ویرایش ترجمه، بدون تعیینِ رویکردِ نظری و داشتن تعریفی دقیق از آن، ملاکی نخواهد داشت و احتمالاً به وادی سلیقه کشیده میشود. نگارنده، با توجه به تعاریف ترجمه، ویرایش ترجمه و حدود و ثغور آن را مشخص و تعریف، و سپس ملاکهای ارزیابی ترجمه را ذکر کرده است. همچنین در بخش نکات کاربردی، با ذکر مثال، به موارد مهمی اشاره کرده که راهنمای ویراستارِ ترجمه و نیز مترجم است. بر اساس رویکردِ این کتاب، ویرایش ترجمه یعنی متن به کیفیتی برسد که بدون ابهام و خطای ترجمه (یا با کمترین میزان خطا) باشد. خطاهای ترجمه را میتوان در دستههای واژگانی، دستوری و مفهومی دستهبندی کرد. بنابراین مراقبت از ساختارهای دستوری و نحوی زبان مقصد، نظارت بر انتقال درست معنا و جلوگیری از تحریف نظر نویسنده (تعیین صحت ترجمه)، جلوگیری از انتقال ناقص معنا (تشخیص جاافتادگیها و بدفهمیها) مهمترین رویکرد ویراستار ترجمه است.
ویرایشِ ترجمه کتابی است که ویرایش را فراتر از علائم سجاوندی بررسی میکند و در آن وظایف ویراستار و نحوه ویرایش را توضیح میدهد. کتاب 9 فصل و یک پیوست دارد که در آن پیوست ترجمه یک کتاب از دریدا را بررسی میشود. فصل ششم نکاتی دربارهی ترجمه است و در فصل هفتم به غلطهای مشهور در گردهبرداری پرداخته است.
این کتاب از آن دسته کتابهایی نیست که روشها و ترفندهایی برای آموزش ویرایش ترجمه داشته باشد، بلکه بیشتر نوعی آسیبشناسی ترجمه یا ویرایش ترجمه در زبان فارسی است. کتابی که روش کار یا شیوهی ویرایش ترجمه و تفاوتهای آن با شاخههای دیگر ویرایش را مشخص میکند. فصل ۶ و ۷ برخی نکتههای کاربردی و آموزشی دارد که برای ویراستاران ترجمه بسیار بهدردبخور است. بخش آغازین کتاب هم بیشتر تکیه بر نوعی سلوک یا روش در ویرایش ترجمه دارد، البته نویسنده تأکیدی زیادی دارد که ویراستار ترجمه باید مترجم نیز باشد و برای همین بخشهایی از کتاب را به تعریف و بررسی «ترجمه» اختصاص داده است. مجموعاً کتاب خوب و کابردیای بود، بخشهایی هم دربارهی شیوهی کار با ناشر و مترجم بود که بشخصه خیلی بهدرد خورد، چون بهم یاد داد که چطوری حرفهای و پخته با مترجمان و ناشرها رفتار کنم. اما باز هم میگویم این کتاب مثل بقیهی کتابهای حوزهی ویرایش نیست که اطلاعات مستقیم و ترفندهایی برای یادگیری ویرایش ارائه دهد. درواقع فقط بخشی کمی از کتاب به این مسئله اختصاص دارد.
کتاب ویرایش ترجمه خانم خلیلیپور در زمینه خودش کتاب خوب و کاربردی بود در این شکی نیست ولی ایرادی که به این کتاب میشه گرفت صفحهآرایی اون هست که مشکل داشت. استفاده نکردن از خط پانوشت در این کتاب و یکسان بودن اندازه قلم نقل قول در متن و پانوشتها ایراد جدی بود که با توجه به نداشتن خط پانوشت، متن درهم و گیج کنندهای رو بوجود آورده. بنگرید به صفحه ۴ و ۵ این کتاب. امیدوارم در چاپ سوم به مشکل صفحهآرایی این کتاب با جدیت پرداخته بشه.