What do you think?
Rate this book
Światła w oknach
"Życie miejskie: miliony ludzi, których dzieli wspólna samotność. " - Henry David Thoreau
Wielowątkowa opowieść o ludziach, którzy mieszkają w jednym bloku w Mysłowicach. Pozornie nic ich nie łączy, każdy ma swoje życie, problemy, z którymi się zmaga, codzienne zmartwienia, drobne troski. Ot, życie. Mają jednak jedną wspólną cechę. Samotność. Każdy z bohaterów doświadcza jej na swój sposób i na swój sposób sobie z nią radzi – bądź nie. Niektórzy wyrywają się z jej szponów, inni dają się pożreć.
„Światła w oknach” to powieść o zwyczajnych ludziach, o naszych sąsiadach, o nas samych…
Wielowątkowa opowieść o ludziach, którzy mieszkają w jednym bloku w Mysłowicach. Pozornie nic ich nie łączy, każdy ma swoje życie, problemy, z którymi się zmaga, codzienne zmartwienia, drobne troski. Ot, życie. Mają jednak jedną wspólną cechę. Samotność. Każdy z bohaterów doświadcza jej na swój sposób i na swój sposób sobie z nią radzi – bądź nie. Niektórzy wyrywają się z jej szponów, inni dają się pożreć.
„Światła w oknach” to powieść o zwyczajnych ludziach, o naszych sąsiadach, o nas samych…
Audiobook
Published March 13, 2022
1 person is currently reading
24 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
September 8, 2022
Kiedy grzebiemy po portalach społecznościowych to jesteśmy z każdej strony atakowani dobrymi, pozytywnymi treściami. Nie lubimy informować ludzi, że źle się u nas dzieje, jesteśmy smutni, nieszczęśliwi lub przechodzimy kryzys. Kiedy przeglądamy te wszystkie treści to może pojawić się myśl, że wszyscy są szczęśliwi, towarzyscy i spełniają się życiowo tylko nie ja. "Światła w oknach" poniekąd obdziera te wszystkie emocje z tej pozytywnej otoczki. To opowieść o ludziach mieszkających w jednym bloku w Mysłowicach. W zasadzie ci ludzie się nie znają, w końcu nikt nie urządza przyjęć towarzyskich, ale wszystkich tych mieszkańców łączą problemy, zmartwienia.. oraz samotność. We współczesnym świecie, niby jesteśmy bardzo blisko z innymi ludźmi, ale koniec końców jak przyjdzie co do czego to jesteśmy bardzo samotni. Kiedy patrzymy w świecące się wieczorem okna czasami zastanawiamy się kto tam mieszka i czy ma lepszą sytuację życiową od nas lub czy jest szczęśliwy. Okazuje się, że wiele osób nie potrafi tego potwierdzić, że wszystko jest po ich myśli. Z jednej strony ta lektura była pokrzepiająca i myślę, że będzie tak odebrana przez osoby, które mają gorszy okres, ale z drugiej strony czułam przygnębienie, że w rzeczywistości wielu ludziom po prostu nie układa się, a jeszcze niektórym nigdy się nie ułoży.
May 9, 2022
Jeden blok w Mysłowicach wypełniony po brzegi samotnością.
Lubię widzieć światła w oknach. Lubię sobie wyobrażać, że żyją tam szczęśliwi ludzie i np. właśnie zaśmiewają się z czegoś do łez przy kolacji. Niestety wyobrażenia i rzeczywistość nie zawsze idą w parze. Patrycja Żurek pisze w swojej książce o samotności. I pisze o niej wyjątkowo, bo właściwie pokazuje nam ją, wcale nie musząc o niej wspominać. Po raz drugi autorka uderzyła w sam środek mojego serducha. Najbardziej na świecie chciałabym odwiedzić każdego mieszkańca bloku i posiedzieć z nimi przy oknie. I przytulić.
Polecam!
Lubię widzieć światła w oknach. Lubię sobie wyobrażać, że żyją tam szczęśliwi ludzie i np. właśnie zaśmiewają się z czegoś do łez przy kolacji. Niestety wyobrażenia i rzeczywistość nie zawsze idą w parze. Patrycja Żurek pisze w swojej książce o samotności. I pisze o niej wyjątkowo, bo właściwie pokazuje nam ją, wcale nie musząc o niej wspominać. Po raz drugi autorka uderzyła w sam środek mojego serducha. Najbardziej na świecie chciałabym odwiedzić każdego mieszkańca bloku i posiedzieć z nimi przy oknie. I przytulić.
Polecam!
January 22, 2023
Jaki jest dopuszczalny współczynnik dramatów i nieszczęść na jednego bohatera?
Patrycja Żurek tak się rozpędziła z obarczaniem swoich postaci dewastującymi doświadczeniami, że ten jej cały hiobowy kolaż zaczął przypominać karykaturę w stylu docu-soap, napędzaną jakimś sadystycznym przekonaniem, że dobry czytelnik to czytelnik zniszczony psychicznie. A tym, którzy doczołgali się do finału Autorka zaserwowała jeszcze jeden cios w żebra, bo właściwie dlaczego nie?
Nie znoszę wymuszeń w literaturze, a to właśnie językiem wymuszenia napisane są "Światła w oknach". Stanowczo nie polecam.
Patrycja Żurek tak się rozpędziła z obarczaniem swoich postaci dewastującymi doświadczeniami, że ten jej cały hiobowy kolaż zaczął przypominać karykaturę w stylu docu-soap, napędzaną jakimś sadystycznym przekonaniem, że dobry czytelnik to czytelnik zniszczony psychicznie. A tym, którzy doczołgali się do finału Autorka zaserwowała jeszcze jeden cios w żebra, bo właściwie dlaczego nie?
Nie znoszę wymuszeń w literaturze, a to właśnie językiem wymuszenia napisane są "Światła w oknach". Stanowczo nie polecam.
November 7, 2022
Ta książka daję bardzo dużo do myślenia na temat życia...
August 25, 2025
jakieś takie ludzkie historie typu 'dlaczego ja ukryta prawda', nieszczęście goni nieszczęście i pech za pechem, a może życie po prostu takie jest
no samotność ma różne oblicza, nic głębszego, nic odkrywczego tu nie wystąpiło, każdy jest samotny
no samotność ma różne oblicza, nic głębszego, nic odkrywczego tu nie wystąpiło, każdy jest samotny
June 13, 2022
pokazuje tę „niekolorową” stronę życia, którą przepełnia samotność
June 7, 2022
Mysłowice. Blokowisko. Ten jeden, konkretny blok. I światła w oknach. Co kryje się za tymi światłami? Jacy żyją tam ludzie? Co ich łączy? Kilka historii, notabene zupełnie różnych historii, połączonych jednym wspólnym mianownikiem. Stanowi go SAMOTNOŚĆ. Tak, samotność, która dotyka każdego, na różne sposoby, z różnych powodów. Najbardziej przykre jest to, że samotnym można być wśród ludzi, w związku, w rodzinie, w klasztorze, z ukochanym dzieckiem przy boku, w chorobie, żałobie, a nawet ze zwierzakiem. Ciekawy punkt widzenia. Ciekawe połączenie wątków z pozoru typowych ludzi. Na kartach powieści poznajemy historie:
Anny - Elektry - siostry zakonnej, która utraciła wiarę w Boga, wraca by pomóc swojej umierającej siostrze, żałując ucieczki z domu,
Hanny - bezdzietnej wdowy, zapomnianej przez wszystkich i umierającej w samotności,
Krystiana - odtrąconego przez rodziców i rodzinę po śmierci (o którą jest obwiniany) młodszego brata,
Rajmunda - podstarzałego, rockowego muzyka, który zbyt późno zdaje sobie sprawę, że alkohol, seks i narkotyki nie są w stanie zaspokoić jego potrzeb emocjonalnych,
Lucyny - samotnej matki, uzależnionej od swego dobrze postawionego kochanka i zarazem ojca dziecka, borykającej się z trudnymi relacjami rodzinnymi, na której rodzina wymusza oddanie ostatnich oszczędności,
Janusza - emerytowanego lekarza, którego żona (Grażyna) dostaje udaru, a w międzyczasie musi zmierzyć się z okrutną prawdą dotyczącą swoich dzieci.
Historie bohaterów powieści niekoniecznie muszą dziać się w jednym bloku, w jednym mieście, w jednym czasie. Warto jednak zdać sobie sprawę, że samotność jest bardzo okrutna. Może dotyczyć każdej i każdego z nas. Samotność może spotkać w różnych okolicznościach i sytuacjach. Samotność niejedno ma oblicze. Oby żadna z form samotności nie stała się nam bliska.
Anny - Elektry - siostry zakonnej, która utraciła wiarę w Boga, wraca by pomóc swojej umierającej siostrze, żałując ucieczki z domu,
Hanny - bezdzietnej wdowy, zapomnianej przez wszystkich i umierającej w samotności,
Krystiana - odtrąconego przez rodziców i rodzinę po śmierci (o którą jest obwiniany) młodszego brata,
Rajmunda - podstarzałego, rockowego muzyka, który zbyt późno zdaje sobie sprawę, że alkohol, seks i narkotyki nie są w stanie zaspokoić jego potrzeb emocjonalnych,
Lucyny - samotnej matki, uzależnionej od swego dobrze postawionego kochanka i zarazem ojca dziecka, borykającej się z trudnymi relacjami rodzinnymi, na której rodzina wymusza oddanie ostatnich oszczędności,
Janusza - emerytowanego lekarza, którego żona (Grażyna) dostaje udaru, a w międzyczasie musi zmierzyć się z okrutną prawdą dotyczącą swoich dzieci.
Historie bohaterów powieści niekoniecznie muszą dziać się w jednym bloku, w jednym mieście, w jednym czasie. Warto jednak zdać sobie sprawę, że samotność jest bardzo okrutna. Może dotyczyć każdej i każdego z nas. Samotność może spotkać w różnych okolicznościach i sytuacjach. Samotność niejedno ma oblicze. Oby żadna z form samotności nie stała się nam bliska.
March 11, 2024
Bardzo, bardzo duże i pozytywne zaskoczenie!
To była niezwykła podróż przez życie mieszkańców tego samego bloku, których życie jednak jest tak odmienne. Łączy je natomiast uczucie, które czasami towarzyszy każdemu z nas - SAMOTNOŚĆ.
W tej pozycji ogromnie spodobała mi się jej oryginalność, różnorodność wątków oraz to, że niezależnie z kim i jak długo żyjemy, jakie mamy doświadczenia życiowe czy bagaż emocjonalny to jednak to przykre uczucie zawsze gdzieś tam się czai w mroku. Niesamowicie poruszające historie, (szczególnie spodobała mi się o Lucy i Krystianie) które pokazują nam, że życie nieznajomych może wyglądać tak inaczej od naszych wyobrażeń.
Wszyscy bohaterowie tej książki byli tak intrygujący, ich historie całkowicie mnie pochłonęły i bardzo podobała mi się ta różnorodność. To, że są oni w różnym wieku, mają inne podejście do życia itd. I mimo to, każdą z tych postaci w jakiś sposób rozumiałam i angażowałam się w daną historię. I to uważam za naprawdę ogromny plus, rozwinięcie fabuły, która dotyczy życia paru zupełnie odmiennych postaci i zaangażowanie czytelnika to naprawdę dobra robota.
Zakończenie też świetne, dla jednych postaci lepsze, dla drugich nieco gorsze. Ale i taka różnorodność znowu zadziwiająco dobrze wyszła. Ukazanie tego, że dopiero jakieś wstrząsające wydarzenie, niekoniecznie dobre, może zmienić nasze życie bardzo - pouczające i z drugiej strony też szokujące ale jakże prawdziwe.
Podsumowując, jestem pod dużym wrażeniem, ta pozycja była bardzo dobrą rozrywką, pozwalającą też przyjrzeć się ludziom wokół i zastanowić się, czy naprawdę ich życie jest tak lepsze od naszego?
To była niezwykła podróż przez życie mieszkańców tego samego bloku, których życie jednak jest tak odmienne. Łączy je natomiast uczucie, które czasami towarzyszy każdemu z nas - SAMOTNOŚĆ.
W tej pozycji ogromnie spodobała mi się jej oryginalność, różnorodność wątków oraz to, że niezależnie z kim i jak długo żyjemy, jakie mamy doświadczenia życiowe czy bagaż emocjonalny to jednak to przykre uczucie zawsze gdzieś tam się czai w mroku. Niesamowicie poruszające historie, (szczególnie spodobała mi się o Lucy i Krystianie) które pokazują nam, że życie nieznajomych może wyglądać tak inaczej od naszych wyobrażeń.
Wszyscy bohaterowie tej książki byli tak intrygujący, ich historie całkowicie mnie pochłonęły i bardzo podobała mi się ta różnorodność. To, że są oni w różnym wieku, mają inne podejście do życia itd. I mimo to, każdą z tych postaci w jakiś sposób rozumiałam i angażowałam się w daną historię. I to uważam za naprawdę ogromny plus, rozwinięcie fabuły, która dotyczy życia paru zupełnie odmiennych postaci i zaangażowanie czytelnika to naprawdę dobra robota.
Zakończenie też świetne, dla jednych postaci lepsze, dla drugich nieco gorsze. Ale i taka różnorodność znowu zadziwiająco dobrze wyszła. Ukazanie tego, że dopiero jakieś wstrząsające wydarzenie, niekoniecznie dobre, może zmienić nasze życie bardzo - pouczające i z drugiej strony też szokujące ale jakże prawdziwe.
Podsumowując, jestem pod dużym wrażeniem, ta pozycja była bardzo dobrą rozrywką, pozwalającą też przyjrzeć się ludziom wokół i zastanowić się, czy naprawdę ich życie jest tak lepsze od naszego?
May 19, 2022
"To tylko oni żyjący w monotonii"
O dogłębnej samotności, ciągnącej na dno beznadziei, z której trudno się wydostać pisze Patrycja Żurek w powieści „Światła w oknach” wydanej przez Empik Go w formie audiobooka, e-booka i w wersji papierowej. Blok w Mysłowicach, jest symbolem tysięcy innych, w których cienkie ściany, zza których słychać kłótnie, płacz dziecka, czy śpiew pod prysznicem oddzielają sąsiadów skuteczniej, niż niezliczone kilometry.
Każdy z mieszkańców zamyka się we własnej skorupie zbudowanej z trudnej przeszłości, wyrzutów sumienia, niespełnionych ambicji, choroby i braku nadziei na zmianę. Kim są? Co myślą o sobie, swoim dotychczasowym życiu i dokonywanych wyborach? A jakie wyobrażenie mają o nich ich sąsiedzi?
Każda z tych historii zawiera ogromny ładunek emocjonalny sprawiając, że zaczynamy żyć życiem bohaterów i życzyć im by wyrwali się z marazmu i okowów samotności. Czy musi dojść do tragedii, by przejrzeli na oczy? By zaczęli się wzajemnie naprawdę dostrzegać, nie tylko mijać?
Niestety podobnie jak w życiu nie zawsze wszystko dobrze się kończy, tak i tu nie do każdego los się uśmiechnie. Nie wystarczy się otworzyć, przyjąć wyciągniętą rękę, by wydobyć się z własnego więzienia. Czasem jedno zamieniamy na inne. Cieszę się, że choć z jednego z okien mysłowickiego bloku zaczęła wyzierać radość i nadzieja na przyszłość. Autorka przeprowadziła bardzo prawdziwą i poruszającą analizę kulejących ludzkich relacji, o które było jeszcze trudniej zadbać w ostatnich latach. Czy teraz potrafimy docenić je bardziej?
O dogłębnej samotności, ciągnącej na dno beznadziei, z której trudno się wydostać pisze Patrycja Żurek w powieści „Światła w oknach” wydanej przez Empik Go w formie audiobooka, e-booka i w wersji papierowej. Blok w Mysłowicach, jest symbolem tysięcy innych, w których cienkie ściany, zza których słychać kłótnie, płacz dziecka, czy śpiew pod prysznicem oddzielają sąsiadów skuteczniej, niż niezliczone kilometry.
Każdy z mieszkańców zamyka się we własnej skorupie zbudowanej z trudnej przeszłości, wyrzutów sumienia, niespełnionych ambicji, choroby i braku nadziei na zmianę. Kim są? Co myślą o sobie, swoim dotychczasowym życiu i dokonywanych wyborach? A jakie wyobrażenie mają o nich ich sąsiedzi?
Każda z tych historii zawiera ogromny ładunek emocjonalny sprawiając, że zaczynamy żyć życiem bohaterów i życzyć im by wyrwali się z marazmu i okowów samotności. Czy musi dojść do tragedii, by przejrzeli na oczy? By zaczęli się wzajemnie naprawdę dostrzegać, nie tylko mijać?
Niestety podobnie jak w życiu nie zawsze wszystko dobrze się kończy, tak i tu nie do każdego los się uśmiechnie. Nie wystarczy się otworzyć, przyjąć wyciągniętą rękę, by wydobyć się z własnego więzienia. Czasem jedno zamieniamy na inne. Cieszę się, że choć z jednego z okien mysłowickiego bloku zaczęła wyzierać radość i nadzieja na przyszłość. Autorka przeprowadziła bardzo prawdziwą i poruszającą analizę kulejących ludzkich relacji, o które było jeszcze trudniej zadbać w ostatnich latach. Czy teraz potrafimy docenić je bardziej?
May 10, 2022
Czytając te książkę, zastanawiałam się nad tym ilu mijam takich ludzi w swoim życiu.
Skupiamy się na sobie, na swoich sprawach. Często nie zwracamy uwagi na otaczający nas świat, a co dopiero mówić o ludziach. Zastanawiam się, ile takich mieszkańców tego bloku spotkałam na swojej drodze. Ilu ludzi nie zauważam? I zaczęłam się zastanawiać czy mogę to jakiś zmienić, czy mogę coś zrobić?
Bardzo polecam. Warto ją przeczytać, jest świetna.
Skupiamy się na sobie, na swoich sprawach. Często nie zwracamy uwagi na otaczający nas świat, a co dopiero mówić o ludziach. Zastanawiam się, ile takich mieszkańców tego bloku spotkałam na swojej drodze. Ilu ludzi nie zauważam? I zaczęłam się zastanawiać czy mogę to jakiś zmienić, czy mogę coś zrobić?
Bardzo polecam. Warto ją przeczytać, jest świetna.
June 7, 2022
Zdałam sobie sprawę, jak bardzo lubię tego typu opowieści - wiele perspektyw, które jednak się ze sobą przeplatają. Podobało mi się słodko-gorzkie zakończenie. Książka bardzo ciekawa, mimo że oparta trochę na truizmach (np. to że ludzie nie zwracają uwagi na innych, a śmierć sąsiadki zauważyliby po dłuższym czasie - jakby, wiem, słyszałam to już milion razy). Skłania do refleksji i przedstawia dobre studium samotności w różnych wydaniach.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 28, 2022
4.5
Historie życia i samotności jednego bloku
Historie życia i samotności jednego bloku
June 18, 2022
3.75/5
July 10, 2022
Bardzo przygnębiające, życiowe, polecam, pozdrawiam.
July 27, 2022
Jeden blok, a tak dużo ludzkiej samotności rozdzierającej serce💔
August 6, 2022
Kocham takie melancholijne, szare historie o przeciętnym cierpieniu i normalnej tragedii. Bardzo gorzka, smutna i wzbudzająca do refleksji.
September 2, 2022
3,5 albo 3,75
October 24, 2022
3,5/5
June 17, 2023
Bardzo życiowa i przygnębiająca
November 8, 2024
Bardziej by mi się podobało, gdybyśmy mieli tak mniej więcej jeden problem na minutę, a tam wszystkie kary na nich idą.
January 26, 2024
Bardzo wysokie zagęszczenie tragedii ludzkich na jednym metrze kwadratowym w bloku w Mysłowicach.
Nie jest to książka, która zostawia po sobie jakiś ślad. Nie skłania też do głębszych przemyśleń, ale pozwala chociaż na chwilę zastanowić się, kogo mijamy na ulicach i co przeżywać może tamta kobieta w średnim wieku spod siódemki, którą codziennie mijamy rano na klatce schodowej.
Bardzo płynnie czytało się tą książkę, przyjemnie wręcz (jeśli czytanie o ludzkich tragediach można tak nazwać). Mimo to musiałam ją trochę dawkować, bo oprócz umiarkowanej ciężkości przeżyć bohaterów nic sobą nie oferowała, a po lekturze "Małego życia" do smutnych książek bez kija nie podchodzę (dla własnego dobra psychicznego).
Nie jest to książka, która zostawia po sobie jakiś ślad. Nie skłania też do głębszych przemyśleń, ale pozwala chociaż na chwilę zastanowić się, kogo mijamy na ulicach i co przeżywać może tamta kobieta w średnim wieku spod siódemki, którą codziennie mijamy rano na klatce schodowej.
Bardzo płynnie czytało się tą książkę, przyjemnie wręcz (jeśli czytanie o ludzkich tragediach można tak nazwać). Mimo to musiałam ją trochę dawkować, bo oprócz umiarkowanej ciężkości przeżyć bohaterów nic sobą nie oferowała, a po lekturze "Małego życia" do smutnych książek bez kija nie podchodzę (dla własnego dobra psychicznego).
Displaying 1 - 27 of 27 reviews