθειες αναφέρονται μέσα σε ένα ημερολόγιο,ακόμη κι αν είναι πλημμυρισμένο από το σκοτάδι καί τον τρόμο; Φρέσκο ''αίμα'' στο λογοτεχνικό στερέωμα της χώρας μας καί με μία εξελίξιμη πένα,ο ανερχόμενος συγγραφέας Χρήστος Μαργέτας έρχεται να θέσει τις βάσεις για ένα αξιόλογο συγγραφικό μέλλον μέσω του πρώτου του βιβλίου,με τίτλο ''Το ημερολόγιο του Έντουαρντ Σπένσερ",που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Ένα μυθιστόρημα τρόμου,με την απαραίτητη δόση φαντασίας που ''παίζει'' ευφυώς τόσο με την ψυχολογία του κεντρικού ήρωα,αλλά καί του αναγνωστικού κοινού. "1892, Ράιενμπεργκ, Πενσυλβάνια, γράφει ο Έντουαρντ Σπένσερ στο ημερολόγιό του. Ήταν λάτρης της δημοσιογραφίας, όταν κατάφερε να ανακαλύψει –κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων– την εφημερίδα New-York Times, η οποία για πρώτη φορά είχε κάνει την εμφάνισή της στο τυπογραφείο των γονιών του. Το ταλέντο που κατείχε, να μπορεί να φανταστεί πώς οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις θα έβγαιναν στο φως της διαλεύκανσης, τον ώθησε στο να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού του, οι οποίες ξεπερνούσαν τις προσδοκίες του. Αντιμέτωπος με μία διεφθαρμένη κοινωνία, κατά τη σκοτεινή Βικτωριανή εποχή, κατάφερε με τον δικό του τρόπο να επιβιώσει ψυχικά. Ώσπου η αμφισβήτηση της πραγματικότητας εισέβαλε στην καθημερινότητά του και έκτοτε οι καταστάσεις και τα γεγονότα άρχισαν να παίρνουν μία τελείως απρόσμενη τροπή." (Περίληψη οπισθοφύλλου) Ο συγγραφέας σε καμία περίπτωση δεν μας προετοιμάζει εξ αρχής για το τι θα συναντήσουμε στις σελίδες του βιβλίου του. Όλα μοιάζουν ομαλά κι άκρως αληθοφανή όσον αφορά την ανάγνωση ενός ημερολογίου. Αυτό από την μία μεριά,μπορεί να φάνταζε πως ίσως να μας κούραζε,αλλά από την άλλη μεριά,όχι μόνο εντείνει το ενδιαφέρον μας,μα μας ξαφνιάζει ευχάριστα δημιουργώντας ένα αόρατο πλέγμα μυστηρίου. Γραφή κοφτή καί στακάτη ενισχυμένη από οικείο λεξιλόγιο,περιγραφικές εικόνες,σύντομους ρεαλιστικούς διαλόγους,εσωτερικό μονόλογο του κεντρικού ήρωα,καθώς καί περιεκτικά κεφάλαια. Χάρη στην μεστή ιστορία καί την συνεχόμενη δράση έχουμε ένα αρκετά καλογραμμένο κι ενδιαφέρον βιβλίο που διαβάζεται άκοπα. Εμένα μου άφησε αρκετά καλές εντυπώσεις καί σας προτρέπω να το διαβάσετε κι εσείς. Καλή ανάγνωση!
Αν πρέπει να το κατατάξω σε μια κατηγορία θα έλεγα μυστηρίου αλλά από την αρχή μέχρι το τέλος τα είδη εναλλάσσονταν με καταιγιστικό τρόπο οπότε παρακάτω θα εξηγήσω τι εννοώ!Ξεκινώντας την ανάγνωση βρέθηκα μπροστά σε μια σκηνή θρίλερ και μυστηρίου! Συνεχίζοντας την ανάγνωση διάβαζα μερικές σελίδες από το ημερολόγιο ενός τυπικού εφήβου που βρισκόταν στο τελευταίο έτος του σχολείου, τη ζωή και την οικογένεια του, πίσω στο 1800! Έπειτα η ατμόσφαιρα άρχισε να γίνεται πιο σκοτεινή, η φαντασία να μπλέκεται με την πραγματικότητα και ενώ το μυστήριο εξακολουθούσε να επικρατεί είχαμε και πολλά στοιχεία τρόμου και μεταφυσικά! Το τέλος δε, με σόκαρε και ήταν αυτό ενός ψυχολογικού θρίλερ! Σε λίγες μόνο σελίδες, καθώς πρόκειται για ένα μικρό σε όγκο ανάγνωσμα, ο συγγραφέας κατάφερε να ενσωματώσει πολλά ύφη, συναισθήματα και εμπειρίες! Η πρωτοπρόσωπη γραφή είχε ενδιαφέρον, ιδιαίτερα η επιλογή της τεχνικής του ημερολογίου! Το διάβασα σε 2 μόλις μέρες και το προτείνω σε όλους όσους αγαπούν τα παραπάνω είδη αλλά και μία ιστορία αρκετά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα! Αναμένω με αγωνία τη συνέχεια!
Μικρό και θαυματουργό το βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου τυχαία ευτυχώς. Ο συγγραφέας ξέρει πολύ καλά να παίζει με το μυαλό του αναγνώστη. Μέσα δεν θα βρει απλα σελίδες ημερολογίων που απέχουν χρονολογικά, θα βρει μια ιστορία που σε κάνει να θέλεις να γίνεις ντεντέκτιβ, θέλεις να γίνεις η σκιά του Σπένσερ και να λύσεις όλες τις τότε εποχής. Υποθέσεις που ήταν ανεξιχνίαστες και είχαν πλέον κλείσει. Την συνέχεια δεν μπορείς ποτέ να την προβλέψεις με την πένα του Χρήστου. Σε πηγαίνει σε μονοπάτια που το τέλος φαντάζει σαν να βγήκε από μια καλό γυρισμένη ταινία.
Χάθηκα σε λέξεις και τόπους με ομίχλη, στο παρελθόν και σε στενά που είχαν γεμίσει με αίμα. Θέλει πολύ φαντασία και μαεστρία για να δώσεις αυτό το ψυχολογικό σκεπτικό στον αναγνώστη.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα γιατί τίποτα δεν τελείωσε ο Έντουαρντ Σπένσερ έχει και συνέχεια... δεν γίνεται αλλιώς αυτός ο χαρακτήρας να ξεχαστεί τόσο εύκολα.
Μπράβο στον συγγραφέα που με έκανε να χαθώ σε ένα είδος μακριά από μένα, αλλά με τον τρόπο του με έκανε να το αγαπήσω.
Καταπληκτικό! Ο συγγραφέας καταφέρνει με ένα πολύ απλό αλλά συνάμα συναρπαστικό τρόπο γραφής, να σε ταξιδέψει στην Βικτωριανή εποχή μέσα από τα μάτια του ήρωα μας. Ο Έντουαρντ Σπένσερ φαίνεται σαν ένα φυσιολογικό παιδί, πολλά υποσχόμενο, με ένα λάμπρο μέλλον μπροστά του. Απο μικρό παιδί έχοντας παθιασμένη αγάπη για το μυστήριο, την εξερεύνηση αλλά και την λύση ανεξιχνίαστων υποθέσεων, θα προσπαθήσει να βρει το δρόμο του, αλλά και τον σκοπό του μέσα στην κοινωνία. Η αγάπη αυτή, οπως φυσικά και κάθε παθιασμένη αγάπη στη ζωή μας, μπορεί πολλές φορές να οδηγήσει σε δρόμους άγνωστους, μυστικούς, που μόνο όσοι αντέχουν τους βαδίζουν. Τι είναι πραγματικότητα τελικά; Αυτό το ερώτημα θα κυριεύσει τη ζωή του πρωταγωνιστή μας. Προσπαθώντας να λύσει μια ανεξιχνίαστη υπόθεση θα αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς του δαίμονες, τις φοβίες αλλά και τους κρυφούς πόθους που κρύβουμε οι άνθρωποι μέσα μας. Η ιστορία σε συνεπαίρνει, σε κρατάει σε αγωνία και σε κάνει να αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι εκεί, δίπλα στον ήρωα μας, εξιχνιάζοντας μαζί του τις υποθέσεις που τον έχουν κυριεύσει. Η αφήγηση μέσω του ημερολογίου κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και τον αναγκάζει να αναζητά μέσα από κάθε σελίδα τη λύση του μυστηρίου που καλύπτει το βιβλίο. Η ανάγνωση του βιβλίου ήταν απολαυστική και θα σας κρατήσει σε εγρήγορση! Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
🕵Ο Έντουαρντ Σπένσερ ήταν λάτρεις της δημοσιογραφίας, όταν ανακάλυψε κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων την εφημερίδα New York Times στο τυπιγραφιο των γονιών του.Το ταλέντο που κατείχε,τον ώθησε να μπορεί να φανταστεί ότι καμία υπόθεση δεν μένει ανεξιχνιαστη. Αντιμέτωπος με πτυχές του εαυτού του και με το μυαλό του να ισορροπεί ανάμεσα στη πραγματικότητα καιβτη φαντασία προσπαθεί να βρει τρόπο να επιβιώσει ψυχικά. 🕵Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα από μια κινηματογραφικη ροή, να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το που ανοίξει το βιβλίο κ δει τη δεύτερη σελίδα και καταφέρνει να " παιζει" με το μυαλό μας... Αν το κατατάξω σε μια κατηγορία, σίγουρα είναι του ψυχολογικου θρίλερ. 🕵Δεν θα δείτε το κλασικό ημερολόγιο ενός έφηβου. Είναι ένα σκοτεινό ημερολόγιο που ισορροπεί σε ένα τεντωμένο σχοινί με την πραγματικότητα-παράνοια-φαντασία εν αλλάξ. 🕵Ένα βιβλίο αν και μικρό... έχει εναλλαγές συναισθημάτων. 🕵Ένα ερώτημα, από τα πολλά που μου δημιουργούσε ηταν: τις μέρες,μηνες, χρονια που δεν έγραφε τι συνέβαινε πραγματικά?🤔 Τελικά ηταν το ημερολόγιο του Εντουαρντ; 🍁Αν δεν το έχετε ανακαλύψει ακόμα... κάντε το χθες... 🖋Από τον κάθε πατέρα, στον κάθε γιο, έγραφε με μαύρα και καλλιγραφικά γράμματα...