Wil Stine Jensen in beweging komen, dan moet er een beloning volgen. Haar favoriete wandeling op Texel is in die geest: als er een appeltaart met een kruimelige bodem op haar wacht houdt geen weer of wind haar tegen. Al jarenlang reist Stine samen met haar zus af naar Texel. Om die appeltaart te eten, natuurlijk, maar ook om de overdonderende schoonheid van het eiland: het duinlandschap, de zee, de bossen. De beloning beschrijft een wandeling in vier seizoenen: in stuifsneeuw, hoosbui, volle zon en licht briesje. Tijdens haar geliefde rondje komt ze non-binaire zeepaardjes tegen op het strand en roodbruin blaaswier. Ze loopt in het gezelschap van denkers, biologen en schrijvers – van Michel Onfray en Jac.P. Thijsse tot Tove Jansson. In hun voetsporen filosofeert ze op aanstekelijke wijze over lichtheid en zwaarte, zwakke en sterke verhalen en welke regenjas het allerbeste is (geen poncho’s!).
Een "terloopsje" via cloudlibrary wat ideaal is bij een treinrit en die sneller uit was dan voorzien door afgeschafte trein naar huis en dus een uur wacht/leestijd meer. Met de glimlach gelezen, vooral voor de herkenning van de beloning na de wandeling (wel chocola ipv appeltaart), zin gekregen om naar Texel te gaan en dan liefst niet in de zomer. Maar met het (verplichte) dagelijkse wandelen nu toch ook vooral een aanmoediging om de herhaling van dezelfde wandeling niet erg te vinden en oog te hebben voor de kleine veranderingen. Hoera dat de lente eraan komt!
Ik kende deze serie helemaal niet, maar vond dit exemplaar op zoek naar boeken die zich afspelen op Texel. Al deze boeken draaien rond een bepaalde wandeling en deze dus op het eiland.
Heel kort, filosofisch mijmerboekje, vier seizoenen: ik ga de wandeling volgende week uitproberen op Texel, met appeltaart als beloning natuurlijk :D
Een hele fijne ode aan texel met een leuk draadje over jezelf belonen, verschillende gemoedstoestanden in de seizoenen, ik ga slow television zeker proberen hierna!
Het was weer een fijne wandeling. Even een klein uurtje gedachten verzetten terwijl ik in een enorme leesdip zit. Wat dat betreft zijn de wandelboekjes in de Terloops-reeks ideaal. Niet te diepgaan, maar soms wel mooie pareltjes, zoals deze.
Leuk tussendoortje. "Ik geniet ervan, ik hou van de regen. Zo veel verschillende soorten regenjassen als ik heb, zo veel verfijnde taal hebben de Nederlanders ontwikkeld voor al die druppels uit de lucht. Motregen, miezerregen, stortbui, ijsregen, buitje, hagelbui, onweersbui, bakken uit de hemel, wolkbreuk, regenmist, plensbui, het regent bakstenen, 'regen, regen en nog eens regen', neerslag, gutsen, kletsnat, drupregen, de hemelsluizen staan open, hoosbui, pijpenstelen, druilerig. Voor al die variaties heb je evident ander afweermateriaal nodig. Tenminste, dat vind ik. Maar dat komt omdat ik niet van plakkerige natte broeken houd, doorweekt zijn verpest mijn humeur." Uit "De beloning, een wandeling" van Stine Jensen. Uit de reeks Terloops van uitgeverij Van Oorschot. Boekjes van 10 cm op 14,5 cm.
Stine Jensen en haar zus maken al heel wat jaren steeds dezelfde wandeling op Texel. Voor dit boekje liepen ze dit vertrouwde traject telkens in een ander seizoen. Op één van die wandelingen loopt ook Pierre Bonnet mee. Hij is zeebioloog en werkt als projectleider educatie bij het Texelse Ecomare, een kenniscentrum voor de wadden en de Noordzee. Stine Jensen schrijft vlot en ‘De beloning’ biedt zowel boeiende observaties, enkele uitweidingen over de geschiedenis van het eiland als persoonlijke reflecties. Het leest bijzonder aangenaam. Alleen het laatste hoofdstuk, ‘Zomer’, voelde als wat overbodig. Het is ook aanzienlijk korter dan de andere hoofdstukken. Alsof de schrijfster zich realiseerde dat ze ook nog iets over dit seizoen diende te schrijven, maar eigenlijk al uitverteld was.
Intussen drie boekjes uit de reeks Terloops gelezen, maar dit is de beste. Dezelfde wandeling in diverse seizoen, samen met zus ondernomen. De zussendynamiek geeft een bijzonder karakter aan de wandeling, op sommige stukken wandelt Jac P. Thijsse mee.
Heerlijk losjes te lezen. Het idee van meerdere keren per jaar naar dezelfde plek om daar dagelijks hetzelfde rondje te lopen klinkt nauwelijks revolutionair, maar lijkt me zeer deugddoend. Dat neem ik graag zelf mee op pad.
Een mooie ode aan Texel, de seizoenen en de natuur. Onder het genot van appeltaart. Ik luisterde dit boekje aan het strand. Heerlijke stem ook van Stine zelf.
M’n voorouders komen van Texel dus het eiland voelt ook een beetje “eigen” Deze wandeling heb ik met veel plezier gelezen. En ook ik heb het Verkade plakboek van Texel in de kast staan.