Sôichi es el escalofriante hijo de la familia Tsujii. Mientras juguetea con clavos en su boca, va provocando incidentes misteriosos con sus terroríficas maldiciones. Bienvenido al espeluznante mundo de Sôichi, donde darás rienda suelta a las risas más negras bajo el influjo de su humor siniestro.
Junji Itō (Japanese: 伊藤潤二, Ito Junji) is a Japanese cartoonist and illustrator, best known for his horror manga. Ito was born in Gifu Prefecture, Japan in 1963. He was inspired to make art from a young age by his older sister's drawing and Kazuo Umezu's horror comics. Until the early 1990s he worked as a dental technician, while making comics as a side job. By the time he turned into a full time mangaka, Ito was already an acclaimed horror artists. His comics are celebrated for their finely depicted body horrors, while also retaining some elements of psychological horror and erotism. Although he mostly produces short stories, Ito is best known for his longer comic series: Tomie (1987-2000), about a beautiful high school girl who inspires her admirers to commit atrocities; Uzumaki (1998-1999), set in a town cursed with spiral patterns; Gyo (2001-2002), featuring a horde of metal-legged undead fishes. Tomie and Uzumaki in particular have been adapted multiple times in live-action and animation.
La verdad es que puse el ojo en esta publicación hace unas semanas porque me llamó muchísimo la atención Y OH WELL no esperaba que me fuera a reír tanto, ES UNA COSA.
Me encanta cómo está construido el personaje de Soichi: es retorcido pero en ningún momento deja de ser un niño. Los castigos que obtiene siempre son proporcionados y sobre sale muchísimo de entre toda la normalidad y paz que hay en su familia y entorno.
LA CAPACIDAD DE CREAR CONCEPTOS LOCOS DE JUNJI ITO ME TIENE IMPRESIONADA Y??? El dibujo es que EL DIBUJO.
soichi es un niño raro de cojones y siniestro que te cagas pero yo también estaría todo el puto día maldiciendo a mi hermano si me tocará tanto las narices como koichi a soichi...... ADEMÁS SU PROPIA FAMILIA SE OLVIDÓ DE SU CUMPLEAÑOS normal que viva amargado y de mal rollo
Al principio pensaba que no me gustaría mucho pero Ito nunca decepciona. Algunas partes me han dado un poco de mal rollito, pero en general me ha gustado y lo más importante, muchos elementos me han hecho gracia y han amenizado la lectura. Una vez más, Ito tqm 💝
Libro de junji ito donde se nos hace un recopila torio de historias sobre este personaje hasta su vida casi adulta (casi 30 años), y me parece fascinante
O libro máis baixo dos que lle lin a Ito. A súa capacidade de crear o terror máis absurdo e incómodo queda diluída nunha serie de historias case infantís (en comparación ao resto da súa obra, obviamente) arredor de Sôichi, un neno que non acaba de dar o mal rollo que debería. O sobrenatural aparece por riba pero non afonda, e todo queda nun quero e non podo, incapaz de definirse entre ir ao gótico fantástico ou ao scoobydooesco. Hai que recoñecer, iso si, que xa avanzado o volume atopamos varias historias nas que aparece unha personaxe, unha presencia, que despois se lía coa historia de Sôichi e todo mellora moito, volvendo ao debuxo de pesadelo e cheo de incomodidade de Ito. Porén, até este arco remata cun recurso barateiro e indigno do autor. Tamén podemos destacar o último relato, cecais o máis redondo dos que rodean realmente a Sôichi e á idea das súas maldicións, collendo un gatiño como protagonista. Pero en xeral, iso, o volume é moi menor na bibliografía dun dos grandes como é Junji Ito.
Definitivamente una de las grandes joyas que ha escrito este señor. Sôichi es un personaje que está muy bien logrado, que a pesar de su lado psicópata y tétrico, sigue manteniendo su esencia de niño, logrando generar simpatía. Me reí mucho más de lo que esperaba, y a su vez, me inquieté harto, en especial el relato de la modelo y el sueño. La capacidad de hacer dibujos horribles es impresionante. La dinámica de la familia igual me generó mucha gracia, literal los papás no estaban ni ahí y los hermanos, a pesar de lo tétrico, seguían manteniendo una relación clásica de hermanos de molestarse entre ellos. La relación de rivalidad con la prima es la que encontré más entretenida. A pesar de que mis expectativas eran altas, creo que fueron superadas. Junji Ito tkm
Me compré este manga porque el autor es muy conocido y varias personas me lo habían recomendado, por lo cual tenía el listón muy alto (también por el elevado precio) y la verdad no me a decepcionado para nada. La forma en la que mezcla el horror y el humor es maravilloso. No puedo decir mucho de la historia pues son historias sueltas, aunque algunos tienen relación con anteriores, pero en general todas me han gustado mucho, salvo una o dos que no me agradaron tanto. El dibujo es maravilloso, no pensé que un manga podría darme escalofríos, lo recomiendo si te gusta el horror o quieres empezar a leerlo, aunque sea caro vale la pena cada céntimo que te gastes.
De todas las obras de Junji Ito que he leído, se ha convertido en mi favorita. Sabe combinar humor y horror de una forma estupenda. Pese a que Sôichi es un niño terrible que disfruta atormentando a los demás, el maestro del terror consigue despertar en nosotrs cierta simpatía por el peculiar personaje. En general, los relatos incluidos se centran en las interacciones del protagonista con sus familiares y compañeros de clase. Todas las historias me resultaron interesantes u originales de un modo u otro, sin que ninguna me pareciese floja, y las que concluyen el tomo son absolutamente espeluznantes. Imprescindible para los amantes del género
Es la primera obra que leo de Junji Ito. No será la última.
De alguna manera convierte algo tétrico y siniestro en algo que puede resultar hasta cómico.
El estilo del autor es perturbador pero cada trazo esta hecho a conciencia y convierte a esta obra en algo digno de ser leído por todos aquellos que disfruten del manga y del contenido de terror.
Además, algo que rescato de esta obra es su terror psicológico, ya que no necesita de escenas a rebosar de sangre para generar incomodidad.
Sin duda, una obra que recomendaría s todos aquellos que quieran dar un paso adelante en la lectura de manga.
me ha encantado!!!! como siempre, se leen de una sentada y más este tomo porque las historias son divertidísimas sin perder el toque grotesco y perturbador y aunque al principio parezca que no es nada comparado con otros personajes como Tomie, luego va cogiendo el toque que Junji ito siempre le da a sus historias. Para mí está siendo todo un descubrimiento este señor y no me importaría arruinarme con tal de seguir leyendo y contemplando sus bizarrada, que cada cual mejor!!!!
Las ocurrencias del protagonista son muy ingeniosas, pero la obra se me hizo muy pesada de leer. Las mejores historias son las últimas. Definitivamente no es para leerselo de un tirón.