De Scharrelaar

by Various

Een kleine greep uit de rijke inhoud van deze voorjaarseditie van 'De scharrelaar': dit bruisende lentenummer opent met een indrukwekkend stuk van natuurjournalist Caspar Janssen, over de eerste geelgors die hij zag. Veertien jaar geleden was dat, en hij is het nooit meer vergeten. Verder leverden de dichters Benno Barnard en Kees ’t Hart lange en minder lange vogelverzen, beschrijft Nienke Beintema het bewogen zeearendenjaar 2021 en componeerde roofvogelaar Rob Bijlsma een requiem voor het boerenland. De illustraties zijn van Octavie Wolters, ze maakte zes verstilde houtsneden in zwart-wit.

118 pages, Paperback

Published April 1, 2022

About the author

Various is the correct author for any book with multiple unknown authors, and is acceptable for books with multiple known authors, especially if not all are known or the list is very long (over 50).

If an editor is known, however, Various is not necessary. List the name of the editor as the primary author (with role "editor"). Contributing authors' names follow it.

Note: WorldCat is an excellent resource for finding author information and contents of anthologies.

Reviews

[Lisanne · Rating 3 out of 5]

Op de valreep! En weer even twee dingen voor op mijn 2025 bucketlist: 1) tripje Teylers Museum en 2) zelf vogel linosnedes maken 🪺🪶🦉

[Elisa Goudriaan · Rating 4 out of 5]

Wederom een nummer dat er mag zijn, alleen al vanwege de prachtige linosneden die er tussen elk verhaal staan, gemaakt door Octavie Wolters. De verhalen die er voor mij dit keer uitsprongen waren de bij uitzondering (in dit vogeltijdschrift) heel intieme en persoonlijke verhalen van Caspar Janssen (die eigenlijk altijd goed schrijft) en Marja Vuijsje. Ook het verhaal over de observatie van de zilvermeeuwen tegenover zijn huis van Hugh Gallacher vond ik erg onderhoudend.

De vrij wetenschappelijke verhalen van Rob Bijlsma, die bijna steevast een negatieve teneur hebben, zijn aan mij niet zo besteed. Ik ben zelf wetenschapper, maar in dit vogeltijdschrift waarin de meeste verhalen literaire kwaliteit hebben, passen deze lange strenge verhandelingen gewoon wat minder goed.

Jean-Pierre Geelen schreef dit keer over Starrevaart, waar ik regelmatig kom, dus ook om die reden leuk om te lezen, maar verder bovendien een heel herkenbaar verhaal over 'vogelverlangen' tijdens de coronajaren en het dilemma 'wanneer weg te gaan als je een hartklopversnellende vogel in het vizier hebt'. Waar ligt de grens tussen wachten tot je weer een glimp van hem/haar opvangt en uitgeput raken door kou, honger, en de behoefte je behoefte te moeten doen.

Saskia van Loenen schreef weer een mooie ode aan een door vogelaars verguisde vogel: de pauw. En Alexander Reeuwijk tot slot, opende mij de ogen voor de litho's van Elizabeth Gould.

[Leonie · Rating 4 out of 5]

Zoals altijd weer gevuld met mooie verhalen en boeiende observaties.

[Judith van Wijk · Rating 4 out of 5]

Heerlijke vogelverhalen weer.

[Mo]

Leuk, doet me een beetje denken aan de odes van Hans Dorresteijn (waar zelfs ook naar wordt verwezen): de vogels waar een lofzang over wordt uitgesproken, hoeven niet zeldzaam of prachtig te zijn. Sommige verhaaltjes leuker dan anderen, maar dat heb je met meerdere schrijvers gebundeld. Mooi dat Ede een 'kruiswoordpuzzeldorp' wordt genoemd door Rob Bijlsma.

////

"Bij iedere ijsvogel [doemt de vraag op] hoeveel ijsvogels je vergund zijn in het leven. (...) Elke vogel kan je laatste zijn." - Rob Bijlsma

"Soms vallen [vogels] zomaar omlaag
Uit ouderdom en grondverlangen
Net nog zo hoog tegen de hemel aan
En dan van de lucht uitgedaan"
- Uit een prachtig gedicht van Kees 't Hart