Francis Mordaunt, bijgenaamd 'Majoor Frans', is een freule met 'onvrouwelijke' manieren en een uitdagende zucht naar zelfstandigheid. Majoor Frans wordt door haar omgeving als excentriek afgeschilderd; zij vertoont zich in een ongracieus amazonekostuum wanneer zij haar neef Leopold van Zonshoven voor het eerst ontmoet. Haar neef heeft van een tante een mooie erfenis gekregen, met het verzoek zo mogelijk met de geëmancipeerde jonge vrouw te trouwen. Maar dit is geen eenvoudige opgave.
Voor een boek uit 1875 was het best meeslepend, ik durf zelf zeggen dat ik tijdens de laatste 50 pagina’s voorzichtig een beetje richting het puntje van mijn stoel schoof 🤪🤪Majoor Frans (oei sorry of moet ik freule Mordaunt zeggen) is wel echt bipolair. Maar dat maakte het verhaal dan weer entertaining. 👯♀️En spoiler alert 🚨 op het einde trouwen ze!!!! Wat een verrassing??? Dat gebeurt normaal NOOIT in boeken uit de 19e eeuw!!!🥱
Na al die jane austen boeken dacht ik dat ik ook maar eens een Nederlands 19e eeuwse boek moest gaan lezen. Interessant om de feministische thema's (het voldoet natuurlijk niet aan de huidige standaarden, het kraakt vrouwen voornamelijk af, maar toch bijzonder en waarschijnlijk vooruitstrevend voor zijn tijd). Het las soms wel langzaam door het taalgebruik maar ik heb er wel van genoten!
In de editie 'ken uw klassieken', een boek uit 1874 dat alles heeft: verarmde jonkers, excentrieke oudtantes, familievetes, vastlopende koetsjes, kwaadwillende juristen en meisjes die proberen bij het circus te gaan. Dat klinkt allemaal iets opwindender dat het in de praktijk uitpakt - het boek lijkt een enorme invloed op onze cultuurgeschiedenis te hebben gehad in die zin dat het plot op hoofdlijnen in vele Bouquetromans terug te vinden is.
Toch zijn de karakters in het bezit van een zeekere frischheid, wordt naargeestig geroddel door kleinzielige figuren eindelijk eens gewoon zo genoemd en als onbelangrijk weggezet (een onverwachte wending als je als lezer in Jane Austen-modus zit door al die koetsen en jonkers) en is het uiterst vermakelijk om karakters zichzelf te zien vergelijken met hun middeleeuwse voorvaderen en verzuchten dat ze toch maar blij zijn om moderne 19e-eeuwers te zijn. "Het Huis Lauernesse" is B-T's andere roman van overgebleven beroemdheid, daar durf ik me nu zonder tegenzin ook wel aan te wagen.
Het is zeker geen feministische roman, want de klein beetje vrijgevochten freule wil zich wel onderwerpen aan haar man, maar dan moet hij ook wel van heel goede -ethische- huize zijn. Het was wel een erg onderhoudend verhaal met goede karakterschetsen, de afloop was me wat al te zwaar aangezet : hier wilde Bosboom Toussaint tonen dat ze de emancipatie beslist niet aanhing. Toch zit er wel een ondertoon van in. Opvallend hoe problematisch het niet hebben van geld was: dan kon er ook niet getrouwd, maar dan was er ook sprake van een totaal ontbreken van liefdesperikelen. Amusant wel eigenlijk. De librivox versie wordt prima voorgelezen.
It probably doesn't come as a surprise that this was something I had to read for my Dutch literature course. Not that impressed to be honest... What's up with all these free and independent women that in the end decides to marry their prince charming? For me, this is just another format of a romcom even though it was originally published in 1874. It doesn't seem that there has been that much evolution in the chick lit-field during the past 200 years.
I really like this book. It was surprisingly engaging for a book written more than a 100 years ago. Sometimes it was a bit hard to get through, purely because of the old language, but the story made up for it. I also think it’s funny that the book is kind of feminist, but the author claimed to want nothing to do with feminism. If you’re ready to face the old language, I definitely recommend Majoor Grans, if you like a good romance with a touch of feminism.
Het eerste boek uit de Gutenbergcollectie dat ik heb gelezen. Get 19e eeuwse taalgebruik is vastgehouden, maar enkele aanpassingen zijn zeker gemaakt, en secuur gedaan. Het verhaal over de wat losgeslagen Francis Mordaunt uit een verarmde adellijke tak wordt in briefvorm verteld door de man die met haar moet trouwen om een erfenis te krijgen. Uiteraard verbaast de man, Leo, zichzelf dat hij iets voelt voor Francis, de vrouw die door het leven gaat als Majoor Frans. Zeker in tijden van non-binaire ontwikkelingen kwam majoor Frans mij heel boeiend voor, zowel het boek als het personage. Het boek moet het ook hebben van de ontwikkelingen van de oersonages Francis en Leopold, en niet van plottwists, al zijn die nodig om de personages zich te laten ontwikkelen. Het boek wordt veel vergeleken met de boeken van Jane Austen, maar voor mij zat er ook een zweem van Russische literatuur in. Lange gesprekken over ideeën. Een mooi boek voor de late herfst.
Ik las dit in mijn missie om meer oude literatuur door vrouwen te lezen. Dit is echter een vreselijk antifeministische roman, die tegelijkertijd goed in elkaar zit qua plot en personages. (Al valt er qua stijl nog wel eens wat op aan te merken).
Aan het begin wordt al tussen neus en lippen aangekondigd dat het een moderne versie van taming of the shrew betreft, en het is inderdaad even seksistisch en naar. Alleen dit is dan the ‘nice guy’ versie; de vrouw wordt niet getemd door geweld en mishandeling, zoals bij Shakespeares versie, maar door subtiele manipulatie en gaslighting.
Als je het als thriller leest, over een nare man die een onafhankelijke vrouw wil temmen, met veel “je zou mooier zijn als je dit en dat zou dragen” 🤢 dan is het wel te doen. Maar dat kost wel veel moeite en ergernis.
Mooi geschreven boek, natuurlijk wel in oude stijl waarbij je langer over een pagina doet dan normaal gezien. Het verhaal zelf vond ik mooi beschreven, verder vond ik het waanzinnig goede karakterontwikkeling bij vrijwel alle personages. Zeker voor 1875 zijn alle personen beschreven als werkelijke mensen en leer je hen en hun personaliteit goed kennen. Het feminisme is discutabel aangezien de sterke kant wordt gezien als een "flaw" in haar persoonlijkheid en deze ook wordt verdreven waarna ze eindelijk gelukkig mag zijn. Echter heeft ze wel enorme geestdrift en is ze zeer koppig, wat Leo dan weer in haar bewondert. Mooi boek, heb er iets te lang over gedaan.
This entire review has been hidden because of spoilers.