What do you think?
Rate this book
Autokorekta #1
Nagle trup
Kiedy spłoszony praktykant znajduje w toalecie świeże zwłoki redaktora współpracującego, w wydawnictwie JaMas nie robi to na nikim większego wrażenia. Ojca dyrektora zajmują głównie ciasteczka, dział redakcji walczy z rękopisem grozy, kierowniczka chce dotrwać do zasłużonej emerytury, a nowy szef promocji (bez handlu) doprowadza wszystkich na skraj apopleksji, usiłując wykreować bestseller momentalny. W tych oto warunkach dwaj zdezorientowani policjanci próbują dojść, kto wykończył Pawła Chojnowskiego. I to możliwie szybko, gdyż w kark dyszy im autorka wspomnianego bestsellera oraz była komendantka policji w jednej imponującej osobie. Bo mało co tak psuje kobiecie premierę jak męski trup na sedesie. Wszyscy są zgodni wyłącznie co do jednego. To nie ma sensu…
352 pages, Paperback
First published May 18, 2022
17 people are currently reading
613 people want to read
About the author
Marta Kisiel
46 books274 followersPrzez większość czasu udaje, że robi coś konstruktywnego, czyli niewiele z niej pożytku.
Przebrzydła polonistka, beznadziejnie zakochana w romantyzmie i twórczości Juliusza Słowackiego, który wielkim poetą był. Zwierzę odludne, występuje przede wszystkim w środowisku domowym, rzadko wyłaniając się na światło dzienne.
Zadebiutowała opowiadaniem Rozmowa dyskwalifikacyjna („Fahrenheit” nr 53/2006). Być może uwierzyłaby w zjawiska nadprzyrodzone, gdyby się o jakieś potknęła, co wcale nie zmienia faktu, że fantastykę czyta namiętnie, a nawet i pisuje. Żadnym tematem nie wzgardzi, począwszy od aniołów w bamboszach (Dożywocie, antologia Kochali się, że strach, Fabryka Słów 2007), przez trupy (Przeżycie Stanisława Kozika, „Science Fiction, Fantasy i Horror” nr 44/2009) aż po nawiedzone zamtuzy (Nawiedziny, antologia Nawiedziny, Fabryka Słów 2009) i insze paskudztwa.
Ot, żelazna konsekwencja…
Przebrzydła polonistka, beznadziejnie zakochana w romantyzmie i twórczości Juliusza Słowackiego, który wielkim poetą był. Zwierzę odludne, występuje przede wszystkim w środowisku domowym, rzadko wyłaniając się na światło dzienne.
Zadebiutowała opowiadaniem Rozmowa dyskwalifikacyjna („Fahrenheit” nr 53/2006). Być może uwierzyłaby w zjawiska nadprzyrodzone, gdyby się o jakieś potknęła, co wcale nie zmienia faktu, że fantastykę czyta namiętnie, a nawet i pisuje. Żadnym tematem nie wzgardzi, począwszy od aniołów w bamboszach (Dożywocie, antologia Kochali się, że strach, Fabryka Słów 2007), przez trupy (Przeżycie Stanisława Kozika, „Science Fiction, Fantasy i Horror” nr 44/2009) aż po nawiedzone zamtuzy (Nawiedziny, antologia Nawiedziny, Fabryka Słów 2009) i insze paskudztwa.
Ot, żelazna konsekwencja…
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 298 reviews
June 13, 2022
4,5/5
Jestem zaskoczona tym jak dobrze się bawiłam. Wspaniała zabawa.
Jestem zaskoczona tym jak dobrze się bawiłam. Wspaniała zabawa.
June 6, 2022
Krótka, przyjemna komedia kryminalna z trupem znalezionym na kiblu w siedzibie wydawnictwa. Jako kryminał polecam trochę mniej, bo sama intryga kryminalna nie była tak pasjonująca, ale jako komedię i coś na rozluźnienie zdecydowanie tak. Bardzo podobało mi się przedstawienie funkcjonowania wydawnictwa, a raczej ten totalny chaos powodowany przez osobliwych pracowników.
May 12, 2025
Taka spoko, z wieloma smaczkami wydawniczymi. Polecam słuchać w audio
December 2, 2022
Przezabawna, chociaż nie aż tak w moim stylu. Dobrze się bawiłam, ale szybko o niej zapomnę.
September 28, 2022
Przyjemna, zabawna, ale w pewnym momencie jednak niektóre rzeczy przestały mnie śmieszyć, a zaczęły irytować swoją przesadą. No i rozwiązanie tak średnio mi się podoba.
July 28, 2022
Bardzo przyjemna, śmiałam się nie raz.
August 1, 2022
Całkiem przyjemna lektura. Moja rodzicielka, która czytała "Nagle trupa" w tym samym czasie co ja, stwierdziła, że: "to taki słabszy Lesio". "Lesia" co prawda nie czytałem, ale każdy wie, że matki trzeba słuchać więc przychylam się do opinii. A tak na poważnie, to była fajna książka, odprężająca, chociaż chyba nikt nie powiedział Marcie Kisiel, że nie każdy dialog w komedii kryminalnej musi się kończyć (he, he) śmieszkowaniem i po pewnym czasie ta "beczka śmiechu" może czytelnika po prostu zmęczyć.
Intryga nie jest jakaś wybitna, chociaż autorka fajnie miesza i zmyślnie gubi tropy, to na koniec motywacja i zachowanie mordercy zupełnie nie trzymają się kupy. Trochę szkoda, bo historia miała potencjał: umieszczenie akcji w siedzibie wydawnictwa było świetnym pomysłem, a oryginalni, dobrze rozpisani bohaterowie z miejsca zdobywają sympatię czytelnika, także jako komedia (bez kryminalna) "Nagle trup" sprawdza się całkiem dobrze.
Intryga nie jest jakaś wybitna, chociaż autorka fajnie miesza i zmyślnie gubi tropy, to na koniec motywacja i zachowanie mordercy zupełnie nie trzymają się kupy. Trochę szkoda, bo historia miała potencjał: umieszczenie akcji w siedzibie wydawnictwa było świetnym pomysłem, a oryginalni, dobrze rozpisani bohaterowie z miejsca zdobywają sympatię czytelnika, także jako komedia (bez kryminalna) "Nagle trup" sprawdza się całkiem dobrze.
July 16, 2022
Jestem zachwycona. Ta książka i jej poczucie humoru idealnie do mnie trafiło 😂❤️
June 12, 2022
O, lepsze niż „Dywan z wkładką". Może jednak się polubię z komediami kryminalnymi Kisiel.
July 11, 2022
No takie 3,75😌 humor Marty Kisiel jest totalnie mój! Barwne dialogi, ciekawie usnuta zagadka, jednak nalegałabym by nieco wydłużyć tę powieść 😎 chętnie bym została w Jamas jeden dzień dłużej.
Polecam jako miłą odskocznię i poprawę nastroju✨
Polecam jako miłą odskocznię i poprawę nastroju✨
March 17, 2025
To raczej jedna z tych pozycji do zapomnienia, ale jak zawsze - bawiłam się wspaniale! Twórczość Pani Marty jest dla mnie jak kojący plasterek na gorszy dzień ❤️🩹
June 17, 2022
3.5 ⭐
pani marta kisiel jak zwykle na wysokim poziomie humorystycznym 💪 chociaz niestety to bardziej komedia nizeli kryminal, ale nie zmienia to faktu, ze swietnie sie bawilem!
pani marta kisiel jak zwykle na wysokim poziomie humorystycznym 💪 chociaz niestety to bardziej komedia nizeli kryminal, ale nie zmienia to faktu, ze swietnie sie bawilem!
May 31, 2022
„Nagle trup” ma w sobie najbardziej charakterystyczne elementy twórczości Pani Kisiel: świetny humor, doskonałe pióro i plejadę pokręconych bohaterów. Komedie kryminalne nie są moim ulubionym gatunkiem, więc automatycznie „Nagle trup” spada niżej w rankingu moich ukochanych książek tej „ałtorki”, ale jej humor nigdy nie zawodzi. Podczas lektury nieraz się zaśmialam (na przykład z nawiązania do wiedźminowego „hm” i podsumowanie kreatywności typowego polskiego przesiębiorcy poprzez nazwanie wydawnictwa zlepkiem pierwszych liter imienia i nazwiska jego właściciela), więc śmiało mogę powiedzieć, że „Nagle trup” to bardzo dobra rozrywka. Idealna pozycja dla fanów komedii kryminalnych z dodatkowym smaczkiem dla osób zaintersowanych branżą wydawniczą ☺️
August 26, 2022
Very funny! I loved the publishing house setting- I especially appreciate it, being in the business. A light read, one to recommend.
August 11, 2022
Nigdy wcześniej nie ubawiłam się tak przy żadnej książce
February 4, 2024
Lekka i zabawna ☺️
June 2, 2022
Bardzo przyjemna i zabawna historia. Kocham książki Kisiel za wspaniałe operowanie językiem i tym razem również się nie zawiodłam!
May 31, 2022
Prawdę mówiąc, nie bardzo wiem, co napisać. Bo nie chcę nikogo zniechęcać do lektury. :)
Jest całkiem dobrze pomyślana fabuła - pracownicy wydawnictwa znajdują po weekendzie zwłoki redaktora. Początkowo nie widać wyraźnych oznak udziału osób trzecich. No ale jak jest trup, to musi być śledztwo, przybywa więc policja w osobie starszego sierżanta i starszego posterunkowego o dziwnych nazwiskach - Mogiła i Pozgonny. I prowadzi to śledztwo, walcząc z oporem materii, czyli z dość dziwnymi osobami pracującymi w wydawnictwie. Pod koniec dostajemy solidnego fabularnego twista, którego raczej trudno było się spodziewać lub domyślić, więc pod tym względem jest OK. I są naprawdę zabawne chwile. Ale, mam dwa "ale". Po pierwsze, nie wiem czy te elementy zabawne byłyby zabawne dla osób spoza branży wydawniczej, które nie wiedzą, ile namiętności wzbudzają pisane / tłumaczone / redagowane teksty, bo zwykle twórca i redaktor, mimo iż działają teoretycznie dla wspólnego dobra, chwilami faktycznie chcą się pozagryzać. Kto nigdy nie chciał zamordować redaktora, niech pierwszy rzuci słownikiem 😉 Drugie "ale" mam takie, że niestety ale mam wrażenie (po raz trzeci), że w przypadku komedii kryminalnych ten humor u Marty Kisiel jest trochę wysilony. Na zasadzie "no to napiszmy jeszcze jedno takie zabawne zdanie, żeby było śmieszniej". Tak jak te nazwiska policjantów. I jeszcze parę elementów.
Ponieważ jednak widzę, że powieść zbiera bardzo entuzjastyczne recenzje, to przyjmijmy, że to ja się czepiam.
Jest całkiem dobrze pomyślana fabuła - pracownicy wydawnictwa znajdują po weekendzie zwłoki redaktora. Początkowo nie widać wyraźnych oznak udziału osób trzecich. No ale jak jest trup, to musi być śledztwo, przybywa więc policja w osobie starszego sierżanta i starszego posterunkowego o dziwnych nazwiskach - Mogiła i Pozgonny. I prowadzi to śledztwo, walcząc z oporem materii, czyli z dość dziwnymi osobami pracującymi w wydawnictwie. Pod koniec dostajemy solidnego fabularnego twista, którego raczej trudno było się spodziewać lub domyślić, więc pod tym względem jest OK. I są naprawdę zabawne chwile. Ale, mam dwa "ale". Po pierwsze, nie wiem czy te elementy zabawne byłyby zabawne dla osób spoza branży wydawniczej, które nie wiedzą, ile namiętności wzbudzają pisane / tłumaczone / redagowane teksty, bo zwykle twórca i redaktor, mimo iż działają teoretycznie dla wspólnego dobra, chwilami faktycznie chcą się pozagryzać. Kto nigdy nie chciał zamordować redaktora, niech pierwszy rzuci słownikiem 😉 Drugie "ale" mam takie, że niestety ale mam wrażenie (po raz trzeci), że w przypadku komedii kryminalnych ten humor u Marty Kisiel jest trochę wysilony. Na zasadzie "no to napiszmy jeszcze jedno takie zabawne zdanie, żeby było śmieszniej". Tak jak te nazwiska policjantów. I jeszcze parę elementów.
Ponieważ jednak widzę, że powieść zbiera bardzo entuzjastyczne recenzje, to przyjmijmy, że to ja się czepiam.
July 8, 2022
Dużo lepsze niż poprzednie komedie kryminale Kisiel. Po pierwsze, zagadka kryminalna ma sens, cel i wątek. Po drugie, humor dużo bardziej wyważony, a gry słowne w wykonaniu polonistów-redaktorów mają o wiele więcej sensu i wypadają o wiele lepiej. Wydawnictwo miejscem królowania zorganizowanego chaosu, pracują tam ciekawe postaci, każdy coś wnosi do fabuły (głównie informacje, czasem osobowość, czasem klatę godną Thora), śledztwo przebiega zgrabnie. Bawiłam się świetnie, przeczytałam w jeden dzień. Dobry kryminał na lato.
June 1, 2022
Ta książka jest po prostu genialna. Nie pamiętam kiedy się tak uśmiałam przy lekturze. 😂❤️
Edit:
Idziecie na pierwszy dzień stażu. Lekka trema, nowe miejsce, nowe obowiązki. Z samego rana idziecie do łazienki za potrzebą. Otwieracie drzwi i… nagle trup!
Tak, tak zostajecie sztywnego denata na firmowym sedesie. Pierwszy dzień, a już pełen wrażeń! A na miejsce zbrodni przyjeżdża starszy sierżant Jerzy Pozgonny i starszy posterunkowy Michał Mogiła. Cóż… Chyba sami widzicie jaki to absurdalny zbieg okoliczności! 😅
Samobójstwo, niefortunny przypadek czy morderstwo? Żeby się tego dowiedzieć musicie wpaść na chwilę do wydawnictwa JaMas i razem z Pozgonnym i Mogiłą dojść do prawdy. Oczywiście nie możemy zapomnieć o prokuratorze, który cóż… jedzie. Po prostu jedzie. 😂
Wiecie… Myślę o tej książce, przelatuje wzorkiem po okładce gdy obok niej przechodzę i wciąż się śmieje. Nie mogę przestać. Przeczytałam już kilka komedii kryminalnych, ale umówmy się - dla mnie Marta Kisiel jest ich mistrzynią.
Wspominam o tym pewnie przy każdej przeczytanej książce autorki, ale po prostu uwielbiam to w jaki sposób pisze. Nie trafiłam jeszcze na książkę spod pióra Marty Kisiel, która by mi się nie podobała. Humor jakim się posługuje trafia zawsze do mnie w stu procentach.
Biorę książkę do ręki i ja wiem, jestem całkowicie przekonana, że to będzie dobre, że to będzie coś co pokocham. I tak jest za każdym razem. To już nie jest przypadek.
„Nagle trup” to moja kolejna książkowa miłość. Kolejna książka, o której nie będę potrafiła zapomnieć. Kolejna ulubiona książka. Historia, przy której zaśmiewałam się do łez. Gdybym zabrała się za zaznaczenie ulubionych fragmentów, brakło by mi miejsca na przyklejanie znaczników.
Jak dla mnie całość była genialna. Dawno się tak nie uśmiałam podczas czytania, a i sam wątek kryminalny był szalenie intrygujący. Wydawałoby się, że wręcz nie do rozwiązania.
Co do samego miejsca wydarzeń czyli wydawnictwa JaMas… Powiem tak: chciałabym się znaleść w ekipie, która tam pracuje. Tak różni ludzie, jedni bardziej sympatyczni inni mniej, ale tworzą taką naprawdę fajną, śmieszną rodzinkę, w której panuje totalny chaos, ale oni całkowicie się w nim odnajdują. Praca marzenie (pomijając oczywiście sztywnego na toalecie). I właśnie cały ten chaos, te głupotki, które się tam wyprawiają… One nadają tej książce takiego niesamowitego klimatu, o którym naprawdę ciężko zapomnieć!
Nie wiem co muszę więcej napisać, żeby Was przekonać do tej lektury. Tak dużo chciałabym jeszcze dodać, ale wiele rzeczy po prostu nie potrafię ubrać w słowa tak jakbym chciała. „Nagle trup” to pozycja obowiązkowa i gwarantuje, że nie pożałujecie.
Przy okazji jest to naprawdę świetny start wydawnictwa Mięta. Nie dość, że świetna historia to jeszcze za murami wydawnictwa. Strzał w dziesiątkę!
Polecam gorąco! I proszę się nawet nie zastanawiać. Tu nie ma nad czym!
Edit:
Idziecie na pierwszy dzień stażu. Lekka trema, nowe miejsce, nowe obowiązki. Z samego rana idziecie do łazienki za potrzebą. Otwieracie drzwi i… nagle trup!
Tak, tak zostajecie sztywnego denata na firmowym sedesie. Pierwszy dzień, a już pełen wrażeń! A na miejsce zbrodni przyjeżdża starszy sierżant Jerzy Pozgonny i starszy posterunkowy Michał Mogiła. Cóż… Chyba sami widzicie jaki to absurdalny zbieg okoliczności! 😅
Samobójstwo, niefortunny przypadek czy morderstwo? Żeby się tego dowiedzieć musicie wpaść na chwilę do wydawnictwa JaMas i razem z Pozgonnym i Mogiłą dojść do prawdy. Oczywiście nie możemy zapomnieć o prokuratorze, który cóż… jedzie. Po prostu jedzie. 😂
Wiecie… Myślę o tej książce, przelatuje wzorkiem po okładce gdy obok niej przechodzę i wciąż się śmieje. Nie mogę przestać. Przeczytałam już kilka komedii kryminalnych, ale umówmy się - dla mnie Marta Kisiel jest ich mistrzynią.
Wspominam o tym pewnie przy każdej przeczytanej książce autorki, ale po prostu uwielbiam to w jaki sposób pisze. Nie trafiłam jeszcze na książkę spod pióra Marty Kisiel, która by mi się nie podobała. Humor jakim się posługuje trafia zawsze do mnie w stu procentach.
Biorę książkę do ręki i ja wiem, jestem całkowicie przekonana, że to będzie dobre, że to będzie coś co pokocham. I tak jest za każdym razem. To już nie jest przypadek.
„Nagle trup” to moja kolejna książkowa miłość. Kolejna książka, o której nie będę potrafiła zapomnieć. Kolejna ulubiona książka. Historia, przy której zaśmiewałam się do łez. Gdybym zabrała się za zaznaczenie ulubionych fragmentów, brakło by mi miejsca na przyklejanie znaczników.
Jak dla mnie całość była genialna. Dawno się tak nie uśmiałam podczas czytania, a i sam wątek kryminalny był szalenie intrygujący. Wydawałoby się, że wręcz nie do rozwiązania.
Co do samego miejsca wydarzeń czyli wydawnictwa JaMas… Powiem tak: chciałabym się znaleść w ekipie, która tam pracuje. Tak różni ludzie, jedni bardziej sympatyczni inni mniej, ale tworzą taką naprawdę fajną, śmieszną rodzinkę, w której panuje totalny chaos, ale oni całkowicie się w nim odnajdują. Praca marzenie (pomijając oczywiście sztywnego na toalecie). I właśnie cały ten chaos, te głupotki, które się tam wyprawiają… One nadają tej książce takiego niesamowitego klimatu, o którym naprawdę ciężko zapomnieć!
Nie wiem co muszę więcej napisać, żeby Was przekonać do tej lektury. Tak dużo chciałabym jeszcze dodać, ale wiele rzeczy po prostu nie potrafię ubrać w słowa tak jakbym chciała. „Nagle trup” to pozycja obowiązkowa i gwarantuje, że nie pożałujecie.
Przy okazji jest to naprawdę świetny start wydawnictwa Mięta. Nie dość, że świetna historia to jeszcze za murami wydawnictwa. Strzał w dziesiątkę!
Polecam gorąco! I proszę się nawet nie zastanawiać. Tu nie ma nad czym!
Read
June 6, 2022Proza Marty Kisiel jest jedyna w swoim rodzaju. Jeśli więc otulacie się jak kocykiem jej ciepłym, zawadiackim humorem, to jej najnowsza powieść, Nagle trup, spełni wasze oczekiwania.
Nagle trup to klasyczny kryminał – mamy, jak sama nazwa wskazuje, trupa, którego nikt się nie spodziewał. Akcja powieści rozgrywa się w małej kamienicy, w której mieści się nie za duże biuro i kameralna redakcja chaotycznego wydawnictwa. Redakcja też zresztą jest trochę chaotyczna. Szefa można znaleźć tam, dokąd prowadzi ścieżka okruszków ciastek (tych z wielkich mieszanek, które są niby dla wszystkich, a tak naprawdę dla nikogo. No, to one wszystkie są dla Jacka Mastalarczyka), a działalność wydawniczą ogarnia kolorowa grupka osób, które starają się jak mogą wykonywać swoją pracę, wychodzić z inicjatywą w rozsądnych odstępach czasu i zachować zdrowe zmysły. Mimo licznych przeciwności losu żadne z nich nie wydaje się być mordercą – a jednak w biurowej toalecie zaległ redaktor, który nie poprawi już nigdy ani przecinka. Na pierwszy rzut oka sprawa nie wygląda na kryminalną, zdarza się, nieprawdaż, ale jak tylko dwóch policjantów o wspaniałych nazwiskach Mogiła i Pozgonny zaczyna się przyglądać, to znajduje całkiem sporo tropów, które mogą prowadzić do genezy, hm, trupa.
Moje doświadczenie pracy w branży wydawniczej jest zupełnie inne – nigdy nie pracowałam w takim biurze – i przyznam, że podczas lektury wzdychałam z ulgą. Bo trup trupem, to się zdarza, szczególnie w kryminałach – ale większą grozę niż morderca w ukryciu budziła we mnie sama redakcja z sympatiami i antypatiami wśród osób tam pracujących, planowaniem i knuciem, zajmowaniem się mnóstwem pozaksiążkowych spraw i chodzeniem na palcach wokół humorzastego szefa, w dodatku szefa z Wizją… Jak by to jednak nie było przerysowane (o ile jest…), to Nagle trup bardzo dużo mówi o tej jednak mało rzucającej się w oczy branży, w której pracuje armia ludzi (w tym nawet niejedna osoba z redakcji Whosome). Jeśli więc wydaje się wam, że praca w książkach to romantyczne czytanie powieści przy pysznej kawusi przez osiem godzin dziennie, to Nagle trup nada wam o wiele bliższą życiu perspektywę.
Tylko zazwyczaj nie ma trupów, choć to nie tak, że nigdy nie kusiło, żeby komuś solidnie przyłożyć. (Ale wiadomo, że nawet nagła śmierć nie oznacza przesunięcia deadline’u).
Cała recenzja znajduje się na Whosome: https://whosome.pl/inne-planety/recen...
Nagle trup to klasyczny kryminał – mamy, jak sama nazwa wskazuje, trupa, którego nikt się nie spodziewał. Akcja powieści rozgrywa się w małej kamienicy, w której mieści się nie za duże biuro i kameralna redakcja chaotycznego wydawnictwa. Redakcja też zresztą jest trochę chaotyczna. Szefa można znaleźć tam, dokąd prowadzi ścieżka okruszków ciastek (tych z wielkich mieszanek, które są niby dla wszystkich, a tak naprawdę dla nikogo. No, to one wszystkie są dla Jacka Mastalarczyka), a działalność wydawniczą ogarnia kolorowa grupka osób, które starają się jak mogą wykonywać swoją pracę, wychodzić z inicjatywą w rozsądnych odstępach czasu i zachować zdrowe zmysły. Mimo licznych przeciwności losu żadne z nich nie wydaje się być mordercą – a jednak w biurowej toalecie zaległ redaktor, który nie poprawi już nigdy ani przecinka. Na pierwszy rzut oka sprawa nie wygląda na kryminalną, zdarza się, nieprawdaż, ale jak tylko dwóch policjantów o wspaniałych nazwiskach Mogiła i Pozgonny zaczyna się przyglądać, to znajduje całkiem sporo tropów, które mogą prowadzić do genezy, hm, trupa.
Moje doświadczenie pracy w branży wydawniczej jest zupełnie inne – nigdy nie pracowałam w takim biurze – i przyznam, że podczas lektury wzdychałam z ulgą. Bo trup trupem, to się zdarza, szczególnie w kryminałach – ale większą grozę niż morderca w ukryciu budziła we mnie sama redakcja z sympatiami i antypatiami wśród osób tam pracujących, planowaniem i knuciem, zajmowaniem się mnóstwem pozaksiążkowych spraw i chodzeniem na palcach wokół humorzastego szefa, w dodatku szefa z Wizją… Jak by to jednak nie było przerysowane (o ile jest…), to Nagle trup bardzo dużo mówi o tej jednak mało rzucającej się w oczy branży, w której pracuje armia ludzi (w tym nawet niejedna osoba z redakcji Whosome). Jeśli więc wydaje się wam, że praca w książkach to romantyczne czytanie powieści przy pysznej kawusi przez osiem godzin dziennie, to Nagle trup nada wam o wiele bliższą życiu perspektywę.
Tylko zazwyczaj nie ma trupów, choć to nie tak, że nigdy nie kusiło, żeby komuś solidnie przyłożyć. (Ale wiadomo, że nawet nagła śmierć nie oznacza przesunięcia deadline’u).
Cała recenzja znajduje się na Whosome: https://whosome.pl/inne-planety/recen...
August 6, 2022
Fantastyczna, przezabawna komedia kryminalna i debiut wydawniczy świeżutkiego, orzeźwiającego Wydawnictwa Mięta.
Marta Kisiel z humorem i przymrużeniem oka ucina wszelkie marzenia o pracy w wydawniczym światku. Prysły jak bańki mydlane na wietrze! Ałtorka (błąd w pisowni celowy, związany z mitologią Marty Kisiel), obnaża ze szczegółami tajniki pracy w redakcji, mozolnej i niewdzięcznej. Ujawnia absurdy branży, trudy i mozoły, z którymi ekipa wydawnictwa musi zmagać się każdego jednego dnia! Niby między słowami puszcza oczko do czytelnika, ale czy na pewno? Czy to nie wołanie o pomoc? O zrozumienie? Oczywiście, to żart taki z mojej strony…
„Nagle trup” bawi się pysznie motywem, faktycznie pozwalając zajrzeć głębiej do świata wydawców. Odsłania kulisy pracy, wyjaśnia niejako poszczególne role, pokazuje, że za procesem wydawniczym stoją całkiem realni ludzie, w liczbie co najmniej oszałamiającej. Co więcej, każdy z nich ma w tym procesie coś do powiedzenia, każdy ma zadanie do wykonania. Gotowa książka pojawia się dopiero na końcu. I warto o tym wiedzieć, a potem – warto o tym pamiętać.
„Nagle trup” to przede wszystkim jednak komedia kryminalna – humor czarny jak smoła, ironia cięta ja topór krasnoluda, a język? Do smakowania, do delektowania się, bo co jak co, ale Marta Kisiel dba, by jej opowieści były napisane z precyzją i dostojeństwem polonistki. Dobrze się to czyta, dodajmy, z przyjemnością zanurzamy się w historii, z ciekawością też odkrywamy meandry intrygi. No właśnie, bo o intrygę kryminalną tu przecież chodzi. A ta może i nie jest dramatyczna szczególnie, wciąż jednak pozostaje zaskakująca, szczególnie im bliżej pozostaje nam do końca.
Przed czytelnikiem lektura lekka, przyjemna i przyjazna, to z jednej strony. Z drugiej bowiem „Nagle trup” to powieść inteligentna, w której Marta Kisiel kładzie nacisk na detale, także te językowe. Sprawi radość entuzjastom komedii kryminalnych, żartów nienachalnych, ale trupich intryg (szczególnie tych bezkrwawych) również. Perełka w swoim gatunku i doskonały wydawniczy start!
Marta Kisiel z humorem i przymrużeniem oka ucina wszelkie marzenia o pracy w wydawniczym światku. Prysły jak bańki mydlane na wietrze! Ałtorka (błąd w pisowni celowy, związany z mitologią Marty Kisiel), obnaża ze szczegółami tajniki pracy w redakcji, mozolnej i niewdzięcznej. Ujawnia absurdy branży, trudy i mozoły, z którymi ekipa wydawnictwa musi zmagać się każdego jednego dnia! Niby między słowami puszcza oczko do czytelnika, ale czy na pewno? Czy to nie wołanie o pomoc? O zrozumienie? Oczywiście, to żart taki z mojej strony…
„Nagle trup” bawi się pysznie motywem, faktycznie pozwalając zajrzeć głębiej do świata wydawców. Odsłania kulisy pracy, wyjaśnia niejako poszczególne role, pokazuje, że za procesem wydawniczym stoją całkiem realni ludzie, w liczbie co najmniej oszałamiającej. Co więcej, każdy z nich ma w tym procesie coś do powiedzenia, każdy ma zadanie do wykonania. Gotowa książka pojawia się dopiero na końcu. I warto o tym wiedzieć, a potem – warto o tym pamiętać.
„Nagle trup” to przede wszystkim jednak komedia kryminalna – humor czarny jak smoła, ironia cięta ja topór krasnoluda, a język? Do smakowania, do delektowania się, bo co jak co, ale Marta Kisiel dba, by jej opowieści były napisane z precyzją i dostojeństwem polonistki. Dobrze się to czyta, dodajmy, z przyjemnością zanurzamy się w historii, z ciekawością też odkrywamy meandry intrygi. No właśnie, bo o intrygę kryminalną tu przecież chodzi. A ta może i nie jest dramatyczna szczególnie, wciąż jednak pozostaje zaskakująca, szczególnie im bliżej pozostaje nam do końca.
Przed czytelnikiem lektura lekka, przyjemna i przyjazna, to z jednej strony. Z drugiej bowiem „Nagle trup” to powieść inteligentna, w której Marta Kisiel kładzie nacisk na detale, także te językowe. Sprawi radość entuzjastom komedii kryminalnych, żartów nienachalnych, ale trupich intryg (szczególnie tych bezkrwawych) również. Perełka w swoim gatunku i doskonały wydawniczy start!
May 2, 2024
Powiedzmy sobie szczerze: komedia kryminalna to NIE JEST mój gatunek, a poczucie humoru w ogóle nie moje, bo nie zaśmiałam się ani razu. Ale poza tym - jestem zaskoczona jak dobrze się tego słuchało i fajnie spojrzeć na wydawnictwo od środka. Ogólnie miło spędzony dla czas, ale dla mnie nic poza tym.
August 3, 2022
O ile fantastykę Kisiel kocham, o tyle ten kryminał mi bardzo nie podpasował :(((
Nic mnie za bardzo nie ciągnęło do książki, było kilka śmiesznych momentów czy postaci, ale zasadniczo to całkiem się wynudziłam
Chyba po prostu nie moje klimaty
Nic mnie za bardzo nie ciągnęło do książki, było kilka śmiesznych momentów czy postaci, ale zasadniczo to całkiem się wynudziłam
Chyba po prostu nie moje klimaty
June 23, 2023
Wyśmienita zabawa!
August 11, 2023
Trochę pogubiłam się w bohaterach, ale miło spędziłam czas z audiobookiem. Kilka razy nawet się uśmiechnęłam pod nosem z tekstów.
April 6, 2025
Bardzo, bardzo przyjemna komedia o meandrach pracy z ludźmi. A trup to tło - dla mnie bardzo przyjemne.
June 2, 2025
bardzo przyjemne
May 31, 2022
Lubicie książki Joanny Chmielewskiej?
Jeżeli tak to koniecznie musicie przeczytać "Nagle trup", cudowną komedię kryminalną pióra matki Bazylka i Małego Licha.
"Nagle trup" to jest czyste złoto. Mamy tu tytułowego trupa umieszczonego w mikroskopijnej toalecie, pokręconych na maxa pracowników wydawnictwa JaMas i jednego zagubionego studenta filologii polskiej, semestr szósty, który rozpoczął praktykę zawodową od znalezienia wyżej wymienionego trupa.
Tylko nie pijcie kawy przy czytaniu. Właściwie to nie pijcie i nie jedzcie niczego, bo wasze książki mogą źle skończyć podczas niekontrolowanych wybuchów śmiechu.
Jeżeli tak to koniecznie musicie przeczytać "Nagle trup", cudowną komedię kryminalną pióra matki Bazylka i Małego Licha.
"Nagle trup" to jest czyste złoto. Mamy tu tytułowego trupa umieszczonego w mikroskopijnej toalecie, pokręconych na maxa pracowników wydawnictwa JaMas i jednego zagubionego studenta filologii polskiej, semestr szósty, który rozpoczął praktykę zawodową od znalezienia wyżej wymienionego trupa.
Tylko nie pijcie kawy przy czytaniu. Właściwie to nie pijcie i nie jedzcie niczego, bo wasze książki mogą źle skończyć podczas niekontrolowanych wybuchów śmiechu.
May 24, 2022
Jest to moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, znam jej jedenaście powieści i tylko jedna nie przypadła mi do gustu, a tym razem jestem bardzo zadowolona. Do komedii staram się podchodzić z otwartym umysłem i bez oczekiwań, ponieważ każdy z nas ma inne poczucie humoru, czasem zbieżne z autora, a czasem niestety nie. W tym przypadku humor autorki zdecydowanie zgrał się z moim. Świetnie bawiłam się przy lekturze tej książki, wciągnęła mnie i nie dała się odłożyć. Uwielbiam jak są spisy postaci i tu taki dostajemy na samym początku. Możemy się przed czytaniem zapoznać kto jest kim, albo w czasie lektury szybko zerknąć i sobie przypomnieć. Okładka jest tak fenomenalna, że jak tylko ją zobaczyłam wiedziałam, że muszę przeczytać tą książkę i się nie myliłam. Sama zbrodnia i zagadka, którą rozwiązują starszy sierżant Jerzy Pozgonny oraz starszy posterunkowy Michał Mogiła, została bardzo ciekawie poprowadzona i skutecznie rozwiązana.
Jest to jedna z lepszych, jeśli nie najlepsza do tej pory, komedia kryminalna jaką czytałam. Może to zasługa humoru, a może postaci przestawionych w powieści i środowiska wydawniczego, ale jedno jest pewne, że Wam tą książkę bardzo polecam!
Za egzemplarz książki w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.
Jest to jedna z lepszych, jeśli nie najlepsza do tej pory, komedia kryminalna jaką czytałam. Może to zasługa humoru, a może postaci przestawionych w powieści i środowiska wydawniczego, ale jedno jest pewne, że Wam tą książkę bardzo polecam!
Za egzemplarz książki w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.
Displaying 1 - 30 of 298 reviews