Van de eerste tot de laatste liefde: Een amoureuze keuze uit de gedichten

by Ilja Leonard Pfeijffer

Het is vrijwel onmogelijk om op een breder terrein in de literatuur werkzaam te zijn dan Ilja Leonard Pfeijffer. Hij schrijft romans, verhalen, gedichten, columns, essays, journalen, kritieken, theaterstukken, scenario’s en songteksten. En in al die genres, die elkaar niet zelden genereus en onbekommerd overlappen, schrijft hij over werkelijk elk denkbaar onderwerp. Maar één essentieel en allesomvattend thema omrankt, doorstraalt en betovert altijd weer al die andere onderwerpen: de liefde. Speciaal voor de Boekenweek 2022, en met een blinkende knipoog naar het boekenweekthema, stelde Pfeijffer zelf uit zijn complete poëzie een bloemlezing samen rond het thema liefde, liefde en nog eens liefde.

Genres: Poetry

104 pages, Hardcover

Published April 5, 2022

About the author

Ilja Leonard Pfeijffer is a poet and writer. Distinguished in nearly every genre imaginable, he is one of the most celebrated authors of the Dutch language and is recognized as one of the most compelling voices in contemporary Dutch literature. He has more than forty titles to his name, including poetry, novels, short stories, plays, essays, scientific studies, columns, translations and anthologies. Exhibiting a powerful style and classical command of form, his work has contributed to literary revival and growing engagement, both of which are explicitly expressed in his work as a columnist and television documentary maker as well.

Reviews

[Cathérine · Rating 3 out of 5]

3 1/2*

[Margot Derycke · Rating 3 out of 5]

Van de eerste tot de laatste liefde. De titel maakt me al onrustig. Alsof je dat bij leven ooit kan zeggen. "Alles gezien, alles gehad." Nee toch? Ik hoop in ieder geval dat Ilja er nog lang niet over uitgeschreven is.

Want ik hou ervan als hij "de liefde" beschrijft en bedrijft: gulzig, (te) romantisch, opwindend, smachtend, schaamteloos. Maar deze amoureuze bundeling voelt voor mij als een overdosis. Ik heb de liefde liever niet op een hoopje. Ik lees die liever als rode draad in zijn romans, denk ik, en met ups en downs.

[Willem · Rating 3 out of 5]

A bit of a mixed bag for me which partly hails from the fact that this is a selection made from previous poetry books by Pfeijffer. It's very clear when reading through this collection that he applied very different styles in the particular collections that he copied these poems from and I definitely prefered certain styles more than others. Especially the first half of the book which collects poems from the collection "De man van vele manieren" which are long, dense, and use no punctuation marks, was really hard to get through. Complexity isn't something I shy away from but here it was hard to get even the tiniest bit of meaning from his sentences because there was hardly any way to tell where one idea ended and the next began.

Fortunately the last few poems in this part of the book became a lot shorter and more meaningful and led to selections from the books "Songs for Ellen" and "Giro giro tondo. Een obsessie" that I appreciated a lot more. It quickly dawned on me that Pfeijffer, a man who is mostly known for his dense and complex writing, could probably do with a bit of a "less is more" approach and in these poems he perfectly exemplifies what good that approach would do him. Especially the poems on pages 46 (an untitled one) and 59 ('Ik moet nog zoveel') really stood out to me.

The book concluded with poems from his collections "Idyllen" and "Nieuwe Idyllen" which were once again very long and dense but had much more clarity to them. These poems could probably best be described as narrative poetry though they also break the rules of that subgenre at times which was quite refreshing.

So, all in all, this certainly was a worthy read and was a good way for me to find out the kind of poetry of Pfeijffer that I most like to read more of in the future.

[Jula · Rating 1 out of 5]

De auteur is goed in tot de verbeelding spreken, als in, er staan interessante beelden in, het enige probleem is dat ze echt heel weinig coherent zijn. Je krijgt gewoon een reeks beelden aangereikt en moet verder zelf maar uitzoeken hoe ze bij elkaar passen. Kortom, ik miste de verhaallijn in al deze gedichten op een dusdanige manier dat het soms leek alsof er een random reeks woorden was opgeschreven. Heel betekenisloos en daardoor verwarrend, raar en zelfs ook een beetje saai. Ik ben blij dat ik dit boek uit heb en nu in het haardvuur kan gooien. Voor mijn gevoel was dit boek een hoop gezwets wat waarschijnlijk alleen door kon voor poëzie omdat de schrijver een witte man is die al gevestigd is in de schrijfwereld. Een absolute afrader.

[Liselot · Rating 3 out of 5]

Oke ik heb dit boek niet gelezen. Ik heb een andere selectie van gedichten van Pfeijffer gelezen. En langzaam maar zeker begin ik het te waarderen. Vooral aangezien hij hier geen belachelijke rijmschemas aanhoudt