Op 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn in Hilversum vermoord door Volkert van der G. Dit is het verhaal van die dag, zoals alle direct betrokkenen het toen hebben beleefd.
Op die zesde mei, op de parkeerplaats van het Mediapark in Hilversum, trok een toen nog onbekende jongeman zijn pistool en vuurde zes schoten af op Pim Fortuyn. Die middag was Fortuyn te gast geweest in het radioprogramma van Ruud de Wild. De toen nog twintigjarige Filemon Wesselink had nog een interview afgenomen met de politicus vlak voordat hij het gebouw verliet. Paul van der Lugt, Ruud de Wild en zijn producer Merel van Dijk waren erbij toen er plotseling schoten klonken en Fortuyn in elkaar zakte. Claudia de Breij en Herman van der Zandt zagen hem op het parkeerterrein liggen. Hans Smolders, de chauffeur van Fortuyn, bedacht zich geen moment en rende achter de schutter aan. In dit boek beschrijft Paul van der Lugt van minuut tot minuut hoe de betrokkenen die noodlottige dag hebben beleefd. De laatste dag is een indringende en huiveringwekkende reconstructie.
Beschrijft prima de gebeurtenissen rondom de schietpartij op het Mediapark. Echter eindigt het boek voor mij vreemd. Daardoor niet een compleet samenhangend boek.
Als Belg die nog niet de leeftijd had om te mogen gaan stemmen, herinner ik mij vaag dat Pim Fortuyn vermoord werd, maar verder wist ik eigenlijk niet wat er gebeurd was of waarom hij zo controversieel was. Dit was ineens ook de eerste keer dat ik de stem van Pim Fortuyn hoorde, en ik vind hem precies een beetje de Martien Meiland van de politiek?
De verhalen/herinneringen/ervaringen van de omstanders zijn interessant, en het is allemaal heel tragisch en had niet mogen gebeuren, maar wat mij dan stoort is dat Paul van der Lugt (die ik ook niet ken) er een "how can I make this about me" van maakt. Als ik het goed begrijp was dit eigenlijk een 4-delige podcast, en aan het begin van IEDER deel maakt Paul duidelijk dat hij ook een boek heeft geschreven, voor het geval de luisteraar hierin geïnteresseerd is. "Onder dezelfde naam, overal verkrijgbaar". Ten eerste Paul, heel opportunistisch, maar ten tweede vooral respectloos en herhalend imo. Ik hoef dit geen 4 keer te horen, ongeacht hoe fier je er op bent.
Op een bepaald moment heeft hij het er ook over dat enkele radiomakers/journalisten (die like een halfuur ervoor Pim Fortuyn te gast hadden) in de gang zaten te huilen en hij hun heeft gezegd om zich bij elkaar te pakken en de journalist uit te hangen, wtf Paul? Empathie niks?
Eigenlijk dus een heel teleurstellend boek, maar vooral heel tragisch en verontrustend dat deze moord heeft kunnen gebeuren, en dan nog wel in een land als Nederland.
Ik was te jong om het bewust mee te maken, maar als historicus ben ik me natuurlijk zeer bewust wat voor omslagpunt voor Nederland zijn dood is geweest. Het is geen verhalend boek over zijn laatste dag. Het is een verzameling ooggetuigenverslagen van de mensen die alles hebben zien gebeuren. Doordat geheugen zo verraderlijk iets is, kan niet iedereen zich 100% herinneren wat er precies is gebeurd. Dit boek laat ontzettend goed zien hoe een gebeurtenis door verschillende mensen beleefd wordt. Erg indrukwekkend.
Omdat het meer een ooggetuigenverslag is dan een narratief over Fortuyn's laatste dag miste ik misschien nog wat context. Er wordt bijvoorbeeld verwezen naar een taart incident en überhaupt zijn status binnen Nederland op het moment van het interview. Maar het is ook zeker geen historisch feitenrelaas dus ook niet per se nodig.
p. 106 'Daar zag ik hem liggen; in een reflex schoot ik in de lach. Daar schaam ik me nu voor. Vervolgens stond ik in een hoekje te kotsen. Idioot tegenstrijdige reactie was dat.'
p. 125 'Er ontstond toen direct een enorme dynamiek van 'de kogel kwam van links en in Den Haag stond de parkeergarage aan het Plein vrij snel in de fik. Dat vond ik heel verontrustend.'
p. 143 ''...en misschien was je het niet eens met zijn denkwijze, maar je mag nooit kwaad met kwaad vergelden'Achteraf dacht ik ook: Ja, dat is geen goede woordkeuze, maar zo bedoelde ik het helamal niet. Ik bedoel er niet mee dat het een kwaad persoon was.''
Fantastisch hoe Paul van der Lugt, toenmalig zendermanager van 3FM, alle verhalen van 6 mei 2002 bij elkaar krijgt. Ieder vanuit zijn of haar eigen herinnering. Soms komt het overeen, soms verschilt het op details. Dat stoort niet in het verhaal, dat blijft overeind. Van iedereen die betrokken is zit een register achterin wie hij of zij was en wat de rol was in die tijd bij 3FM. Prettig, want soms duurt het even voor iemand terugkomt. Bijzonder ook om te zien dat zoveel namen later op heel andere plekken in de radio- en tv-wereld terecht kwamen.
Het leest vlot. Maar in bepaalde hoofdstukken zit veel herhaling. In het 'nawoord' verduidelijkt de auteur waarom maar dat hij beter in het begin gedaan. Omdat het geheugen na 20 jaar soms dingen anders herinnert en iedereen heeft zijn eigen herinneringen. Maar toch vond ik het iets teveel herhaling. Maar toch een bijzonder boek.
Opsomming van belevenissen van getuigen van de laatste dag van Pim. Beetje zoeken naar wie wiens en wie waar was. Leest makkelijk weg. Had er zelf meer van verwacht.