What do you think?
Rate this book
Jesteś moja
Aurora Wilson to dziewczyna po przejściach, która w szkole średniej związała się z Conorem – chłopakiem dręczącym uczniów. Nikt nie śmiał mu się sprzeciwić.
Kilka lat później ich związek przeżywa kryzys. Po jednej z kłótni kobieta trzaska drzwiami i wychodzi. Gdy chce wrócić do domu, okazuje się, że nie może uruchomić samochodu. Z pomocą przychodzi nieznajomy facet.
Nagle jej wybawca zaczyna pojawiać się w miejscach, w których przebywa Aurora. Co jeszcze bardziej zaskakuje, okazuje się, że mężczyzna spotyka się z jej najlepszą przyjaciółką. Aurora długo walczy z rodzącym się do niego uczuciem. Jason Harris wydaje się tajemniczy i niebezpieczny.
Jednak Aurora nie wie, że żadne z ich spotkań nie jest przypadkowe. Jason ma wobec niej pewne plany i nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć cel.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Kilka lat później ich związek przeżywa kryzys. Po jednej z kłótni kobieta trzaska drzwiami i wychodzi. Gdy chce wrócić do domu, okazuje się, że nie może uruchomić samochodu. Z pomocą przychodzi nieznajomy facet.
Nagle jej wybawca zaczyna pojawiać się w miejscach, w których przebywa Aurora. Co jeszcze bardziej zaskakuje, okazuje się, że mężczyzna spotyka się z jej najlepszą przyjaciółką. Aurora długo walczy z rodzącym się do niego uczuciem. Jason Harris wydaje się tajemniczy i niebezpieczny.
Jednak Aurora nie wie, że żadne z ich spotkań nie jest przypadkowe. Jason ma wobec niej pewne plany i nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć cel.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
365 pages, Paperback
First published May 4, 2022
6 people are currently reading
57 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
June 13, 2022
Stwierdziłam, że napiszę tę recenzję już parę minut po zakończeniu czytania książki. To, z czym się tutaj spotkałam, dosłownie nie mieści się w mojej głowie.
Chyba nigdy nie czytałam książki, która byłaby tak irracjonalna. Musiałam przenalizować sobie całą fabułę, aby zdać sobie sprawę, że ta historia kompletnie nie ma sensu. Nawet nie wiem jak mam opisać to, co w tej książce miało miejsce. Brak mi słów.
Aurory chyba nie da się lubić. Gdy przeczytałam, że ma dwadzieścia sześć lat, byłam w ogromnym szoku. Ta dziewczyna zachowuje się jak dziecko i nie ma swojego zdania. W książce spotykamy masę sytuacji, w których ktoś ją o coś pyta, ona sobie myśli, że to jest złe i się jej nie podoba, a odpowiada „dobrze”, „nie ma sprawy”. Krew się we mnie gotuje, gdy widzę główne bohaterki, które są takie nijakie. Okropny z niej cykor, a niby mieszka sama. Nie wiem jakim cudem ta dziewczyna jeszcze chodzi po tym świecie.
Jason jest bohaterem, z którym bym się nie polubiła. Te jego teksty typu „nie mogę ci powiedzieć”, „jeszcze się nie dowiesz”, „to nic ważnego” sprawiały, że miałam ochotę odłożyć tę książkę i do niej nie wrócić. Chyba autorka chciała stworzyć bardzo mrocznego bohatera, co kompletnie jej się nie udało. Ten facet niekiedy mnie załamywał i brak mi słów na skomentowanie jego zachowania. Już nie wspominając o tym, jak czasami traktował Aurorę. Wiem, że miał do tego powody, ale niekiedy naprawdę bałam się, że on ją uderzy.
Jedyną charakterną osobą była przyjaciółka głównej bohaterki. Tylko ona sprawiała, że tę książkę się jako tako czytało.
Fabuła to flaki z olejem. Nie dzieje się kompletnie nic. Od samego początku można domyślić się zakończenia. Autorka dawała tak wiele niepotrzebnych znaków, że nic mnie tutaj nie zaskoczyło. Już nie będę wspominała, że najwięcej dramatów rozgrywa się w ostatnich dwudziestu stronach książki. Przez całą historię nie dzieje się nic, a później autorka chyba zdała sobie sprawę, że już nie chce jej się tego dłużej ciągnąć i wrzuciła tak wiele dramatów, żywcem wyciągniętych z opery mydlanej albo tureckiej telenoweli.
Emocji tutaj brak, a niektóre dialogi są tak płytkie, że aż byłam w szoku, iż nikt nie zwrócił na to wcześniej uwagi.
Jest mi bardzo przykro, że tak bardzo się zawiodłam. Nie spodziewałam się, że historia, której byłam ogromnie ciekawa, sprawi że będę ją męczyła przez kilka dni. Byłam zdziwiona, że o tej książce jest bardzo cicho. Teraz już wiem dlaczego.
Chyba nigdy nie czytałam książki, która byłaby tak irracjonalna. Musiałam przenalizować sobie całą fabułę, aby zdać sobie sprawę, że ta historia kompletnie nie ma sensu. Nawet nie wiem jak mam opisać to, co w tej książce miało miejsce. Brak mi słów.
Aurory chyba nie da się lubić. Gdy przeczytałam, że ma dwadzieścia sześć lat, byłam w ogromnym szoku. Ta dziewczyna zachowuje się jak dziecko i nie ma swojego zdania. W książce spotykamy masę sytuacji, w których ktoś ją o coś pyta, ona sobie myśli, że to jest złe i się jej nie podoba, a odpowiada „dobrze”, „nie ma sprawy”. Krew się we mnie gotuje, gdy widzę główne bohaterki, które są takie nijakie. Okropny z niej cykor, a niby mieszka sama. Nie wiem jakim cudem ta dziewczyna jeszcze chodzi po tym świecie.
Jason jest bohaterem, z którym bym się nie polubiła. Te jego teksty typu „nie mogę ci powiedzieć”, „jeszcze się nie dowiesz”, „to nic ważnego” sprawiały, że miałam ochotę odłożyć tę książkę i do niej nie wrócić. Chyba autorka chciała stworzyć bardzo mrocznego bohatera, co kompletnie jej się nie udało. Ten facet niekiedy mnie załamywał i brak mi słów na skomentowanie jego zachowania. Już nie wspominając o tym, jak czasami traktował Aurorę. Wiem, że miał do tego powody, ale niekiedy naprawdę bałam się, że on ją uderzy.
Jedyną charakterną osobą była przyjaciółka głównej bohaterki. Tylko ona sprawiała, że tę książkę się jako tako czytało.
Fabuła to flaki z olejem. Nie dzieje się kompletnie nic. Od samego początku można domyślić się zakończenia. Autorka dawała tak wiele niepotrzebnych znaków, że nic mnie tutaj nie zaskoczyło. Już nie będę wspominała, że najwięcej dramatów rozgrywa się w ostatnich dwudziestu stronach książki. Przez całą historię nie dzieje się nic, a później autorka chyba zdała sobie sprawę, że już nie chce jej się tego dłużej ciągnąć i wrzuciła tak wiele dramatów, żywcem wyciągniętych z opery mydlanej albo tureckiej telenoweli.
Emocji tutaj brak, a niektóre dialogi są tak płytkie, że aż byłam w szoku, iż nikt nie zwrócił na to wcześniej uwagi.
Jest mi bardzo przykro, że tak bardzo się zawiodłam. Nie spodziewałam się, że historia, której byłam ogromnie ciekawa, sprawi że będę ją męczyła przez kilka dni. Byłam zdziwiona, że o tej książce jest bardzo cicho. Teraz już wiem dlaczego.
July 4, 2022
Nigdy w życiu nie czytałam bardziej absurdalnej, abstrakcyjnej i nudnej książki. Definitywnie najgorsza książka przeczytana w tym roku.
Głównych bohaterów nie da się lubić, rozumiem, że nikt nie jest idealny, ale mam wrażenie, że Aurora przez całą książkę nie popełniła ani jednej dobrej decyzji - każda podkładała jej kłody pod nogi. Jest totalną hipokrytką, działa niezwykle irracjonalnie. Dobrze wie, że nie postępuje właściwe, ale mimo wszystko to robi. Jason miał być tajemniczym i niebezpiecznym mężczyzną, jednak coś poszło nie tak. Wiele jego zachowań było wykreowanych po prostu na upartego.
Przez 300 stron nie wydarzyło się praktycznie nic. Cała akcja została rozwiązana w ostatnich 20 stronach - totalnie na siłę. Ostateczne zakończenie totalnie surrealistyczne, w dodatku przewidywalne, od samego początku nie ciężko się domyślić, jak się skończy.
Cała książka była niezwykłe absurdalna. Wynudziła mnie niemiłosiernie.
⭐/5 - Nie widzę w niej żadnych plusów, a szkoda, bo naprawdę pokładałam w niej nadzieję.
Głównych bohaterów nie da się lubić, rozumiem, że nikt nie jest idealny, ale mam wrażenie, że Aurora przez całą książkę nie popełniła ani jednej dobrej decyzji - każda podkładała jej kłody pod nogi. Jest totalną hipokrytką, działa niezwykle irracjonalnie. Dobrze wie, że nie postępuje właściwe, ale mimo wszystko to robi. Jason miał być tajemniczym i niebezpiecznym mężczyzną, jednak coś poszło nie tak. Wiele jego zachowań było wykreowanych po prostu na upartego.
Przez 300 stron nie wydarzyło się praktycznie nic. Cała akcja została rozwiązana w ostatnich 20 stronach - totalnie na siłę. Ostateczne zakończenie totalnie surrealistyczne, w dodatku przewidywalne, od samego początku nie ciężko się domyślić, jak się skończy.
Cała książka była niezwykłe absurdalna. Wynudziła mnie niemiłosiernie.
⭐/5 - Nie widzę w niej żadnych plusów, a szkoda, bo naprawdę pokładałam w niej nadzieję.
August 29, 2023
Okey…szczerze jestem skonsternowana po tej książce.
Nie powiem, że całkowicie mi się nie podobała bo bym skłamała. Muszę przyznać, że ciekawiło mnie jak zakończą się losy bohaterów oraz jaki był powód takiego zachowania Jasona. Czy się zawiodłam ? Nie do końca.
Ogólnie sam pomysł naprawdę mi się podobał i był ciekawy. Jego realizacja już mniej. Uważam, że można było lepiej poprowadzić fabułę. Tak naprawdę końcówka była zbyt szybka moim zdaniem.
A bohaterowie ? Płytcy jak cholera. Głównie mam na myśli Autorę, która była po prostu nie do polubienia. Nie było jak się z nią utożsamić. Nie chciała czegos robić i wiedziała, że będzie tego żałować ? A chuj i tak to zrobi bo przecież tak działa nasza słodka Aurorka. No masakra. Sama sobie kładła kłody pod nogi a potem płakała i była po prostu żałosna. Ona chyba najbardziej zawadziła mi w całej tej powieści.
Nie było to tak złe jak myślałam, że będzie, ale zdecydowanie czytałam lepsze książki.
Nie powiem, że całkowicie mi się nie podobała bo bym skłamała. Muszę przyznać, że ciekawiło mnie jak zakończą się losy bohaterów oraz jaki był powód takiego zachowania Jasona. Czy się zawiodłam ? Nie do końca.
Ogólnie sam pomysł naprawdę mi się podobał i był ciekawy. Jego realizacja już mniej. Uważam, że można było lepiej poprowadzić fabułę. Tak naprawdę końcówka była zbyt szybka moim zdaniem.
A bohaterowie ? Płytcy jak cholera. Głównie mam na myśli Autorę, która była po prostu nie do polubienia. Nie było jak się z nią utożsamić. Nie chciała czegos robić i wiedziała, że będzie tego żałować ? A chuj i tak to zrobi bo przecież tak działa nasza słodka Aurorka. No masakra. Sama sobie kładła kłody pod nogi a potem płakała i była po prostu żałosna. Ona chyba najbardziej zawadziła mi w całej tej powieści.
Nie było to tak złe jak myślałam, że będzie, ale zdecydowanie czytałam lepsze książki.
September 4, 2023
dramat
November 4, 2023
Totalnie mi się nie spodobała, pomysł na fabułę całkiem ciekawy, ale to, jak wszytsko się potoczyło absolutnie mnie nie porwało. Nudna opowieść, z której nic nie wynika.
May 22, 2025
1.5 Strata czasu
October 9, 2022
"Jesteś moja" autorstwa Ingi Juszczak, to książka, o której nie wiem, co mam myśleć. Czytając ją, miałam istny mętlik w głowie, ponieważ z jednej strony bardzo ciekawiła mnie, a z drugiej nużyła. Bohaterzy byli dorośli, a cały czas zachowywali się jak dzieci, zwłaszcza Aurora. Nie rozumiałam jej toku myślenia. Strachliwa mała dziewczynka, która nie wie, że potwory spod łóżka nie istnieją... Do tego jej związek z Connorem, jeśli miała jakiekolwiek wątpliwości, czy też te dziwne myśli, które cały czas zaprzątały jej głowę i definitywnie wskazywały na to, że powinna go zostawić, trzeba było to zakończyć, a nie liczyć, że może zapomni o wyrządzonej krzywdzie. Co prawda sama nie wiem, jak bym postąpiła, będąc na jej miejscu, ale jeśli już sam dotyk mężczyzny, który mnie zdradził, obrzydzałby mnie, to raczej zdałabym sobie sprawę z tego, że nie mam czego szukać u boku byłego ukochanego. A zwłaszcza, jeśli w międzyczasie próby ratowania związku, ktoś inny zaprzątałby mi myśli i nie byłyby one bynajmniej grzeczne.
To teraz trochę pozytywów. Postać Jasona była owiana tajemnicą i choć mężczyzna, jak i relacja Aurory z nim, niejednokrotnie mnie irytowała, tak byłam bardzo ciekawa, jak to wszystko się potoczy. Chciałam wiedzieć, co jest głównym powodem tego, że bohater zachowuję się tak, a nie inaczej i szczerze mówiąc, miałam pewne podejrzenia. Intryga, którą uknuła Autorka, była dosyć ciekawa, mamy tu niewyjaśnione tajemnice sprzed lat, rozpadający się związek i jeszcze wiele innych rzeczy, które w pewnym sensie się ze sobą łączą. Zakończenie może i mną nie wstrząsnęło, bo niektórych rzeczy się spodziewałam, tak jednak sprawiło, że uśmiech nie raz wykwitał na mojej twarzy. W pewnym momencie czytałam z tak dużym zainteresowaniem, że zaciskałam ręce i czekałam na ostatnią postawioną kropkę.
Reasumując, książka ma dużo świetnych momentów, które sprawiają, że nie idzie się od niej oderwać, ale jest też i pełno mankamentów, które jednak odpychają. Choćby właśnie nieodpowiednie zachowanie bohaterów co do ich wieku. Czytając, myślałam, że wykreowani przez Autorkę bohaterzy mają po max 18 lat i jeszcze nie za dużo wiedzą o życiu. Częste rozmyślania Aurory, które odcinały ją od rzeczywistości, a były czymś w rodzaju przeżytej traumy, jakoś niespecjalnie przypadły mi do gustu. Co prawda byłam ciekawa, co sprawiło, że była taka bojaźliwa, jednak nie do końca zostało nam to wyjaśnione. W pewnych momentach było tego nawet za dużo i w ogóle nie wiązało się z treścią, bo ile razy można wspominać o jednym i tym samym, na przestrzeni kilku rozdziałów? Tak samo, z tym że uwielbiała sunąć wzrokiem po ciele Jasona i oglądać każdy z jego tatuaży w kółko. Pojawiało się to nazbyt często, przez co miałam ogromną ochotę pominąć te momenty. Gdyby nie te kilka rzeczy, które wymieniłam, książka byłaby o niebo lepsza i z pewnością czytanie jej sprawiłoby mi jeszcze więcej przyjemności.
Dziękuję serdecznie Autorce oraz wydawnictwu za egzemplarz recenzencki. Polecam zapoznać się z tą historią, ponieważ moim zdaniem jest warta uwagi, a pewnie dla większości okaże się naprawdę dobra. Ja do tej pory mam mieszane uczucia, ale zakończenie zdecydowanie podniosło moją ogólną ocenę.
To teraz trochę pozytywów. Postać Jasona była owiana tajemnicą i choć mężczyzna, jak i relacja Aurory z nim, niejednokrotnie mnie irytowała, tak byłam bardzo ciekawa, jak to wszystko się potoczy. Chciałam wiedzieć, co jest głównym powodem tego, że bohater zachowuję się tak, a nie inaczej i szczerze mówiąc, miałam pewne podejrzenia. Intryga, którą uknuła Autorka, była dosyć ciekawa, mamy tu niewyjaśnione tajemnice sprzed lat, rozpadający się związek i jeszcze wiele innych rzeczy, które w pewnym sensie się ze sobą łączą. Zakończenie może i mną nie wstrząsnęło, bo niektórych rzeczy się spodziewałam, tak jednak sprawiło, że uśmiech nie raz wykwitał na mojej twarzy. W pewnym momencie czytałam z tak dużym zainteresowaniem, że zaciskałam ręce i czekałam na ostatnią postawioną kropkę.
Reasumując, książka ma dużo świetnych momentów, które sprawiają, że nie idzie się od niej oderwać, ale jest też i pełno mankamentów, które jednak odpychają. Choćby właśnie nieodpowiednie zachowanie bohaterów co do ich wieku. Czytając, myślałam, że wykreowani przez Autorkę bohaterzy mają po max 18 lat i jeszcze nie za dużo wiedzą o życiu. Częste rozmyślania Aurory, które odcinały ją od rzeczywistości, a były czymś w rodzaju przeżytej traumy, jakoś niespecjalnie przypadły mi do gustu. Co prawda byłam ciekawa, co sprawiło, że była taka bojaźliwa, jednak nie do końca zostało nam to wyjaśnione. W pewnych momentach było tego nawet za dużo i w ogóle nie wiązało się z treścią, bo ile razy można wspominać o jednym i tym samym, na przestrzeni kilku rozdziałów? Tak samo, z tym że uwielbiała sunąć wzrokiem po ciele Jasona i oglądać każdy z jego tatuaży w kółko. Pojawiało się to nazbyt często, przez co miałam ogromną ochotę pominąć te momenty. Gdyby nie te kilka rzeczy, które wymieniłam, książka byłaby o niebo lepsza i z pewnością czytanie jej sprawiłoby mi jeszcze więcej przyjemności.
Dziękuję serdecznie Autorce oraz wydawnictwu za egzemplarz recenzencki. Polecam zapoznać się z tą historią, ponieważ moim zdaniem jest warta uwagi, a pewnie dla większości okaże się naprawdę dobra. Ja do tej pory mam mieszane uczucia, ale zakończenie zdecydowanie podniosło moją ogólną ocenę.
September 9, 2022
‘Jesteś moja’ to książka, która od pierwszych stron miesza czytelnikowi w głowie. Nietuzinkowa, trzymająca w niepewności oraz bardzo emocjonująca-taka właśnie jest ta pozycja. Przy tej lekturze łatwo zwątpić w swoje osądy, a to za sprawą jednej osoby.
Nie miałam okazji czytać, żadnej ksiąski, która wyszła spod pióra autorki i po tej lekturze cieszę się, że nasze pierwsze spotkanie miało miejsce właśnie przy tej lekturze. Autorka stworzyła coś niesamowitego, mrocznego i bardzo tajemniczego. Z pozoru prosta i przewidywalna historia poprowadzona tak, iż w pewnym momencie nie byłam pewna co jest prawdą a co zagrywką jednego z bohaterów. Ogromnym atutem tej powieści jest fakt, iż trzyma w niepewności do samego końca. Niby człowiek coś podejrzewa, tworzy teorie, lecz gdy zagłębiałam się w lekturę zaczęłam wątpić. Cała fabuła jest tak poprowadzona, że w pewnym momencie nabrałam wątpliwości co do swoich teorii i do ostatniej strony nie byłam pewna jak to się wszystko skończy. Drugim atutem są emocje zawarte w historii. Niepewność, pożądanie, strach, zmieszanie, zagubienie to tylko nieliczne z tych, jakie oddziaływały na mnie podczas lektury. Autorka wspaniale ukazała emocje i to do tego stopnia, że czułam dosłownie wszystko to, co czuła Aurora. Połączenie tych dwóch walorów sprawia, iż książka jest hipnotyzująca a historia wdziera się do umysłu i serca czytelnika przejmując je.
Bohaterowie powieści zostali wykreowani perfekcyjnie, zwłaszcza postać Jasona. Ten mężczyzna jest wyjątkowy pełen mroku oraz tajemniczości. Jest jedną wielką zagadką, którą ma się ochotę rozwiązać, lecz nie jest to łatwe, albowiem wiemy tylko tyle ile sam chce byśmy wiedzieli. Perfekcyjnie kontroluje otoczenie sprawiając, iż wierzymy w to, w co chce byśmy uwierzyli. Osobiście dałam mu się oszukać tak samo jak Aurota. Na jej przykładzie autorka doskonale ukazała jak zachowuje się osoba zagubiona i omamiona. Współczułam jej, bałam się o nią, ale też momentami byłam na nią zła za jej poczynania. Szczerze nie jestem pewna czy odnalazłabym się w sytuacji, w której znalazła się bohaterka.
Wyjątkowe jest również zakończenie. Jak wspomniałam fabuła jest tak prowadzona, że do samego końca nie byłam w 100% pewna zakończenia. Co ja mówię? Takiego obrotu spraw się nie spodziewałam. Szczerze nie do końca spodobała mi się postawa Aurory pod koniec. Jestem w stanie je zrozumieć, ale nie zmienia to faktu, że nie przypadło mi do gustu. Ja chyba tak do całej sprawy, nie mogłabym podejść. No ale o co chodzi i jakie jest zakończenie wiedzą Ci, któzy czytali a resztę odsyłam do książki.
‘Jesteś moja’ to naprawdę niesamowita historia, która wodzi czytelnika za nos oraz utrzymuje go w niepewności. Jeśli lubicie pozycje, które mieszają w głowie, zmuszają do myślenia oraz sprawiają, że przeżywa się wszystko z bohaterami to to jest idealna propozycja dla Was. Bardzo Wam ją polecam.
Nie miałam okazji czytać, żadnej ksiąski, która wyszła spod pióra autorki i po tej lekturze cieszę się, że nasze pierwsze spotkanie miało miejsce właśnie przy tej lekturze. Autorka stworzyła coś niesamowitego, mrocznego i bardzo tajemniczego. Z pozoru prosta i przewidywalna historia poprowadzona tak, iż w pewnym momencie nie byłam pewna co jest prawdą a co zagrywką jednego z bohaterów. Ogromnym atutem tej powieści jest fakt, iż trzyma w niepewności do samego końca. Niby człowiek coś podejrzewa, tworzy teorie, lecz gdy zagłębiałam się w lekturę zaczęłam wątpić. Cała fabuła jest tak poprowadzona, że w pewnym momencie nabrałam wątpliwości co do swoich teorii i do ostatniej strony nie byłam pewna jak to się wszystko skończy. Drugim atutem są emocje zawarte w historii. Niepewność, pożądanie, strach, zmieszanie, zagubienie to tylko nieliczne z tych, jakie oddziaływały na mnie podczas lektury. Autorka wspaniale ukazała emocje i to do tego stopnia, że czułam dosłownie wszystko to, co czuła Aurora. Połączenie tych dwóch walorów sprawia, iż książka jest hipnotyzująca a historia wdziera się do umysłu i serca czytelnika przejmując je.
Bohaterowie powieści zostali wykreowani perfekcyjnie, zwłaszcza postać Jasona. Ten mężczyzna jest wyjątkowy pełen mroku oraz tajemniczości. Jest jedną wielką zagadką, którą ma się ochotę rozwiązać, lecz nie jest to łatwe, albowiem wiemy tylko tyle ile sam chce byśmy wiedzieli. Perfekcyjnie kontroluje otoczenie sprawiając, iż wierzymy w to, w co chce byśmy uwierzyli. Osobiście dałam mu się oszukać tak samo jak Aurota. Na jej przykładzie autorka doskonale ukazała jak zachowuje się osoba zagubiona i omamiona. Współczułam jej, bałam się o nią, ale też momentami byłam na nią zła za jej poczynania. Szczerze nie jestem pewna czy odnalazłabym się w sytuacji, w której znalazła się bohaterka.
Wyjątkowe jest również zakończenie. Jak wspomniałam fabuła jest tak prowadzona, że do samego końca nie byłam w 100% pewna zakończenia. Co ja mówię? Takiego obrotu spraw się nie spodziewałam. Szczerze nie do końca spodobała mi się postawa Aurory pod koniec. Jestem w stanie je zrozumieć, ale nie zmienia to faktu, że nie przypadło mi do gustu. Ja chyba tak do całej sprawy, nie mogłabym podejść. No ale o co chodzi i jakie jest zakończenie wiedzą Ci, któzy czytali a resztę odsyłam do książki.
‘Jesteś moja’ to naprawdę niesamowita historia, która wodzi czytelnika za nos oraz utrzymuje go w niepewności. Jeśli lubicie pozycje, które mieszają w głowie, zmuszają do myślenia oraz sprawiają, że przeżywa się wszystko z bohaterami to to jest idealna propozycja dla Was. Bardzo Wam ją polecam.
May 15, 2022
4.75/5
Aurora Wilson, od kiedy tylko pamięta, umawia się z Connorem, którego zna jeszcze ze szkolnych lat. Niestety w ich związku nie jest zbyt kolorowo, a dodatkowe problemy ani trochę nie ułatwiają dziewczynie w podjęciu słusznej decyzji. Czy ten związek ma szansę przetrwać?
Pewnego dnia na jej drodze pojawia się tajemniczy Jason Harris, który nie ma zamiaru szybko dać o sobie zapomnieć. Wilson od razu przyciąga uwagę mężczyzny, jednak pojawia się pewien problem. Okazuje się, iż Harris to obecny chłopak jej najlepszej przyjaciółki.
W tej książce naprawdę dużo się dzieje, a mroczny klimat sprawił, że ciężko było mi odłożyć ją, chociaż na chwilę. Ilość skrywanych sekretów i drobnych niedopowiedzeń, nadają tej pozycji wyjątkowy wydźwięk. Już od pierwszych stron należy mieć oczy szeroko otwarte i uważnie skupić się na szczegółach. Autorka w genialny sposób zasiała ziarno niepewności, które na pewno przypadnie wam do gustu.
Co do bohaterów mam delikatne mieszanie uczucia. Jason od razu przypadł mi do gustu. Twardo stąpa po ziemi, doskonale wie, czego chce i idzie po trupach do upragnionego celu. Jego charakter został wykreowany wręcz idealnie. Troszeczkę gorzej sytuacja wygląda w przypadku Aurory. W moim odczuciu miała ona lepsze oraz gorsze momenty, ale na pewno nie jest to zła postać. Głównym atutem tej bohaterki jest ukazanie jej cierpienia, z którym cały czas stara się walczyć.
Ta dwójka podchodzi do pewnych spraw całkowicie inaczej, ale ostatecznie znajdują wspólny język. Ich relacja rozpoczyna się dość niewinnie, jednak z biegiem czasu wszystko nabiera odpowiedniego tempa. Napięcie oraz namiętność ukazana między nimi została stworzona wręcz perfekcyjnie i naprawdę ciężko się nimi nie zachwycać.
Świetnie napisany romans, z dobrymi scenami zbliżeń oraz wątekiem mrocznej tajemnicy to idealna mieszanka, którą znajdziecie w książce „Jesteś moja”. Gorąco polecam!
Aurora Wilson, od kiedy tylko pamięta, umawia się z Connorem, którego zna jeszcze ze szkolnych lat. Niestety w ich związku nie jest zbyt kolorowo, a dodatkowe problemy ani trochę nie ułatwiają dziewczynie w podjęciu słusznej decyzji. Czy ten związek ma szansę przetrwać?
Pewnego dnia na jej drodze pojawia się tajemniczy Jason Harris, który nie ma zamiaru szybko dać o sobie zapomnieć. Wilson od razu przyciąga uwagę mężczyzny, jednak pojawia się pewien problem. Okazuje się, iż Harris to obecny chłopak jej najlepszej przyjaciółki.
W tej książce naprawdę dużo się dzieje, a mroczny klimat sprawił, że ciężko było mi odłożyć ją, chociaż na chwilę. Ilość skrywanych sekretów i drobnych niedopowiedzeń, nadają tej pozycji wyjątkowy wydźwięk. Już od pierwszych stron należy mieć oczy szeroko otwarte i uważnie skupić się na szczegółach. Autorka w genialny sposób zasiała ziarno niepewności, które na pewno przypadnie wam do gustu.
Co do bohaterów mam delikatne mieszanie uczucia. Jason od razu przypadł mi do gustu. Twardo stąpa po ziemi, doskonale wie, czego chce i idzie po trupach do upragnionego celu. Jego charakter został wykreowany wręcz idealnie. Troszeczkę gorzej sytuacja wygląda w przypadku Aurory. W moim odczuciu miała ona lepsze oraz gorsze momenty, ale na pewno nie jest to zła postać. Głównym atutem tej bohaterki jest ukazanie jej cierpienia, z którym cały czas stara się walczyć.
Ta dwójka podchodzi do pewnych spraw całkowicie inaczej, ale ostatecznie znajdują wspólny język. Ich relacja rozpoczyna się dość niewinnie, jednak z biegiem czasu wszystko nabiera odpowiedniego tempa. Napięcie oraz namiętność ukazana między nimi została stworzona wręcz perfekcyjnie i naprawdę ciężko się nimi nie zachwycać.
Świetnie napisany romans, z dobrymi scenami zbliżeń oraz wątekiem mrocznej tajemnicy to idealna mieszanka, którą znajdziecie w książce „Jesteś moja”. Gorąco polecam!
February 20, 2025
11 dni zajęło mi przeczytanie tej książki. Szybko oraz płynnie. Nie było za wiele scen osiemnaście plus, co dla mnie jest dobre bo nie mam zamiaru czytać co stronę i co każdy rozdział, jak bohaterowie się migdalą. Zakończenie w ogóle mi się nie spodobało. Według mnie Aurora, powinna odejść na dobre od Jasona, a nie wybacz mu. Przecież miał obsesje na jej punkcie i to nie miłosną, a w celu zemsty. Dlatego moja ocena jest niska, co do tego opowiadaniu, ale ze względu na końcówkę.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 27, 2022
Jak dla mnie przewidywalne, główna bohaterka bardzo mnie irytowała razem z jej długimi, nudnymi i głupimi przemyśleniami. Miałam wrażenie, że końcówka jest naciągana byle tylko opowieść zakończyła się kolorowo i to mnie rozczarowało.
September 16, 2025
Generalnie książka super, mimo dużego napięcia i oczekiwania. Jest utrzymana w ciekawości do samego końca. Opowieść napisana jest lekko oraz zachecająco do czytania? Myślę, że godna polecenia nawet na zastój czytelniczy!
May 5, 2022
3,5/5
June 25, 2022
4.5☆
August 17, 2022
3 ⭐
Zdecydowanie coś mi nie po drodze z dobrymi książkami w tym miesiącu...
Pani Inga postawiła przed sobą bardzo duże wyzwanie związane z chorobą Jason'a.
No i według mnie zawaliła po całości.
Wszystko było super aż do końcówki, która utwierdziła mnie w przekonaniu że Aurora chce być krzywdzona. Nie wiem ale ja na jej miejscu wolałabym być jak najdalej od swojego prześladowcy/oprawcy.
Każda osoba zasługuje na miłości ale w przypadku Jason'a... No cóż, jest to bardzo skomplikowane.
Zdecydowanie coś mi nie po drodze z dobrymi książkami w tym miesiącu...
Pani Inga postawiła przed sobą bardzo duże wyzwanie związane z chorobą Jason'a.
No i według mnie zawaliła po całości.
Wszystko było super aż do końcówki, która utwierdziła mnie w przekonaniu że Aurora chce być krzywdzona. Nie wiem ale ja na jej miejscu wolałabym być jak najdalej od swojego prześladowcy/oprawcy.
Każda osoba zasługuje na miłości ale w przypadku Jason'a... No cóż, jest to bardzo skomplikowane.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews