Masallarla, hikâyelerle büyüyoruz. Hikâyelerle düşünüyor, hikâyelerle hissediyoruz. Geçmişi, şimdiyi ve geleceği birbirine hikâyelerle bağlıyoruz. Dost meclislerinde kendimizi başkalarına hikâyelerle açıyoruz.
Hikâyelerimiz kadar varız.
Elinizdeki kitap masalları kullanarak başka türlü hikâyeler anlatmanın yollarını arıyor. Çocuklarla beraber kadim meseleler hakkında düşünmenin imkânlarını sunuyor.
Bir hikâyeyi kenarda kalanların gözünden bir daha anlatınca o hikâye nasıl değişir? Sultan yahut prenses olmak istemeyenler başka neler yapabilir? Kayıpla, kötülükle, yoklukla nasıl yüzleşilir? Büyümek ne anlama gelir?
Bir sosyoloğun ve beş çizerin kaleminden çıkan bu kitap, masallara başka bir gözle bakmanızı sağlayacak.
Sezai Ozan Zeybekin “Masallarla Konuşmak” kitabı nağılların yalnız bir əyləncə vasitəsi deyil, həm də insan düşüncəsinin dərin qatlarını oyadan güclü vasitə olduğunu, onların köhnəlmiş, sadəcə uşaqlar üçün olan hekayələrdən ibarət olmadığını, əksinə, tarixin, mədəniyyətin və insan təcrübəsinin müxtəlif qatlarını təcəssüm etdirdiyini göstərir.
Kitabda müəllif bizə nağılları fərqli prizmadan təqdim edir: kölgədə qalanların gözündən danışılan nağıllar, heç bir şahzadə və ya qəhrəman olmaq istəməyən obrazların hekayələri. Bu yanaşma yalnız fərqli düşünməyi deyil, həm də nağılların həyatımıza necə təsir edə biləcəyini öyrənməyi təşviq edir. Zeybek nağılların yenidən kəşf edilə biləcəyini və onların həm fərdi, həm də cəmiyyət üçün düşündürücü mənalar yaratdığını ortaya qoyur.
Müəllifin bu kitabı yazmağına səbəb onun nağıllarla bağlı narahatlığı olub. Nağıllarda bəzi nüanslar var ki, şüuraltıya mənfi şəkildə yeridilir: qara olan hər şey çirkindir; div çirkindir və yaxşı heç bir şeyə layiq deyil; padşah əzəmətlidir və əclaf olsa da, hekayələrdə cəzalandırıldığını görmürük; yaxşı kimi yeridilən obrazlar oğurluq edir və haqları var; gənc (hətta uşaq yaşlı) qızlar nağıllarda şirin-şirin, hiss etdirilmədən istismara məruz qalırlar, ancaq hər kəs “üç meymun”a bürünür və s. və ia.
Bu kitab nağılları başa düşmək və onları necə danışmaq haqdadır. Gözəl mesajlar verən nağılları tapmalı, hətta özümüz uydurmalıyıq. Şərt deyil ki, nağıllar xoşbəxt sonluqla bitsin, həyatın acılarını da orada dozasında təqdim etmək olar.
sözlü edebiyatın neden kıymetli olduğundan başlayıp, hikaye anlatıcılığının ne olduğuna, masalların nasıl okunması yer yer de uyarlanması gerektiğine dair çok tatlı bir kitap.
prensesleri kaçırıp padişahlara hediye eden kahramanların neden hiç yaptığı yanlışın bedelini ödemediğinden, "kahraman" diye her eyleminin onaylanamayacağından, insan olmaya dair, dünya ile güvenli bağlar kurmaya dair masalların neden bir seçenek olduğunu anlatmış. anlattıklarının sonunda da masalların nasıl düzeltilip, cinsiyetçi ve ötekileştirici yönlerinin giderilebileceğine dair kendi yeniden yazdığı masallar üzerinden örnek vermiş.
"sadece 'dikkat et, kötü insanlar var!' demek yetmez. asıl zor olan içimizdeki karanlığı konuşabilmek: kıskançlığı, hırsı, zayıflıklarımızı, kendi kendimizle cihadımızı... işte masalların açabileceği asıl kapı bu. çünkü, kurt da biziz, cadı da!"