Однажды ночью в шторм на Лофотенских островах в районе рыбацкой деревни Рейне с горы сходит оползень. Образуется глубокая расщелина, открывающая то, что на первый взгляд похоже на старые человеческие кости. Только очень маленькие.
В деревенском доме-интернате есть пострадавший при пожаре постоялец. Огонь отобрал у него зрение и речь, и он не может никому пожаловаться на то, что боль усиливается, ведь кто-то делает все возможное для того, чтобы ему становилось хуже день ото дня.
«Шторм» Фруде Гранхуса (1965–2017) – яркий пример скандинавского детектива, где сюжет до последней страницы оставляет читателя в напряжении и не дает отложить книгу.
Frode Granhus (født 1965) debuterte med den kritikerroste kriminalromanen "Hevneren" i 2003. Hans andre bok, "Be en bønn for Sikas", kom i 2006, mens "Malstrømmen" kom i 2010.
"Los ma to do siebie, że dopada złego i odpłaca mu pięknym za nadobne."
Uwaga: będzie wiele zachwytów!
Uwielbiam styl pisania tego autora. Uwielbiam głównego bohatera. Uwielbiam scenerię surowej Norwegii. Uwielbiam historie przedstawione w obu częściach tego cyklu. Uwielbiam intrygi, niedopowiedzenia, zwroty akcji. Uwielbiam zakończenia. Zawsze dokładnie opisane i wyjaśnione do końca. Uwielbiam zarówno "Wir", jak i "Sztorm". Są to dla mnie pozycje idealne.
O czym jest jednak ta książka? W niewielkiej, norweskiej miejscowości osuwa się ziemia, która odkrywa szkielet małego chłopca z połamanymi palcami. Jednocześnie w domu opieki przebywa mężczyzna, który trafił tam na skutek poparzenia w wyniku tajemniczego wybuchu kosiarki. Co łączy oba fakty? Jaki związek ma to z przerażającym rysunkiem maski? Kto jest zamieszany w tę historię? Kiedy tak naprawdę się ona rozpoczęła? Klimat iście norweski - surowy, groźny, mroczny i nieco przerażający. Rino Carlsen znów rozwiązuje tajemnice, znów zachwyca.
Na 'Maalstroom', Frode Granhus’ eerste thriller met protagonist Rino Carlsen, leek het wachten op nummer twee, 'Stormnacht', lang te duren. Maar daar is ie dan, de vertaling van 'Stormen', dat in Noorwegen zowel voor de Rivertonprijs als voor de Booksellers Award een nominatie kreeg. Bij een reeks is het altijd spannend of het volgende boek zich kan meten met het – in dit geval hoge – niveau van het vorige. Frode Granhus (1965) heeft 'Stormnacht' gesitueerd in het unieke natuurlandschap nabij zijn woonplaats op de Lofoten, eilandengroep voor de kust van Noorwegen, waarbij hij zich volgens eigen zeggen bepaalde topografische vrijheden heeft veroorloofd.
Een tsunami in het klein verwoest een bergwand en veroorzaakt een steenlawine en een enorme geul. Als de natuur weer rustig is, wordt een skelet gevonden. Politieman Berger Falch, herstellende van een zware depressie, wordt erbij geroepen en ziet aan de hand van de vingerbotjes dat het om een kind gaat en dat die botjes gebroken zijn ... Hoe oud is het skelet, wie is het kind, is het een natuurlijke dood gestorven en waarom heeft het op deze plek begraven gelegen? Omdat Falch niet helemaal zichzelf is, vaak apathisch aan zijn bureau, of thuis, zit en hard op weg is naar zijn pensioen moet collega-politieman Rino Carlsen tijdelijk bijstand bieden. Oftewel, Carlsen doet onderzoek, Falch assisteert. Prima taakverdeling, want Carlsen is een uitstekend rechercheur, Falch kent de eilanden en hun bewoners en geheimen …
Gelet op het door Granhus uitvoerig beschreven landschap op de Lofoten is dit een inkoppertje: 'Stormnacht' is steengoed! Keigaaf zou ook kunnen, want dat is het. Of rotsvast, want het verhaal sluit rotsvast in elkaar. De auteur is geenszins onder de druk van het succes van 'Maalstroom' bezweken, maar staat zijn mannetje ook deze keer. Tijdens het lezen is het opletten geblazen vanwege de vele perspectieven, die weliswaar steeds in een nieuw hoofdstuk geplaatst worden, maar waarvan je soms niet direct weet wiens of wier perspectief het is. Dat levert vele korte hoofdstukken op, wat ik in de regel vrij irritant vind, maar wat mij in 'Stormnacht' absoluut niet stoort. Het is de manier waarop, niet ontstaan uit armoe of interessantdoenerij, maar uit rijkdom aan karaktervolle personages en boeiende verhaallijnen. Gebeurtenissen in het heden blijken gerelateerd aan het verleden, op zich niet heel bijzonder voor een thriller, maar buitengewoon fraai geconstrueerd. De verscheidenheid aan bouwstenen is complex: het reeds genoemde skelet, het levensverhaal van Falch, de geschiedenis van Boa en Roald en hun ouders, een door verbrandingen bijna ten dode opgeschreven man, een meisje met downsyndroom, een boot die ten onder is gegaan, een man die niet meer spreekt (behalve tegen zijn moeder), verdwijningen. Hiervan weet Frode Granhus middels Rino Carlsen uiteindelijk een knap geheel te vormen. De auteur beschikt onmiskenbaar over psychologisch inzicht, alle karakters zijn sterk neergezet en komen geloofwaardig over, de verhaallijnen druipen van de (onderhuidse) spanning. Eén kleine bedenking daarbij: het sadisme dat een van de personages aan de dag legt, is – voor mij – onvoorstelbaar.
Stormnacht is beklemmend, bij vlagen op het akelige af. ‘Nordic noir’. Frode Granhus is een meester in het schilderen van het natuurgeweld dat de Lofoten bij tijd en wijle teistert, zelfs dat is spannend (à la Alice Blanchard in 'Achter de storm'). Perfecte karakter- en sfeertekeningen, prachtig in elkaar sluitende verhaallijnen, beter kan haast niet. Haast niet: het privéleven van Rino Carlsen lijkt een ondergeschoven kindje, ingevoegd 'omdat het erbij hoort’? Gekibbel met ex, zoon die naar de Lofoten komt, maar zonder verdere uitwerking kunnen die fragmenten net zo goed achterwege blijven. Tenzij een volgend boek deze draad weer oppakt. Mooi is dat Granhus, ondanks de 'duisternis', ruimte weet te vinden voor een grapje. Klompen en naar schaatswedstrijden kijken typeren bijvoorbeeld een Nederlander. En als Falch en Carlsen samen iemand opzoeken, waar Falch voorheen solo opereerde: "Jullie zijn met meer man dan ooit." Dat ietsepietsie humor is net voldoende om het loodzware verhaal een tikkeltje te verluchtigen.
Het verhaal begint met een kleine aardverschuiving en wordt een ondiep graf zichtbaar waarin de politie het skelet van een kind vindt. De depressieve hoofdagent Berger Falch ontdekt dat heel veel botten zijn beschadigd of gebroken en hij trekt daaruit de conclusie dat het jongetje moet zijn mishandeld en op een afschuwelijke manier de dood moet hebben gevonden. In een verpleeghuis wordt Hero behandeld aan levensbedreigende brandwonden die hij heeft opgelopen toen een grasmaai- machine ontplofte en in een dorp in de omgeving loopt een man rond die niet praat en nog bij zijn moeder woont. Drie verhaallijnen dus die met elkaar verstrengeld raken. Omdat hoofdagent Berder Falch duidelijk disfunctioneert wordt inspecteur Rino Carlsen op de zaak gezet. Naarmate zijn onderzoek vordert, ontrafelt hij gruwelijke en gebeurtenissen die lang geleden hebben plaatsgevonden en die diepe sporen hebben nagelaten in de lokale gemeenschap.
Dit is niet de eerste thriller met inspecteur Rico Carlsen. Maar het zijn wel stand alones. Ondanks dat er karakter beschrijvingen en achtergrond doorlopen in de verschillende boeken, wat wel informatie geeft over de verschillende hoofdpersonen, maar zonder dat je dit weet kun je het boek ook volgen.
De personages worden overtuigend en met de nodige diepgang beschreven. Je kunt je van de meeste deelnemers aan het verhaal een goede voorstelling maken. Wat er wordt vertelt strekt zich uit over een periode van meer dan vijftig jaar en wordt vanuit een steeds wisselend perspectief gepresenteerd. Dus aandacht erbij houden en een notitie schriftje. Aan het einde worden al die lijnen en lijntjes knap met elkaar verbonden en is er een compleet en afgerond verhaal. Aanrader dus als je van een thriller houdt.
Mam bardzo duza potrzebe podrozu do Norwegii po tej ksiazce. Te opisy przyrody - i love it. Ogolnie bardzo fajna historia. Jedyne co mi sie nie podobalo to ten watek z tym zatopionym statkiem. Byl troche nie potrzebny i na sile wcisniety zeby zaskoczhc czytelnika. Ale ogolnie mega polecam. Bardzo fajny kryminal i akurat sie dzial w miejscu w Norwegii gdzie bylam w Reine w domu starcow bo tam tylko stalam na parkingu bo padalo w ten dzien XDD wiec fajnie polecam
God spenning og ok persongalleri. Blir allikevel litt for mange ting som skurrer mtp. motivasjonen til ulike karakterer blant annet. Og den lokale politimannen er forståelig nok traumatisert, men i hvilken verden/kommune i Norge er den mannen i form til å være tilbake på jobb?
Totalt sett helt ok påskelesning!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Fiskeværskrim må være en ny sjanger. Det er vanskelig å fatte at «Norges vakreste sted», Reine i Lofoten, kan være åsted for spennende krimgåter, men Granhus får det til på troverdig vis. Anbefales!
I starten og litt uti virker boken og oppbyggingen litt enkel, men den bygger skikkelig spenning, og siste halvdel har virkelig driv. Granhus maler også opp både været, stedet og stemningen på en måte som trekker deg helt inn. Verdt å lese for spenningens skyld
Denne boken grep meg ikke slik den første boken gjorde. Ble litt skuffet over litt kjedelig start. Siste halvdel tok seg kraftig opp og avslutningen var overraskende, trist og romantisk.
Might be wrong time for the book, but all in all it felt a miss for me. Most of the dialogues felt like they were said not by real life people and the whole mistery wasn't thrilling enough.
Dit is echt een thriller! Wat begint als een politieonderzoek naar een skelet waarvan blijkt dat de persoon--een kind--50 jaar geleden begraven is, wordt al gauw een mysterie waar een hele gemeenschap bij betrokken is. Want na vermoedelijke identificatie, blijkt dat in de nacht van deze dood nog verschillende andere 'ongelukken' gebeurd zijn. En ook de brand, een paar maanden geleden, waarbij een man onherkenbaar verminkt, maar nog levend, het slachtoffer van werd, blijkt plots geen ongeluk te zijn, maar meer en meer wordt de link met het verleden duidelijk. De nieuwe politie-inspecteur heeft zijn handen vol, en in een stormachtige nacht, net zoals deze van vijftig jaar geleden, komt het verhaal tot een climax, met nog een paar onverwachte onthullingen. Spannend!
Skulle egentlig ha denne med på påskereise, tenkte bare å tjuvstarte litt, men plutselig hadde jeg visst lest hele boka på to dager! Den var med andre ord vanskelig å legge fra seg, og var fylt med spenning fra første til siste side. Likte både historien, karakterene og språket veldig godt, og skal definitivt lese mer av Frode Granhus :)
Krimroman fra Reine, med sympatisk politimann som må løse en aktualisert 50 år gammel mordgåte, mens dramatiske hendelser med tilknytning til det som skjedde den gang, utspiller seg. Absolutt lesverdig.