Plooi

by Babeth Fonchie Fotchind

Hoe kun je je eigen leven vormgeven als invloeden van buitenaf je steeds een bepaalde kant op proberen te duwen? Babeth Fonchie Fotchind dicht over de verborgen kwetsbaarheden in het leven van de grootstedelijke, ogenschijnlijk succesvolle millennial. Code-switchend tussen taalregisters laveert ze langs kantoortuin en dating-app, migratiepijn en queerness. In lijfelijke, sensitieve en toch speelse poëzie onderzoekt ze intieme thema’s, van moederband tot kinderwens. Ze probeert de lezer verder te laten kijken en het onzegbare toch onder woorden te brengen.

Genres: Poetry, Mental Health

96 pages, Paperback

Published June 1, 2022

Reviews

[Marcia · Rating 5 out of 5]

Wow.
❤️🧡💛💚💙💜

[Jip · Rating 4 out of 5]

ik ben de perfecte bijrijder, zo een die om de honderd bomen
en zestien akkers vraagt of je een dropje lust
zo een die haar linkerbeen vrijhoudt
zodat je rechterhand een plek heeft om op te rusten

[Freek de Koning · Rating 3 out of 5]

Poëzie (eigenlijk proza) als therapie. Niet echt iets voor mij.
Goede humor en mooie toegankelijke taal die toch poëtisch kon zijn. Vooral de ‘goedbedoelde adviezen’ waren raak.

Verder zou ik bij bijna elk gedicht de laatste regel schappen. Oei oei oei, wat werd dat sentimenteel en onnodig heilig. Jammer!!!!

Maar ook mooi, echt, ik ben heus geen lul!!!! De beelden die ze maakt zijn eigen en origineel, ontstaan door mooie woorden die even eigen zijn.

[Rosanna · Rating 5 out of 5]

Prachtig! Deze ga ik zeker nog een keer herlezen.

“ik heb de dode in mijn whatsapplijst
nog niet gearchiveerd. ze verdwijnt vanzelf
naar de achtergrond door gesprekken
met mensen met wie ik oneindig veel memes uitwissel”

&

“patiënt vertoont de volgende symptomen: verlangt ernaar met een persoon
van hetzelfde geslacht seksuele activiteiten te verrichten

patiënt durft zelfs te dromen over een toekomst met een persoon
van hetzelfde geslacht. is van plan zich voort te planten
en het ter wereld gebrachte kind op te voeden met een persoon
van hetzelfde geslacht
patiënt meent dit te kunnen combineren met ’s ochtends
een kopje koffie drinken, in de trein een novelle lezen
op het werk aangekomen gezellig babbelen met collega’s
in de avond na een spinningklasje
met een glas wijn neerploffen op de bank
patiënt is zich er niet van bewust dat
nog los van het eigen deviante gedrag
het buitensporige risico’s met zich meebrengt
om een kind bloot te stellen aan een omgeving
waarin twee individuen van hetzelfde geslacht
veronderstellen liefdevol gedrag te vertonen

deze groep van gedragssymptomen leidt tot de diagnose:
homoseksueel”

[Xavier Roelens · Rating 4 out of 5]

toen volgde de intelligentietest op vellen papier

hoe precair was de situatie in uw land, lagen de bermbommen
voor het oprapen, zakten de lemen hutjes in elkaar
was het drinkwater vrij of zeer vervuild, was er sprake
van een groeiend aantal kindsoldaten, kon u
geen baan vinden als chirurg of als schoonmaker
kan het u wat schelen of er een god bestaat
als het inderdaad waar is dat u kinderen in een onveilig thuisland hebt
a. hoezo hebt u ze dan niet meegenomen
b. als u ze belt, vertelt u hen dan over de spelregels van ezeltje-prik
geeft u niet zo om uw uiterlijk, maar vindt u dat de sloffen die u draagt
wel lekker zacht moeten aanvoelen
zult u het toegeven als u iets niet weet
bent u bereid mee te lopen met de vierdaagse

[Fifi · Rating 4 out of 5]

'tijdens mijn functioneringsgesprek gaf mijn leidinggevende mij
terug dat ik niet voldoe aan het ideaal. ik heb dit eerder gehoord, maar verloor toen een moeder in plaats van een baan'
#DeZinVanHetBoek

Pijnlijk, indrukwekkend. In poëzie verpakt levensverhaal dat hard binnenkomt.

[wolkenloper · Rating 5 out of 5]

Ik werd bij het eerste gedicht al ingehaakt en ben daarna niet meer losgelaten. Dit boek is in een dag uitgelezen. Het boeide me, het roerde me. De lijn van de immigrant die een thuis zoekt, hoe de schrijfster zelf haar wortels kwijtraakt en ergens anders moet laten doen groeien. Hoe ze wensen heeft voor de toekomst, waar ze hoop misschien voor moet opgeven. De woorden op papier beschrijven Babeth’s kwetsbaarheid, maar de levering is krachtig.
Ik hield ervan.

[Caya · Rating 4 out of 5]

Heel mooi en kwetsbaar. Een ode aan zachtheid.

[Desta · Rating 4 out of 5]

mooi, pijnlijk, rauw, eerlijk. De hoofdpersoon in de bundel wordt niet gespaard, en deze gaat door veel trials en contexten heen die haar niet meer passen, alsof ze een huid af moet schudden. Je voelt aan sommige gedichten dat ze al eerder ergens gepubliceerd zijn, of een net iets ander thema aanhangen maar dat is niet al te storend. Soms gruwelijk, vaak prachtig. Aan het einde voel je de ontstane rust.

[Jill Mathon · Rating 5 out of 5]

Prachtig hoe dit boek mij naar mezelf laat kijken, de vanzelfsprekendheid van mijn culturele normen en de complexiteit van het leven. Hoe Fonchie de meeste heftige verhalen intens rauw, maar toch zo delicaat kan brengen. Een nieuwe dichter des vaderlands is met Plooi geboren. Ik kijk uit naar meer. En snel een beetje graag.

[Ton Hof · Rating 3 out of 5]

https://vansavonsverdeochtenaas.com/2...

[Elise · Rating 5 out of 5]

In aangrijpende versregels gaat de dichtbundel Plooi over de vraag of wij van onszelf zijn. Het is een verzameling van zogenaamde goedbedoelde adviezen. En ik concludeer: we zijn eindeloos.

[Maaike]

Indrukwekkend. Eigentijds en eigengereid laveert deze bundel tussen jeugdtrauma’s, azc-leven, dating apps, uitgaan, en nog veel meer.

[Mattijs Deraedt · Rating 4 out of 5]

"kun jij een huis tekenen /
zonder dat je potlood het vel loslaat. als het je lukt / zul je zelf ook uit één stuk bestaan, dat is wat men zegt"

[B. · Rating 5 out of 5]

Ik weet nog steeds niet goed hoe ik mijn smaak in poëzie moet uitleggen (ook niet aan mijzelf) maar nu heb ik ieder geval een nieuw voorbeeld om naar te verwijzen.

[A · Rating 4 out of 5]

Als iemand die NT2 is, deze boek heeft mij geinspireerd om ook in Nederlands een poëzie te schrijven

[Gizem · Rating 2 out of 5]

2.5*