Το Αιγαίο είναι ένα καζάνι που βράζει, με Ελλάδα και Τουρκία να παίζουν το πιο ριψοκίνδυνο παιχνίδι εξουσίας ως τώρα. Η Ισιδώρα τρέχει στην κόψη του χρόνου να μεταφέρει μια σημαντική πληροφορία στα υπόγεια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τη ζωή της, αλλά και την ειρήνη στην περιοχή.
Θανατηφόρες παραπλανήσεις και επτασφράγιστα μυστικά σε μια ιστορία όπου η εμπιστοσύνη, η προδοσία, τα μυστικά και ο έρωτας ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί. Η Ισιδώρα στο πρόσωπο και στον έρωτα ενός άνδρα αναζητά την αλήθεια, αγνοώντας πως κάθε προσπάθεια να αποφύγει το πεπρωμένο της την οδηγεί να το συναντήσει.
Στο τέλος καταλαβαίνει ότι ο Δούρειος Ίππος κάθε ανθρώπου είναι όσα κρύβει στην καρδιά του.
When Kostas Krommydas decided to write his first novel, he took the publishing world of his native Greece by storm. A few years later, he is an award-winning author of five bestselling novels, acclaimed actor, teacher and passionate storyteller. His novels have been among the top 10 at the prestigious Public Book Awards (Greece) and his novel “Ouranoessa” has won first place (2017). He has also received the coveted WISH writer’s award in 2013. When not working on his next novel at the family beach house in Athens, you will find him acting on the acclaimed ITV series, The Durrels and on various theatre, film, and TV productions. Kostas also enjoys teaching public speaking, interacting with his numerous fans, and writing guest articles for popular Greek newspapers, magazines, and websites..
Βιογραφικό. Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στο σινεμά. Ξεκίνησε να γράφει το 2011 και από τότε έχουν εκδοθεί 11 βιβλία του. Το βιβλίο του «Ουρανόεσσα» βραβεύτηκε το 2017 ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση». Το Ιούνιο του 2022 το βιβλίο του «Ακάκιε» βραβεύτηκε ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς. Όλα τα μυθιστορήματά του βρίσκονταν στην τελική δεκάδα του διαγωνισμού βιβλίου των Public. Παραδίδει μαθήματα συγγραφής (Master Class) και «δημόσιου λόγου-public speech». Αρθρογραφεί σε sites, εφημερίδες και περιοδικά. Έξι βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και κυκλοφορούν μέσω της πλατφόρμας του Amazon.
Δούρειος Ίππος. Με το δέκατο μυθιστόρημά του, ο Κώστας Κρομμύδας υπόσχεται να μας παρασύρει σε μια δίνη ανατροπών και παραπλανήσεων.
Η Ισιδώρα, κατάσκοπος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, καλείται να αναλάβει την πιο σημαντική αποστολή της καριέρας της ως τώρα. Να μεταφέρει στα υπόγεια της υπηρεσίας μια πληροφορία, που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας αλλά και την κυριαρχία στο Αιγαίο. Η εκπαίδευσή της της έχει προσφέρει το προνόμιο να ελίσσεται αποφεύγοντας καταστάσεις που ίσως την παγιδεύσουν αλλά, στον κόσμο της κατασκοπείας, κάθε κανόνας μπορεί να ανατραπεί…. Τι γίνεται, όμως, όταν παγιδεύεσαι από το ίδιο σου το πεπρωμένο; Όταν η μοίρα ή το κισμέτ αλλάζουν τη ρότα σου ακόμη κι αν προσπαθείς να τα αποφύγεις.. Και όταν οι μεγαλύτεροι εχθροί παρουσιάζονται ως σύμμαχοι.. Ή ίσως εσύ παρουσιάζεσαι ως σύμμαχος.. Όταν αναγκάζεσαι να ξεχάσεις την πραγματική σου ταυτότητα για να γίνεις κάποιος άλλος, κάποιος που, ούτε ο ίδιος σου ο εαυτός δεν θα τον αναγνώριζε. Ρισκάρεις κάθε στιγμή τη ζωή σου αντιμέτωπος με προδότες, με αντικατασκόπους, με διπλωμάτες και με κυβερνητικά παιχνίδια και μέσα στο παράλογο προσπαθείς να ζήσεις την προσωπική σου ζωή. Αλλά κι εκεί συνεχίζεις να αποζητάς το ακραίο, το ριψοκίνδυνο, τον έρωτα που κάνει κάθε κύτταρό σου να εκραγεί από ανυπομονησία και που δε μοιάζει με κανέναν προηγούμενο, γιατί μοιάζει με σένα. Έχει μάθει να ζει στα άκρα…
Ο Δούρειος Ίππος σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση αποτυπώνει το πρίσμα της καταιγιστικής πένας του συγγραφέα, με τις λέξεις να ρέουν αβίαστα, να σε παγιδεύουν και να μπερδεύουν την κρίση σου, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενη θεωρία σου. Κείμενο με εκφραστικότητα, σκηνές με πάθος, ένας έρωτας ουτοπικός αλλά υπαρκτός και πρωταγωνιστές - πιόνια σε μια σκακιέρα όπου η εμπιστοσύνη και η προδοσία μάχονται για τη θέση ματ. Με κάθε τίμημα.
Ένας Δούρειος Ίππος στοχεύει πάντα στην κατάκτηση του μεγαλύτερου όργανου χειραγώγησης. Του μυαλού!
Περίμενα πώς και πώς να διαβάσω το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα, γνωρίζοντας πως θα είναι κάτι πολύ διαφορετικό από ό,τι είχε γράψει. Το βιβλίο το διάβαζα δίχως σταματημό από την πρώτη σελίδα. Δεν μπορείς να αφήσεις αυτή την ιστορία στην άκρη και να μπεις στην καθημερινότητά σου αν δεν την τελειώσεις. Ανατροπές συμβαίνουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Ο συγγραφέας έχει ένα μοναδικό ταλέντο να παραπλανεί και να μπερδεύει τον αναγνώστη, η γραφή είναι ταχύτατη, όλα συμβαίνουν σε πολύ λίγες μέρες στην πλοκή κι αυτό θεωρώ είναι το στοιχείο που κάνει το βιβλίο αυτό ξεχωριστό. Το διαβάζεις με μία αγωνία κολλημένη στα σωθικά σου. Η γραφή είναι ανθρώπινη και ουσιαστική, οι σκηνές αλλάζουν η μία μετά την άλλη με μία μοναδική ροή σαν όλα να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια σου. Πολλές φορές ένιωσα πως ήμουν μέσα σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό και το ζούσα από κοντά. Η ιστορία αν κι είναι κατασκοπείας μού άφησε κάτι πολύ έντονο στην ψυχή που αφορά το μεγάλο ερώτημα που πολλοί έχουμε. Αν όλα στη ζωή μας είναι προκαθορισμένο από αυτό που λέμε "πεπρωμένο" και νιώθοντας στο μέγιστο αυτά που βιώνει η ηρωίδα της ιστορίας η απάντηση σε αυτό το ερώτημα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη καθώς φτάνουμε στο συναρπαστικό τέλος του βιβλίου. Οφείλω ένα τεράστιο συγχαρητήρια στον συγγραφέα για αυτό το λογοτεχνικό αριστούργημα.
Το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα μας μεταφέρει σε έναν κόσμο που μας είναι εν πολλοίς ξένος και μακρινός· τον κόσμο της κατασκοπείας και των ανθρώπων που αθόρυβα μεταφέρουν πληροφορίες και κινούν τα νήματα χωρίς ποτέ να τους γνωρίζουμε.
Το πεπρωμένο, η μοίρα, το καθήκον, ο έρωτας μπλέκονται σε ένα παιχνίδι ανατροπών που κανείς δεν θα βγει σώος ή μάλλον σχεδόν κανείς! Σαν αναγνώστης απ’τα πρώτα κι όλας κεφάλαια, γίνεσαι ένα με την Ισιδώρα, την κεντρική ηρωίδα, μία γυναίκα δυναμική που έρχεται αντιμέτωπη με την πιο απαιτητική αποστολή της καριέρας της στις μυστικές υπηρεσίες, την πιο καθοριστική αποστολή για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Με αντίπαλο τον χρόνο, οι ήρωες του βιβλίου δρουν στην κόψη του ξυραφιού, ο καθένας ασθμαίνοντας να διασφαλίσει τα συμφέροντά του, προσέχοντας να μην αποκαλύψει κανένα από τα δυνατά χαρτιά ή τα θανατηφόρα μυστικά του. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης κλονίζονται, οι σχέσεις εξουσίας αμφισβητούνται, σύντομα ο αναγνώστης αρχίζει να σκέφτεται με όρους κατασκοπίας. Σε κάθε κεφάλαιο αμφισβητείς όσα διάβασες στο προηγούμενο, περνάς τις πληροφορίες από κόσκινο, γυρίζεις πίσω να ξαναπιάσεις τα στοιχεία και πάλι οι εξελίξεις σε προλαβαίνουν. Από την Αθήνα, στην Ισπανία, στην Σμύρνη, από εκεί στην Σάμο και στους Λειψούς, ο “Δούρειος Ίππος” γίνεται ένα όχημα που μας μεταφέρει σε μια πραγματικότητα που τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ακόμα και ο έρωτας. Ένας έρωτας απαγορευμένος, που οι ήρωες κάθε στιγμή καλούνται να τον απαρνηθούν μα εκείνος θεριεύει παραπάνω. Στον Δούρειο Ίππο θα μαγευτείτε από την τέχνη της παραπλάνησης, θα πέσετε θύμα των ίδιων σας των σκέψεων, θα λυτρωθείτε από το συναρπαστικό τέλος και θα δυσκολευτείτε να ξαναδείτε ως απλός τηλεθεατής ένα δελτίο ειδήσεων!
Πριν σας γράψω για το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα “Δούρειος Ίππος”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, θα σας πω, πως εκεί που νόμιζα πως τον ήξερα καλά, συγγραφικά, μια και έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία, θα βιαστώ να δηλώσω, πως για ακόμη μια φορά και με αυτό το βιβλίο, με ξάφνισε ευχάριστα. Ο Κώστας Κρομμύδας είναι πολυγραφότατος, τα θέματα που επιλέγει να αφηγηθεί, είναι διαφορικά και πρωτότυπα σε κάθε του βιβλίο και η αχαλίνωτη φαντασία του καλπάζει στις σελίδες τους. Επίσης είναι εξαιρετικά παθιασμένος με την συγγραφή και έχει καταφέρει να αποδομήσει το διάστημα που γράφει, οτιδήποτε μπορεί να μειώσει την άρτια συγγραφική συγκρότηση που διαθέτει και το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Όλη αυτή την στάση του, εγώ προσωπικά, την βρίσκω πολύ έντιμη, γιατί δείχνει πως σέβεται τους αναγνώστες του. Ο Κώστας Κρομμύδας επιστρέφει λοιπόν, με ένα κατασκοπικό μυθιστόρημα με καταιγιστική πλοκή, που καθηλώνει αβίαστα τον αναγνώστη. Η κεντρική του ηρωίδα, η Ισιδώρα, είναι μια κατάσκοπος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και αναλαμβάνει να εκτελέσει μια πολύ δύσκολη αποστολή και ταυτόχρονα, την πιο σημαντική αποστολή της καριέρας της ως τώρα. Πρέπει να μεταφέρει με ασφάλεια στην υπηρεσία της, μια πληροφορία, που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και την κυριαρχία της χώρας μας στο Αιγαίο. Η Ισιδώρα έχει ειδική εκπαίδευση στις μεθόδους παραπλάνησης των αντίπαλων μυστικών υπηρεσιών και στις τακτικές της αντικατασκοπίας. Γνωρίζει πολύ καλά τη χρήση κωδικών κρυπτογράφησης απόρρητων κειμένων, έχει πληροφορηθεί εκ των έσω τις άγνωστες και επικίνδυνες πτυχές της αποστολής που ανέλαβε και έχει εκπαιδευτεί άρτια, στο να προφυλάσσεται από αυτές και να τις αποφεύγει. Μόνο ένα πράγμα δεν έμαθε στην πολύχρονη και επίπονη εκπαίδευση της, πως να αποφεύγει τα παιχνίδια της μοίρας και πως, θα προστατευτεί από τις παγίδες της. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει το πεπρωμένο του, ούτε και η ηρωίδα μας μπορεί. Αυτή η αναμέτρηση είναι άνιση και κάνεις δεν ξέρει την έκβασή της, ούτε το τίμημα που φέρει.. Η Ισιδώρα έρχεται αντιμέτωπη με πολλές απρόβλεπτες καταστάσεις, βλέπει συνεχώς τα δεδομένα της να ανατρέπονται, αποκαλύπτει φίλους ως εχθρούς και αμφισβητεί πολλά που συμβαίνουν γύρω της. Θυσιάζει πολλά, αλλάζει πολλά, αλλά ποτέ δεν τα παράτα. Μέσα σε όλα αυτά, έρχεται εντελώς απροσδόκητα αντιμέτωπη και με έναν μεγάλο έρωτα, μόνο που και αυτός θέλει να παίξει μαζί της και οι εκπλήξεις που τις ετοιμάζει είναι πολλές και διάφορες.. Η Ισιδώρα προσπαθεί να τα καταφέρει. Θέλει να ισορροπήσει αποτελεσματικά τα συναισθήματα της και την προσωπική της ζωή, με τις απαιτήσεις της δουλείας της. Γρήγορα θα μπλεχτεί σε ένα σκοτεινό, μυστικό και αναπόδραστο κύκλο συνωμοσιών, που αφορά ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Οι ίντριγκες, οι διπροσωπίες, τα πονηρά και σκληρά κυβερνητικά παιχνίδια, την βυθίζουν σε ένα δίκτυο δολιοφθοράς και εκείνη, προσπαθεί ρισκάροντας τα πάντα, να ξεδιπλώσει το κουβάρι του μυστηρίου. Μόλις σας περιέγραψα ένα δυνατό, ψυχολογικό κατασκοπικό θρίλερ, μεταξύ της χώρας μας και της γείτονας χώρας Τουρκίας, η οποία ακολουθεί χρόνια τώρα, μια εξόχως προκλητική στάση απέναντι μας, παραβιάζοντας κάθε αντίληψη δικαίου. Το αναφέρω αυτό, για να τονίσω και το πόσο επίκαιρο και διαχρονικό είναι σαν θέμα, αλλά και πόσο δύσκολο συνάμα. Πίσω από όλο αυτό, κρύβονται μεγάλα παιχνίδια, που ίσως δεν μάθουμε ποτέ και σκληρά μπραντεφέρ κατασκοπίας, που ούτε καν φανταζόμαστε. Ότι μαθαίνουμε, είναι μόνο η κορφή ενός παγόβουνου. Ο Κώστας Κρομμύδας λοιπόν, τολμά να καταδυθεί σε αυτό το αβυσσαλέο άδυτο της κατασκοπείας και να αναδυθεί, φέρνοντας στο φως, πολλούς κρυμμένους θησαυρούς για το αναγνωστικό κοινό. Είναι αυτό το σημείο στο οποίο επιλέγει να παντρέψει αριστοτεχνικά με την πένα του, την μυθοπλασία με την πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που ανέδειξε η επιμελής, αντικειμενική και ενδελεχή έρευνα που έκανε, κατά την διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου του. Γι΄ αυτό εξάλλου σας μίλησα στην αρχή και για σεβασμό προς τον αναγνώστη. Θα μπορούσε όλο αυτό να είναι προϊόν φαντασίας, εκείνος όμως διάλεξε το δύσκολο τρόπο της έρευνας, θέλοντας να προσφέρει ένα άρτιο σε όλα κείμενο και μια αληθινή διάσταση στην ιστορία του. Εδώ θέλω να προσθέσω και κάτι ακόμα που μου έκανε τεράστια εντύπωση και έτσι θαύμασα την συγγραφική δεινότητα του Κώστα Κρομμύδα, ακόμα περισσότερο. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη γραφή και την ιστορία αφηγείται η ίδια η Ισιδώρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω τον Κώστα Κρομμύδα να το κάνει αυτό, αλλά είναι φανταστικός ο τρόπος που για ακόμη μια φορά, ταυτίστηκε τόσο με την ηρωίδα του και μπόρεσε να την αποδώσει ολοκληρωτικά, συνθέτοντας άψογα το ψυχογράφημα της και τον χαρακτήρα της και ως γυναίκας και ως κατασκόπου. Μπήκε στο πετσί της, έγινε αυτή και όλα πια, είναι πιο άμεσα. Η εν συναίσθηση και η ταύτιση του αναγνώστη προκύπτει εντελώς αβίαστα και απολαυστικά. Ο Δούρειος Ίππος είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί στην κυριολεξία. Μια ιστορία δράσης και έρωτα, με πολλά κατασκοπικά στοιχεία, με μυστήριο, ίντριγκες και πολλές ανατροπές που πυροδοτούν την φαντασία του αναγνώστη και ανεβάζουν την αδρεναλίνη και την περιέργεια του στα ύψη. Η έννοια του “πεπρωμένου” κατέχει θέση κλειδί στην όλη δομή του κειμένου, η τύχη είναι ένας αφανής ήρωας του βιβλίου και παίζει καθοριστικό ρόλο σε πολλά. Στον απόλυτα, επιτυχημένο συνδυασμό όλων των παραπάνω, προστίθεται και μια ισορροπημένη αίσθηση μεταφυσικού, που εξιτάρει και συναρπάζει, ακόμα περισσότερο. Η γραφή γρήγορη, χωρίς κενά, με ένταση, αγωνία, χωρίς περιττές αναφορές, περιγραφές και σχόλια. Οι λέξεις ρέουν απρόσκοπτα, η ιστορία δεν κάνει κοιλιά και δεν σε κουράζει σε κανένα σημείο, ακόμα και όταν σου περιγράφει πιο αναλυτικά κάποια στοιχεία που εξυπηρετούν στην εξέλιξη της ιστορίας. Οι πλούσιοι αληθοφανείς διάλογοι, δίνουν ζωή στο κείμενο. Νιώθεις πως είναι το σενάριο κάποιας ταινίας, που ξετυλίγεται μπροστά σου και δεν σας κρύβω πως εύχομαι κάποτε να το δω να συμβαίνει. Να συμπληρώσω εδώ, πως έχω διαβάσει αρκετά βιβλία με κατασκοπική δράση. Στα περισσότερα ως γυναίκα, χάθηκα και ένιωσα πολεμικός ανταποκριτής, ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Αυτό στον Δούρειο Ίππο αποφεύγεται με μαεστρία από τον συγγραφέα και λέω μαεστρία, γιατί είναι άντρας και γι΄αυτό η δράση, θα μπορούσε να τον παρασύρει σε υπερβολές και να έμοιαζε το κείμενο, με αμερικανιά. Όμως δεν το έκανε. Με δεξιοτεχνία το απέφυγε και σεβάστηκε το γυναικείο κοινό, τις γνώσεις του και τα γούστα του. Η ιστορία με απορρόφησε αμέσως χωρίς πουθενά να με “πετά” απ΄έξω! Οι κινηματογραφικές περιγραφές, δεμένες με χαρακτήρες ολοκληρωμένους σε καθηλώνουν. Μορφές που αναγνωρίζεις και δέχεσαι εύκολα, σκιαγραφημένες και δουλεμένες τόσο καλά, που δεν σε ξενίζουν πουθενά. Τους ακολουθείς σε κάθε βήμα τους, σε κάθε πράξη τους και κάθε τους αντίδραση, άλλες φορές σου ξυπνάνε τον θυμό, την αγανάκτηση, την αγωνία, την απορία και άλλες την συμπάθεια, την στοργή, τον ενθουσιασμό, τον θαυμασμό και σίγουρα το ενδιαφέρον. Το βιβλίο αυτό πραγματικά το απόλαυσα και για άλλη μια φορά μου απέδειξε, πως ο Κώστας Κρομμύδας, δεν κατάφερε να γράψει βιβλία, που απλά του “βγήκαν ” και κέρδισαν τους αναγνώστες, αλλά αυτή την αποδοχή και αναγνώριση, τις κέρδισε με το σπαθί του, για την ακρίβεια με την εξαιρετική πένα του και το μεγάλο του ταλέντο. Και σε αυτό το βιβλίο δείχνει πως και τολμά να πειραματιστεί, και πως αντέχει στην πρόκληση, του κάθε φορά και ψηλότερα τον πήχη και τελικά, πάντα τα καταφέρνει με εξαιρετικό τρόπο. Αυτό το βιβλίο εξάλλου, είναι μια περίτρανη απόδειξη των όσων σας λέω! Τα αχαρτογράφητα νερά της κατασκοπίας είναι ένας άγνωστος προορισμός, όχι μόνο για μένα νομίζω, αλλά και για πολλούς όμως ο Κώστας Κρομμύδας, με ταξίδεψε εκεί, με ασφάλεια και μου χάρισε πολλές ανακαλύψεις και δυνατές συγκινήσεις! Ο Δούρειος Ίππος ήταν ένα υπέροχο αναγνωστικό ταξίδι, που το συνιστώ σε όλους!
Ισιδώρα & Πέτρος. Ένα ταξίδι γίνεται αφορμή για να συναντηθούν οι δρόμοι τους. Δυο κύκλοι που εφάπτονται σε ένα και μόνο σημείο. Το πιο επικίνδυνο. Βαρκελώνη. Αθήνα. Σμύρνη. Στον κόσμο της κατασκοπίας, που είναι χτισμένος από μυστικά και σκοτάδι, οφείλεις να είσαι ένας Δούρειος Ίππος για όσους συναντάς. Δεν ξέρεις ποιος λέει την αλήθεια. Εσύ οφείλεις να προστατεύσεις τη δική σου. Είσαι αλώβητος. Όταν όμως ο Έρωτας γίνεται η αχίλλειος πτέρνα σου, τότε όλα κρέμονται από μια κλωστή. Και το επόμενο βήμα είναι η φωτιά! Κι ύστερα... Όλα στάχτη!
Στο νέο βιβλίο του o Κώστας Κρομμύδας εισβάλει στον κόσμο της κατασκοπίας και στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, για να μας δώσει ένα βιβλίο γεμάτο ένταση, αγωνία, πάθη που ορίζουν συνειδήσεις, μυστικά που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλλάβει, κι έναν αισθησιασμό αρκετό για να σου προκαλέσει το απόλυτο ρίγος. Μας παρουσιάζει την Ισιδώρα, που τολμώ να πω ότι είναι η πρωταγωνίστρια που θαύμασα όσο καμία άλλη σε προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα. Δυναμική, με πάθος για ό,τι κάνει, μια παρουσία επιβλητική, αισθησιακή, με θέληση που θα ζήλευε ακόμη κι ο πιο τολμηρός άνθρωπος.
Ένα βιβλίο που αγάπησα γιατί μου έδειξε πως, όσο αποφεύγεις κάτι, τόσο έρχεται με ένα γοητευτικό θράσος στον δρόμο σου. Και πως, όσο κι αν είσαι επιφυλακτικός με τον κάθε Δούρειο Ίππο που πιθανόν συναντάς... ο πραγματικός κρύβεται μέσα στην καρδιά σου, σε όσα ζουν μέσα σου, σε όσα νιώθεις και σε όσα κρύβεις. 🖤
Μόλις το τελείωσα,το διάβασα μεσα σε δύο μέρες.Τι να πω για αυτό το βιβλίο,με μια λέξη, υπέροχο!Μου άρεσε πάρα πολύ η υπόθεση,είχε πολύ αγωνία, μυστήριο και ανατροπές που για εμένα είναι βασικα όλα αυτά σε ένα βιβλίο και δεν βαρέθηκα ούτε δεύτερολεπτο.Την Ισιδώρα την αγάπησα πολύ.Κωστα για άλλη μια φορά συγχαρητήρια,αξίζει να πάει πολύ ψηλά και αυτό το βιβλίο σου!
Υπέροχο βιβλίο,γεμάτο μυστήριο περιπέτεια και έναν<< εγκεφαλικό>> ερωτα!Αυτό που μου αρέσει πάντα στην Πένα του Κώστα είναι ότι δεν επαναπαευτε ποτε..δεν είναι ποτέ προβλέψιμος και μπαίνει πάντα στο πετσί του ρόλου του όπως ένας καλός ηθοποιός!!Επίσης το θέμα που είναι η βάση του βιβλίου με τις ελληνοτουρκικες σχέσεις είναι πάντα επίκαιρο και ενδιαφέρον και μέσα σε αυτό έχει δημιουργήσει μια εξίσου ενδιαφέρουσα κινηματογραφικη πλοκη..Αγαπημένος συγγραφέας και πάντα αξίζει να διαβάσει κάποιος τα βιβλία του γιατί εκτός από εξαιρετικός συγγραφεας και ηθοποιός είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος !!
Υπέροχο, καταιγιστικό με έντονη πλοκή και δράση! Ισιδώρα και Πέτρος: Δύο ήρωες δυναμικοί που οι δρόμοι τους θα συναντηθούν εν ώρα καθήκοντος. Η γνωριμία τους καρμική και το πεπρωμένο τους προδιαγεγραμενο. Γιατί όπως αναφέρει και ο συγγραφέας: 《 Κάθε προσπάθεια να αποφύγεις το πεπρωμένο σου έχει μία κατάληξη: να το συναντήσεις 》. Έρωτας και πάθος. Κοινωνική ευθύνη και καθήκον. Ένα ταξίδι σε Αθήνα, Ισπανία,Βαρκελώνη, Σμύρνη,Σάμο και Λειψούς.Με φόντο μία πολιτική σκηνή που βράζει ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, με μυστικούς κατασκόπους και διπλωματικά παιχνίδια ο Δούρειος Ίππος είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα.. Πολλά μυστικά έρχονται στο φως και οι ήρωες δεν είναι όλοι αυτό που φαίνονται.. Η Ισιδώρα μια πολύ δυναμική παρουσία, ως κατάσκοπος, γεμάτη θέληση, επιμονή και υπομονή για την επίτευξη του στόχου της και έντονο το αίσθημα του δικαίου. Κουβαλάει τις δικές της πληγές που προσπαθεί να επουλώσει και σίγουρα η δουλειά της αποτελεί διέξοδο γι'αυτήν. Ο Πέτρος από την πρώτη στιγμή θα την ξεχωρίσει για τον χαρακτήρα της και την δυναμική της..Η έλξη και το πάθος αμοιβαία. Πάντα ένα βήμα πίσω να την προσέχει και να φυλλάει τα νώτα της.. Ένα εκρηκτικό δίδυμο, δυο υπέροχοι άνθρωποι , δυο καρδιές που η μία βρήκε αποκούμπι στην άλλη. Ο Κώστας Κρομμύδας για μία ακόμη φορά κατάφερε να με ταξιδέψει. Μία ιστορία διαφορετική από όσες έχω διαβάσει με μία πολιτική σκηνή να μοιάζει εντελώς σημερινή. Με έντονη την απειλή του πολέμου... Οι περιγραφές του τόσο ζωντανές που τις νιώθεις στο πετσί σου και καρδιοχτυπάς δίπλα στους ήρωες του.
Σίγουρα δίκαια βραβεύτηκε το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ως το καλύτερο της χρονιάς! Είναι μία υπέροχη πρόταση και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, η γραφή του συγγραφέα αποτελεί εγγύηση! Θα σας ταξιδέψει!!!
Πολιτική, διπλωματία και ιστορία. Ένα θρίλερ κατασκοπείας σε ασπρόμαυρο φόντο. Το θέμα που πραγματεύεται είναι επίκαιρο και διαχρονικό ταυτόχρονα. Πολιτικά παιχνίδια… και μυστικά (γενικώς)… Οι (κεντρικοί) χαρακτήρες σκιαγράφονται σε μεγαλύτερο βάθος.
Ένα βιβλίο με διαφορετικό ύφος από αυτά που μας έχει συνηθίσει, αλλά με την εξέλιξη στην γραφή να είναι εμφανής σε κάθε βιβλίο. Με προσμονή αναμένουμε το επόμενο.
Μια κατάσκοπος αγωνίζεται να ανακαλύψει τα επόμενα σχέδια των Τούρκων για πιθανή απόβαση σε ελληνική βραχονησίδα. Θα καταφέρει να ξετυλίξει ένα κουβάρι γεμάτο αινίγματα, ανασφάλεια και αβεβαιότητα; Πόσο εύκολο είναι να δρας ως κατάσκοπος σε ξένη χώρα και ποια είναι τα ρίσκα αλλά και το κόστος σε προσωπικό χρόνο; Υπάρχει θέση στη ζωή της Ισιδώρας για αγάπη και έρωτα όταν τίποτα γύρω της δεν είναι αξιόπιστο; Ποιο είναι το σχέδιο που ετοιμάζεται με την κωδική ονομασία Δούρειος Ίππος και γιατί ανησυχεί κάποιους που θα κάνουν τα πάντα για να αποσπάσουν πληροφορίες επ’ αυτού;
Το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα είναι πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι έχει γράψει ως τώρα. Μυστικές υπηρεσίες, κατασκοπεία, διπλωματικές σχέσεις είναι το φόντο του μυθιστορήματος κι έτσι μπήκα για τα καλά στα άδυτα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης (ΓΕΕΘΑ). Είναι μια συναρπαστική ιστορία που ξεδιπλώνει τις πολλές και διαφορετικές πτυχές της ζωής ενός κατασκόπου: πώς κινείται, πώς αντιδρά, πώς προστατεύεται, πώς αποσπά τις πολύτιμες πληροφορίες που χρειάζεται η πατρίδα του και πολλά άλλα. Κι όλα αυτά λόγω της πρωταγωνίστριας, Ισιδώρας Μπαρμπατιώτη, μιας γυναίκας που, από τις ειδικές δυνάμεις, αποσπάστηκε στις μυστικές υπηρεσίες και οι αποστολές της στρέφονται γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ευρηματική και αποφασιστική, μπορεί να θεωρείται φονικό όπλο αλλά δεν είναι πολεμοχαρής, ακριβώς γιατί έχει βιώσει τι σημαίνει πόλεμος και ποιες είναι οι συνέπειές του για όλους. Εξίσου αντικειμενική είναι και απέναντι στους Τούρκους: «Είχα ωστόσο πειστεί ότι για την εχθρότητα ευθύνονταν κυρίως οι έχοντες την εξουσία και όχι ο λαός. Όποιος όμως ήθελε να βλάψει τη χώρα μου ήταν εχθρός μου» (σελ. 79).
Το μυθιστόρημα ξεκινάει με την πρώτη εμπόλεμη αποστολή της Ισιδώρας στα σύνορα Αρμενίας-Τουρκίας, όπου προσπαθεί να σώσει έναν τραυματισμένο συνάδελφο που κρύβεται από τους βομβαρδισμούς και χτυπήθηκε έχοντας ως αποστολή του να συλλέγει πληροφορίες και να εκπαιδεύει τους Αρμένιους αντάρτες κατά των Τούρκων. Αζέροι, Ζανταρμάδες και Γκρίζοι Λύκοι είναι μερικοί μόνο από τους εχθρούς που πρέπει να αποφύγουν και οι δύο. Μια κάρτα μνήμης στο χέρι της Ισιδώρας και η μυστηριώδης φράση «Καμιά νιφάδα χιονιού δεν πέφτει σε λάθος μέρος» είναι η αρχή μιας ανατρεπτικής ιστορίας που είναι γεμάτη σασπένς, ένταση, μυστικά και διπλές ταυτότητες. Η χρήση εναλλάξ πρωτοπρόσωπης (Ισιδώρα) και τριτοπρόσωπης αφήγησης χαρίζει μεγαλύτερη ποικιλία και διαφορετικές οπτικές γωνίες. Κωδικοποιημένο μήνυμα επιπέδου 5 αναστατώνει τις μυστικές υπηρεσίας, γιατί δηλώνει πως προετοιμάζεται μεγάλη κίνηση από τους Τούρκους. Η Ισιδώρα και ο αντισυνταγματάρχης Θωμάς Παπαγιάννης πρέπει να εισχωρήσουν στη Σμύρνη και να συναντήσουν τον Οδυσσέα, τον σύνδεσμο και πολύτιμο πληροφοριοδότη που τους ειδοποίησε, οπότε ταξίδεψα μαζί τους σε φωτεινά και σκοτεινά σοκάκια της Σμύρνης και έζησα σχεδόν από κοντά όλους τους κινδύνους και τις αναποδιές. Ο αρχηγός του ΓΕΣ Κωνσταντίνος Βαφειάδης, ο διοικητής της ΕΥΠ Βασίλης Πλέσσας, ο υπουργός Άμυνας Μανόλης Δόμπλιας, ο καθηγητής Βασιλάκος, ο γοητευτικός Ματέο, ο Τούρκος πρέσβης Αντέμ Μπουτάκ, η γραμματέας του Υπουργού Εξωτερικών Μαργαρίτα Σύρμα, ο Άλεξ, ο καλύτερος αναλυτής που υπάρχει στο ΓΕΕΘΑ και γνωρίζει όσο λίγοι τα θέματα κυβερνοασφάλειας και άλλοι είναι οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν την κεντρική ηρωίδα και δημιουργούν μια πλειάδα υπόπτων και πιθανών κατασκόπων σ’ ένα παιχνίδι ψέματος κι αλήθειας που με κράτησε ως το τέλος. Λειψοί και Μαράθι, Βαρκελώνη και Σμύρνη, Σάμος φυσικά, είναι τα μέρη όπου διαδραματίζονται οι σκηνές του μυθιστορήματος και αποτελούν τόπους της βασικής δράσης του μυθιστορήματος.
Η αφήγηση της Ισιδώρας με βοήθησε να διεισδύσω στην ψυχολογία του πράκτορα, που δεν έχει χρόνο για διακοπές, που έχει αποστολές χαμηλής και υψηλής επικινδυνότητας, που έχει πάντα ως προτεραιότητα την αποστολή και διάφορες τέτοιες λεπτομέρειες που ολοκληρώνουν έναν χαρακτήρα και ταυτόχρονα μου άνοιξε την πόρτα για τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Κωδικοποιημένα μηνύματα, πρωτόκολλα, ασφαλής τρόπος λήψης των πληροφοριών, «νεκρή παράδοση» και πολλά άλλα είναι ορολογίες που μελέτησε καλά ο συγγραφέας πριν τα τοποθετήσει στο βιβλίο του. «Στην κατασκοπεία πρέπει να αυτοσχεδιάζεις και να σκέφτεσαι ανορθόδοξα γιατί τα δεδομένα συνεχώς αλλάζουν» (σελ. 69), είναι μία από τις σημαντικότερες οδηγίες που πρέπει να έχει κάποιος υπ’ όψιν του. Ας μην ξεχνάμε πως όλοι οι πράκτορες κάποιους εκπροσωπούν, για κάποιων τον λογαριασμό συγκεντρώνουν πληροφορίες και ρισκάρουν τις ζωές τους, αν και κατά βάθος: «Ο ρεαλισμός έπαιρνε άλλη μορφή όταν εμπλεκόταν η πολιτική. Τα πάντα αξιολογούνταν υπό το πρίσμα του κυβερνητικού κόστους» (σελ. 362). Για άλλη μια φορά το κείμενο είναι εξισορροπημένο όπως όλα τα μυθιστορήματα του Κώστα Κρομμύδα. Ακριβοδίκαιο, χαμηλών τόνων και χωρίς συναισθηματικές κορόνες, καταφέρνει να αποτυπώσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις εντός και εκτός πολιτικών και στρατιωτικών γραφείων και πρεσβειών με αντικειμενικότητα. Ο συγγραφέας καταγράφει ακριβοδίκαια τις καταστάσεις και τη νοοτροπία του γείτονα λαού: «Πολλά ήταν τα στραβά αυτού του λαού αλλά δεν είχα καταλήξει αν έφταιγε η μισαλλοδοξία που υπήρχε στο αίμα τους ή αν ήταν κάτι που είχε καλλιεργηθεί με τα χρόνια και από τον τρόπο που διεξαγόταν η πολιτική ανάμεσα στις δύο χώρες» (σελ. 79). Σημειώνεται επίσης πως τα τελευταία χρόνια η δουλειά που έχει γίνει στη διπλωματία έχει δυναμώσει την παρουσία της Ελλάδας στη διεθνή πολιτική σκηνή.
Το μυθιστόρημα, που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Έλληνα κατασκόπου Βασίλη Γιαννόπουλου και σε όσους παρέχουν διακριτικά και μυστικά τις υπηρεσίες τους στη χώρα, είναι δυνατό και ανατρεπτικό, γεμάτο ποικίλα συναισθήματα, αγωνία και ένταση, αποκαλύψεις και ψέματα, μυστικά και λεπτές ισορροπίες κι όλα αυτά ενώ κορυφώνεται η ελληνοτουρκική σύρραξη κι όλα κρέμονται από μια κλωστή πριν ξεσπάσει πόλεμος. Δυνατό, ρεαλιστικό και με κλείσιμο ματιού ακόμη και στην τελευταία σελίδα το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα δε με άφησε σε αναγνωστική ησυχία πριν το τελειώσω.
Πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας είναι η δυναμική Ισιδώρα που είναι κατάσκοπος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Στην δουλειά της έχει έρθει αντιμέτωπη με πολλές δυσκολίες όμως η συγκεκριμένη αποστολή έχει πολλά εμπόδια καθώς διακυβεύονται συμφέροντα.
Ο Κώστας Κρομμύδας στο νέο του βιβλίο καταπιάνεται με ένα δύσκολο και ευαίσθητο θέμα που είναι οι τεταμένες σχέσεις που έχει η χώρα μας με την Τουρκία. Κάθε μέρα δέχεται η Ελληνική κοινότητα άπειρες επιθέσεις εντός και εκτός των χωρικών υδάτων. Η Τουρκία ακολουθεί προκλητική στάση όλα αυτά τα χρόνια με στόχο να κερδίσει ότι δεν της ανήκει,
Ένα βιβλίο που έχει γρήγορη πλοκή, καταιγιστικές ανατροπές και ωραίες εναλλαγές. Η χρήση της πρωτοπρόσωπης αφήγησης έδωσε αμεσότητα στο λόγο. Σεβόμενος ο συγγραφέας τα πολιτικά τεκταινόμενα έθιξε το θέμα και παρουσίασε τις σκοτεινές πλευρές που υπάρχουν καθώς και τα συμφέροντα που κρύβονται σε κάθε κίνηση που κάνει η Τουρκία για να επιβληθεί.
Ένα άρτιο ανάγνωσμα από έναν συγγραφέα που ξέρει να μας εντυπωσιάζει σε κάθε του βιβλίο.
Η κατασκοπεία κι εγώ είμαστε σαν μαλωμένες συμπεθέρες. Ούτε το CSI μου αρέσει, ούτε Τζέημς Μποντ έχω δει. (Εκτός αν μετράνε η Υπολοχαγός Νατάσα και ο φαλακρός πράκτωρ Θου Βου 😃 ). Γι΄ αυτό και κατά βάθος ξίνισα τα μούτρα μου όταν η Αναστασία Ραπτοπούλου (που από σήμερα θα την αποκαλώ «Κρομμυδο-δανειστική Βιβλιοθήκη») μου έδωσε να διαβάσω το νέο βιβλίο του Κώστα ��ρομμύδα, «Δούρειος Ίππος». Τέλος πάντων, αυτό που έπαθα με τούτο το βιβλίο, το παθαίνω συχνά και με ρούχα: Κάποια δεν μου αρέσουν καθόλου στη βιτρίνα, αλλά μόλις τα δω πάνω μου ενθουσιάζομαι (το αντίστροφο είναι πολύ πιο οδυνηρό, πάντως). Έτσι ακριβώς συνέβη και με το βιβλίο. Δηλαδή, αφού ξεπέρασα τον σκόπελο των πρώτων είκοσι σελίδων μουρμουρίζοντας ανά πέντε γραμμές «Μπα…δεν γίνονται αυτά, παιδιά» και «Έλα τώρα, σοβαρά;», νοσταλγώντας ενίοτε τον Ακάκιο, ξαφνικά έγινε η Αποκάλυψη του Ιωάννη (για την ακρίβεια του Κώστα) και ήρθαν τα πάνω κάτω. Αυτός ο πανούργος συγγραφέας είχε στήσει με τόση μαεστρία τα δίχτυα του, που όχι απλώς καταλάβαινα ότι έπεφτα μέσα, αλλά το ευχαριστιόμουν κι όλας! Το βιβλίο είναι άκρως εθιστικό, τόσο που, αν ήταν δικό μου. θα έγραφα στο εσώφυλλο «Εισέρχεσθε με δική σας ευθύνη». Μπαίνεις λοιπόν στην ιστορία, ("κολλάς" είναι το σωστό), και χωρίς να το καταλάβεις, αφού εντυπωσιαστείς από τη δυναμική πρωταγωνίστρια και μέλος των μυστικών υπηρεσιών, Ισιδώρα (καθόλου τυχαίο το όνομα) και ζηλέψεις την εξω-συμβατική σχέση της με τον Πέτρο (μα πώς να ενώσεις την πέτρα με το σίδερο;) αρχίζεις να προβληματίζεσαι, να διατυπώνεις ερωτήματα, να κάνεις υποθέσεις, να πλάθεις εναλλακτικά σενάρια, να (προσπαθείς να) σκέφτεσαι συνδυαστικά, να παρατηρείς λεπτομέρειες, να γίνεσαι καχύποπτος, να (απο)-γοητεύεσαι από πρόσωπα και καταστάσεις. Ωστόσο, σε κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορείς να καταλήξεις, αφού ο συγγραφέας, πριν προλάβεις να γυρίσεις σελίδα, έχει φροντίσει να ανατρέψει τη λογική σου, να καταρρίψει τις εικασίες σου και να εκτοξεύσει την αδρεναλίνη σου στα ύψη. Τα συστατικά του βιβλίου του - οι ανατροπές, η περιπέτεια, τα μυστικά, η δράση, η αγωνία, το πάθος και ο έρωτας- «βράζουν» στο ίδιο καζάνι, το Αιγαίο, πεδίο δράσης ανησυχητικά ταραχώδες, όπως καλά γνωρίζουμε όλοι όσοι έχουμε βαφτιστεί στα νερά του. Σε αυτό το απέραντο καζάνι, λοιπόν, πέφτεις και κολυμπάς, διασχίζοντας, σαν την κεντρική ηρωίδα, το στενό Τσεσμέ-Χίου, ενώ ο συγγραφέας εξακολουθεί καταιγιστικά να σε ξαφνιάζει άλλοτε βασανιστικά επώδυνα κι άλλοτε ηδονικά λυτρωτικά! Ωστόσο, η πιο μεγάλη πλεκτάνη που μας έχει στήσει ο συγγραφέας, κατά τη γνώμη μου, έγκειται στο ότι πίσω από το προκάλυμμα του «μυθιστορήματος κατασκοπείας», κρύβεται εντέχνως ένα μεστό βιβλίο φιλοσοφίας, που θέτει στον αναγνώστη αιώνια μεταφυσικά και αναπάντητα ερωτήματα. Ένα βιβλίο που μας προ(σ)καλεί να αναρωτηθούμε για τη θέση του πεπρωμένου στη ζωή μας, για το κατά πόσο το αποτύπωμά μας σ΄ αυτό τον πλανήτη είναι προδιαγεγραμμένο ή καθορίζεται από τις επιλογές και τις αποφάσεις μας, για το πόσο λεπτά είναι τα όρια μεταξύ αυτού που βλέπουμε και αυτού που νομίζουμε ότι βλέπουμε και τελικά να παραδεχτούμε πως όλα για κάποιο λόγο γίνονται, αφού «καμιά νιφάδα χιονιού δεν πέφτει σε λάθος μέρος». Και στο βιβλίο και στη ζωή. Συμπέρασμα: Η ανάγνωση αυτού του μυθιστορήματος και ο τρόπος που κινητοποίησε το μυαλό μου, πυροδότησε σκέψεις και συναισθήματα και εκτόξευσε τους ρυθμούς της καρδιάς στα ύψη (έτσι δεν συμβαίνει και όταν ερωτευόμαστε;) συναιρούνται στη φράση που διάβασα στις σελίδες του και θέλω να θυμάμαι: «Το πιο ερωτικό όργανο είναι ο εγκέφαλός μας». ❤
Κάθε φορά που βγάζει βιβλίο ο Kostas Krommydas, ξέρω ότι θα είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Ο Δούρειος Ίππος αναλύει εντάσεις στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, σε ένα κατασκοπικό θρίλερ που κόβει την ανάσα! Δύσκολο θέμα γενικά και ειδικά για μένα σαν αναγνώστρια που έχω τεντωμένες τις κεραίες μου όταν διαβάζω για προβλήματα που προκαλεί μια χούφτα πολιτικών και συχνά χρεώνονται λανθασμένα σε ολόκληρους λαούς. Ο Κώστας Κρομμύδας δείχνει ώριμη σκέψη και το πολιτικό σχόλιο που κάνει είναι επίκαιρο. Είμαι ενθουσιασμένη που υπάρχει αυτό το βιβλίο.
Οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας ακροβατούν πάνω σ’ένα τεντωμένο σχοινί που είναι έτοιμο να κοπεί. Η στάση της Τουρκίας είναι διαρκώς προκλητική, καθώς παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα, διεθνείς συμφωνίες, όρους και όχι μόνο. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό και ένα βήμα πριν προκληθεί θερμό επεισόδιο.
Πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας είναι η Ισιδώρα, η οποία είναι μια από τις καλύτερες κατασκόπους της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ο ρόλος της είναι ζωτικής σημασίας και πρέπει με κάθε κόστος να φέρει επιτυχώς εις πέρας μια άκρως δύσκολη και επικίνδυνη αποστολή. Από την έκβασή της κρίνονται και διακυβεύονται πολλά, ανάμεσά τους η εθνική ασφάλεια της χώρας μας και το μέλλον της.
Η Ισιδώρα είναι μια γυναίκα έξυπνη, πολυμήχανη, δυναμική, ατρόμητη, άρτια εκπαιδευμένη, γνωρίζει πολύ καλά την τέχνη της παραπλάνησης, ξέρει να ελίσσεται και να αναπροσαρμόζεται σε νέα δεδομένα. Η ζωή της όμως παίζεται κορόνα – γράμματα, γιατί έχει να αναμετρηθεί με αστάθμητους παράγοντες και επτασφράγιστα μυστικά. Αλήθεια και ψέμα, εμπιστοσύνη και προδοσία, φίλοι και εχθροί είναι σαν τις κορδέλες από ένα γαϊτανάκι που μπλέκονται και ξεμπλέκονται ξέφρενα δίχως σταματημό.
«Η αλήθεια και το ψέμα δημιουργούνται με τα ίδια συστατικά. Πρέπει απλώς να κάνεις τους άλλους να τα πιστέψουν.» (σελίδα 61)
Και μέσα σ’όλη αυτή την δίνη, ο απρόσκλητος επισκέπτης έρωτας κάνει απροσδόκητα την εμφάνισή του.
«Στον έρωτα δεν υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρούνται… όταν ερωτεύεσαι πρέπει εσύ να διαφεντεύεις την μοίρα σου. Όποια και αν είναι αυτή.» (σελίδα 54)
❓Μπορείς να αποφύγεις τα παράξενα παιχνίδια της μοίρας;
❓Μπορείς να αποφύγεις τις καλά κρυμμένες παγίδες της;
❓Μπορείς να αποφύγεις το πεπρωμένο;
Κισμέτ, πεπρωμένο, μοίρα, ριζικό, γραφτό, ειμαρμένη… Όπως και να το αποκαλέσεις το μόνο σίγουρο είναι, όπως είπε και ο Πλάτωνας, πως κανείς δεν μπορεί να του ξεφύγει.
Ο «Δούρειος Ίππος» είναι ένα εξαιρετικό κατασκοπικό μυθιστόρημα που διαβάζεται με μια ανάσα, σε καθηλώνει, σε συναρπάζει! Έχει κινηματογραφική πλοκή, δράση, αγωνία, ένταση, συνωμοσίες, ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα, εκπλήξεις και αναπάντεχες ανατροπές και η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο. Ο κ. Κρομμύδας με μεγάλη μαεστρία «παντρεύει» την πραγματικότητα με την μυθοπλασία. Πού ξεκινάει το ένα και πού συνεχίζει το άλλο; Λογικά δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Αυτό που μου αρέσει πάρα πολύ στα βιβλία του κ. Κρομμύδα είναι πως κάθε φορά επιλέγει και διαφορετική θεματολογία, δεν φοβάται να δοκιμάσει κάτι νέο και να πειραματιστεί, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του ακολουθώντας μια επιτυχημένη συνταγή από κάποιο προγενέστερο βιβλίο του. Ανεβάζει κάθε φορά τον πήχη ακόμη πιο ψηλά. Και εκεί που λες ότι έχει αγγίξει κορυφή, δεν έχει πιο ψηλά, σε εκπλήσσει ευχάριστα διαψεύδοντάς σε με ένα νέο του συγγραφικό πόνημα. Πολυτάλαντος, πολυγραφότατος και γενικά ΠΟΛΥΥΥΥ σε όλα του!!!
Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του κ.Κρομμύδα , με κέρδισε στο αναγνωστικό κοινό του από την πρώτη σελίδα του βιβλίου του "Μια νύχτα ακόμη" που διάβασα πριν 6 χρόνια και κάθε χρόνο περιμένω πως και πως το νέο του βιβλίο. Έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία και τις ξενόγλωσσες εκδοχές όσων υπάρχουν, ωστόσο ο "Δούρειος Ίππος" δεν με κέρδισε. Σίγουρα κατάφερε να κρατήσει "ζωντανό" του ενδιαφέρον μου κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης , ώστε να το ολοκληρώσω και να μην το αφήσω ημιτελές, αλλά κάτι μου έλλειπε. Το τέλος, δεν με άφησε ικανοποιημένη, ήρθε πολύ ομαλά ενώ είχε ακόμη περιθώριο για ανατροπές. Οι χαρακτήρες ρεαλιστικοί, ωραίος τρόπος γραφής, σύγχρονο περιεχόμενο. Πολλά συγχαρητήρια για μία ακόμη φορά στο συγγραφέα, κ. Κρομμύδα, που αποδεικνύεται εξαιρετικά "διαβασμένος" γύρω από τα θέματα που θίγει σε κάθε ιστορία του, έχει την απεριόριστη εκτίμησή μου για τις γνώσεις που φροντίζει να αποκτά πριν τη συγγραφή και τον τρόπο που τις επικοινωνεί με το κοινό του.
Μια "ιστορία" που κράτησε δυο ημέρες για εμένα! Δεν είχα την υπομονή να περιμένω την εξέλιξη. Είναι από τα βιβλία που μόλις τα ξεκινήσεις θες και να τα τελειώσεις. Οι σελίδες από μόνες τους σε παρασέρνουν και πας παρακάτω...
Βιβλιοπαρουσίαση Public, Κατερίνη Παρασκευή 10 Ιουνίου 2022
Εύα Νούλα Όπως ξεκινά και ο συγγραφέας μας ο Κώστας Κρομμύδας το καινούργιο του αυτό μυθιστόρημα, θα μου επιτρέψετε να πω πως και η γνωριμία μας ήταν προκαθορισμένη από τη μοίρα. Έτσι, λοιπόν, όταν πέρυσι το καλοκαίρι πήγα στην παρουσίαση του βιβλίου του με τον τίτλο «Ακάκιε», δε φανταζόμουν πως θα μου κάνει δώρο ένα masterclass συγγραφής που ο ίδιος επιμελήθηκε και σίγουρα δε θα μπορούσα να φανταστώ πως θα ήμουν σήμερα εδώ με σκοπό να σας μιλήσω για το νέο του αυτό δημιούργημα.
Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο όμως, οπότε θα ξεκινήσω υπενθυμίζοντας σας πως ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Και κάνω αυτή την παρατήρηση αφού παρά το ευχάριστο ξάφνιασμα από το θέμα της αφήγησης του, αυτό που παρατηρεί κανείς στη γραφή του είναι οι κινηματογραφικές περιγραφές που σε συνδυασμό με την πλοκή σε καθηλώνουν. Τα θέματα που επιλέγει να αφηγηθεί σε κάθε βιβλίο του είναι διαφορετικά και πρωτότυπα.
Αυτή τη φορά πρόκειται για ένα κατασκοπικό μυθιστόρημα, γεμάτο δράση, μυστήριο και ανατροπές, ενώ δε λείπει από την ιστορία ο έρωτας των δύο πρωταγωνιστών, της Ισιδώρας και του Πέτρου. Κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος είναι η Ισιδώρα, κατάσκοπος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Η Ισιδώρα είναι ειδικευμένη σε μεθόδους αντικατασκοπείας και παραπλάνησης κι έχει αναλάβει μία από τις πιο σημαντικές εθνικές αποστολές, καθώς πρέπει να μεταφέρει στην υπηρεσία της μια πληροφορία από την Τουρκία, καθοριστική για το μέλλον της χώρας μας και την κυριαρχία της στο Αιγαίο.
Αξίζει, λοιπόν, να τονίσω πόσο επίκαιρο και ταυτόχρονα διαχρονικό είναι το θέμα του βιβλίου, αφού όλοι γνωρίζουμε τη σχέση ανισόρροπης ισορροπίας μεταξύ της Ελλάδας και της γειτονικής χώρας, και το γεγονός πως τις τελευταίες 4 δεκαετίες, και μετά την παράνομη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, έχουμε έρθει πολύ κοντά σε μία γενικευμένη σύγκρουση. Γεγονός που μπορεί να αποφύγαμε έως τώρα, χωρίς, όμως, να σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Με την αναφορά στην ιστορία των βραχονησίδων Ίμια είχα την ευκαιρία να μάθω για τις σχέσεις των δύο χωρών και να κατανοήσω, δυστυχώς, το διαρκές αίσθημα κινδύνου και επιφυλακής που επικρατεί ανάμεσα τους. Και λέω «δυστυχώς», καθώς θεωρώ ότι η ειρηνική συνύπαρξη των λαών αποτελεί τη μόνη εγγύηση για την απρόσκοπτη ανάπτυξή τους. Άλλωστε, γιατί να θεωρείται ουτοπική η ιδέα της ειρηνικής συνύπαρξης Ελλάδας-Τουρκίας και φυσιολογική η ιδέα μίας πολεμικής σύγκρουσης;
Εκτός όμως από τη σχέση Ελλάδας-Τουρκίας, μέσα από τη ζωή της Ισιδώρας που έρχεται αντιμέτωπη με συνεχείς ανατροπές, ξεδιπλώνεται και ο χαρακτήρας των πρωταγωνιστών και των δευτεραγωνιστών του βιβλίου. Η Ισιδώρα είναι μία δυναμική και θαρραλέα γυναίκα, που προσπαθεί να ισορροπήσει την επαγγελματική με την προσωπική της ζωή, ενώ ταυτόχρονα μπλέκεται σε ένα κύκλο συνωμοσιών που αφορά σε ζητήματα κυβερνητικής ασφάλειας. Κι εδώ έρχεται για μια ακόμη φορά η δεινότητα του συγγραφέα.
Είναι κάτι που έχουμε ξαναδεί σε προηγούμενα βιβλία του αλλά ταυτόχρονα αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι σ’ αυτό το βιβλίο την ιστορία αφηγείται η ίδια η Ισιδώρα. Σε α΄ πρόσωπο ξεδιπλώνεται, λοιπόν, η ιστορία, με την ταύτιση του συγγραφέα με την πρωταγωνίστρια, κάτι που δίνει αμεσότητα στη γραφή και άνεση στη ανάγνωση. Η δομή της ιστορίας είναι εκρηκτική και πυροδοτεί τη φαντασία του αναγνώστη, ανεβάζει την αδρεναλίνη και σίγουρα οδηγεί σε λήθη του πραγματικού κόσμου. Ξεχνώντας την πραγματική μου ιδιότητα ένιωσα πολλές φορές πως είμαι κι εγώ ένα πρόσωπο της ιστορίας και βρέθηκα στη θέση της Ισιδώρας. Στον απόλυτα πετυχημένο συνδυασμό της δράσης και του έρωτα έρχεται και δένει τέλεια η έννοια και η σημασία της μοίρας, που φαίνεται να χρησιμοποιεί ο συγγραφέας θέλοντας να μας προβληματίσει για το αιώνιο ερώτημα του κατά πόσο είμαστε αληθινά ελεύθεροι να καθορίσουμε εμείς όπως θέλουμε την πορεία μας στη ζωή. Το πεπρωμένο, λοιπόν, κατέχει σημαντική θέση στην εξέλιξη της ιστορίας και σίγουρα κάθε προσπάθεια να το αποφύγουμε έχει μόνο μία κατάληξη: να το συναντήσουμε. Η περιγραφή των εσωτερικών χώρων, όπως του κέντρου επιχειρήσεων, του Υπουργείου Εξωτερικών αλλά και των κατοικιών των προσώπων, και των εξωτερικών χώρων τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, γίνεται με έναν τρόπο μοναδικό από τον συγγραφέα, που καθιστά το βιβλίο έτοιμο σενάριο για μία ταινία κατασκοπική. Ο συγγραφέας ξεκινώντας με τη σκηνή της διάσωσης του Πέτρου από την Ισιδώρα, θέτει έμμεσα και τον έντονο προβληματισμό του για τις αιτίες ενός πολέμου και κυρίως για τις «παράπλευρες» απώλειες που είναι οι λαοί και κυρίως τα παιδιά-θύματα ενός πολέμου.
Και το κάρμα, το πεπρωμένο κυριαρχεί παντού… «Καμιά νιφάδα χιονιού δεν πέφτει σε λάθος μέρος» υπογράμμισε η Ισιδώρα στο βιβλίο της και αυτό της ανέφερε ο Πέτρος. Δύο άνθρωποι που με τη δράση τους μπορούσαν να καθορίσουν τις σχέσεις δύο χωρών και ταυτόχρονα τη ζωή δύο λαών. Ένας έρωτας που από την πρώτη στιγμή ήταν θνησιγενής. Δεν είχαν το δικαίωμα να ερωτευτούν ο ένας τον άλλον λόγω της υπηρεσιακής τους θέσης. Ένας έρωτας που δεν ήταν εύκολο να γίνει σαρκικός. Ένας έρωτας όμως δυνατός, καθώς τόσο ο Πέτρος όσο και η Ισιδώρα είχαν ερωτευτεί ο ένας το μυαλό του άλλου. Η Ισιδώρα φαίνεται να ακροβατεί ανάμεσα στην υπηρεσιακή δεοντολογία και στην καρδιά της. Και ο Πέτρος δεν την αφήνει να ηρεμήσει παρόλο που ξέρει πως τα πράγματα είναι ιδιόμορφα και ταυτόχρονα επικίνδυνα. Ο ίδιος της λέει αυτό που όλες και όλοι ίσως θέλουμε να ακούσουμε από κάποιον: «Η ζωή μου σου ανήκει Ισιδώρα». Και όχι μόνο γιατί τον έσωσε. Και παρόλο που ένας πράκτορας δεν αφήνει τίποτα στη μοίρα, της λέει: «Ας αφήσουμε τη μοίρα να αποφασίσει…».
Ο συγγραφέας συνδέει τη μοιρολατρία και τη μεμψιμοιρία των Ελλήνων με τα 400 χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας, καθώς οι κάτοικοι της ελληνικής χερσονήσου είχαν ξεχάσει τι σημαίνει ελευθερία. Ίσως κάθε γενιά που γεννιόταν θεωρούσε ότι αυτή ήταν η προκαθορισμένη πορεία: να είσαι δούλος των Οθωμανών. Ωστόσο, κάποια στιγμή ήταν μοιραίο (;) να γίνει η Επανάσταση και να έρθει η απελευθέρωση.
Ο τρόπος με τον οποίο μπλέκει ο συγγραφέας την πολιτική, τη διπλωματία, την ιστορία, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τον έρωτα είναι μοναδικός. Άλλωστε πώς μπορεί κάποιος να βάλει στεγανά ανάμεσα σε όλα αυτά; Ίσως η ερωτική ζωή των μεγάλων προσωπικοτήτων της παγκόσμιας ιστορίας έδινε απάντηση σε πολλά ερωτήματα για τις επιλογές τους…
Εκτός όμως από τη σύγκρουση του καθήκοντος και του συναισθήματος, και του έρωτα και του ρεαλισμού, ο συγγραφέας αναφέρεται και στη σύγκρουση ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Ή καλύτερα στην αποκάλυψη και στην απόκρυψη της αλήθειας. Και αυτό και πάλι με αφορμή του τι έγινε στις βραχονησίδες Ίμια τον Ιανουάριο του 1996. Μέσα από την αφήγησή του ο συγγραφέας τονίζει πως για τους περισσότερους αξιωματικούς του Ελληνικού στρατού αυτό που έγινε εκείνο το βράδυ ήταν ντροπή. Άλλωστε η ψυχοσύνθεση των στρατιωτικών είναι εντελώς διαφορετική από αυτή των πολιτών. Για τους στρατιωτικούς ο όρος «πατρίδα» έχει μία διαφορετική ολιστική σημασία για τη ζωή τους. Και θεωρούν θάνατο οποιαδήποτε παραχώρηση. Και αυτό είναι κάτι το διαχρονικό. Ας αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες αξιωματικοί περίμεναν δύο δεκαετίες για να ξεπλύνουν την ντροπή του ατυχούς ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 με τη Μικρασιατική εκστρατεία το 1920. Για να έρθει μία καταστροφή που και πάλι αποτελεί αιτία ντροπής για τον Έλληνα αξιωματικό.
Ο έρωτας κυριαρχεί στο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα. Ο Πέτρος αν και ξέρει ότι δεν πρέπει να συνάψει ερωτική σχέση με την Ισιδώρα παραδίδεται. Το ίδιο και η Ισιδώρα. Και οι δύο γνωρίζουν πόσο κακό είναι να δημιουργηθεί σχέση μεταξύ τους, και οι δύο γνωρίζουν τις συνέπειες αυτής της επιλογής στην υπηρεσιακή τους σταδιοδρομία και στη ζωή τους γενικά, αλλά και οι δύο επιλέγουν να ερωτευτούν. Άραγε τον έρωτα τον επιλέγεις;
Ο συγγραφέας περιγράφει με λεπτομέρειες τον υβριδικό πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Περιγράφει με πειστικότητα την κακή μορφή της ιστορίας. Εκείνη τη μορφή που σου λέει πως αν γεννηθείς Έλληνας πρέπει να μισείς τον Τούρκο και αν γεννηθείς Τούρκος πρέπει να μισείς τον Έ��ληνα. Άλλ��στε μία από τις βασικότερες αιτίες των συγκρούσεων είναι και η δυσπιστία.
Η εξιστόρηση παράλληλων ιστοριών στην Ελλάδα και στην Τουρκία κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, δίνοντας του όσα στοιχεία χρειάζεται, χωρίς όμως να καταλαβαίνει ποιος τελικά είναι ο προδότης.
Στα διλήμματα που θέτει ο συγγραφέας με τρόπο εύστοχο έρχεται να προστεθεί και το διαχρονικό «ειρήνη ή πόλεμος». Και αυτό το δίλημμα δεν αφορά μόνο τις σχέσεις κρατών αλλά και τις σχέσεις των ανθρώπων. Και αυτό φαίνεται μέσα από τη σχέση της Ισιδώρας με τον πατέρα της.
Ο Κώστας Κρομμύδας γνωρίζει πολλά μυστικά, Φίλες και Φίλοι. Περιγράφει την αίθουσα επιχειρήσεων με λεπτομέρειες κατατοπιστικές και με κινηματογραφική αφήγηση μας κάνει να αισθανόμαστε λες και βρισκόμαστε κι εμείς εκεί. Επισημαίνει τη δύναμη της εικόνας στα Μ.Μ.Ε., καθώς τονίζει πώς μπορεί να επηρεαστεί η κοινή γνώμη τόσο η εθνική όσο και η διεθνής από τον τρόπο παρουσίασης των γεγονότων. Καταγράφει τη σύγκρουση των στρατιωτικών και των πολιτικών, μία σύγκρουση καταγεγραμμένη από την πρώτη στιγμή της ιστορίας. Και φυσικά, παρουσιάζει τον μεγαλοϊδεατισμό της Τουρκίας μέσα από το όραμα της «Γαλάζιας πατρίδας». Άλλωστε, τις τελευταίες δεκαετίες, από το 1974 και μετά, είναι, δυστυχώς πάρα πολύ εύκολο να γίνει το μεγάλο κακό μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αυτά που γράφει ο συγγραφέας είναι αυτά που ζήσαμε το 1976, το 1987, το 1996 και τα τελευταία 5 χρόνια με αφορμή τις έρευνες της Τουρκίας είτε για πετρέλαιο είτε για υδρογονάνθρακες. Είναι οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, συγκρούσεις μεταξύ των ισλαμιστών/οθωμανιστών και των κεμαλικών εδώ και 100 περίπου χρόνια που επηρεάζουν και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και είναι αυτή η κατάσταση που κρατάει εγκλωβισμένες τις δύο χώρες στη φράση «si vis pacem para bellum» (=εάν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο). Και πάντα μένεις εγκλωβισμένος σε μία βαθειά δυσπιστία όχι μόνο για τον απέναντι αλλά και για αυτόν που είναι δίπλα σου. Πόσοι «δούρειοι ίπποι» υπάρχουν άραγε στη ζωή μας; Και τελικά μάθαμε ποτέ την αλήθεια;
Ο Κώστας Κρομμύδας καταγράφει τα ανθρώπινα συναισθήματα να εναλλάσσονται. Καταγράφει ανθρώπινες συμπεριφορές που δείχνουν την απανθρωποποίηση του ανθρώπου. Μιλάει για την προδοσία με αιτία το χρήμα. Μιλάει για την ψυχρή ιδιοτέλεια. Για την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Για το μίσος που οδηγεί στον πόλεμο. Για την προπαγάνδα εις βάρος των λαών που είναι τα θύματα σε οποιαδήποτε σύγκρουση. Ωστόσο, κυριαρχεί ο έρωτας. Ένας έρωτας δημιουργικός που τόσο έχει χλευαστεί στην παγκόσμια ιστορία.
Και ο δούρειος ίππος; Στις περισσότερες περιπτώσεις είμαστε εμείς οι ίδιοι για τον ίδιο μας τον εαυτό. Είναι αυτά που δε δείχνουμε είτε γιατί δεν πρέπει είτε γιατί δεν έχουμε τη δύναμη είτε γιατί δε θέλουμε. Είναι αυτά που δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε καθώς η εικόνα μας στους άλλους έχει ήδη διαμορφωθεί και δε χωράει καμία απόκλιση από αυτήν. Είναι η αληθινή ζωή μέσα στην ψεύτικη ζωή που ζούμε. Είναι η αλήθεια μας μέσα στο ψέμα που ζούμε. Τελικά, το δύσκολο είναι αυτό… Να ζήσουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε. Γιατί ποιος άραγε αντέχει την αληθινή αλήθεια;
Δούρειος Ίππος.. το καινούριο βιβλίο του φίλου μου Κώστα Κρομμύδα.. Ένα βιβλίο που ένω βασίζεται στην μυθοπλασία , εσύ πιστεύεις κάθε λέξη.. Ίδρώνεις με την προσπάθεια του κάθε ήρωα, η αδρεναλίνη σου εκτοξεύεται στα ύψη κάθε λεπτό , το μυαλό σου δουλεύει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.. οι ρυθμοί της καρδιάς εκτοξεύονται.. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που νομίζεις ότι τους ξέρεις .. Άνθρωποι φαντάσματα.. Άνθρωποι που δεν θα ακούσουν ποτέ όλα τα «μπράβο» που τους αναλογούν.. Που κανένας ποτέ , δεν θα μάθει ποιοι είναι πραγματικά.. Άυτοί οι άνθρωποι που τους χρωστάμε πολλά, αλλά δεν το ξέρουμε .. Που ρισκάρουν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι να ζούμε , να αναπνέουμε, να αγαπάμε , να ερωτευόμαστε, να ονειρευόμαστε..
Άνθρωποι που είναι γεννημένοι να ζουν στο κόκκινο , στην ανωνυμία, παντού και πουθενά.. με κώδικες , με συνθήματα , με πολλές ταυτότητες και χίλια πρόσωπα.. Άνθρωποι όμως που έχουν και καρδιά.. μια καρδιά που δεν ρωτάει ποτέ, πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να ερωτευτεί και ποιος είναι και ποιος δεν είναι ο κατάλληλος.. στους νόμους της καρδιάς δεν υπάρχει «πρέπει»…
«Άπό το κισμέτ στο πεπρωμένο» που λέει και η αφιέρωση στο βιβλίο της Ίσιδώρας και θα μπορούσε να είναι μόνο αυτή η φράση που θα περιγράφει όλο το βιβλίο…
Καταστάσεις που ποτέ δεν θα μάθουμε.. αλλά πάντα θα μας σώζουν ή και όχι.. «Η κατασκοπεία είναι η τέχνη της παραπλάνησης» και αυτό το γνωρίζουν όλοι οι ήρωες του βιβλίου πολύ καλά.
Διαβάζοντας το βιβλίο και φθάνοντας στην λέξη «τέλος» , έχεις πλέον βαθιά χαραγμένο στην σκέψη σου ότι « η αλήθεια και το ψέμα δημιουργούνται με τα ίδια συστατικά , πρέπει απλώς να κάνεις τους άλλους να σε πιστέψουν».. και αυτό είναι τέχνη , είναι χάρισμα, είναιένα μεγάλο «θέλω»..
Είχα χρόνια να μην θέλω να αφήσω ένα βιβλίο από τα χέρια μου , γιατί είχα αγωνία αν οι ήρωες θα τα καταφέρουν, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα , και τελικά ΠΟΊΟΣ είναι ΠΟΊΟΣ….
Το βιβλίο το αγάπησα.. και κρατάω μία φράση του στο μυαλό μου..
«ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΣΟΥ»
Ένταση , πάθος , μυστικά , ανατροπές , αμφισβήτηση , παραπλανήσεις και κρίσιμες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν σε δύσκολες περιστάσεις -ποιον μπορείς να εμπιστευτείς πραγματικά και ποιον όχι ; Αποφάσεις που πρέπει να πάρεις χωρίς να είσαι σίγουρος. Ερωτας -πάθος -ανυπομονησία κυριαρχεί στην καρδιά των πρωταγωνιστών μας . Είναι άραγε το πεπρωμένο τους να αφήσουν τις σκέψεις που κάνει το μυαλό για να καταλήξουν μαζί ;
Μια ιστορία που κυλάει τόσο γρήγορα , η εκφραστικότητα που χρησιμοποεί ο συγγραφέας σου δημιουργεί όλες τις εικόνες στο μυαλό φαντάζοντας κάθε σκηνή να πραγματοποιείται , δυνατή πλοκή που σου εξάπτει την φαντασία για τις εξελίξεις των γεγονότων.
Αλλο ένα μοναδικό βιβλίο που αξίζει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη .
Αυτό το βιβλίο πραγματικά με καθήλωσε. Δε θυμάμαι να έχω ξανά διαβάσει βιβλίο τόσο γρήγορα και να ανυπομονώ να τελειώσω τη δουλειά για να το ξανά πιάσω. Η ένταση από το πως εξελίσσονταν τα πράγματα ήταν τρομερή και δε σταμάτησε ούτε μια στιγμή να εκπλήσσει. Πρώτη φορά διαβάζω μυθιστόρημα σχετικά με την κατασκοπεία και το σασπένς βάρεσε κόκκινο. Εύγε στον συγγραφέα. Μακάρι να υπάρξει και συνέχεια.
Αυτές οι προσφορές της διόπτρας με έχουν καταστρέψει. Λέω τι ψυχή έχουν 5 ευρώ ας το πάρω να το διαβάσω. Ε πεταμένα λεφτά και χαμένος χρόνος. Οι κακοί Τούρκοι ετοιμάζουν επεισόδιο και η ηρωίδα μας σώζει. Πιο κλισέ πεθαίνεις. Ο συγγραφέας μάλλον έχει δει πολλά Τζον Ράμπο.
This book had many plot twists and it had me second guessing the motives of every person involved. I guess this is why it says in the prologue that the <<Δούρειος 'Ιππος>> [Trojan Horse] of every person is what they hide in their hearts. I spent the whole book thinking that Petro was working undercover for the Turkish government, but he ended up being the most valuable agent of Greece. The real traitor ended up being Βασιλάκος. It is quite fitting that he wrote a novel about destiny and kismet.
But my favourite part was when Ισιδώρα went to Samos. It was quite nostalgic when she was talking about the scenery. Made me miss Greece even more.
Η πλοκή ανάμεσα στην Ιστορία, τη γνώση, την κατασκοπευτική δράση, το ανατρεπτικό φινάλε αλλά και τον ευαίσθητο τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας προσεγγίζει την ιστορία, κάνουν το εν λόγω μυθιστόρημα να είναι ένα ταξίδι σ’έναν καινούριο κόσμο. Κάθε φορά που ξεκινάμε μια νέα ιστορία είναι ταξίδι με άγνωστο προορισμό παρέα με τους ήρωες της εκάστοτε ιστορίας. Άλλοι συμπαθείς άλλοι περίεργοι άλλοι αδιάφοροι άλλοι γοητευτικοί, όλοι όμως ευπρόσδεκτοι συνταξιδιώτες μιας λογοτεχνικής πτήσης. Στο νέο του βιβλίο «Δούρειος Ίππος», ο Κ��στας Κρομμύδας στήνει μια ιστορία τελείως διαφορετική από ό,τι έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε ως τώρα από τον ίδιο. Ένα κατασκοπικό κατά βάση μυθιστόρημα με καταιγιστική πλοκή. Ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται στη δίνη κρατικών μυστικών και διπλωματικών παιχνιδιών. Μας περιγράφει το Αιγαίο να είναι ένα καζάνι που βράζει, με Ελλάδα και Τουρκία να παίζουν το πιο ριψοκίνδυνο παιχνίδι εξουσίας ως τώρα. Περπατάμε σε σκοτεινούς απόμερους δρόμους, σε θορυβώδεις πόλεις, μπλεκόμαστε σε εγκλήματα, με προδότες, με κατασκόπους, με διπλωμάτες με κυβερνητικά παιχνίδια, βλέπουμε ανθρώπους να αγαπιούνται και καθόμαστε δίπλα τους, συναναστρεφόμαστε πρόσωπα άγνωστα, συχνά οικεία, ακούμε τις συνομιλίες τους, συγκινούμαστε, θυμώνουμε, γελάμε, αγωνιούμε. Ως διά μαγείας όλα γύρω μας παγώνουν, σκοτεινιάζουν, μπαίνουν σε φόντο θολό και εμείς διακτινιζόμαστε σ’ έναν άλλο παράλληλο κόσμο. Η Ισιδώρα η ηρωίδα του τρέχει στην κόψη του χρόνου να μεταφέρει μια σημαντική πληροφορία στα υπόγεια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τη ζωή της, αλλά και την ειρήνη στην περιοχή. Θανατηφόρες παραπλανήσεις και επτασφράγιστα μυστικά σε μια ιστορία όπου η εμπιστοσύνη, η προδοσία, τα μυστικά και ο έρωτας ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί. Η Ισιδώρα στο πρόσωπο και στον έρωτα ενός άνδρα αναζητά την αλήθεια, αγνοώντας πως κάθε προσπάθεια να αποφύγει το πεπρωμένο της την οδηγεί να το συναντήσει. Η ηθογραφία μιας ολόκληρης εποχής ξετυλίγεται στα μάτια μας – συχνά με σοκαριστικό τρόπο αλλά ποτέ άλλοτε τόσο ρεαλιστικό και ειλικρινή, μακριά από κάθε επιτηδευμένη εξιδανίκευση. Στο τέλος καταλαβαίνεις ότι ο Δούρειος Ίππος κάθε ανθρώπου είναι όσα κρύβει στην καρδιά του. Ο Κώστας Κρομύδας μάς οδηγεί μέσα από κοφτερά, ψυχολογικά μονοπάτια στο δρόμο για τη βουνοκορφή. Θέτει ένα υπέροχο ερώτημα, το οποίο διαπερνά πλαγίως όλο το βιβλίο: Ο φόβος σου σώζει τη ζωή ή σου την παίρνει; Ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του γιατί ο συγγραφέας πέρα από το χάρισμά του να δώσει ζωή στο παρελθόν με έναν μοναδικό τρόπο (πέρα από κάθε επιτήδευση), πετυχαίνει το πιο βασικό κατόρθωμα ενός πραγματικού συγγραφέα: να ενσαρκώσει μια ηρωίδα σαν την Ισιδώρα που θα μπορούσε να επιβιώσει σε έναν κόσμο όμοιο με κόλαση γνωρίζοντας και υπερασπίζοντας έναν έρωτα ερχόμενη αντιμέτωπη με την πιο απαιτητική αποστολή της καριέρας της στις μυστικές υπηρεσίες σε μια καθοριστική και δύσκολη αποστολή. Η συγκίνηση και το δέος που αφήνει το μυθιστόρημα στοιχειώνει για πολύ καιρό τον αναγνώστη βυθίζοντάς τον σε προβληματισμούς.
Η πρώτη μου «γνωριμία» με έναν συγγραφέα, ειδικά όταν αυτός έχει ένα μεγάλο συγγραφικό έργο πίσω του, τυχαίνει να είναι… ιδιαίτερη για εμένα, που συνήθως είτε θα με κερδίσει, είτε θα με «χάσει». Το «Δούρειος Ίππος» του Κώστα Κρομμύδα ανήκει στην πρώτη κατηγορία.
Τον συγγραφέα ως όνομα φυσικά και τον γνώριζα, μάλιστα είχα κάνει δώρο στη σύζυγό μου ένα από τα προηγούμενα βιβλία του, διαβάζοντας το οπισθόφυλλο το οποίο έδειχνε πως θα ήταν μία πολύ καλή επιλογή (όπως και αποδείχθηκε). Είπα λοιπόν να διαβάσω τον «Δούρειο Ίππο», μία επιλογή εντελώς τυχαία, βασισμένη στο γεγονός πως είναι η τελευταία δουλειά του, αλλά και από τον τίτλο του βιβλίου.
Και η «τύχη» με έφερε αντιμέτωπο με ένα κατασκοπικό μυθιστόρημα, με μία υπέροχη πλοκή, γεμάτη από ανατροπές και εκπλήξεις. Μία δύσκολη και σημαντική αποστολή πρέπει να φέρει εις πέρας μία κατάσκοπος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ελλάδας, ώστε να… προλάβει τις «ορέξεις» των Τούρκων.
Θέλω να τονίσω την έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας για την συγγραφή του βιβλίου, ενώ όπως αναφέρει και ο ίδιος είναι βασισμένο στη ζωή του Βασίλη Γιαννόπουλου, την οποία μάλιστα μας ωθεί να μάθουμε περισσότερα αφού διαβάσουμε τον «Δούρειο Ίππο».
Η αλήθεια είναι πως περίμενα να δω πώς θα χειριστεί ο συγγραφέας την γυναίκα πρωταγωνίστριά του, κάτι που έχει κάνει σε αρκετά βιβλία στο παρελθόν, αλλά όπως έγραψα και στην εισαγωγή μου, για εμένα ήταν η πρώτη επαφή μαζί του. Και ανακάλυψα πως ο Κώστας Κρομμύδας καταφέρνει να μπει μέσα στην ψυχοσύνθεση της πρωταγωνίστριάς του, κάνοντας τον αναγνώστη να ξεχνάει πως το βιβλίο είναι γραμμένο από άνδρα.
Ένα βιβλίο επίκαιρο, με γρήγορο ρυθμό, που συναρπάζει τον αναγνώστη!
[...]Η σχέση μας κάπως έτσι θα πορευόταν και γι’ αυτό τη θεωρούσα μοναδική. Έμοιαζε σαν μια μεγάλη έκρηξη συναισθημάτων. Το μυαλό μου έκανε τις πιο ατίθασες σκέψεις λες και λειτουργούσε παντελώς αυτόνομα από τη λογική, που φώναζε πως η απόσταση είναι εμπόδιο. Σε εκείνο που δεν μπορούσα με τίποτα να αντισταθώ ήταν στον εγκεφαλικό τρόπο με τον οποίο συνδεόμασταν. Κάθε φορά που άκουγα κάποιον να μιλά για εγκεφαλικό κάψιμο, καταλάβαινα πολύ καλά τι εννοούσε. Η σύνδεσή μας αφύπνιζε κάτι εκπληκτικό. Μπορεί να μιλούσαμε για τα πιο απλά πράγματα και ταυτόχρονα να με κυρίευε μια εξωπραγματική ανατριχίλα. Ήθελα συνεχώς να ανακαλύπτω όλο και περισσότερα για τον τρόπο που συμπεριφέρεται και το ίδιο έκανε και εκείνος. Αναζητούσα μεθόδους να ξεκλειδώσω τις μύχιες σκέψεις του και να χάνομαι εκεί μέσα, λες και πάσχιζα να εισβάλω στο μυαλό του ως άλλος Δούρειος Ίππος. Άκουγα συχνά πόσο υπέροχο είναι δυο άνθρωποι να ταιριάζουν σωματικά, να κουμπώνουν ο ένας στον άλλον, αλλά σχεδόν κανείς δεν μιλούσε για δυο μυαλά που εφάπτονται χωρίς δεσμεύσεις και πρέπει. Δεν αναζητούσα το άλλο μου μισό. Ένιωθα πως το δικό μου ολόκληρο μου αρκούσε. Δεν μπέρδευα την απόλαυση με σχέσεις και κτητικές συμπεριφορές. Ανακάλυψα όμως, έστω και αργά, πως το μεγαλύτερο και πιο δυνατό ερωτικό όργανο του ανθρώπου είναι ο εγκέφαλος. Ουτοπικό κι εξωπραγματικό, αλλά το ζούσα.[... ]
Ήρωες βουτηγμένοι στη δυστυχία, στην ηθική εξαχρείωση, στην απόγνωση. Ήρωες που αλληλοσπαράσσονται. Με έναν άκρως λειτουργικό λόγο δημιουργεί αγωνιώδη ροή και ανάγκη για συνέχιση της ανάγνωσης (κυρίως στο τέλος του βιβλίου). Βιβλίο, λιτό, μεστό, κατανοητό. Η πιο ανάγλυφη απεικόνιση του πολιτικού παραλογισμού και της τραγικότητας του πολέμου. Ανάγνωσμα ανατριχιαστικά επίκαιρο.
Ο συγγραφέας μας πιάνει από το χέρι και αργά, μεθοδικά, μας κάνει θεατές, συμμέτοχους, συνένοχους. Μια συναισθηματική Οδύσσεια, της ηρωίδας Ισιδώρας, αναζήτησης της ταυτότητας κ της απούσας πατρικής φιγούρας.
Πρωτότυπο, φρέσκο, ευρηματικό και δυστυχώς επίκαιρο. Με λόγο απλό κ όχι απλοϊκό, ο Δούρειος ίππος αποτελεί μια πολύ τίμια προσθήκη στην βιβλιογραφική του φαρέτρα.
Υ.Γ. Δεν παγιδεύτηκε η Ισιδώρα, δεν «την πήρε το κύμα». Επέλεξε.
Λιγότερο από μια εβδομάδα αρκεί για να επέλθει η ειρήνη ή ο πόλεμος ανάμεσα σε δύο αιώνιους εχθρούς, Ελλάδα και Τουρκία αντιμέτωπες σε ένα Αιγαίο που κρατά μυστικά τα οποία μπορούν να συντρίψουν και τα δύο κράτη. Ένα παιχνίδι κατασκόπων ακροβατώντας ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Η Ισιδώρα από την πλευρά της προσπαθεί να κυριαρχήσει σε ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου, ακολουθώντας το πεπρωμένο της, γνωρίζοντας καλά πως "καμία νυφαδα χιονιού δεν πέφτει σε λάθος μέρος"... Αγωνιώδες, ανατρεπτικό, εκρηκτικό. Για ακόμη μια φορά ο συγγραφέας εκπλήσσει, προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό μια διαφορετική ιστορία έως τώρα... 10/10
Το ανεπανάληπτο συγγραφικό ταξίδι στις σελίδες του βιβλίου «Δούρειος Ίππος» με συνταξίδεψε για δυο ολόκληρες ημέρες παρέα με τους ήρωες του, διαβαίνοντας μαζί τους επικίνδυνα μονοπάτια, ζώντας τις σκηνές με αγωνία ενώ συνάμα ξαπλωμένη και εγώ στο καΐκι της φαντασίας μου απολάμβανα την Ανατολή στα Ασπρονησια! Έβαλα πλώρη για τους Λειψούς, το Μαραθι, Αρκιοι, και ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη μου και μια γαλήνη από την περιγραφή! Νιώθω όμορφα μετά το τέλος του Δούρειος Ίππος γιατί ο συγγραφέας καταφέρνει πάντα με την συγγραφή του να ζωγραφίσει στα πρόσωπα μας κάτι όμορφο και μαγευτι��ό μέσα από το συναρπαστικό κόσμο των βιβλίων του! Σας ευχαριστούμε πολύ 🥰