Herman van Veen schrijft over zijn moeder en grootmoeder. Over zijn dochter die moeder werd. Over zijn eerste viooljuf, met wie hij er een moeder bij kreeg. Over de moederfiguren in zijn leven.
In Moeders gaat Herman van Veen terug naar de Kievitdwarsstraat in Utrecht waar hij werd geboren. Hij schrijft over zijn moeder en haar moeder, maar ook over hoe zijn dochter moeder werd en over zijn eerste viooljuf, met wie hij er een moeder bij kreeg. Over waar je vandaan komt, hoe dat je vormt en hoe je ermee verbonden blijft.
Moeder geeft kusjes op zere plekjes. Mompelt: ‘Zul je wel voorzichtig zijn en schat, je vader had dat ook.’ Moeder wast je handen, leert je knopen knopen, veters strikken, het omkeren van dubbeltjes. Als ze boos is heeft ze altijd lichtjes in haar ogen. Fluistert: ‘Luister nooit naar goede raad, behalve die van mij.’ Is ze droef draagt ze een zonnebril. Uit haar mond vliegt ooit een vogel. Daarna wordt het in de Hema stil.
Hermannus Jantinus "Herman" van Veen (born 14 March 1945) is a Dutch stage performer, actor, musician and singer/songwriter and author. He is the creator of the Dutch cartoon Alfred J. Kwak, for which he also wrote and performed the theme music.
Van Veen was born in Utrecht, The Netherlands. He started performing with Erik van der Wurff in his twenties while studying at the Utrechts Conservatorium. He rose to fame in the 1970s with stage shows that combined witty cabaret, satire, performance art and music. Van Veen built a many-sided career that made him especially popular in Belgium and Germany, but he also toured widely in other European countries. A Broadway show in 1982, however, failed to wow the critics.
Van Veen is the father of Dutch actress Babette van Veen and a Unicef Ambassador. Van Veen was also married to the actress Marlous Fluitsma; they had two children.
Over het algemeen wel grappig (de typische wijsneuzerige dat-heeft-ie-goed-gevonden herman van veen humor) en soms ook ontroerend. Het thema moederschap (toch een heel interessant onuitputtelijk thema lijkt me) wordt echter enkel oppervlakkig behandeld. Sommige hoofdstukken lijken een beetje willekeurig en wordt moederschap er wel van heel ver bijgehaald. In plaats van over circus, ChatGPT en hoeren had ik toch liever wat meer over Van Veens ervaringen met de “moeders om hem heen” willen lezen
Gekregen na een optreden in het Kursaal van Oostende. Mooie losse gedachten en nostalgische mijmeringen over moeders in alle betekenissen van het woord. Soms wat van de hak op de tak, maar toch een aangename leeservaring.
“Een nuchtere, praktische vrouw. Ik vroeg haar op haar tachtigste verjaardag: ‘Mama, wat denkt u? Wat komt er na de dood?’ ‘Na de dood, lieverd? De rekeningen.’”
Vooral het begin lijkt wel geschreven in liedjes die je eigenlijk moet voorlezen. Later kom je nog wel zulke stukken tegen maar minder. Hij had van mij nog meer over zijn moeder mogen vertellen die stukken vond ik het mooist. Herman is wel een echte taalkunstenaar en je hoort de hele tijd muziek als je dit boek leest.
Erg mooi geschreven. Herman is een tijdgenoot van mijn moeder, ze schelen maar 8 dagen. Veel van zijn herinneringen doen me aan haar verhalen en geschiedenis denken. Het is vooral een bloemlezing over van alles van die tijd, niet zozeer of alleen - wat de titel doet vermoeden, over moeders.