Eén schandaal te veel leidde in 2021 tot het vertrek van het volledige Limburgse provinciebestuur. In de jaren daarvoor haalde ‘het Beieren van Nederland’ al geregeld het nieuws met integriteitsaffaires: belangenverstrengelingen, smeergeld, vriendendiensten en plezierreisjes. Alles passeerde de revue. In de jaren negentig was Limburg bestuurlijk ook al van slag door een reeks corruptiezaken. Burgemeesters, wethouders en ambtenaren moesten het veld ruimen en werden veroordeeld. Joep Dohmen schreef er destijds het boek De Vriendenrepubliek over. De term werd een begrip in Limburg en daarbuiten. In De Vriendenreünie richt hij samen met Paul van der Steen opnieuw het vizier op de Limburgse bestuurscultuur. Wat is er de afgelopen kwarteeuw gebeurd? Is Limburg gevoeliger voor integriteitsschendingen? En waarom komt van de keer op keer beloofde beterschap weinig terecht? Een onthullend boek over – veelal – mannen met macht en over een intrigerende, hardnekkige ons-kent-onscultuur.
Een ontluisterend verslag van de bestuurspraktijk in de provincie Limburg. Wethouders, leden van gedeputeerde staten en bestuurders van andere publieke organen beschermen elkaar bij niet-integer handelen bij toekenning van overheidsopdrachten en spelen elkaar en politieke vrienden lucratieve banen toe. Verwerpelijk gedrag dat vele jaren duurde en publieke middelen verspilde.
Inkijkje in de politieke cultuur in Limburg in de eerste twee decennia van dit millennium. Geen nieuws, wel ontluisterend. En ook een beetje eenzijdig. Ik mis onderbouwing bij de vriendendiensten die beschreven zijn. En enige tunnelvisie bij de schrijvers. Toch verplichte kost als je wilt weten hoe politiek in Limburg soms kan ontsporen. Mijn leeservaring lees je nu op Harmkes Leestips.
Achtergebleven in totale verbijstering. Vooral door het laatste hoofdstuk. Bijna zonder uitzondering ontkennen alle sleutelfiguren dat ze fout zaten. Echt ongelofelijk. Vind dat misschien nog wel erger dan de feiten zelf. En Jos van Rey spant de kroon. Klink ik boos?
Limburg is in elk opzicht een bijzondere provincie, dat blijkt maar weer uit De Vriendenreünie. In het boek zetten Joep Dohmen en Paul van der Steen naadloos uiteen hoe de bestuurlijke verhoudingen in Limburg de afgelopen decennia in elkaar staken en hoe Limburgse bestuurders zelden met ongeschonden blazoen hun bestuurskamers verlaten.
Ze beschrijven grote Limburgse affaires, zoals de klusjesmannenaffaire, de zaak-Van Rey en het IKL-schandaal en trekken heldere conclusies. Hoewel het al iets beter gaat dan vorige eeuw, blijft Limburg een probleemkindje. Het is fascinerend om te lezen hoe Limburgse politici, deels gevoed vanwege de 'vissenkom' in het zuiden en de bestuurlijke geschiedenis, blijven verzanden in vriendjespolitiek en onbehoorlijk gedrag. Het is alsof de Limburger zelf naar schandalen blijft zoeken, alsof die schandalen iets voor hen doen.
Ik vond het jammer dat Dohmen en Van der Steen niet meer uitlegden hoe ze bepaalde verhalen hadden onderzocht. Hoe komen sommige verdachte zaken aan de oppervlakte? Ik had graag meer over de onderzoeksjournalistieke praktijk gelezen. En wat ik ook wel wilde weten: welke geruchten hebben uiteindelijk niet tot een publicatie geleid? Zonder die dimensie is het boek eigenlijk vooral een opsomming met een flink stuk duiding. Een interessante opsomming, dat dan weer wel.
Interessant boek wat makkelijk wegleest. Bizar wat er allemaal jarenlang gebeurd is en ik heb vaak m'n wenkbrauwen opgetrokken tijdens het lezen. Hopelijk heeft de versplintering van de politiek als voordeel dat de old boys' club van de machthebbers in Limburg wordt opgebroken.
Op een gegeven moment werd het wel teveel een opsomming van misstanden en haakte ik wat af. Ook gaf een van de hoofdstukken op het einde waarin de auteur duidelijk een appeltje te schillen heeft een ongemakkelijk gevoel.
Het is een boek dat de verschillende incidenten goed beschrijft, ik vond de hoofdstukken over waarom dit soort incidenten juist in Limburg voorkomen interessanter dan het verloop van de verschillende kwesties.
Vol ongeloof gelezen . Het lijkt soms fictie maar het tegendeel is waar. Integriteit en zelfverrijking . Zet dat af tegen armoede. Dit houdt niet vanzelf op .