Τα Δεσμά του Δράκου

by Μιχάλης Χορευτάκης

Ο Μάνος Βενιέρης, ένας άνδρας που η ζωή του σημαδεύτηκε πρόσφατα από μια τραγωδία, εξαρτημένος πλέον από τα χάπια και το ποτό, αναλαμβάνει τη φύλαξη μιας πλούσιας κληρονόμου και των παιδιών της. Ώσπου ένα αποτρόπαιο έγκλημα θα τον οδηγήσει στη φυλακή ως τον μοναδικό ύποπτο.

656 pages, Paperback

Published July 15, 2021

Reviews

[Themistoklis Tantalakis · Rating 3 out of 5]

Καλογραμμένο βιβλίο, που σε κρατάει σε αγωνία μέχρι την τελευταία του σελίδα. Ωραίες οι ανατροπές. Παρολαυτά...

έχω κάποιους προβληματισμούς σχετικά με την υπόθεση, και θα τους βάλω εντός spoiler tags.

Δεν μπορώ να δεχθώ ότι:

1. Ο Βενιέρης συμπεραίνει ότι ο Άλκης σκότωσε και τη Ζωή, δίχως την παραμικρή ένδειξη. Ο Άλκης παραδέχτηκε ότι σκότωσε ένα μικρό κορίτσι - και δε θα παραδεχόταν ότι σκότωσε τη Ζωή που επί της ουσίας ΑΥΤΗ "πυροδότησε" τη δολοφονική μανία του; (Η εξήγηση "δεν το κατάλαβε / δεν το θυμάται" ή κάτι τέτοιο δεν με καλύπτει επ' ουδενί.)

2. Ο Βενιέρης επιμένει, μέχρι και τελευταία στιγμή, να αποκαλεί τον Άλκη "αδελφό" του, να τον θεωρεί αδελφό του, και τελικώς να αυτοκτονεί για να τον "σώσει" από τη φυλακή, όταν (α) δεν του είναι τίποτα περισσότερο από ένας έφηβος που πέρασε μαζί του κάποιες μέρες, (β) επί μήνες ζει με τη σκέψη να βγει απο τη φυλακή και να ξανασυναντήσει τη γυναίκα του με την οποία έζησε τόσα πολλά. Ο συγγραφέας στοιχειοθετεί την απόφαση του Βενιέρη βασισμένος - αν αντιλαμβάνομαι σωστά - στο ψυχολογικό του προφίλ, απλά μου φαίνεται πολύ, πολύ υπερβολικό το να θυσιάσεις τον εαυτό σου για έναν "χαμένο" έφηβο που τον ξέρεις 3-4 μέρες. Δηλαδή, από το πουθενά σου παραδίνεται στα χέρια η αποφυλάκισή σου και εσύ προτιμάς να μείνεις μέσα και να αυτοκτονήσεις;

3. Ο Βενιέρης , μετά την αυτοκτονία του, αφήνει μέσα στο κελί του τα γράμματα προς την Ελένη, τα οποία δε στάλθηκαν ποτέ. Δε δέχομαι ότι ενώ μερίμνησε να στείλει γράμμα προς την εισαγγελία παραδεχόμενος την ενοχή του, αφήνει εκτεθειμένα τα γράμματα για την Ελένη στα οποία διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως είναι αθώος. Αν ήθελε να μην αφήσει περιθώριο αμφισβήτησης της "ενοχής" του, τα εν λόγω γράμματα προς την Ελένη θα τα είχε καταστρέψει.

4. Το σατανικό σχέδιο της Ελένης μου φαίνεται απίστευτα υπερβολικό. Μόνο και μόνο επειδή ο Βενιέρης ήταν απόμακρος, μπεκρής και σου έκρυψε πράγματα από το παρελθόν του, κι εσύ βρήκες τον έρωτα κάπου αλλού και διαπίστωσες ότι μισείς τον Βενιέρη (οκ ως εδώ) , αποφασίζεις οχι απλα να τον ξεφορτωθείς από τη ζωή σου, αλλά να τον στείλεις ισοβίως στη φυλακή!! και γι'αυτό το λόγο αποφασίζεις να στήσεις μια ολοοοοοοκληρη πλεκτάνη που περιλαμβάνει τόσους και τόσους διαφορετικούς ανθρώπους, ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΣ μάλιστα έναν εξ αυτών μόνο και μόνο επειδή "φάνηκε" να διεκδικεί από σένα κάτι που, ούτως ή άλλως, δεν το θέλεις - μια πλεκτάνη που έχει τόσες και τόσες και ΤΟΣΕΣ λεπτομέρειες, που η πιθανότητα να ΜΗΝ ΣΤΡΑΒΩΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ τεινει στο (- άπειρο) ;;; ΟΚ, μυθιστόρημα είναι, αλλά και πάλι μου φαίνεται πολύ υπερβολικό. Υπάρχουν πολλοί πιο "νορμάλ" (με πολλά εισαγωγικά το "νορμάλ") τρόποι να παρατήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο και να φύγεις. Το εν λόγω σχέδιο... δεν ξέρω. Ίσως επειδή θέλω να διαβάζω "ρεαλιστικές" ιστορίες, και το εν λόγω σχέδιο δε μου φάνηκε τόσο "ρεαλιστικό". Ισως να πάρω από κάποιον την απάντηση ότι η Ελένη είχε κουραστεί τόσο πολύ ψυχολογικά από τη στάση του Μάνου που, όταν ανακάλυψε το παρελθόν του, τον "μίσησε" - αντιλαμβάνομαι την "ψυχολογική κούραση" αλλά από την ψυχολογική κούραση μέχρι όλη αυτή την πλεκτάνη και τη δολοφονία.... Δεν είναι μακρύς ο δρόμος;

5. Ο δολοφόνος της Ζωής , εντελώς βολικά, είχε πάνω του μια συσκευή που απενεργοποιούσε "κάθε ανιχνευτή / συναγερμό" (κάπως έτσι το γράφει ο συγγραφέας) στο σπίτι. Διαβάζουμε κάθε τόσο στο βιβλίο για το άκρως εξελιγμένο σύστημα συναγερμών - 1η περίμετρος, 2η περίμετρος, 3η περίμετρος, κλειδιά, κέρατα και τα ξαναδιαβάζουμε και μας ξανατονίζεται το σύστημα συναγερμών... μόνο κ μόνο για να αποδομηθεί εντελώς από ένα εξάρτημα που έχει μαζί του ο δολοφόνος και απενεργοποιεί τον συναγερμό εντελώς... ΟΚ, το εξάρτημα τελικά δε χρειάστηκε (γιατί ο συναγερμός εκείνο το βράδυ δεν ενεργοποιήθηκε) , ο συγγραφέας το έβαλε στην υπόθεση για να απαντήσει στο ερώτημα του αναγνώστη "Καλά, πως είχε σκοπό να απενεργοποιήσει τον συναγερμό ο δολοφόνος;;;" , αλλά η απάντηση είναι πολύ πρόχειρη, πολύ εύκολη. Θα προτιμούσα π.χ. να είχε δώσει στοιχεία του συναγερμού η Μαρία που εκβιαζόταν από τους Χρήστο / Ελένη, που θα τα είχε βρει κάπως από τον Μάρκο κλπ κλπ.

6. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να αντιληφθώ την αλληγορία του παραμυθιού. Εικάζω ότι είναι δικό μου το φταίξιμο και αδυνατώ να αντιληφθώ τον παραλληλισμό... Όπως δλδ θυσιάστηκε η πριγκίπισσα, έτσι θυσιάστηκε και ο Μάνος; Μάλλον το σκέφτομαι λάθος. Ίσως αν το σκεφτώ πιο προσεκτικά και ήρεμα να καταλήξω σε κάποιο "παραλληλισμό", αλλά κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη.



Ίσως υπάρχουν κι' άλλα που τώρα μου διαφεύγουν. Ίσως να μου διέφυγαν, επίσης, πράγματα κατά την ανάγνωση - ίσως να αντιμετώπισα "επιδερμικά" το κείμενο εστιάζοντας περισσότερο στα γεγονότα και λιγότερο στο ψυχολογικό προφίλ των χαρακτήρων...

[Phoebe Eleftheriadou · Rating 4 out of 5]

Με δυσκόλεψε να φτάσω μέχρι ένα σημείο, λόγω της δικής μου κακής διάθεσης. Μετά όμως το διάβασα με πολύ ευχαρίστηση.
Ανατροπή στο τέλος
Από τα πιο όμορφα αστυνομικά μυθιστορήματα Έλληνα συγγραφέα που έχω διαβάσει