Αρνητικό φορτίο

by Γιάννης Κτενάς (Editor), Στέφανος Μπατσής (Editor)

Ο Μισέλ Ουελμπέκ δεν είναι μόνο ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εποχής μας, αλλά και σημείο αντιλεγόμενο, μια διαρκής αφορμή για αντεγκλήσεις, διαμάχες και συ­ζη­τή­σεις σχετικά με τα όρια ανάμεσα στην πρόκληση και το σκάν­­­­δαλο, την ειρωνεία και τη συντηρητική κοινοτοπία, τη λογοτεχνία και την ιδεολογία. Τα κείμενα του τόμου αυτού επιχειρούν να περιγράψουν τους όρους μιας τέτοιας δημιουργικής συζήτησης, η οποία μπορεί να μας αποκαλύψει τα σύγχρονα ζητούμενα από τη γλώσσα και το περιεχόμενο της λογοτεχνίας, να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε το όριο του πολιτικά ορθού και να συλλάβουμε το πνευματικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται το έργο του Μισέλ Ουελμπέκ.

Γράφουν οι: Χρήστος Γροσδάνης, Γιάννης Καλογερόπουλος, Γιώργος Καράμπελας, Μάριος Κατρίτσης, Γιάννης Κτενάς, Νασία Λινάρδου-Μπλανσέ, Γιάννης Μπαλαμπανίδης, Στέφανος Μπατσής, Κώστας Περούλης, Στέφανος Ρέγκας, Αντιγόνη Σαμέλα, Στάθης Στασινός, Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου

«Σε αντίθεση με τη μουσική, σε αντίθεση με τη ζωγραφική, σε αντίθεση επίσης με τον κινηματογράφο, η λογοτεχνία μπορεί να απορροφήσει και να χωνέψει απεριόριστες ποσότητες παρωδίας και χιούμορ. Οι κίνδυνοι που την απειλούν σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με όσους απείλησαν και μερικές φορές κατέστρεψαν τις άλλες τέχνες· έχουν πολύ περισσότερο να κάνουν με την επιτάχυνση των αντιληπτικών και αισθητηριακών παραστάσεων που χαρακτηρίζει τη λογική του σουπερμάρκετ. […] Με όλες τις δυνάμεις της (που είναι μεγάλες), η λογοτεχνία αντιτίθεται στην ιδέα της διαρκούς επικαιρότητας, του διηνεκούς παρόντος. Τα βιβλία θέλουν αναγνώστες· οι αναγνώστες όμως πρέπει να έχουν μια ύπαρξη ατομική και σταθερή: δεν μπορούν να είναι καθαροί καταναλωτές, καθαρά φαντάσματα· πρέπει επίσης να είναι, κατά κάποιον τρόπο, υποκείμενα.»
- Μισέλ Ουελμπέκ

336 pages

Published April 11, 2022

Reviews

[Bookfreak]

Ενδιαφέρον και σίγουρα άξιο επαίνων εγχείρημα να βγει ένα τέτοιο βιβλιαράκι για τον Μισέλ από ανθρώπους που έχουν αγάπη για το έργο του και την δημόσια παρουσία του.

Καλύπτονται οι περισσότερες πλευρές του έργου του Ουέλμπεκ με το περισσότερο βάρος από βιβλία να πέφτει στην Επέκταση του πεδίου και στην Υποταγή. Συνολικά τίμια πραγμάτευση του έργου του.

Καλύτερα για μένα τα κείμενα του Περούλη και του Στασινού.

[Annetius]

Το στρες, το νέο καύσιμο, το ομόλογο του μεσαιωνικού αιθέρα που τώρα γεμίζει την ύπαρξη και τις κοινωνικές σχέσεις οδηγώντας με βασανιστική ακρίβεια σε μια κοινωνία της κόπωσης (βλ. Μπιουγκ-Τσουλ Χαν), δεν εκπορεύεται από τις πενιχρές συνθήκες διαβίωσης, αλλά από την προσταγή της συνεχούς κίνησης, της ευελιξίας, της προσαρμογής, της συμμετοχής. Υπό ένα πολύ συγκεκριμένο πρίσμα, η "Επέκταση του πεδίου της πάλης", το πρώτο μυθιστόρημα του Ουελμπέκ, είναι ένα βιβλίο για την επιχείρηση και τους ανθρώπους της. Ο ήρωάς του είναι ένα μεσαίο στέλεχος μιας εταιρίας πληροφορικής• δεν κινητοποιείται από την πενία ούτε απαλύνει τη ματαίωση με τα ακριβά χόμπι των πλούσιων τάξεων. Περιφέρεται μέσα στο εταιρικό περιβάλλον, αναλαμβάνει κι εκπληρώνει καθήκοντα, συναντιέται με συναδέλφους και μη, με την καταθλιπτική απάθεια ενός ήρωα του παραλόγου, ενός Ξένου. Είμαστε στις αρχές της δεκαετίας του '90, η ιστορία έχει τελειώσει και ο (νέο) φιλελευθερισμός στέκεται στα συντρίμμια της• ο Ξένος είναι ένας τριαντάρης γιάπης και η ξένωση απόλυτη. Η πάλη επεκτείνεται, ο ανταγωνισμός διεισδύει παντού και τρώει τα σωθικά.

Στέφανος Μπατσής
------------------
«Τα πράγματα γίνονται λίγο τρομακτικά, καθώς ήδη εκπροσωπώ τη δεύτερη γενιά των απόλυτα άθεων — όχι μόνο θρησκευτικά αλλά και πολιτικά. Σε αυτό το στάδιο η αθεΐα δεν έχει πλέον τίποτε το χαρούμενο, το ηρωικό. Δε συνοδεύεται από κανέναν αντικληρικαλισμό ούτε έχει πλέον τίποτε το στρατευμένο. Είναι κάτι το κρύο, το απελπισμένο, που βιώνεται σαν καθαρή ανικανότητα. Μια λευκή περιοχή, σκοτεινή όπου προχωράμε με δυσκολία, ένας οριστικός χειμώνας.»

Δημόσιος κίνδυνος, Michel Houellebecq, Bernard-Henri Lévy

[Sevi Salagianni]

Δεδομένου ότι ο Ουέλμπεκ είναι μεγάλος σε ηλικία, είπα να μην ξεκινήσω ένα μυθιστόρημα του, αλλά να διαβάσω αυτό το βιβλίο, κάνοντας... οικονομία για να επόμενα χρόνια, σε περίπτωση που η Εκμηδένιση είναι το τελευταίο βιβλίο του.

Ε, αυτό που παθαίνεις διαβάζοντας το Αρνητικό Φορτίο, είναι να τρέξεις τα πάρεις τα άπαντα του Ουελμπέκ! Γρρ...