'Een eyeopener voor iedereen die zich anders voelt' – FEELING
Heb je vaker behoefte aan rust? Krijg je meer indrukken binnen? Ervaar je intense emoties, voel je anderen makkelijk aan en streef je naar diepgaande contacten? Dan ben jij mogelijk hoogsensitief, net zoals 1 op de 5 mensen.
In Leven zonder filter vertelt Fleur van Groningen openhartig over de zoektocht naar haar gebruiksaanwijzing. Hoe ze zich aanvankelijk verzette tegen haar hoogsensitiviteit en worstelde met depressie, overprikkeling en burn-out. Maar ook hoe die gevoeligheid uiteindelijk de kracht werd die haar carrière, vriendschappen en liefdesleven positief beïnvloedt.
Leven zonder filter was bij publicatie in 2017 meteen een gigantisch succes en domineerde maandenlang de bestsellerlijsten. Met dit ontroerend eerlijk relaas steekt Fleur andere hoogsensitieven een hart onder de riem en reikt zij ook hun omgeving meer inzicht over het thema aan.
‘Leven zonder filter moedigt mensen aan te erkennen wat ze voelen’ – Professor Elke Van Hoof in HET NIEUWSBLAD
Lees ook Mijn kind, mijn spiegel, het langverwachte vervolg op Leven zonder filter.
FLEUR VAN GRONINGEN (1982) is huiscolumniste bij Het Nieuwsblad, Het Nieuwsblad Magazine en Psychologies Magazine. Eerder werkte ze als journaliste, columniste en cartooniste voor onder andere De Morgen, De Morgen Magazine, Goedele Magazine, GDL, De Standaard, Ché en NRC Handelsblad. Ze publiceerde eerder Haal het slechtste uit jezelf (2011) en Dat kleine geluk (2015).
De Vlaamse Fleur van Groningen (1982) is huiscolumniste bij Het Nieuwsblad en Het Nieuwsblad Magazine, columniste bij de Vlaamse editie van Psychologies Magazine, boekenrecensente en cartooniste bij De Morgen, en journaliste bij De Morgen Magazine. Eerder werkte ze voor o.a. Goedele Magazine, GDL, De Standaard, Ché en NRC Handelsblad. Ze publiceerde Haal het slechtste uit jezelf (2011) en Dat kleine geluk (2015).
Ik lees de reviews hier en ik leid eruit af of de schrijver van zo’n review hoogsensitief is of niet. Ik ben zelf hoogsensitief en het boek was één groot feest van herkenning. Wie het niet is ergert zich aan het boek, maar vaak ook aan mij, begrijp ik nu. Toch heb ik besloten om meer op mijn intuïtie af te gaan dan op wilskracht te leven, iets wat ik al mijn hele leven blijk te doen, ook al kost het me het respect van zo’n ongevoelige. Ik heb die ongevoelige niet langer nodig. Alleen zo zorg ik voor mezelf. Dankjewel, Fleur, voor dit inzicht.
Dit is geen zelfhulpboek (had ik al door na het lezen van andere reviews hoor). Maar ook geen boek over hoogsensitiviteit. Dit is het levensverhaal van Fleur van Groningen -die nogal wat heeft meegemaakt- met een sausje van hoogsensitiviteit erover. Heel veel zaken worden gereduceerd tot "ik doe dit / ben dat / denk zo omdat ik hoogsensitief ben". Alsof je persoonlijkheid enkel gevormd wordt door dat ene kenmerk. Het hoofdstuk over gezondheid is vaak tenenkrommend, uitspraken in de trant van "als er iets op mijn lever ligt heb ik last van mijn lever".
Ik vrees dat dit soort boeken en de media aandacht dat het gekregen heeft het begrip voor hoogsensitiviteit geen goed doen. Sinds de term gehyped is denkt half de wereld hoogensitief te zijn omdat men wel eens last heeft van lawaai of iets dergelijks. Jammer, zo wordt het niet meer serieus genomen. Ik geloof best dat Fleur van Groningen hoogsensitief is maar in het boek wordt hoogsensitiviteit te vaak als 'oorzaak van alles' opgevoerd. Ze trekt nogal snel conclusies over zichzelf (hoogsensitief, hoogbegaafd, bijnieruitputting, ...) op basis van wat bij elkaar geraapte symptomen of enkele gesprekken met zelfverklaarde specialisten, wat de geloofwaardigheid van het boek onderuit haalt. (niet de geloofwaardigheid van haar levensverhaal, ik geloof wel dat ze heeft meegemaakt wat ze vertelt) Verder haalt ze hoogsensitiviteit en hooggevoeligheid door elkaar, iets wat wel vaker gebeurt.
Conclusie: Lees je graag het woelige levensverhaal en de introspectie van een hoogsensitieve vrouw: Lezen maar. Wil je meer te weten komen over hoogsensitiviteit: Niet lezen.
Ik heb dit boek niet kunnen uitlezen. En ik begrijp absoluut niet waar de hype in godsnaam vandaan komt, want dit boek is (naar mijn mening) echt het geld niet waard.
Dit boek is eigenlijk een biografie met een constante stroom van introspectie. Ik zat aan hoofdstuk 7 en had nog steeds geen enkel idee van wat hoogsensitiviteit nu eigenlijk zou moeten betekenen. Ik voelde enorm veel weerstand en merkte dat ik eigenlijk constant met mijn ogen draaide bij de zoveelste zielige gebeurtenis. Ik vraag me af of deze vrouw niet gewoon is wie ze is door wat ze heeft meegemaakt, in plaats van het een noemer van hoogsensitiviteit te moeten geven?
En om maar te zwijgen over het zweverige cliché gedoe....
Zoals de beschrijving van het boek doet vermoeden, is dit een zeer persoonlijk en eenzijdig verhaal. Er worden zo veel voorbeelden van uiteenlopende gevoelens beschreven dat iedereen, zowel hoogsensitief als niet, zich in bepaalde passages kunnen herkennen. Er is een enorme media-hype rond gecreëerd alsof het een zelfhulpboek voor hoogsensitieve mensen zou kunnen zijn. Dat is het absoluut niet. Als je juist door die hype interesse hebt gekregen in dit boek, raad ik je aan om het te lenen. Volgens mij is dit boek het kopen niet waard.
Vlot geschreven en leesbaar. Herkenbaar en troostend als je zelf hoogsensitief bent. Als je dat niet bent, denk ik wel dat je je aan dit boek kan irriteren.
Leven zonder filter, mijn ervaring met hoogsensitiviteit door Fleur Van Groningen
Mijn potlood heeft geen punt meer. Ik heb de helft van dit boek onderlijnd; een feest van herkenning. Dolblij dat ik dit geweldige boek heb gelezen. Dikke dank u wel Fleur, om dit boek te schrijven.
Fleur heeft een boeiend, educatief, vlot leesbaar, herkenbaar, pijnlijk eerlijk boek geschreven. Een boek dat leest als een trein, dat boeiend is maar ook grappig. En aangezien 1 op 5 personen hoogsensitief is, een boek dat veel mensen moeten lezen.
Net als Fleur las ik ooit Hoog sensitieve personen van dr. Elaine N. Aron en vanaf toen wist ik zeker dat ik hoogsensitief was. Dit boek is anders, nog meer herkenbaar. Dit boek lijkt wel helemaal over mij te gaan. Behalve de autobiografische delen was quasi echt alles ‘oh ja, dat heb ik ook’. Het feit dat dit boek is geschreven door iemand die geen wetenschappelijke achtergrond heeft maakt het volgens mij nog meer herkenbaar. De vlotte taal, de humor, de ervaringen die ons allemaal overkomen, beschrijvingen van het gewone dagelijkse leven, dat alles maakt dit een boek dat vol inzichten en herkenningspunten staat.
Fleur neemt het hele spectrum van HSP (Hoog Sensitieve Personen) zijn op in dit boek: de eigenschappen van HSP, de worsteling met het etiket HSP, de moeilijkheden in je jeugd, het anders zijn, HSP en vriendschap, HSP en werk,… Daarnaast legt ze ook verbanden met depressie, parentificatie, hoogbegaafd zijn, spiritueel zijn,… En ze geeft tips en tools om met je hoogsensitiviteit om te gaan. Praktische, haalbare dingen zoals rustmomenten inlassen, aan introspectie doen, emmertjes ledigen,…
Iedereen die zelf HSP is of iemand kent die het is moet zeker dit boek lezen. Het is zo fijn om te lezen dat je niet alleen bent met al je eigenaardigheden. Hoewel het een heel persoonlijk verhaal is, is het ook een heel universeel verhaal, namelijk het verhaal van 20 procent van de bevolking. En hoewel het niet door een wetenschappelijk expert is geschreven bevat het wel veel wetenschappelijke informatie en verwijzingen naar relevante literatuur.
De vorm van dit boek is geweldig qua opbouw. Het begint met het opsommen van de HSP eigenschappen die Fleur bezit, daarna heeft ze het over haar jeugd en kindertijd waarin die eigenschappen naar boven kwamen, waarna ze vertelt over haar zoektocht naar meer informatie, hulp en innerlijke wijsheid om te eindigen met een hoofdstuk over alle positiefs dat HSP haar al gebracht heeft.
Tijdens die zoektocht in het boek ga jij als lezer op zoek naar jezelf. Je leert jezelf beter kennen doordat je Fleur beter leert kennen, knap gedaan. Het is een boek dat vele mensen gaat helpen, dat gedeeld moet worden, waarover gepraat moet worden. Een mooi, moedig, belangrijk boek. Hou je geslepen potlood klaar…
De eerste helft van dit boek deed me vaak met mijn ogen rollen. Het was allemaal nogal warrig en eigenlijk gewoon een biografie, niet wat ik verwachtte. Maar in de laatste hoofdstukken wordt dit weer goedgemaakt. Hier verschaft de auteur echt inzichten waar je als hoogsensitief persoon veel aan hebt. Het was zo herkenbaar dat het bijna griezelig was. Ik kijk nu heel anders aan tegen bepaalde zaken. Het heeft me geholpen meer op mezelf te vertrouwen. Ook het stuk over leven uit levenslust vs leven op wilskracht vond ik enorm verhelderend, net als de hoofdstukken over spiritualiteit en gezondheid. Jammer van het eerste deel, dat was wat mij betreft overbodig, pas in de tweede helft vond de schrijfster de juiste toon en insteek. 2 sterren voor deel 1 en 4 voor deel 2 maakt samen 3 sterren.
Dankzij dit boek voel ik me minder een vreemde eend in de bijt. Het zorgt voor een last of zeg maar lasten die van je schouders valt en onrechtstreeks brengt dit heel wat begrip teweeg. Iets waar ik veelal niet op stuit als het om gevoelens gaat. Ik heb een vier gegeven ipv een vijf omdat voor mij zowel het begin als het einde wat te biografisch werd. Indrukken en gebeurtenissen uit een leven kunnen en mogen zelfs neergepend worden maar ik vond de wisselwerking tussen het biografische en de uitleg over HSP beter tot zijn recht komen in het midden van het boek. Doch blijft een goed boek. Dankjewel Fleur.
Het was een beetje zoals met Het Smelt van Lize Spit. Ik werd geen fan van dit boek. Over het waarom schreef ik een zeer persoonlijke en bijgevolg subjectieve reflectie op https://annasblogeenjaarertussenuit.c....
Niet het boek dat ik verwacht had. Ik hoopte op meer duidelijkheid over hoogsensitiviteit, maar pas bij hoofdstuk 9 kwam eerste beetje uitleg en nadien was het alweer gedaan en dan wachten op stukjes bij het einde. Dit is een persoonlijk verhaal waar blijkbaar veel mensen iets aan hebben, ik vond het veel herhaling en het bracht minder duidelijkheid dan ik gehoopt had.
Een heel fijn boek. Geeft op een makkelijke en vlotte manier inzichten op verschillende uitdagingen van een hoogsensitief persoon. Mooi om te lezen hoe kwartsbaar Fleur zich opstelt en hierdoor veel lezers helpt.
Kort gezegd ik vond het een goed boek en raad het zeker andere mensen met hoogsensitiviteit of die hoogsensitiviteit beter willen begrijpen aan. Zelfs als je niet hoogsensitief bent denk ik dat je door de hindernissen die de auteur meemaakt er wat aan zal hebben en af en toe zal kunnen reflecteren.
Mijn langere persoonlijke mening van het boek : Eerst en vooral als je aan dit boek begint neem er je tijd voor want ondanks dat het maar zo'n 250 pagina's telt is het een boek die je aanzet tot denken en waar je bij passages af en toe zal stilstaan.
Ik wou het boek graag lezen ondanks dat ik vrij sceptisch was want ik had het boek "haal het slechtste uit jezelf" gelezen en dit vond ik ok (wat mijn beleefde manier is om te zeggen dat ik het eigenlijk niet goed vind maar besef dat een auteur er wel zijn werk in heeft gestoken en het niet nodig vind dit af te breken) Ik had dus absoluut niks met de auteur en als ik al een vooroordeel had was die dus eerder negatief getint. Ik zag echter Fleur's interview bij van "Gils en Gasten" en zocht na constataties van faalangst , prikkelbare darmsyndroom , posttraumatische stress en hsp naar meer info en verhalen van gelijkgestemden over hoogsensitiviteit.
Het is een heel persoonlijk verhaal en ieder zal er iets verschillend uithalen voor zichzelf dat is logisch aangezien we niet allemaal dezelfde hindernissen hebben moeten overwinnen (Gelukkig maar !) . Voor mij was echter veel freakish herkenbaar en dus is het boek in dat opzicht geslaagd : het was alsof een vriendin mij begeleide door haar verhaal en persoonlijke ervaringen alsof we waren "gematched" omdat we gelijkaardige dingen hebben meegemaakt.
Zo kon ik mij helemaal herkennen in de moeilijke jeugd(met o.a. overtreders van persoonlijke grenzen, depressieve ouder, een ouder met verslaving ..) , een onveilige hechtingstijl , zich anders voelen dan de rest op school etc. maar dan ook bijvoorbeeld heel wat minder in de relaties die ze heeft gehad zodat dit hoofdstuk dan voor mij persoonlijk minder relevant was terwijl ik mij kan inbeelden dat voor anderen net dat hoofdstuk de nagel op kop slaat.
Er komt veel nuttige informatie langs zoals beschrijvingen van soorten overtreders , (over)prikkeling, emoties en zelfontkennende gedachten, empathie, patronen in liefde en vriendschap , de moeilijkheden om balans te vinden als hoogsensitief en highsensation seeker en een interessante boekenlijst om je meer in bepaalde onderwerpen te verdiepen.
Het boek heeft mij veel positiever verrast dan verwacht . Waar ik ergens mischien een wat zweverig boek had verwacht met vaag wat over hoogsensitiviteit heb ik heel veel aan de herkenbare ervaringen gehad en de rationele stem achteraf met wetenschappelijke onderbouwde uitleg. Wie echter puur wetenschappelijke uitleg zoekt over wat hoogsensitiviteit nu echt is en wat er in de hersennen etc. omgaat die raad ik het boek wellicht minder aan omdat je misschien totaal niet geïnteresseerd zal zijn in het parcours die de auteur aflegt.
Je moet er ergens wel aan toe zijn om dit boek te lezen en ik ben blij dat ik gewacht heb tot na mijn zwangerschap maar danku Fleur , ik heb er veel aan gehad !
De eerste 112 pagina’s waren voor mij echt overbodig. Die zijn een haast feitelijke, droge opsomming van opgelopen trauma’s. Het stoorde me dat ze als feiten werden neergeschreven, zeker omdat veel zaken interpretatie van de schrijver zijn. (Hiermee wil ik geen afbreuk aan de trauma’s doen, maar ze worden teveel vanop afstand geponeerd waardoor het te vaag blijft en het allemaal een ik versus zij verhaal blijft). Zij is bijvoorbeeld geen behandelend arts of psychiater en toch labelt ze mensen als zijnde klinisch ‘narcist’, ‘borderline’, psychopaat’ etc. De zelfdiagnose is tenenkrullend, temeer omdat die als feitelijkheid geponeerd wordt (bijnier-uitputting, hoogbegaafdheid,...).
De eerste 112 pagina’s hebben in mijn ogen niets met hoogsensitiviteit te maken, wat ik erg storend vond aangezien het boek qua titel en marketing in de markt gezet wordt als een persoonlijk relaas over hoogsensitiviteit.
Na pagina 112 komen eindelijk de onderwerpen verbonden aan hoogsensitiviteit aan bod en is het boek minder zakelijk in schrijfstijl en worden er wel onomfloerste voorbeelden gegeven. Dit werkt dan weer wel, omdat de stijlbreuk met de eerste 112pg. zo frappant is. De eerste helft is heel veel mening en droge opsomming van ‘feiten’ zonder te raken omdat het heel afstandelijk geschreven wordt. Hoewel het om persoonlijke zaken gaat worden ze beschreven zoals je historische feiten beschrijft, een format dat niet werkt hiervoor. In het tweede deel worden haar meningen en zelfdiagnoses gestaafd met uitgebreide voorbeelden. Het zijn die voorbeelden en details die wel raken. Deel twee is veel minder afstandelijk geschreven en gaat duidelijk wel over hoogsensitiviteit of alleszins hoe hoogsensitiviteit zich bij haar uit.
Al bij al maakte het tweede deel van het boek veel goed, al moet ik wel zeggen dat ik niet had verdergelezen mocht het boek niet zo gehypet zijn geweest. Ik bleef hoopvol verderlezen, en wachtte op verbetering. Die kwam er ook. In zijn totaliteit had het boek langere redactietijd kunnen gebruiken, om de stijlbreuk tussen de twee delen te verzoenen. Met wat meer polijstwerk en reflectie over wat nu de hoofdboodschap is dat het boek wou meegeven, had het boek een mooi samenhangend geheel kunnen vormen.
Mooie boodschap voor hooggevoelige mensen. Echter, enkel als aanvulling op je kennis te lezen. Het is duidelijk een persoonlijk verhaal en geen informatief boek over hooggevoeligheid. Ik kon het appreciëren, maar vond de boodschap soms wat warrig overgebracht. Te veel "ik" en voor mij persoonlijk te vaak herhalingen.
Voordat ik dit boek las was hoogsensitiviteit een vaag begrip voor mij dat ik hier en daar al eens gehoord had, maar verder reikte mijn kennis niet. Dankzij dit boek heb ik al wat meer inzicht gekregen in wat leven met hoogsensitiviteit precies inhoud. Op een heel eerlijke, ontwapenende, duidelijke manier met daarbij de nodige zelfkennis en humor geeft @fleur_van_groningen een kijk in haar leven en deelt ze niet enkel de negatieve maar zeker ook de positieve eigenschappen en gevolgen van hoogsensitiviteit die haar uniek maken. Dankzij praktijkvoorbeelden legt ze perfect uit wat te verstaan onder ‘overtreders’ en welke regels ze consequent hanteert sinds ze afscheid nam van deze negatieve input in haar leven. De zaken die er voor mij uitsprongen waren: Het belang van het aangeven van je eigen grenzen; Het houden en vooral aanvaarden van jezelf zoals je bent met al je talenten en tekortkomingen; Dat zelfrespect en zelfreflectie zo belangrijk zijn voor een evenwichtig leven en de nodige rust in je hoofd; Het beleven van je emoties en hoe je deze gaat projecteren/afreageren op de mensen om je heen; Omgaan met je innerlijke criticus; Het corrigeren van je zelfontkennende gedachten (zelfkritiek); En voor mij het allerbelangrijkste: blijf steeds trouw aan jezelf! Dit boek is erg interessant voor zowel mensen met als zonder hoogsensitiviteit. Ik denk dat de mensen die het hebben er zich erg gaan in herkennen en er kracht gaan uit putten en de mensen die het niet hebben die leren heel wat bij en kunnen door het lezen van het boek stilstaan en nadenken over heel wat zaken, en dan heb ik het niet enkel over de hoogsensitiviteit maar vooral ook over jezelf als persoon. Dit boek is een absolute aanrader!
Ik kan het niet beter maken dan het is: dit is zonder twijfel één van de slechtste boeken die ik tot nu gelezen heb. Na elke pagina bleef ik hopen op een ommekeer. Die kwam er helaas niet, integendeel: ik begon enkel meer te zuchten en te blazen. Ik stoor me vooral aan de enorme hoeveelheid pseudowetenschap in dit boek. Psychologie mag dan wel geen exacte wetenschap zijn, enige kritische kijk op de bronnen en een betere toets dan 'andere hoogsensitieve mensen die ik ken' lijkt me nu ook wel niet te veel gevraagd. Het hoofdstuk over gezondheid is ronduit tenenkrommend met uitspraken als 'mijn levenslange last met vertering vindt mogelijk zijn oorsprong in een moeizame emotionele vertering' en 'ik gaf gal over omdat ik alles opkropte en nooit mijn gal spuwde'. Ook lijkt de schrijfster heel sterk vanuit haar kijk op de zaken te schrijven en verliest ze de werkelijkheid heel vaak uit het oog, ook als het over feitelijke situaties gaat. Bovendien biedt het boek zeer weinig inzicht in hoogsensitiviteit in het algemeen en valt de schrijfster enorm veel in herhaling. Ook lijkt zij elke situatie in haar leven te analyseren met een extreme focus op haar hoogsensitiviteit, met verregaande en extreme conclusies tot gevolg. Hoewel ze zelf in het boek stelt dat zij meer is dan haar hoogsensitiviteit, lijkt ze dit zelf maar al te vaak te vergeten. Ik kan dit boek jammer genoeg echt niet aanraden.
Na enig overpeinzen toch de hype rond dit boek gevolgd en gelezen. Tot mijn eigen verbazing had ik het hele boek door een 'boenk er op' gevoel. Wie zelf HSP is, zal zich zeer goed herkennen in FVG's autobiografisch werk, vooral het complexe leven dat een hsp'er heeft en al die kleine dingetjes waar je maar niet zo maar aan voorbij kunt. Bovendien geeft ze een hoop handige tips en weetjes. Ik voelde mij bij het lezen zowaar begrepen, om maar te zeggen: je kijkt minder in een donkere spiegel.
Ik raad het aan, en zal met plezier nog ander werk van haar lezen.
Vraag zal natuurlijk zijn of hoogsensitiviteit nu niet wordt waar iedereen (wel eens) last van heeft, maar soit, dat is een andere vraag.
Van Groningen lijkt zich in dit boek helemaal bloot te geven en dat is (voor de hoogsensitieve lezer) best wel hevig. Misbruik in de kinderjaren, met gezinsleden lid zijn van een sekte, relaties met met wat van Groningen ‘overtreders’ noemt, depressie en een heuse identiteitscrisis. Het zijn hoofdstukken die met felle en strijdbare pen zijn geschreven. De emoties zitten nog zo tussen de bladzijden. Lees mijn volledige review op DeWereldvanKaat. Best een verrassend boek !
Er staan verrassende dingen in met verwijzing naar literatuur welke ik nog wel zou willen lezen. Het helpt mij personen te begrijpen met hsp, ik heb het zelf niet maar herken de overprikkeling waar meer mensen last van zullen hebben. Ook vond ik het stuk over zelfontkennende gedachten een eye-opener vooral ook door de voorbeelden. Het is een heel persoonlijk boek van iemand die te veel heeft moeten meemaken. Respect voor de maker!
Dit boek heeft me van men sokken geblazen in alle dimensies mogelijk. Ook was het een hand op mijn schouder die me vertelde dat het goed komt, een goede vriendin die fluisterde dat ik niet alleen was. Fleur van Groningen, wat een fantastisch herkenbaar boek heb jij geschreven.
Ik ben het boek beginnen lezen toen ik het interview van Friedl Lesage met Fleur van Groningen hoorde in het radio 1 programma Touché. Het merendeel van het boek las vlot en sommige zaken waren herkenbaar. Voor mij was er echter geen climax en begon het zelfs op een bepaald moment te vervelen door de persoonlijke opsommingen en herhalingen. Jammer. Mocht het einde van het boek beter zijn geweest dan had het van mij gerust drie sterren gekregen.
Ik heb het boek niet uit kunnen lezen. Ben tot halverwege hoofdstuk 5 gekomen en las alleen maar “ik, ik, ik”. Jammer, want verderop in het boek schijnt het wel beter te worden. Daar kon ik me alleen niet meer toe zetten…
Ik twijfelde tussen 2,5 en 3. Tot hoofdstuk 9 gaat het puur om haar levensverhaal, waarin ze verschillende dingen heeft meegemaakt, maar waaruit ik weinig kan leren over hoogsensitief zijn. Nadien wordt het wel interessanter, maar ik heb niet echt veel bijgeleerd.
Je zou kunnen zeggen dat ik naar Fleur opkijk. Ze is een sterke vrouw die, onlangs haar zeer moeilijke traject door het leven, stevig in haar schoenen staat. Rekening houden en omgaan met haarzelf, met anderen, met haar werk, met gebeurtenissen die haar van de baan slepen, met haar verleden, en met haar hoogsensitiviteit – en toch zo wijs, vastberaden, en positief in het leven staan. Ik vind dat zeker een applaus waard, een staande ovatie, zelfs. Fleur van Groningen is iemand waar iedereen iets van kan leren
3 sterren omdat de manier dat het geschreven werd niet volledig mijn ding is.
Ik heb dit boek gekocht als goedkope extra, zodat ik geen verzendkosten hoefde te betalen voor een ander artikel. Was ik maar gewoon voor de verzendkosten gegaan, dan had ik een paar uur aan vreugdevolle activiteiten kunnen besteden in plaats van aan dit tenenkrommende boek.
Het is het levensverhaal van een meisje dat veel narigheid meemaakt en lang zoekt naar wie ze is en waar ze zich op haar plek voelt. Gelukkig voor haar, lijkt het best goed te komen. Onderweg doet ze ervaringen op, krijgt hulpverlening, komt wat psychologische termen tegen en ziet ineens het licht: ze is hoogsensitief èn hoogbegaafd. Alles dat ze aan zichzelf opmerkt wordt vervolgens in dit kader geplaatst. Het waaiert zo uit, dat het alle specificiteit verliest en kant noch wal raakt.
Gaandeweg begint ze de mensen om zich heen ook feilloos (ahum) door te krijgen. Ook ontmoet ze hoogsensitieve soortgenoten, wat een feest der aspecifieke herkenning is!
Hoewel de schrijfstijl hier en daar best vlot en komisch overkomt, zijn de hoofdstukken teveel een opsomming van de herkende HSP-kenmerken. Saai dus. Het boek heeft uiteindelijk ook weinig met hoogsensitiviteit te maken, en is een autobiografie met een zelfbevestigend roze HSP-lijstje er omheen. Je zou het ook trauma, hechtingsproblematiek en depressie kunnen noemen. Ander willekeurig rijtje, zelfde verhaal.