Ο Θεόδωρος Γρίβας ήτο πολύ γνωστός εις τα Ιωάννινα, διότι έμεινεν εκεί μέχρι της αμνηστεύσεώς του. Εις τα Ιωάννινα έμεινεν εις την οικίαν Βραζέλη, κειμένην εις την βορείαν πλευράν της Πλατείας Ευεργετών όπου σήμερον η Νεωτέρα Ζωσιμαία Σχολή. Εις την μνήμην των Ιωαννιτών διεσώθη ζωντανή η εμφάνισις κατά την απόκρεω των παλληκαριών του με το "Γαϊτανάκι". Κατά την παραμονήν του εκείθε συνεδέθη μετά γυναικός, της οποίας η οικία έκειτο επί της οδού Γρίβα στα Ιωάννινα ονομασθείσης εκ τούτου σκοπίμως τοιουτοτρόπως. Η οικία κειμένη προ και δεξιά του παλιού Γυμνασίου θηλέων και σήμερον κτίριον ΙΚΑ κατεδαφίσθη προ του 1940. Η γυνή αυτή εκαλείτο έκτοτε παρά των Ιωαννιτών ως "Γρίβοβα". (Απόσπασμα από την έκδοση)
Ιστοριοδίφης, λογοτέχνης, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Η ιστορική του έρευνα επικεντρώθηκε κυρίως στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και αφορούσε μόνο στην περιοχή της Αθήνας, γι' αυτό και του δόθηκε το προσωνύμιο «Αθηναιογράφος». Το 1896 ολοκληρώθηκε η έκδοση του τρίτομου έργου του η Ιστορία των Αθηναίων.
Άλλα έργα του είναι: η Δούκισσα της Πλακεντίας, Αι παλαιαί Αθήναι (1922), Ιστορίες από την παλιά Αθήνα, Μνημεία της ιστορίας των Αθηναίων (3 τόμοι, 1893), Απομνημονεύματα μιας μακράς ζωής (2 τόμοι), Ο αναδρομάρης (1914), Ο αναδρομάρης της Αττικής (1920), Ο τρελός της Αθήνας, Τοπωνυμικά παράδοξα (1920), Αθηναϊκό αρχοντολόγιο-Μπενιζέλοι (1921), Μελέται και έρευναι (1923-1926), Οι Χαλκοκονδύλαι, Ο Ελαιών των Αθηνών, "Μελέτη περί του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού" (1916) κ.α.
Αλλά και το ποιητικό του έργο είναι αξιόλογο. Η ποιητική συλλογή Η φωνή της καρδιάς μου ήταν από τα σημαντικότερα έργα του.