What do you think?
Rate this book
Klein-Brittannië
Lia van Bekhoven woont al meer dan veertig jaar in Londen. Bijna al die tijd werkte ze voor Vlaamse en Nederlandse radio en televisie, kranten en bladen om verslag uit te brengen van wat er in Groot-Brittannië gaande is. Met kennis van zaken, maar vooral ook met spitse humor en verrassende inzichten. Lia is een lust om naar te luisteren, en nu ook om te lezen.
Haar portret van het VK is verrassend en veelzijdig. Ze prijst de Britse humor en cultuur, de openheid en verdraagzaamheid van de Britten, hun vermogen tot zelfrelativering... Maar tegelijk ergert ze zich aan hun vasthouden aan tradities en hun hang naar het verleden, aan hoe ze aan politiek doen, aan de enorme sociale tegenstellingen en aan de manier waarop Brexit er is gekomen en het land heeft teruggeworpen tot Klein-Brittannië, hoe een ooit groot land klein kan zijn. Dat schrijft ze met bravoure en met luim, dat illustreert ze met talloze wetenswaardigheden en verhalen uit haar Britse leven gegrepen.
Haar portret van het VK is verrassend en veelzijdig. Ze prijst de Britse humor en cultuur, de openheid en verdraagzaamheid van de Britten, hun vermogen tot zelfrelativering... Maar tegelijk ergert ze zich aan hun vasthouden aan tradities en hun hang naar het verleden, aan hoe ze aan politiek doen, aan de enorme sociale tegenstellingen en aan de manier waarop Brexit er is gekomen en het land heeft teruggeworpen tot Klein-Brittannië, hoe een ooit groot land klein kan zijn. Dat schrijft ze met bravoure en met luim, dat illustreert ze met talloze wetenswaardigheden en verhalen uit haar Britse leven gegrepen.
208 pages, Paperback
First published April 15, 2022
17 people are currently reading
178 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 56 reviews
March 19, 2023
3.5* Boeiend, al miste ik soms wat samenhang en context. Heel fragmentarisch. Lia´s radiobijdrages vind ik geweldig, maar een volledig boek schrijven is nog wat anders. 0.5 ster extra omdat ik Lia het boek soms hoorde voorlezen in mijn hoofd!
September 7, 2022
Interessante kijk op en wetenswaardigheden over onze buren van over het kanaal. Waarom zijn ze zoals ze zijn.
Dat de “klassen” in het hedendaagse Groot Brittanië nog steeds in stand worden gehouden heeft me wel verbaasd; de “stiff upper lip” wordt er nog steeds gecultiveerd en is terug te vinden in de allerhoogste regionen van leger, politiek, industrie, cultuur, etc.
Maar het is vooral de unieke vertelstijl van Lia Van Bekhoven en de taal die ze bezigt, doorspekt met een hilarisch gevoel voor humor, die dit boek het lezen waard maakt.
Ik hoorde haar altijd al graag bezig als “onze correspondent in Londen”, maar zal haar de volgende keer met nog meer aandacht en een glimlach op mijn lippen aanhoren.
Een aanrader 👍
Dat de “klassen” in het hedendaagse Groot Brittanië nog steeds in stand worden gehouden heeft me wel verbaasd; de “stiff upper lip” wordt er nog steeds gecultiveerd en is terug te vinden in de allerhoogste regionen van leger, politiek, industrie, cultuur, etc.
Maar het is vooral de unieke vertelstijl van Lia Van Bekhoven en de taal die ze bezigt, doorspekt met een hilarisch gevoel voor humor, die dit boek het lezen waard maakt.
Ik hoorde haar altijd al graag bezig als “onze correspondent in Londen”, maar zal haar de volgende keer met nog meer aandacht en een glimlach op mijn lippen aanhoren.
Een aanrader 👍
October 6, 2022
Rare jongens, die Britten. Dat wisten we natuurlijk al langer, van jaren ervaring, en bijvoorbeeld ook door een tijdje geleden Stiff Upper Lips van Flip Feyten te lezen. En Lia van Bekhoven breidt er lustig op voort.
Dit boek gaat voornamelijk over de recentere gebeurtenissen en de stand van zaken in het, eh, Verenigd (ja hoor) Koninkrijk op sociaal, economisch en politiek vlak. Spoiler alert: het is één grote chaos. 226 bladzijdes lang. Met uitzondering misschien van het laatste, kort hoofdstuk van twaalf bladzijdes over de cultuur. Daar zit alles nog tamelijk goed.
Eerst vreesde ik dat het meer een persoonlijk relaas ging worden, en natuurlijk komen er wel wat persoonlijker getinte stukjes in, maar na een paar bladzijdes krijgen we een beter, algemener beeld van de Britten zelf, zonder dat Van Bekhoven veel over zichzelf praat (want dat is de eerste alinea's wel zo). Achtereenvolgens behandelt ze verschillende belangrijke elementen van de Britse samenleving. En, laten we eerlijk zijn, het is gewoon één grote nachtmerrie. Nu ga ik niet beweren dat België, of eender welk West-Europees land, een utopie is, want god weet dat er bij ons ook veel beter kan. Maar het VK. Het VK! Dat is van een heel andere orde. Je vraagt je af hoe dat land eigenlijk nog functioneert. Of, misschien beter: óf het überhaupt nog wel functioneert. Hoe verder je leest, hoe kleiner je die kans inschat. Het boek gaat diep in op de belangrijkste elementen, zoals de politiek, de media, het koningshuis, de pers, het schoolsysteem, de klassenmaatschappij - alles wat er stinkt, dus. Heel verhelderend, zelfs voor iemand als ik, die er toch al wat van weet.
De nadruk ligt vooral op de hedendaagse veranderingen, gelinkt aan de Brexit en alles wat daarmee te maken heeft. De coronacrisis komt ook wel eens langs. Boris Johnson wordt vaak genoeg bij naam genoemd. Eigenlijk is dit boek net een paar maanden te vroeg verschenen. Het had er vast iets anders uitgezien als het nu pas was verschenen, want van de dood van 'de Queen' is nog geen sprake, net zomin als van Liz Truss, waarvan, als ze verdergaat zoals ze nu bezig is, wat mij betreft de kans reëel is dat ze binnenkort recordhoudster wordt van kortste Brits premierschap ooit. Maar ja, je moet op een gegeven eens publiceren natuurlijk, en de tijd staat nooit stil.
Wat me een beetje stoorde, is dat er overal gewoon 'Brexit' zonder lidwoord staat. In het Engels wordt dat zo gedaan, in het Nederlands normaal niet. En er stonden op gezette tijden nog wel eens kleine spelfoutjes in. Alles bij elkaar vond ik het net iets meer dan wat het zou mogen zijn.
Bovendien was het gebruik van de witregels verwarrend, want er wordt geen onderscheid tussen alinea's en paragrafen (zijnde: meerdere alinea's over één onderwerp) gemaakt, waardoor soms de overgang verrassend of onduidelijk was. Waarom geen witregels alleen tussen de paragrafen en inspringingen op de eerste regels van de nieuwe alinea's? Maar goed. Op den duur went het.
Eén ding is in elk geval zeker: ik ga graag en redelijk vaak naar het VK (Engeland, dus, meestal, en nog specifieker Londen). Op congé. Voor de boekenwinkels. Dagtrips. Weekendtrips. Maar elke Europeaan die in de huidige tijden graag naar ginder zou verhuizen? Voor een langere tijd? Die is wat mij betreft compleet krankzinnig. Geen haar op m'n hoofd dat eraan denkt om daar ooit permanent te willen wonen.
7,6/10
Dit boek gaat voornamelijk over de recentere gebeurtenissen en de stand van zaken in het, eh, Verenigd (ja hoor) Koninkrijk op sociaal, economisch en politiek vlak. Spoiler alert: het is één grote chaos. 226 bladzijdes lang. Met uitzondering misschien van het laatste, kort hoofdstuk van twaalf bladzijdes over de cultuur. Daar zit alles nog tamelijk goed.
Eerst vreesde ik dat het meer een persoonlijk relaas ging worden, en natuurlijk komen er wel wat persoonlijker getinte stukjes in, maar na een paar bladzijdes krijgen we een beter, algemener beeld van de Britten zelf, zonder dat Van Bekhoven veel over zichzelf praat (want dat is de eerste alinea's wel zo). Achtereenvolgens behandelt ze verschillende belangrijke elementen van de Britse samenleving. En, laten we eerlijk zijn, het is gewoon één grote nachtmerrie. Nu ga ik niet beweren dat België, of eender welk West-Europees land, een utopie is, want god weet dat er bij ons ook veel beter kan. Maar het VK. Het VK! Dat is van een heel andere orde. Je vraagt je af hoe dat land eigenlijk nog functioneert. Of, misschien beter: óf het überhaupt nog wel functioneert. Hoe verder je leest, hoe kleiner je die kans inschat. Het boek gaat diep in op de belangrijkste elementen, zoals de politiek, de media, het koningshuis, de pers, het schoolsysteem, de klassenmaatschappij - alles wat er stinkt, dus. Heel verhelderend, zelfs voor iemand als ik, die er toch al wat van weet.
De nadruk ligt vooral op de hedendaagse veranderingen, gelinkt aan de Brexit en alles wat daarmee te maken heeft. De coronacrisis komt ook wel eens langs. Boris Johnson wordt vaak genoeg bij naam genoemd. Eigenlijk is dit boek net een paar maanden te vroeg verschenen. Het had er vast iets anders uitgezien als het nu pas was verschenen, want van de dood van 'de Queen' is nog geen sprake, net zomin als van Liz Truss, waarvan, als ze verdergaat zoals ze nu bezig is, wat mij betreft de kans reëel is dat ze binnenkort recordhoudster wordt van kortste Brits premierschap ooit. Maar ja, je moet op een gegeven eens publiceren natuurlijk, en de tijd staat nooit stil.
Wat me een beetje stoorde, is dat er overal gewoon 'Brexit' zonder lidwoord staat. In het Engels wordt dat zo gedaan, in het Nederlands normaal niet. En er stonden op gezette tijden nog wel eens kleine spelfoutjes in. Alles bij elkaar vond ik het net iets meer dan wat het zou mogen zijn.
Bovendien was het gebruik van de witregels verwarrend, want er wordt geen onderscheid tussen alinea's en paragrafen (zijnde: meerdere alinea's over één onderwerp) gemaakt, waardoor soms de overgang verrassend of onduidelijk was. Waarom geen witregels alleen tussen de paragrafen en inspringingen op de eerste regels van de nieuwe alinea's? Maar goed. Op den duur went het.
Eén ding is in elk geval zeker: ik ga graag en redelijk vaak naar het VK (Engeland, dus, meestal, en nog specifieker Londen). Op congé. Voor de boekenwinkels. Dagtrips. Weekendtrips. Maar elke Europeaan die in de huidige tijden graag naar ginder zou verhuizen? Voor een langere tijd? Die is wat mij betreft compleet krankzinnig. Geen haar op m'n hoofd dat eraan denkt om daar ooit permanent te willen wonen.
7,6/10
December 1, 2022
Dit is een diepgaand insiders profiel van een land van tegengestelden. Lia van Bekhoven woont al sinds eind jaren 70 in de VK. Deze Nederlandse journaliste had nooit de ambitie om de plas over te steken naar het (toen toch) grijze, grauwe geïndustrialiseerde land, waar de langst heersende monarch op de troon zat en waar tea time een nationaal gebruik was.
Intussen is Lia ‘onze correspondente ter plaatse’ voor de VRT en kennen we haar allemaal van haar mooie Nederlandse accent dat door onze luidsprekers weerklinkt als er terug iets in London is gebeurd. Op de achtergrond zie je dan vaak de ‘Thames’ of ‘The Shard’ of natuurlijk The Palace of Westminster waarin de ‘Houses of Parliament’ bijeenkomen.
Lia schreef dan maar over haar ervaringen maar vooral over het Britse politieke lansschap zoals het er sinds haar verhuizen is veranderd. Over de de-industrialisatie tot Brexit, over Tatcher en Johnson, over de Queen en andere royals maar ook over een verdeeld land, een land in wanorde.
Op een heel eigenwijze, humoristische maar ook vaak heel serieuze wijze bewegwijzert Lia ons in dit kluwen en probeert orde te scheppen waar dit niet kan.
En ondanks al de sérieux die de Britten ons bieden, krijgen we vaak (en meestal) een hoop geestigheid terug! Ofwel zien we (intussen wijlen) Queen Elizabeth aan tafel met nationale trots Paddington Bear, of er staat wel één of andere humoristische quiz op het programma maar waar de Britten het best in zijn is satire. Hun sitcoms zijn wereldvermaard: Extras, The Office, Keeping up Appearances, The Worst Week of my Life, Little Britain, The Young Ones, Gavin & Stacey, The Mast of the Summer Wine en zoveel meer…
Vooral je zelf niet te serieus nemen! Dat zou een Brit zeggen.
Zoals ik al zei, dit boek biedt een insiders blik op het land dat ooit regeerde over een kwart van de landmassa op aarde, maar vanuit een outsiders point of view.
En nu sluit ik af met de woorden: “En dit was Lia van Bekhoven, vanuit London!”
http://looneybooks79.blog/2022/12/01/...
Intussen is Lia ‘onze correspondente ter plaatse’ voor de VRT en kennen we haar allemaal van haar mooie Nederlandse accent dat door onze luidsprekers weerklinkt als er terug iets in London is gebeurd. Op de achtergrond zie je dan vaak de ‘Thames’ of ‘The Shard’ of natuurlijk The Palace of Westminster waarin de ‘Houses of Parliament’ bijeenkomen.
Lia schreef dan maar over haar ervaringen maar vooral over het Britse politieke lansschap zoals het er sinds haar verhuizen is veranderd. Over de de-industrialisatie tot Brexit, over Tatcher en Johnson, over de Queen en andere royals maar ook over een verdeeld land, een land in wanorde.
Op een heel eigenwijze, humoristische maar ook vaak heel serieuze wijze bewegwijzert Lia ons in dit kluwen en probeert orde te scheppen waar dit niet kan.
En ondanks al de sérieux die de Britten ons bieden, krijgen we vaak (en meestal) een hoop geestigheid terug! Ofwel zien we (intussen wijlen) Queen Elizabeth aan tafel met nationale trots Paddington Bear, of er staat wel één of andere humoristische quiz op het programma maar waar de Britten het best in zijn is satire. Hun sitcoms zijn wereldvermaard: Extras, The Office, Keeping up Appearances, The Worst Week of my Life, Little Britain, The Young Ones, Gavin & Stacey, The Mast of the Summer Wine en zoveel meer…
Vooral je zelf niet te serieus nemen! Dat zou een Brit zeggen.
Zoals ik al zei, dit boek biedt een insiders blik op het land dat ooit regeerde over een kwart van de landmassa op aarde, maar vanuit een outsiders point of view.
En nu sluit ik af met de woorden: “En dit was Lia van Bekhoven, vanuit London!”
http://looneybooks79.blog/2022/12/01/...
December 7, 2022
kritisch, maar niet bitter
Als Jody Skinner's "Anglo-American Cultural Studies" een formele inleiding is tot het VK, dan is dit de informele, maar minstens even belangrijke inleiding tot het VK.
Als Jody Skinner's "Anglo-American Cultural Studies" een formele inleiding is tot het VK, dan is dit de informele, maar minstens even belangrijke inleiding tot het VK.
May 22, 2022
Het geeft een prima inkijk in het Brittania van vandaag. Lia is sowieso een aangename spreker en verteller.
October 23, 2022
‘Hoe macht en mythe het VK verscheuren’ luidt de ondertitel van het boek Klein-Brittannië van Lia van Bekhoven. Bij toeval kwam de correspondente naar Londen, waar ze verslag uitbrengt van de Britse eilanden. Nu heeft ze een boek uitgebracht over het grote kleine land, of is het nu andersom? De Britten zijn niet goed in beslissingen nemen, maar wel in aanmodderen. De grote vraag is: Blijft het Verenigd Koninkrijk wel Verenigd? Vandaar de naam van het boek. Geen ribbenplakker dit boek, wel een leuke weglezer vol met vermakelijke wetenswaardigheden over onze buren aan de andere kant van het kanaal.
August 29, 2023
In feite is dit boek volledig wat ik zocht: een beknopt overzicht wat de Britten nu zo Brits maakt. Het leest vlot. Sommige onderwerpen krijgen meer aandacht dan andere, maar dat heeft vermoedelijk met de interesses van de auteur te maken. Het inleidende hoofdstuk over haar opkomst als journaliste kon mij niet bepaald boeien, maar het kadert op zijn minst de auteur en haar invalshoek. De stukken over de verschillende deelstaten en over de klasseverschillen vond ik het interessantst.
February 8, 2023
Een unieke inkijk in het leven van de Britten - wie dat ook allemaal mogen zijn. Fan van Lia!
June 27, 2023
Wel interessant, leest vlotjes. Misschien net iets te zakelijk van stijl voor mij.
July 30, 2022
Wat de Nederlander niet kent/begrijpt, dat eet ze niet. Dit boek biedt een typisch Nederlands perspectief op het Verenigd Koninkrijk, maar is de moeite van het lezen desondanks zeer waard.
In zijn stijl heeft het boek juist wel iets Brits: losjes gestructureerd, intuïtief, anekdotisch, vaak ironisch. Het neemt de lezer via persoonlijke anekdotes, algemene observaties en hier en daar feiten mee in een wervelende en smeuïge beschrijving van allerlei aspecten van de hedendaagse Britse cultuur; of toch in ieder geval de Londense.
Daar zit meteen ook de beperking: Londen wordt de hemel in geprezen, maar de schrijfster kan slechts beperkt liefde of begrip opbrengen voor de rest van het land; ondanks er decennia gewoond te hebben. Het mondaine Londen is deel van haar identiteit geworden en daar voelt ze zich min of meer thuis. Ze ziet het zo'n beetje als hoofdstad van de wereld (een benaming die volgens haar soms aan de stad wordt gegeven en die ze geenszins ontkracht); het is de meest dynamische, diverse en misschien wel inclusiefste stad ter wereld. De zinnen zinderen van het enthousiasme.
Dat is inspirerend om te lezen, maar de ironie is dat van Bekhoven met Londen precies doet wat ze de Britten ten aanzien van hun land (in bepaalde gevallen vast terecht) verwijt: het liefhebben ervan en het daarmee soms wat erg makkelijk relativeren van de mindere kanten.
Waar de rest van het land ter sprake komt, duurt het nooit lang eer er tussen grappige anekdotes over excentrieke Britten een licht neerbuigende en soms negatieve ondertoon doorzweemt. Het onbegrip spat hier en daar van de pagina's, meestal zonder dat het expliciet benoemd wordt.
Dat had anders gekund.
Geen woord over de prachtige en door de Britten zo geliefde 'countryside', behalve dan dat de auteur er een hekel aan heeft (het staat er echt). Geen woord over de rechten en vrijheden, het erfgoed en de prachtige landschappen die het vooral Engelse respect voor traditie onder meer heeft voortgebracht; wel (zeker niet onterecht nogmaals) heel veel woorden over hoe een nostalgisch zelfbeeld een samenleving in de weg kan zitten.
Toch wordt dat alles gelukkig afgewisseld met leuke anekdotes en meer positieve observaties. Het zorgt ervoor dat het boek een lichte stijl behoudt, niet zuur wordt. De nuance verdwijnt nooit helemaal. Bijvoorbeeld: waar het Britse imperium vooral van zijn schaduwkant wordt bekeken, bekent de schrijfster ook eerlijk hoe succesvol de multiculturele samenleving in het Verenigd Koninkrijk is, hoe tolerant en hoe laag de druk tot sociaal conformisme er is. Zeker dat laatste is vanuit een liberaal perspectief (dat de auteur overduidelijk huldigt) toch positief.
Waar in het laatste gedeelte slechts de conclusie zou resten dat het Verenigd Koninkrijk een excentriek doch buiten Londen middelmatig landje is, doet de schrijfster dan toch een kleine concessie (spoiler alert): het Britse theater en de film zijn groots; ze vindt dat het beste van het land daarin samenkomt en dat Brittannië op dit gebied terecht Groot-Brittannië mag heten.
Ondanks het wat Londencentristische en soms weinig begripvolle perspectief, is dit boek zeker de moeite waard; het heeft een heerlijk smeuïge, verhalende stijl en tussen de regels door valt veel te leren over de Britse cultuur en samenleving in onze tijd.
In zijn stijl heeft het boek juist wel iets Brits: losjes gestructureerd, intuïtief, anekdotisch, vaak ironisch. Het neemt de lezer via persoonlijke anekdotes, algemene observaties en hier en daar feiten mee in een wervelende en smeuïge beschrijving van allerlei aspecten van de hedendaagse Britse cultuur; of toch in ieder geval de Londense.
Daar zit meteen ook de beperking: Londen wordt de hemel in geprezen, maar de schrijfster kan slechts beperkt liefde of begrip opbrengen voor de rest van het land; ondanks er decennia gewoond te hebben. Het mondaine Londen is deel van haar identiteit geworden en daar voelt ze zich min of meer thuis. Ze ziet het zo'n beetje als hoofdstad van de wereld (een benaming die volgens haar soms aan de stad wordt gegeven en die ze geenszins ontkracht); het is de meest dynamische, diverse en misschien wel inclusiefste stad ter wereld. De zinnen zinderen van het enthousiasme.
Dat is inspirerend om te lezen, maar de ironie is dat van Bekhoven met Londen precies doet wat ze de Britten ten aanzien van hun land (in bepaalde gevallen vast terecht) verwijt: het liefhebben ervan en het daarmee soms wat erg makkelijk relativeren van de mindere kanten.
Waar de rest van het land ter sprake komt, duurt het nooit lang eer er tussen grappige anekdotes over excentrieke Britten een licht neerbuigende en soms negatieve ondertoon doorzweemt. Het onbegrip spat hier en daar van de pagina's, meestal zonder dat het expliciet benoemd wordt.
Dat had anders gekund.
Geen woord over de prachtige en door de Britten zo geliefde 'countryside', behalve dan dat de auteur er een hekel aan heeft (het staat er echt). Geen woord over de rechten en vrijheden, het erfgoed en de prachtige landschappen die het vooral Engelse respect voor traditie onder meer heeft voortgebracht; wel (zeker niet onterecht nogmaals) heel veel woorden over hoe een nostalgisch zelfbeeld een samenleving in de weg kan zitten.
Toch wordt dat alles gelukkig afgewisseld met leuke anekdotes en meer positieve observaties. Het zorgt ervoor dat het boek een lichte stijl behoudt, niet zuur wordt. De nuance verdwijnt nooit helemaal. Bijvoorbeeld: waar het Britse imperium vooral van zijn schaduwkant wordt bekeken, bekent de schrijfster ook eerlijk hoe succesvol de multiculturele samenleving in het Verenigd Koninkrijk is, hoe tolerant en hoe laag de druk tot sociaal conformisme er is. Zeker dat laatste is vanuit een liberaal perspectief (dat de auteur overduidelijk huldigt) toch positief.
Waar in het laatste gedeelte slechts de conclusie zou resten dat het Verenigd Koninkrijk een excentriek doch buiten Londen middelmatig landje is, doet de schrijfster dan toch een kleine concessie (spoiler alert): het Britse theater en de film zijn groots; ze vindt dat het beste van het land daarin samenkomt en dat Brittannië op dit gebied terecht Groot-Brittannië mag heten.
Ondanks het wat Londencentristische en soms weinig begripvolle perspectief, is dit boek zeker de moeite waard; het heeft een heerlijk smeuïge, verhalende stijl en tussen de regels door valt veel te leren over de Britse cultuur en samenleving in onze tijd.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 9, 2022
Best aangenaam om te lezen, journalistiek in boekvorm maar een leuke foto van het VK gedurende de laatste jaren. Nice.
December 30, 2024
Toevallig in handen gekregen. Enkele interessante observaties, dikwijls snedig, over die zaken had het gerust langer mogen gaan. Edit eind 2024: upgrade met een ster omdat er verrassend veel is blijven hangen. Net omdat het allemaal nogal down tot earth is, nogal no nonsense.
August 18, 2022
Nobody can deny that Lia van Bekhoven has lived long enough in the UK to know it well, or even too well! She unlike many has clearly no romantic illusions about the realities of life in the UK. In a sense it's a shame this book was published in Dutch, because really the people who should be reading it are UK subjects. She diagnoses the ailments of the UK with pinpoint accuracy but alas stops short of offering any remedies.
My main niggle with the book is the shoddy sub-editing. Mark Drakeford is the current first minister of Wales, alas his name appears as Mark Drakenberg, although later on it is written correctly. There are several minor errors of this kind, which is a shame as the book is well worth reading.
My main niggle with the book is the shoddy sub-editing. Mark Drakeford is the current first minister of Wales, alas his name appears as Mark Drakenberg, although later on it is written correctly. There are several minor errors of this kind, which is a shame as the book is well worth reading.
January 22, 2024
Lia van bekhoven schetst m.i. zeer goed de samenleving in UK. Zelf woonde ik 4 jaar (´92-´96) in het noorden (Bradford, West-Yorkshire), en recent nog (2015-2020) zowat de helft van de tijd in het zuiden (Basingstoke, Hampshire) en herken wat LvB schrijft maar al te goed. Hoewel ik niet steeds met haar akkoord ga (vooral betreffende haar observaties i.v.m. racisme...misschien omdat Bradford wel een erg "unieke" ;-) plek is op dat vlak), vind ik haar kritische columns (want uiteindelijk is het boek een samenbrengen van een aantal columns per thema en dat voor 7 thema´s) getuigen van een geweldig observatievermogen.
"Een Britse vriend, een oud-diplomaat, zei jaren geleden eens dat wat buitenlanders onderschatten de Britse hang naar zelfkastijding is." (p.119)...geweldige quote, toch!
"Een Britse vriend, een oud-diplomaat, zei jaren geleden eens dat wat buitenlanders onderschatten de Britse hang naar zelfkastijding is." (p.119)...geweldige quote, toch!
January 23, 2025
Zeer vermakelijk boek van een journalist die Engeland door en door kent. Het gaat verder dan oubolligheden over the queen en eetgewoonten, met scherpe analyses van klasseverschil, hoe Etonians vooral leren om hard en ambitieus te zijn en hun kaste gesloten te houden en de verdienste van topvoetballers bij het aan de kaak stellen van racisme. En het zit vol grappen. Na een hele verhandeling over de rijkdom van de Engelse taal met al zijn synoniemen en nuances, vertelt ze dat de buurman wat rechtlijniger is in zijn taalgebruik en toen het chassis van zijn auto stuk was zei: The fucking fucker is fucked. Of dat een Iers feest niet geslaagd is als er geen ambulance hoeft te komen om een van de katjelamme gasten op te halen.
Read
August 2, 2022Klein-Brittannië is een prettig geschreven portret van een land dat je goed kunt omschrijven als kapot. Lia van Bekhoven legt de vinger op de pijnpunten: toenemende inkomensongelijkheid, elitaire hang naar het verleden, versplintering van de nationale identiteit, de buitenproportionele macht van de media. Van Bekhoven werkt zelf al jaren als journalist in Groot-Brittannië en heeft daardoor zowel professionele als persoonlijke inzichten in de situatie, maar ze vertaalt het helder voor mensen met minder kennis van zaken.
August 23, 2022
Lia van Bekhoven heeft lange tijd waardevolle bijdragen geleverd aan het nieuws over Groot Brittannië. Dat deed ze via de radio. Dat wil niet zeggen dat Van Bekhoven kan schrijven. Het boekje is een samenraapsel van anekdotische vertelsels en geeft weinig context over hetgeen in de subtitel "Hoe macht en mythe het VK verscheuren" wordt beloofd. De promotie van het boek is goed ingestoken, dat heeft ongetwijfeld tot verhoogde verkoop geleid. Jammer dat men, oud collega's op de radio, niet wat kritischer was.
April 14, 2023
Heel erg van genoten. Erg gevat, geestig en eigenzinnig geschreven. Kritisch, actueel, maar met veel liefde. Naar het einde toe had ik wat meer verduidelijking gewild bij onderwerpen als de vossenjacht, de redenen voor het ontslag van Greg Dyke bij BBC, enz. Maar goed, het geeft je een reden om de details van die verhalen eens op te gaan zoeken.
Intussen, 1 jaar na uitgave, is de Queen niet meer, gaf Sturgeon er de bruin aan en werd Boris vervangen door een heer van kleur. We kunnen het als europeaan dankzij Lia nu misschien wat beter plaatsen en appreciëren.
Intussen, 1 jaar na uitgave, is de Queen niet meer, gaf Sturgeon er de bruin aan en werd Boris vervangen door een heer van kleur. We kunnen het als europeaan dankzij Lia nu misschien wat beter plaatsen en appreciëren.
August 4, 2022
Dit boek meandert langs bijna alles wat Groot-Brittannië Groot-Brittannië maakt. Bijna, want bijvoorbeeld popmuziek of jongerencultuur in het algemeen komen eigenlijk niet aan bod. Het leest lekker weg, ook door de anekdotische stijl.
Ik vermoed dat het boek grotendeels is opgebouwd uit eerdere artikelen. Dat verklaart misschien waarom het enigszins van de hak op de tak is en een duidelijke lijn en conclusie ontbreekt.
Ik vermoed dat het boek grotendeels is opgebouwd uit eerdere artikelen. Dat verklaart misschien waarom het enigszins van de hak op de tak is en een duidelijke lijn en conclusie ontbreekt.
April 24, 2023
Lia van Bekhoven ontleedt op haar grappige manier hoe Groot-Brittannië er vandaag aan toe is: een verdeelde samenleving met een achterhaald politiek systeem waar de bevoorrechten vol nostalgie in de tijd van het Empire blijven hangen. Weinig wat niet min of meer bekend is. Wel verhelderend vond ik de stukken over Schotland, Wales en Noord-Ierland. Toch is van Bekhoven ook optimistisch, diversiteit is in het VK onontkoombaar en de cultuur blijft top.
August 16, 2024
Kabbelend boekje met oppervlakkige anekdotes, veel te Londen gericht, zeer mager over literatuur, kunst en aanverwanten, vol van glorie over diversiteit en immigratie maar de daaruit lopende belasting van alle systemen onder de mat vegend. Een typisch elitair Nederlands betweterig toontje. Leuke details.
De Amerikaanse president in WO II noemde FRANKLIN en niet Theodore Roosevelt ( dat was een voorganger)
De Amerikaanse president in WO II noemde FRANKLIN en niet Theodore Roosevelt ( dat was een voorganger)
October 17, 2022
Ik heb zelf meer dan 25 jaar in Engeland gewoond, dus kan bepaalde onderwerpen en gedachten zeker herkennen. Ik denk dat het heel moeilijk is om alle relevante verschillen te behandelen. Het boek lezende vroeg ik me af op het gebalanceerd genoeg was en of er genoeg nieuwe dingen / feiten / gedachten in zaten: dat viel enigszins tegen derhalve de drie rating
March 19, 2023
Heerlijk eigenwijze en pragmatisch eerlijke kijk op de Britten van “onze correspondent in London”. Elke pagina hoorde ik haar zelf vertellen in mijn hoofd, incluis de beeldende taal die ze bezigt. Soms onthutsend, regelmatig met een glimlach, altijd verhelderend met ruime achtergrond geeft dit boek een duidelijk en eigentijds beeld van het land aan de overkant van het Kanaal. Een aanrader!
May 6, 2024
8/10
I loooove Lia Van Bekhoven. Telkens men haar aankondigt als "onze correspondent in Londen" tijdens een nieuwsuitzending op radio of tv of een ander duidingsprogramma, zet ik me recht in mijn zetel en wrijf in mijn handen. Een boek van haar hand over het land waar ze al bijna 50 jaar verblijft, kón gewoonweg niet slecht zijn.
I loooove Lia Van Bekhoven. Telkens men haar aankondigt als "onze correspondent in Londen" tijdens een nieuwsuitzending op radio of tv of een ander duidingsprogramma, zet ik me recht in mijn zetel en wrijf in mijn handen. Een boek van haar hand over het land waar ze al bijna 50 jaar verblijft, kón gewoonweg niet slecht zijn.
July 17, 2022
Het geeft een aardig beeld van Engeland maar wel iets te weinig boeiend wat mij betreft. Ik heb het natuurlijk wel helemaal gelezen maar vond het wat veel herhalingen en haar schrijfstijl net niet spannend genoeg.
November 4, 2022
Mooi boek alleen voelt het soms aan alsof het een verzameling is van de radiobijdrages van de afgelopen jaren. Dat maakt dat de samenhang niet altijd 100% is en het grotere plaatje niet helemaal duidelijk wordt
June 9, 2023
Een werkreis naar Londen - er bestaat geen beter moment om dit boek te lezen! Met veel humor en inzicht geschreven en heel vlot om te lezen. Soms wel een beetje van de hak op de tak springend. Ik miste wat aandacht voor muziek, ook! Evenals een conclusie.
October 25, 2025
Graag gelezen.
Dit boek miste soms wat diepgang en leek van het ene onderwerp naar het andere te springen. Perfect voor de levensfase waarin ik nu verkeer. Een hoofdstuk is vlot gelezen waardoor je weinig info verliest.
Dit boek miste soms wat diepgang en leek van het ene onderwerp naar het andere te springen. Perfect voor de levensfase waarin ik nu verkeer. Een hoofdstuk is vlot gelezen waardoor je weinig info verliest.
June 25, 2022
⭐️⭐️⭐️⭐️
Displaying 1 - 30 of 56 reviews