ระบบภารกิจสวมหมวกเขียว เล่ม 2

ระบบภารกิจสวมหมวกเขียว #2

by Xiao Mao Bu Ai Jiao, เป่าเป้ย (Translator)

หลังเสร็จภารกิจจากโลกแรก และเดินทางมาถึงโลกที่สอง ในวงการมายาอันดำมืดที่เต็มไปด้วยกฎซ่อนเร้น ‘ซ่งอวี่เฉิง’ กลายเป็น ‘เซี่ยเชียนเฉิน’ ที่เปี่ยมด้วยความสามารถ แต่ก็ถูกกฎซ่อนเร้นที่ว่านั่น ทำลายทั้งการงานและชีวิต ซ่งอวี่เฉิงไม่เพียงต้องช่วยเจ้าของร่างแก้แค้นลูกคนรวยผู้มีอำนาจทั้งหกคน เขายังถือโอกาสจัดการผู้เกี่ยวข้องคนอื่นๆ ที่เสมือนผู้ช่วยทำความชั่วพวกนั้น สำคัญที่สุดคือหวังว่าจะสามารถปรับเปลี่ยนวงการบันเทิงที่แสนสกปรกได้! – ทว่าเซี่ยเชียนเฉินเป็นเพียงอดีตผู้จัดการที่ชื่อเสียงฉาวโฉ่ ทั้งยังถูกทุกคนเข้าใจผิด จะงัดข้อกับกลุ่มผู้มีอิทธิพลในวงการได้อย่างไร? แม้จะยืมแรงแก้แค้นด้วยวิธีการใหม่ จนรอดพ้นมาได้หลายครั้ง แต่ซ่งอวี่เฉิงที่เฉลียวฉลาดมาตลอด ครั้งนี้กลับไม่ทันรู้ตัวเลยว่า ‘ลู่เหมี่ยน’ ผู้หนุนหลังที่เขาเปลืองสมองดึงมาเป็นพวกได้สำเร็จนั้น แท้จริงแล้วจะมีความสัมพันธ์ซับซ้อนกับตนเอง... - ขณะเดียวกัน ระบบที่เป็นกังวลว่าซ่งอวี่เฉิงจะได้รับผลกระทบ จากความเศร้าที่เซี่ยเชียนเฉินประสบ ก็สัญญาว่าโลกหน้าจะเลือกภารกิจสบายๆ ให้ ปรากฏว่าพล็อตเรื่อง ‘ท่านอ๋องคลั่งรัก’ สมัยโบราณที่คุยกันไว้ดิบดีนั่นน่ะ คนที่ถูกคลั่งรักดันเป็นคนอื่น ส่วน ‘อวี้ฉีเหนียน’ เจ้าของร่างกลับเป็นเพียง ‘ชายาชาย’ ที่ถูกหลอกใช้เสร็จแล้วก็โดนฆ่าทิ้ง คราวนี้ซ่งอวี่เฉิงไม่เพียงต้องสวมหมวกเขียวให้กับเมะสารเลว ยังต้องช่วยปกป้องชาติบ้านเมืองตามความปรารถนาก่อนตายของอวี้ฉีเหนียนด้วย แต่ก่อนอื่นเขาต้องคิดหาวิธีพัฒนาให้ ‘เมืองหรง’ ดินแดนศักดินาที่จนถึงขนาดไม่มีกางเกงจะใส่ให้ร่ำรวยขึ้นมาเสียก่อน!

536 pages, Paperback

Published April 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Xiao Mao Bu Ai Jiao / Kittens Do Not Like To Call (English)
* 小貓不愛叫 (Chinese)

Reviews

[Jelly Bean66 · Rating 5 out of 5]

Arc.โลกวงการบันเทิงคือดีมาก การเล่าเรื่องแบบคือดีมาก เสียแต่ตัวร้ายจบง่ายเกินไปในตอนสุดท้าย แต่ใดๆคือ สงสารพระเอกตรงจบเรื่อง ตอนนี้ นข.แต่งให้ออกรส ‘ขม’ เออ ก็ขมจริงแหละ

Arc.ท่านอ๋องก็คือตลกดี แต่ยังไม่จบต้องต่อเล่ม 3

เหนืออื่นใดเรื่องนี้นายเอกซูมาก เติม true สุด พระเอกโผล่มาแวบๆ

[Ning · Rating 3 out of 5]

ไม่ค่อยสวมหมวกเขียวละ
ดราม่าทำได้ดีมาก เรียกอารมณ์ร่วมได้ดีมาก
เสียแต่บรรยายเยอะ เหมือนไม่อยากแต่ง
ก็บรรยาย ๆ สรุปกันมา

อ่านบรรยายเยอะ ๆ มันก็จะเหนี่อย ๆ หน่อย
แต่ยังคงอ่านได้อยู่ค่ะ