What do you think?
Rate this book
Wereld zonder water
In de wereld van de achttienjarige Nimue is water een schaars goed. Haar thuisstad Atlantis is een van de laatste menselijke nederzettingen met drinkbaar water. Na de Grote Wateroorlog voerde het nieuwe regime strikte regels in. Een van die regels is het verplichte examen voor meisjes, dat hun toekomstige plaats in de samenleving bepaalt. Wat er met de meisjes gebeurt die niet slagen, is een goed bewaard staatsgeheim. Het enige wat Nimue weet, is dat ze nooit terugkeren bij hun families. Zal zij slagen voor het examen? Kan zij overleven in deze nieuwe realiteit?
- GenresFantasy
301 pages, Hardcover
Published May 1, 2022
4 people are currently reading
57 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
June 25, 2022
Wereld zonder water is een geheimzinnig en spannend verhaal. Nimue slaagt helaas niet voor het examen en wordt dus naar een onbekende plek gebracht. Hier komt ze achter de waarheden die haar voorgangers hebben moeten ondergaan. Uiteindelijk strijdt ze voor haar vrijheid met diverse gevolgen. Daarnaast geven de flaptekst en titel de indruk dat de schaarste van water een groot onderdeel is in Wereld zonder water, maar dit blijkt echter enorm tegen te vallen. Want eigenlijk heeft het alleen invloed op de manier hoe de wereld op dat moment wordt bestuurd. Desondanks heeft Inge Sleegers wel voor een intrigerend verhaal gezorgd, omdat er in elk hoofdstuk wel iets spannends staat te gebeuren. En mede hierdoor ben ik dan ook wel benieuwd naar het andere deel van deze duologie. --> Vanaf 25 juni is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
July 14, 2022
Dit boek gaf me major Shatter Me, Hunger Games en Divergent vibes en I'm not upset about it
October 10, 2022
Een echte aanrader.
Ik deel mijn leeservaring op mijn YouTube kanaal.
https://youtu.be/VgYqxZ6TjAo
Ik deel mijn leeservaring op mijn YouTube kanaal.
https://youtu.be/VgYqxZ6TjAo
October 7, 2025
Nimue leeft in een wereld van de toekomst die er niet zo rooskleurig uitziet. De droogte heerst, maar dat is bij lange niet de enige vijand. De corrupte overheid is dat ook. Nimue wordt op een brute manier weggehaald uit haar normale leven om te gaan werken in het mysterieuze Flamingo Departement. Daar weet je nooit wie je kan vertrouwen en wie niet. Wanneer ze haar ontsnapping plant, krijg ze hulp uit onverwachte hoek. Na een moeilijke strijd voor vrijheid, blijkt dit nog maar het begin te zijn van de onderdrukking...
Ik was positief verrast na het lezen van dit boek. Laat je niet misleiden door de korte inhoud op de achterflap, want die is niet zo representatief voor het verhaal in het boek zelf. Het verhaal zelf is veel beter! Het is goed en beschrijvend geschreven, bevat voldoende mysterie en een prachtig feministisch hoofdpersonage. De girlpower spat ervan af: love it!
Ik ben benieuwd naar het vervolg en naar andere boeken van Inge... Doe zo voort!
Ik was positief verrast na het lezen van dit boek. Laat je niet misleiden door de korte inhoud op de achterflap, want die is niet zo representatief voor het verhaal in het boek zelf. Het verhaal zelf is veel beter! Het is goed en beschrijvend geschreven, bevat voldoende mysterie en een prachtig feministisch hoofdpersonage. De girlpower spat ervan af: love it!
Ik ben benieuwd naar het vervolg en naar andere boeken van Inge... Doe zo voort!
July 21, 2022
Originele recensie: https://meerboekenblog2.webnode.nl/l/...
--
Samenvatting:
Dit verhaal wordt verteld vanuit de achttienjarige Nimue. We volgen haar vanaf het moment dat ze 18 wordt, wat direct de meest spannende dag is voor meisjes in Atlantis. Meisjes moeten zich namelijk bewijzen, om als volwaardig burger te kunnen leven. Dit is besloten na de Grote Wateroorlog.
Wat er gebeurt met meisjes die niet slagen? Daar wordt niet over gepraat. Het enige wat bekend is, is dat deze meisjes niet meer terugkeren naar hun familie. Nimue komt er snel achter hoe het leven na haar examen zal zijn, maar of ze kan leven met deze nieuwe realiteit?
--
Dystopische wereld, werkelijkheid?
Wereld zonder water is een dystopisch verhaal die Inge Sleegers heeft bedacht door de coronacrisis. Na het zien van mensen die Wc-rollen zijn gaan hamsteren, is ze gaan overdenken wat zij prioriteit vindt wanneer er een crisis is. Zo bedacht ze dat water een zeer belangrijk onderdeel van ons leven is, we kunnen letterlijk niet zonder. Met dit idee bedacht ze deze spannende dystopische wereld.
De titel van het boek is er één waardoor je gelijk getriggerd wordt het op te pakken en om te gaan lezen waar het boek over gaat. De achterflap klinkt ook zeer veelbelovend. Een dystopische wereld waar een Grote Wateroorlog is geweest. Het thema 'waterproblematiek' komt echter niet sterk naar voren. Er komen wel kleine details voorbij zoals het niet lang kunnen douchen en het moeten douchen met bijvoorbeeld al gebruikt water, maar de problematiek eromheen en de politiek die zich ermee bezighoudt, komt niet sterk naar voren. Dit zijn wel aspecten die ik mistte aangezien de titel al gelijk aanduidt dat het een wereld zonder water is.
Het examen wat Nimue en alle andere meisjes van achttien jaar moeten behalen wordt spijtig genoeg ook maar in een paar pagina's besproken. Nimue wordt erheen gebracht door haar moeder, maar waarom ze dit examen af moet leggen of wat ze ervoor moet doen, wordt niet duidelijk. Het examen is een onderwerp wat meer diepgang had mogen hebben, nu komt het erg onduidelijk over.
Na het examen maakt Nimue een hele hoop mee. Veel spannende dingen komen voorbij en nieuwe personages komen om de hoek kijken. Inge sleegers heeft dit zeer goed neergezet, waardoor je continue graag verder wil met het boek, om erachter te komen hoe alles zal eindigen. De gebeurtenissen krijgen dan ook genoeg diepgang om het interessant te maken en worden op een logische manier uitgewerkt. Qua dat blijf je niet zitten met vragen, wat prettig is.
Nimue leert na haar examen Helena kennen. De relatie ontwikkelingen tussen deze twee personages zijn heel mooi, maar gaan voor mijn gevoel ook veel te snel. In slechts enkele hoofdstukken leren zij elkaar kennen waarnaar ze gevoelens voor elkaar ontwikkelen. Dit komt ongeloofwaardig over. Wanneer Helena in de problemen komt raakt Nimue in paniek en houdt ze zich vast aan de doelstelling om Helena te redden, dit heeft Sleegers wel weer goed neergezet.
De schrijfstijl van Sleegers is erg prettig. Het is goed te volgen en blijft een tikkeltje mysterieus, waardoor je als lezer graag door wil lezen. Aan het einde van dit boek kom je erachter dat het eindigt met een enorme cliffhanger, waarbij je kort daarna blij wordt gemaakt met het nieuws dat deel twee in 2023 zal verschijnen, we moeten dus heel even geduld hebben.
Wereld zonder water is een dystopisch Young Adult verhaal met een zeer interessante wereld. Het is een boek waarbij je graag door wil blijven lezen om erachter te komen hoe alles eindigt, maar helaas blijven een aantal dingen redelijk vaag of wordt het te snel beschreven, waardoor je toch een stukje diepgang mist.
--
Samenvatting:
Dit verhaal wordt verteld vanuit de achttienjarige Nimue. We volgen haar vanaf het moment dat ze 18 wordt, wat direct de meest spannende dag is voor meisjes in Atlantis. Meisjes moeten zich namelijk bewijzen, om als volwaardig burger te kunnen leven. Dit is besloten na de Grote Wateroorlog.
Wat er gebeurt met meisjes die niet slagen? Daar wordt niet over gepraat. Het enige wat bekend is, is dat deze meisjes niet meer terugkeren naar hun familie. Nimue komt er snel achter hoe het leven na haar examen zal zijn, maar of ze kan leven met deze nieuwe realiteit?
--
Dystopische wereld, werkelijkheid?
Wereld zonder water is een dystopisch verhaal die Inge Sleegers heeft bedacht door de coronacrisis. Na het zien van mensen die Wc-rollen zijn gaan hamsteren, is ze gaan overdenken wat zij prioriteit vindt wanneer er een crisis is. Zo bedacht ze dat water een zeer belangrijk onderdeel van ons leven is, we kunnen letterlijk niet zonder. Met dit idee bedacht ze deze spannende dystopische wereld.
De titel van het boek is er één waardoor je gelijk getriggerd wordt het op te pakken en om te gaan lezen waar het boek over gaat. De achterflap klinkt ook zeer veelbelovend. Een dystopische wereld waar een Grote Wateroorlog is geweest. Het thema 'waterproblematiek' komt echter niet sterk naar voren. Er komen wel kleine details voorbij zoals het niet lang kunnen douchen en het moeten douchen met bijvoorbeeld al gebruikt water, maar de problematiek eromheen en de politiek die zich ermee bezighoudt, komt niet sterk naar voren. Dit zijn wel aspecten die ik mistte aangezien de titel al gelijk aanduidt dat het een wereld zonder water is.
Het examen wat Nimue en alle andere meisjes van achttien jaar moeten behalen wordt spijtig genoeg ook maar in een paar pagina's besproken. Nimue wordt erheen gebracht door haar moeder, maar waarom ze dit examen af moet leggen of wat ze ervoor moet doen, wordt niet duidelijk. Het examen is een onderwerp wat meer diepgang had mogen hebben, nu komt het erg onduidelijk over.
Na het examen maakt Nimue een hele hoop mee. Veel spannende dingen komen voorbij en nieuwe personages komen om de hoek kijken. Inge sleegers heeft dit zeer goed neergezet, waardoor je continue graag verder wil met het boek, om erachter te komen hoe alles zal eindigen. De gebeurtenissen krijgen dan ook genoeg diepgang om het interessant te maken en worden op een logische manier uitgewerkt. Qua dat blijf je niet zitten met vragen, wat prettig is.
Nimue leert na haar examen Helena kennen. De relatie ontwikkelingen tussen deze twee personages zijn heel mooi, maar gaan voor mijn gevoel ook veel te snel. In slechts enkele hoofdstukken leren zij elkaar kennen waarnaar ze gevoelens voor elkaar ontwikkelen. Dit komt ongeloofwaardig over. Wanneer Helena in de problemen komt raakt Nimue in paniek en houdt ze zich vast aan de doelstelling om Helena te redden, dit heeft Sleegers wel weer goed neergezet.
De schrijfstijl van Sleegers is erg prettig. Het is goed te volgen en blijft een tikkeltje mysterieus, waardoor je als lezer graag door wil lezen. Aan het einde van dit boek kom je erachter dat het eindigt met een enorme cliffhanger, waarbij je kort daarna blij wordt gemaakt met het nieuws dat deel twee in 2023 zal verschijnen, we moeten dus heel even geduld hebben.
Wereld zonder water is een dystopisch Young Adult verhaal met een zeer interessante wereld. Het is een boek waarbij je graag door wil blijven lezen om erachter te komen hoe alles eindigt, maar helaas blijven een aantal dingen redelijk vaag of wordt het te snel beschreven, waardoor je toch een stukje diepgang mist.
June 8, 2023
7 3,5 sterren wordt vier naar boven afgerond. Ik wilde dat ik dit boek een hogere beoordeling kon geven, want ik had hoge verwachtingen op basis van recensies van dit boek en ik had met de auteur gesproken over haar passie met betrekking tot klimaatverandering en de wereldwijde gevolgen die deze kan hebben, onder andere wat betreft de watervoorziening. De titel van dit boek, 'Wereld zonder water', suggereert ook dat het hierover zal gaan, maar dat blijkt niet het geval. Of slechts in strikte zin, want ja: dit verhaal speelt zich af na de wateroorlogen en mensen moeten zich douchen met zout water en de temperaturen op Aarde zijn extremer geworden. Maar belangrijker is dat de overblijvende maatschappij probeert bevolkingsgroei te voorkomen door meisjes een examen te laten afleggen. De te laag scorende individuen worden afgevoerd, of om gedood te worden, of om te werk te worden gesteld - in een bordeel. De hoofdpersoon, Nimue, slaagt niet voor haar examen ...
Wat volgt is een spannend YA-avontuur voor wie houdt van verhalen in de geest van 'The Hunger Games' of 'Divergent'. Actiescènes zijn over het algemeen goed beschreven en aan het eind volgen enkele emotioneel aangrijpende momenten. Maar ik had niet het idee dat het verhaal zijn best deed origineel te doen. Zelfs de vraag of de leiders van het verzet zelf te vertrouwen zijn met de macht, volgt het patroon van de beroemde voorgangers. Toch blijven dit soort 'tieners verzetten zich tegen autoriteit'-verhalen een eigen kracht houden en die kan ik ook waarderen. Vooral omdat dit boek vlot geschreven is, met een goede afwisseling van lange en korte zinnen en met effectieve beschrijvingen. De redactie was ook prima in orde en -misschien vanwege de goede voorbeelden van de schrijver- zat het plot ook degelijk in elkaar.
Maar ik heb ook enkele kanttekeningen. Het waren dingen die mij opvielen, maar ze hoeven voor jou natuurlijk geen probleem te zijn. Gezien de vele positieve recensies van dit boek vormen deze punten voor de meeste lezers geen struikelblok. Maar ik ben nu eenmaal wat kritisch. Ik had ten eerste moeite met de wereldbouw in het verhaal. Het gaat om een stad van 36.000 mensen en de dichtstbijzijnde stad is honderd kilometer verder. Water is heel erg schaars. Toch worden er heel veel soorten sterke drank en bier geschonken (waar wordt die gemaakt?) maar ook cola (is er water genoeg voor frisdrank?), mensen lezen glossy magazines (waar worden die gedrukt en waar komt het papier vandaan?) en kent de hoofdpersoon die niet uit een gegoede buurt komt diverse soorten make up (waar wordt die gemaakt? Wordt er bij de productie daarvan niet water gebruikt?). Ze weet bovendien wat een 'wave' is - terwijl ik niet denk dat er genoeg teams zijn om voetbaltoernooien te organiseren. Dit valt me wel vaker op in dystopische verhalen, dat de schrijver niet goed nadenkt waar alles vandaan moet komen in een ingestorte samenleving.
Het tweede punt waar ik over struikelde was de hoofdpersoon zelf. Ze is niet sympathiek in hoe boos ze is op mensen die haar proberen te helpen en gedraagt zich in veel omstandigheden onverstandig. Zelfs als ze beschoten wordt, wil ze kijken hoe het met een vriendin is in plaats van te vluchten. Als ze zich bij het 'boventeam' heeft binnengepraat, is ze bovengronds niet gehoorzaam en brengt ze de missie in gevaar. Ook al waarschuwt een vriendin haar dat bepaalde mensen haar kunnen verraden, zoekt ze die toch op (zelfs al had ze eerder iemand vertrouwd die haar daarop verraden had) en dat leidt tot de dood van twee mensen. En toch is ze iemand die in het verzet tot de top opklimt binnen enkele maanden en tot 'generaal' wordt gemaakt en aan wie een belangrijk geheim wordt toevertrouwd. Dat kon ik eenvoudigweg onmogelijk geloven.
Het derde was dat de schrijver in de valkuil valt om te schrijven dat 'deuren openen' en 'Al snel verbreden de onderaardse gangen'. Waar 'deuren opengaan' en gangen 'zich verbreden'. Maar dat is spijkers op laag water zoeken, en ik denk dat ik de enige ben die zich daaraan stoort.
Het boek eindigt met een cliffhanger en een verandering in de situatie, die me toch benieuwd maakt naar het vervolg (al is in het verhaal niet gehint dat er een dreiging is waartegen verdedigd moet worden) en dat ga ik ook lezen. Misschien dat daarin klimaatproblematiek en de gevolgen daarvan een grotere rol zullen spelen.
Wat volgt is een spannend YA-avontuur voor wie houdt van verhalen in de geest van 'The Hunger Games' of 'Divergent'. Actiescènes zijn over het algemeen goed beschreven en aan het eind volgen enkele emotioneel aangrijpende momenten. Maar ik had niet het idee dat het verhaal zijn best deed origineel te doen. Zelfs de vraag of de leiders van het verzet zelf te vertrouwen zijn met de macht, volgt het patroon van de beroemde voorgangers. Toch blijven dit soort 'tieners verzetten zich tegen autoriteit'-verhalen een eigen kracht houden en die kan ik ook waarderen. Vooral omdat dit boek vlot geschreven is, met een goede afwisseling van lange en korte zinnen en met effectieve beschrijvingen. De redactie was ook prima in orde en -misschien vanwege de goede voorbeelden van de schrijver- zat het plot ook degelijk in elkaar.
Maar ik heb ook enkele kanttekeningen. Het waren dingen die mij opvielen, maar ze hoeven voor jou natuurlijk geen probleem te zijn. Gezien de vele positieve recensies van dit boek vormen deze punten voor de meeste lezers geen struikelblok. Maar ik ben nu eenmaal wat kritisch. Ik had ten eerste moeite met de wereldbouw in het verhaal. Het gaat om een stad van 36.000 mensen en de dichtstbijzijnde stad is honderd kilometer verder. Water is heel erg schaars. Toch worden er heel veel soorten sterke drank en bier geschonken (waar wordt die gemaakt?) maar ook cola (is er water genoeg voor frisdrank?), mensen lezen glossy magazines (waar worden die gedrukt en waar komt het papier vandaan?) en kent de hoofdpersoon die niet uit een gegoede buurt komt diverse soorten make up (waar wordt die gemaakt? Wordt er bij de productie daarvan niet water gebruikt?). Ze weet bovendien wat een 'wave' is - terwijl ik niet denk dat er genoeg teams zijn om voetbaltoernooien te organiseren. Dit valt me wel vaker op in dystopische verhalen, dat de schrijver niet goed nadenkt waar alles vandaan moet komen in een ingestorte samenleving.
Het tweede punt waar ik over struikelde was de hoofdpersoon zelf. Ze is niet sympathiek in hoe boos ze is op mensen die haar proberen te helpen en gedraagt zich in veel omstandigheden onverstandig. Zelfs als ze beschoten wordt, wil ze kijken hoe het met een vriendin is in plaats van te vluchten. Als ze zich bij het 'boventeam' heeft binnengepraat, is ze bovengronds niet gehoorzaam en brengt ze de missie in gevaar. Ook al waarschuwt een vriendin haar dat bepaalde mensen haar kunnen verraden, zoekt ze die toch op (zelfs al had ze eerder iemand vertrouwd die haar daarop verraden had) en dat leidt tot de dood van twee mensen. En toch is ze iemand die in het verzet tot de top opklimt binnen enkele maanden en tot 'generaal' wordt gemaakt en aan wie een belangrijk geheim wordt toevertrouwd. Dat kon ik eenvoudigweg onmogelijk geloven.
Het derde was dat de schrijver in de valkuil valt om te schrijven dat 'deuren openen' en 'Al snel verbreden de onderaardse gangen'. Waar 'deuren opengaan' en gangen 'zich verbreden'. Maar dat is spijkers op laag water zoeken, en ik denk dat ik de enige ben die zich daaraan stoort.
Het boek eindigt met een cliffhanger en een verandering in de situatie, die me toch benieuwd maakt naar het vervolg (al is in het verhaal niet gehint dat er een dreiging is waartegen verdedigd moet worden) en dat ga ik ook lezen. Misschien dat daarin klimaatproblematiek en de gevolgen daarvan een grotere rol zullen spelen.
June 17, 2022
Inge Sleegers schetst geen al te rooskleurige toekomst in Wereld zonder water, maar een sprankeltje hoop is er gelukkig altijd.
Atlantis is, na de Grote Wateroorlog, een van de laatste nederzettingen met drinkbaar water. Hete zomers met temperaturen tot vijftig graden en winters met min vijfentwintig graden zijn geen uitzondering. Het heersende regime hanteert strenge regels voor de samenleving. En daar begint het verhaal meteen mee. Nimue wordt achttien jaar en moet op haar verjaardag een examen afleggen, dit geldt enkel voor meisjes. Als ze slaagt kan ze terugkeren naar haar familie en krijgt ze een kans in de samenleving. Het blijft nog eventjes mysterieus wat de test precies inhoudt. Maar op bladzijde 24 weet de lezer al dat Nimue niet slaagt voor het examen (dit zie ik dus niet als een spoiler). Ze wordt, samen met Gwenda en nog een paar andere meisjes, overgebracht naar Villa Rosa. Hier krijgen ze een bijzonder takenpakket en heerst er een duidelijke hiërarchie. Nimue krijgt instructies van Helena, waar ze toch wel gemengde gevoelens bij heeft.
“Wie is deze persoon die me het ene moment commando’s toeschreeuwt als een echte bullebak en het andere moment poeslief vraagt hoe het met me gaat? En waarom tolereer ik dat in hemelsnaam?”
Nimue neemt een drastisch besluit dat grote gevolgen zal hebben. Maar niet alles verloopt volgens plan…
Inge Sleegers brengt de personages goed in beeld. Nimue is een beetje brutaal en zeer ondernemend. Ze is vaak een inspiratie voor anderen en houdt van rechtvaardigheid. Toch heeft zo ook regelmatig last van haar geweten en is ze best wel kwetsbaar. Vriendinnetje Gwenda is dan weer eerder timide, zeer geduldig en begripvol.
Ook de plaatsbeschrijvingen zijn mooi uitgewerkt. Als lezer kon ik mij de gebouwen en de omgeving echt goed voorstellen.
Wereld zonder water neemt een wervelende start met het eerste hoofdstuk. Ik zat meteen in het verhaal, voelde de spanning. Maar de volgende hoofdstukken, in Villa Rosa, vond ik persoonlijk minder boeiend en langdradig. Gelukkig kwam daar terug verandering in na dat drastische besluit van Nimue. De nieuwe omgeving, andere personages en een belangrijke missie brachten terug vaart in het boek. Een paar zeer onverwachte gebeurtenissen geven het verhaal net dat tikkeltje extra.
Alles wordt vanuit het perspectief van Nimue verteld, met uitzondering van één hoofdstuk, ‘Door de ogen van een kind’. Bijzonder mooi, maar zeer confronterend. Hoe bij elke oorlog en bij elk verzet er steeds onschuldige slachtoffers vallen, de prijs die voor vrijheid betaald moet worden… Mooi, mooi!
En toch heb ik een beetje gemengde gevoelens bij dit boek. De titel en de cover riepen bepaalde verwachtingen en beelden op. Maar de droogte die wordt gesuggereerd komt eigenlijk nauwelijks aan bod in het verhaal, dit speelt enkel op de achtergrond. Wereld zonder water is vooral een verhaal over machtsverhoudingen, over strijden voor vrijheid, over vriendschap. En ik bleef maar wachten op die tocht over een verdorde aarde…
Een andere titel en cover hadden dus, volgens mij persoonlijk, veel beter geweest. Nu was ik echt een beetje misleid. Graag 3,5 mooie sterren voor dit dystopische verhaal, waarvan in 2023 het tweede deel verschijnt.
“We leven op geleende tijd, toch bouwen we gewoon verder aan onze eigen ondergang.”
Atlantis is, na de Grote Wateroorlog, een van de laatste nederzettingen met drinkbaar water. Hete zomers met temperaturen tot vijftig graden en winters met min vijfentwintig graden zijn geen uitzondering. Het heersende regime hanteert strenge regels voor de samenleving. En daar begint het verhaal meteen mee. Nimue wordt achttien jaar en moet op haar verjaardag een examen afleggen, dit geldt enkel voor meisjes. Als ze slaagt kan ze terugkeren naar haar familie en krijgt ze een kans in de samenleving. Het blijft nog eventjes mysterieus wat de test precies inhoudt. Maar op bladzijde 24 weet de lezer al dat Nimue niet slaagt voor het examen (dit zie ik dus niet als een spoiler). Ze wordt, samen met Gwenda en nog een paar andere meisjes, overgebracht naar Villa Rosa. Hier krijgen ze een bijzonder takenpakket en heerst er een duidelijke hiërarchie. Nimue krijgt instructies van Helena, waar ze toch wel gemengde gevoelens bij heeft.
“Wie is deze persoon die me het ene moment commando’s toeschreeuwt als een echte bullebak en het andere moment poeslief vraagt hoe het met me gaat? En waarom tolereer ik dat in hemelsnaam?”
Nimue neemt een drastisch besluit dat grote gevolgen zal hebben. Maar niet alles verloopt volgens plan…
Inge Sleegers brengt de personages goed in beeld. Nimue is een beetje brutaal en zeer ondernemend. Ze is vaak een inspiratie voor anderen en houdt van rechtvaardigheid. Toch heeft zo ook regelmatig last van haar geweten en is ze best wel kwetsbaar. Vriendinnetje Gwenda is dan weer eerder timide, zeer geduldig en begripvol.
Ook de plaatsbeschrijvingen zijn mooi uitgewerkt. Als lezer kon ik mij de gebouwen en de omgeving echt goed voorstellen.
Wereld zonder water neemt een wervelende start met het eerste hoofdstuk. Ik zat meteen in het verhaal, voelde de spanning. Maar de volgende hoofdstukken, in Villa Rosa, vond ik persoonlijk minder boeiend en langdradig. Gelukkig kwam daar terug verandering in na dat drastische besluit van Nimue. De nieuwe omgeving, andere personages en een belangrijke missie brachten terug vaart in het boek. Een paar zeer onverwachte gebeurtenissen geven het verhaal net dat tikkeltje extra.
Alles wordt vanuit het perspectief van Nimue verteld, met uitzondering van één hoofdstuk, ‘Door de ogen van een kind’. Bijzonder mooi, maar zeer confronterend. Hoe bij elke oorlog en bij elk verzet er steeds onschuldige slachtoffers vallen, de prijs die voor vrijheid betaald moet worden… Mooi, mooi!
En toch heb ik een beetje gemengde gevoelens bij dit boek. De titel en de cover riepen bepaalde verwachtingen en beelden op. Maar de droogte die wordt gesuggereerd komt eigenlijk nauwelijks aan bod in het verhaal, dit speelt enkel op de achtergrond. Wereld zonder water is vooral een verhaal over machtsverhoudingen, over strijden voor vrijheid, over vriendschap. En ik bleef maar wachten op die tocht over een verdorde aarde…
Een andere titel en cover hadden dus, volgens mij persoonlijk, veel beter geweest. Nu was ik echt een beetje misleid. Graag 3,5 mooie sterren voor dit dystopische verhaal, waarvan in 2023 het tweede deel verschijnt.
“We leven op geleende tijd, toch bouwen we gewoon verder aan onze eigen ondergang.”
December 29, 2025
Dit boek had ik meerdere keren voorbij zien komen op TikTok en toen Inge Sleegers voorstelde om een boekenruil te doen - zij leest mijn boek, ik dat van haar - leek me dat een erg goed idee.
Wereld zonder water gaat over Nimue, een meisje dat leeft in een maatschappij waar water schaars is. Daardoor wordt er niet alleen gedoucht met zout water, erg gelden ook nog eens enorm strenge regels. Een daarvan is dat meisje op hun 18e een intelligentietest moeten doen. Halen ze die, dan worden ze volwaardig burger. En als ze het niet halen? Dat is de grote vraag...
Spoilers vanaf dit moment:
Nimue heeft goed geoefend voor haar toets, maar faalt toch. Direct wordt ze met een paar andere meisjes meegenomen naar een bordeel waar ze moet gaan werken en waar ze onder andere Helena ontmoet, een jonge vrouw waar ze al snel verliefd op wordt. Maar ondanks de ontluikende liefde, is Nimue's leven in het bordeel vreselijk. Samen met Helena en twee andere vriendinnen besluit ze daarom om te ontsnappen. Maar wat haar in de buitenwereld te wachten staat, is misschien niet veel beter...
Wereld Zonder Water is een boek dat heerlijk wegleest, waar je doorheen vliegt en dat bijna bij elk hoofdstuk een cliffhanger heeft. De liefde tussen Nimue en Helena is prachtig neergezet, en ook de vriendschappen met Gwenda en Zoe zijn heel mooi beschreven. Nimue evolueert van onzeker meisje toch krachtige jonge vrouw die probeert de wereld te veranderen.
Ook het einde vind ik sterk neergezet en de boodschap komt daar duidelijk naar voren.
Zelf had ik alleen misschien nog wat meer willen zien van hoe de wereld nu precies in elkaar zit. De waterschaarste wordt hier en daar beschreven, maar ik had graag nog wat meer gezien van wat alle implicaties daarvan zijn. Maar ik zag al dat er ook een deel 2 is, dus mogelijk komt dat daarin nog meer naar voren!
Wereld zonder water gaat over Nimue, een meisje dat leeft in een maatschappij waar water schaars is. Daardoor wordt er niet alleen gedoucht met zout water, erg gelden ook nog eens enorm strenge regels. Een daarvan is dat meisje op hun 18e een intelligentietest moeten doen. Halen ze die, dan worden ze volwaardig burger. En als ze het niet halen? Dat is de grote vraag...
Spoilers vanaf dit moment:
Nimue heeft goed geoefend voor haar toets, maar faalt toch. Direct wordt ze met een paar andere meisjes meegenomen naar een bordeel waar ze moet gaan werken en waar ze onder andere Helena ontmoet, een jonge vrouw waar ze al snel verliefd op wordt. Maar ondanks de ontluikende liefde, is Nimue's leven in het bordeel vreselijk. Samen met Helena en twee andere vriendinnen besluit ze daarom om te ontsnappen. Maar wat haar in de buitenwereld te wachten staat, is misschien niet veel beter...
Wereld Zonder Water is een boek dat heerlijk wegleest, waar je doorheen vliegt en dat bijna bij elk hoofdstuk een cliffhanger heeft. De liefde tussen Nimue en Helena is prachtig neergezet, en ook de vriendschappen met Gwenda en Zoe zijn heel mooi beschreven. Nimue evolueert van onzeker meisje toch krachtige jonge vrouw die probeert de wereld te veranderen.
Ook het einde vind ik sterk neergezet en de boodschap komt daar duidelijk naar voren.
Zelf had ik alleen misschien nog wat meer willen zien van hoe de wereld nu precies in elkaar zit. De waterschaarste wordt hier en daar beschreven, maar ik had graag nog wat meer gezien van wat alle implicaties daarvan zijn. Maar ik zag al dat er ook een deel 2 is, dus mogelijk komt dat daarin nog meer naar voren!
August 19, 2022
Nimue woont in Atlantis, de enige nederzetting in de wijde omgeving waarin nog drinkwater beschikbaar is. Er zijn strenge regels en limieten. Nu Nimue achttien wordt, moet ze net als alle andere meisjes een examen afleggen om te bepalen wat haar plek wordt in de toekomst. Niemand weet precies wat er met de meisjes gebeurd die niet slagen voor het examen, het enige wat Nimue weet is dat ze nooit meer thuiskomen. Nu is het haar beurt om haar plek in de samenleving te vinden.
Met een introductie die iet wat cliché is voor het YA-genre gaat Nimue’s avontuur van start. De wereld opbouw lijkt vrij simpel en is goed te volgen terwijl er beetje bij beetje meer informatie over Atlantis vrij komt. De weg die Nimue na het afleggen van het examen bewandelt is vrij onvoorspelbaar en brengt zo dus al snel verrassende elementen met zich mee. De spanning wordt goed opgebouwd en na de eerste honderd bladzijdes wisselen de gebeurtenissen zich steeds sneller af. De wereld wordt groter en meer secundaire personages doen hun intrede. Vanaf dat moment verloopt de verhaallijn snel en efficiënt.
Het verhaal is vanuit de eerste persoon geschreven (ik-vorm). Dit bevorderde voor mij de leesbaarheid: het sleurde me direct mee en maakte het inleven in het hoofdpersonage gemakkelijk. Verder is de schrijfstijl ook toegankelijk wat betreft zinsopbouw, hoofdstukken en woordkeuzes. Het is vloeiend en meegaand, maar bevat genoeg diepgang om het interessant te houden. Sleegers staat er verder om bekend dat ze maatschappelijke thema’s verwerkt in haar verhalen. In Wereld zonder water is daar ook geen tekort aan. Klimaatverandering, seksisme, onderdrukking en crisissituaties.
De uitwerking van deze thema’s is vrij verschillend. De crisis die volgt door de klimaatopwarming wordt veruit het beste uitgewerkt. Het is overal voelbaar in het verhaal en een factor die niet verdwijnt en daardoor juist voor een intense sfeer zorgt. Ook de verschillen tussen bewoners wordt op meerdere niveaus aangehaald, zoals man/vrouw, rijk/arm, belangrijk/ondergeschikt. De aandacht aan traumatische gebeurtenissen had wat uitgebreider aan bod kunnen komen. Er gebeurt ontzettend veel in Nimue’s leven in korte tijd, waardoor het verwerken dat alles niet altijd mogelijk is, maar de gedachtegangen van haar personage voelen regelmatig aan alsof er niets met haar aan de hand is. Hierin had het verhaal versterkt kunnen worden.
De uitwerking van de personages en hun ontwikkelingen zijn wel erg sterk. Er ontstaan mooie vriendschappelijke banden tussen Nimue en bijvoorbeeld Zoë en Gwenda. Er wordt ook aandacht besteed aan secundaire personages en hun relaties. Hierdoor wordt het allemaal realistischer en voelt het meer als één geheel.
Het einde van het verhaal werkt naar een spannende en alle veranderende climax waarin Nimue’s personage haar doel na kan streven maar tegelijkertijd ook verliezen moet lijden op verschillende gebieden.
Wereld zonder water is een spannend en maatschappijkritisch YA-boek dat de lezer uitdaagt tot reflecteren en laat verlangen naar meer.
Met een introductie die iet wat cliché is voor het YA-genre gaat Nimue’s avontuur van start. De wereld opbouw lijkt vrij simpel en is goed te volgen terwijl er beetje bij beetje meer informatie over Atlantis vrij komt. De weg die Nimue na het afleggen van het examen bewandelt is vrij onvoorspelbaar en brengt zo dus al snel verrassende elementen met zich mee. De spanning wordt goed opgebouwd en na de eerste honderd bladzijdes wisselen de gebeurtenissen zich steeds sneller af. De wereld wordt groter en meer secundaire personages doen hun intrede. Vanaf dat moment verloopt de verhaallijn snel en efficiënt.
Het verhaal is vanuit de eerste persoon geschreven (ik-vorm). Dit bevorderde voor mij de leesbaarheid: het sleurde me direct mee en maakte het inleven in het hoofdpersonage gemakkelijk. Verder is de schrijfstijl ook toegankelijk wat betreft zinsopbouw, hoofdstukken en woordkeuzes. Het is vloeiend en meegaand, maar bevat genoeg diepgang om het interessant te houden. Sleegers staat er verder om bekend dat ze maatschappelijke thema’s verwerkt in haar verhalen. In Wereld zonder water is daar ook geen tekort aan. Klimaatverandering, seksisme, onderdrukking en crisissituaties.
De uitwerking van deze thema’s is vrij verschillend. De crisis die volgt door de klimaatopwarming wordt veruit het beste uitgewerkt. Het is overal voelbaar in het verhaal en een factor die niet verdwijnt en daardoor juist voor een intense sfeer zorgt. Ook de verschillen tussen bewoners wordt op meerdere niveaus aangehaald, zoals man/vrouw, rijk/arm, belangrijk/ondergeschikt. De aandacht aan traumatische gebeurtenissen had wat uitgebreider aan bod kunnen komen. Er gebeurt ontzettend veel in Nimue’s leven in korte tijd, waardoor het verwerken dat alles niet altijd mogelijk is, maar de gedachtegangen van haar personage voelen regelmatig aan alsof er niets met haar aan de hand is. Hierin had het verhaal versterkt kunnen worden.
De uitwerking van de personages en hun ontwikkelingen zijn wel erg sterk. Er ontstaan mooie vriendschappelijke banden tussen Nimue en bijvoorbeeld Zoë en Gwenda. Er wordt ook aandacht besteed aan secundaire personages en hun relaties. Hierdoor wordt het allemaal realistischer en voelt het meer als één geheel.
Het einde van het verhaal werkt naar een spannende en alle veranderende climax waarin Nimue’s personage haar doel na kan streven maar tegelijkertijd ook verliezen moet lijden op verschillende gebieden.
Wereld zonder water is een spannend en maatschappijkritisch YA-boek dat de lezer uitdaagt tot reflecteren en laat verlangen naar meer.
June 16, 2022
Ik ben erg nieuwsgierig naar dit boek met deze intrigerende cover en titel. De cover roept een enorm onheilspellend en spannend gevoel op en dat is dan ook wat ik verwacht van het verhaal. Ook de titel "Wereld zonder water" voorspelt niet veel goeds en maken me enorm nieuwsgierig naar het verhaal. Ik heb nog niet eerder een verhaal van Inge Sleegers gelezen, dus ik ben erg benieuwd naar haar schrijfstijl en haar verhaal.
In de wereld van Nimue is water een schaars goed. Ze woont in Atlantis, die een van de laatste menselijke nederzettingen is met drinkbaar water. Na de Grote Wateroorlog voerde een strict regime verschrikkelijk strenge regels op. Wanneer meisjes 18 jaar worden zijn ze verplicht deel te nemen aan een examen die hun toekomst in de samenleving bepaalt. Wat er met de meisjes gebeurt die hier niet voor slagen is een groot geheim. Wel weten ze, dat deze meisjes nooit meer terug naar huis keren. Zal Nimue slagen voor haar examen? Kan ze leven met de nieuwe plek in de samenleving die ze toegewezen krijgt?
Om te beginnen, wat een prachtig verhaal heeft Inge weten neer te zetten!
Het verhaal begint op de dag dat Nimue achttien wordt en na het verplichte examen gestuurd wordt door haar ouders. Doordat het verhaal vanuit Nimue geschreven is voel, leef en denk je compleet met Nimue mee waardoor dat je helemaal in het verhaal van Nimue op gaat en met haar meeleeft en voelt. Ook de andere karakters in het verhaal heeft Inge ver genoeg uitgewerkt om een goed beeld van de verschillende karakters te krijgen. Wat ik daarna enorm sterk vind is dat Inge ook goed de verhoudingen die Nimue voelt ten opzichte van andere personen heeft weten neer te zetten. Ook de karakters die ze niet vertrouwt, dat ervaar en voel je als lezer mee.
De verhaallijn is origineel enorm verrassend en erg spannend. Inge Sleegers heeft een levendige en krachtige schrijfstijl. Je ziet het verhaal levendig voor je en er zit een enorm rap tempo in de wendingen die het verhaal neemt. Ook de spanning blijft gedurende het verhaal erg hoog waardoor het boek enorm moeilijk is weg te leggen. Naar het plot toe neemt de spanning alleen nog maar toe, waardoor je als lezer op het puntje van je stoel blijft zitten. Ook het einde blaast je letterlijk van je sokken. Het verhaal is afgerond, maar biedt ook mogelijkheid voor meer verhaal en dat is precies wat je dan ook in het nawoord zal lezen.
Deze young adult is absoluut een aanrader. Hij is origineel, spannend en enorm meeslepend.
Inge, wat heb je een geweldig verhaal weten neer te zetten! Ik ben enorm positief verrast. Ik kan dan ook niet wachten tot het 2023 en het tweede deel gaat verschijnen.
In de wereld van Nimue is water een schaars goed. Ze woont in Atlantis, die een van de laatste menselijke nederzettingen is met drinkbaar water. Na de Grote Wateroorlog voerde een strict regime verschrikkelijk strenge regels op. Wanneer meisjes 18 jaar worden zijn ze verplicht deel te nemen aan een examen die hun toekomst in de samenleving bepaalt. Wat er met de meisjes gebeurt die hier niet voor slagen is een groot geheim. Wel weten ze, dat deze meisjes nooit meer terug naar huis keren. Zal Nimue slagen voor haar examen? Kan ze leven met de nieuwe plek in de samenleving die ze toegewezen krijgt?
Om te beginnen, wat een prachtig verhaal heeft Inge weten neer te zetten!
Het verhaal begint op de dag dat Nimue achttien wordt en na het verplichte examen gestuurd wordt door haar ouders. Doordat het verhaal vanuit Nimue geschreven is voel, leef en denk je compleet met Nimue mee waardoor dat je helemaal in het verhaal van Nimue op gaat en met haar meeleeft en voelt. Ook de andere karakters in het verhaal heeft Inge ver genoeg uitgewerkt om een goed beeld van de verschillende karakters te krijgen. Wat ik daarna enorm sterk vind is dat Inge ook goed de verhoudingen die Nimue voelt ten opzichte van andere personen heeft weten neer te zetten. Ook de karakters die ze niet vertrouwt, dat ervaar en voel je als lezer mee.
De verhaallijn is origineel enorm verrassend en erg spannend. Inge Sleegers heeft een levendige en krachtige schrijfstijl. Je ziet het verhaal levendig voor je en er zit een enorm rap tempo in de wendingen die het verhaal neemt. Ook de spanning blijft gedurende het verhaal erg hoog waardoor het boek enorm moeilijk is weg te leggen. Naar het plot toe neemt de spanning alleen nog maar toe, waardoor je als lezer op het puntje van je stoel blijft zitten. Ook het einde blaast je letterlijk van je sokken. Het verhaal is afgerond, maar biedt ook mogelijkheid voor meer verhaal en dat is precies wat je dan ook in het nawoord zal lezen.
Deze young adult is absoluut een aanrader. Hij is origineel, spannend en enorm meeslepend.
Inge, wat heb je een geweldig verhaal weten neer te zetten! Ik ben enorm positief verrast. Ik kan dan ook niet wachten tot het 2023 en het tweede deel gaat verschijnen.
May 31, 2022
Hoeveel sociale thema's kun je in één verhaal steken? Inge Sleegers bewijst opnieuw wat ze in haar mars heeft.
Na het zeemzoete griezelverhaal 'Kilte van een zomernacht' en het pakkende 'Bestemming Onbekend' komt ze nu met haar eerste tweeluik: Wereld zonder Water.
In het jaar 2050 is door de klimaatopwarming quasi alle drinkbare water verdwenen. Dit heeft geleid tot een gigantische burgeroorlog waardoor de menselijke beschaving is uiteengevallen in kleine stadstaten in de nabijheid van de laatste zoetwaterbronnen. In deze stad ontmoeten we achttienjarige meisje Nimue (de naam is niet zo maar gekozen, wie iets van Keltische legendes afweet is direct mee). Nimue moet deelnemen aan de jaarlijkse staatsexamens om haar toekomst binnen Atlantis te bepalen. Wat hierna volgt is een hels avontuur. Niet alleen confronteert de schrijfster ons met de gevolgen voor onze planeet als we niet dringend iets doen aan de klimaatopwarming, ze verwerkt ook haar kritiek op diverse sociale problemen waaronder sociale ongelijkheid, seksueel misbruik, uitbuiting van vrouwen en nog zoveel meer. Hoeveel sociale thema's kun je in één verhaal proppen? Inge weeft ze allemaal naadloos aan elkaar in dit meeslepende verhaal. We volgen ook de ontwikkeling van Nimue als jong meisje tot volwassen vrouw. Ook hier worden thema's verwerkt zoals vriendschap, rouw en seksualiteit.
Het begin doet een beetje aan als een herkauwing van reeds bekende concepten zoals de Hongerspelen en Divergent. Maar al snel slaat de schrijfster haar eigen weg in en werkt ze een uniek concept uit. Dit verhaal heeft me van begin tot einde meegesleept en je snakt naar meer. Ik geef dit werk een volle vijf sterren. Maar gezien perfectie niet bestaat (gelukkig maar) wil ik ook wat meegeven wat misschien anders kon: wat meer context info over de wereld waarin Atlantis zich bevond was welkom geweest. De 'finale strijd' ging mij iets te vlug en 'te gemakkelijk'.
Wie op zoek is naar een spannend verhaal dat zich situeert in een dystopische wereld is hier zeker aan het juiste adres. Het verhaal is doorspekt met actuele problematieken. In het nawoord schrijft Inge Sleegers hoe diverse recente gebeurtenissen (de covid-pandemie, de oorlog in Afghanistan, ...) mee ter inspiratie lagen aan dit verhaal. Nu is het vol ongeduld wachten op het vervolg :)
Na het zeemzoete griezelverhaal 'Kilte van een zomernacht' en het pakkende 'Bestemming Onbekend' komt ze nu met haar eerste tweeluik: Wereld zonder Water.
In het jaar 2050 is door de klimaatopwarming quasi alle drinkbare water verdwenen. Dit heeft geleid tot een gigantische burgeroorlog waardoor de menselijke beschaving is uiteengevallen in kleine stadstaten in de nabijheid van de laatste zoetwaterbronnen. In deze stad ontmoeten we achttienjarige meisje Nimue (de naam is niet zo maar gekozen, wie iets van Keltische legendes afweet is direct mee). Nimue moet deelnemen aan de jaarlijkse staatsexamens om haar toekomst binnen Atlantis te bepalen. Wat hierna volgt is een hels avontuur. Niet alleen confronteert de schrijfster ons met de gevolgen voor onze planeet als we niet dringend iets doen aan de klimaatopwarming, ze verwerkt ook haar kritiek op diverse sociale problemen waaronder sociale ongelijkheid, seksueel misbruik, uitbuiting van vrouwen en nog zoveel meer. Hoeveel sociale thema's kun je in één verhaal proppen? Inge weeft ze allemaal naadloos aan elkaar in dit meeslepende verhaal. We volgen ook de ontwikkeling van Nimue als jong meisje tot volwassen vrouw. Ook hier worden thema's verwerkt zoals vriendschap, rouw en seksualiteit.
Het begin doet een beetje aan als een herkauwing van reeds bekende concepten zoals de Hongerspelen en Divergent. Maar al snel slaat de schrijfster haar eigen weg in en werkt ze een uniek concept uit. Dit verhaal heeft me van begin tot einde meegesleept en je snakt naar meer. Ik geef dit werk een volle vijf sterren. Maar gezien perfectie niet bestaat (gelukkig maar) wil ik ook wat meegeven wat misschien anders kon: wat meer context info over de wereld waarin Atlantis zich bevond was welkom geweest. De 'finale strijd' ging mij iets te vlug en 'te gemakkelijk'.
Wie op zoek is naar een spannend verhaal dat zich situeert in een dystopische wereld is hier zeker aan het juiste adres. Het verhaal is doorspekt met actuele problematieken. In het nawoord schrijft Inge Sleegers hoe diverse recente gebeurtenissen (de covid-pandemie, de oorlog in Afghanistan, ...) mee ter inspiratie lagen aan dit verhaal. Nu is het vol ongeduld wachten op het vervolg :)
August 20, 2023
Ik had dit boek oorspronkelijk gekocht om aan het minimum bestelbedrag te komen voor gratis verzending. Maar, ik was er ook wel oprecht nieuwsgierig naar! Ik heb al heel wat dystopia gelezen waar de wereld zonder water komt te zitten, het is ook geen heel onwaarschijnlijk scenario dat het ooit mis gaat met ons water, en ik was heel benieuwd naar de draai die Inge Sleegers aan het boek zou geven.
Ik moet toegeven dat ik het boek alleen uit heb gelezen omdat het boek ongelooflijk makkelijk weglas. Eerlijk gezegd had ik de tijd die ik aan het lezen van dit boek heb besteed uiteindelijk liever aan een ander boek besteed. Gelukkig ben ik een snelle lezer en gaat het maar om een paar uurtjes. Als ik minder snel en minder vaak had kunnen lezen, had ik echt enorm gebaald van de verkeerde keuze die ik gemaakt heb.
Dit verhaal is op alle fronten afgeraffeld. De world building is afgeraffeld, we merken bijvoorbeeld in dit boek vrij weinig van het tekort aan water en de wereld voelt echt ongelooflijk klein gezien hoe deze op het einde veroverd kan worden. Het plot is afgeraffeld, soms gaan er weken in een zin voorbij waarin onze hoofdpersoon van onderaan de ladder naar bovenaan de ladder klimt (geen idee hoe). De romantiek is ook afgeraffeld en komt niet verder dan liefde op het eerste gezicht.
Daarnaast is de hoofdpersoon van dit verhaal het soort hoofdpersoon dat mij gigantisch op mijn zenuwen werkt. Ze is impulsief, ze schopt overal tegenaan (soms met een reden, soms gewoon om recalcitrant te doen), ze zegt het ene doet vervolgens het andere, ze heeft een grote mond tegen alles en iedereen en ze wordt voor dat gedrag ook nog beloond. Ook aan het einde van het boek snapte ik nog steeds niet wat andere personages in vredesnaam in haar zagen.
Normaal gesproken sluit ik af met voor wie dit boek wel geschikt is. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, maar ik raad toch aan andere dystopia te zoeken die beter uitgewerkt zijn.
Ik moet toegeven dat ik het boek alleen uit heb gelezen omdat het boek ongelooflijk makkelijk weglas. Eerlijk gezegd had ik de tijd die ik aan het lezen van dit boek heb besteed uiteindelijk liever aan een ander boek besteed. Gelukkig ben ik een snelle lezer en gaat het maar om een paar uurtjes. Als ik minder snel en minder vaak had kunnen lezen, had ik echt enorm gebaald van de verkeerde keuze die ik gemaakt heb.
Dit verhaal is op alle fronten afgeraffeld. De world building is afgeraffeld, we merken bijvoorbeeld in dit boek vrij weinig van het tekort aan water en de wereld voelt echt ongelooflijk klein gezien hoe deze op het einde veroverd kan worden. Het plot is afgeraffeld, soms gaan er weken in een zin voorbij waarin onze hoofdpersoon van onderaan de ladder naar bovenaan de ladder klimt (geen idee hoe). De romantiek is ook afgeraffeld en komt niet verder dan liefde op het eerste gezicht.
Daarnaast is de hoofdpersoon van dit verhaal het soort hoofdpersoon dat mij gigantisch op mijn zenuwen werkt. Ze is impulsief, ze schopt overal tegenaan (soms met een reden, soms gewoon om recalcitrant te doen), ze zegt het ene doet vervolgens het andere, ze heeft een grote mond tegen alles en iedereen en ze wordt voor dat gedrag ook nog beloond. Ook aan het einde van het boek snapte ik nog steeds niet wat andere personages in vredesnaam in haar zagen.
Normaal gesproken sluit ik af met voor wie dit boek wel geschikt is. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, maar ik raad toch aan andere dystopia te zoeken die beter uitgewerkt zijn.
June 11, 2022
Wereld Zonder Water – Inge Sleegers
Nimue leeft in een wereld waar water niet langer een onbeperkt toegankelijk goed is. De wereld is nog slechts een vergane glorie van wat het ooit geweest is. Om de beperkte goederen te beheersen is een er streng regime. De bevolking moet zich aan een heel aantal regels houden. Eén van die regels is dat meisjes op hun 18de verjaardag een test moeten afleggen om hun plaats in de samenleving te bepalen. Diegene die slagen op de test, zijn zeker van hun plaatsje, diegene die falen? Dat is een streng bewaakt geheim. Nimue wordt zwaar op de proef gesteld, en de verplichte test is daar nog maar het begin van.
Inge Sleegers is een schrijfster van eigen bodem. Ze bracht al eerder een boek uit als zelf-pubber en bij Books and Butterflies. Wereld zonder Water is haar Hamley debuut.
Wat een boek! Ik heb hier enorm van genoten. Inge wist me heel erg te verrassen met haar fijne schrijfstijl. Het boek leest makkelijk weg en haar taalgebruik is vlot en mooi.
Ik zou wel even een trigger warning voor seksueel overschrijdend gedrag willen meegeven. Ik zag dit deel zeker niet aankomen.
De personages zijn heerlijk imperfect en hebben een mooie dynamiek. Als je niet kunt tegen een gebroken hart en plottwist moet je dit boek zeker vermijden. 😉
Het is een eerste deel uit een reeks dus het einde is deels open maar op veel vlakken is er wel closure, iets wat ik wel waardeer. Je blijft niet echt op je honger zitten maar bent toch benieuwd naar meer.
Wereld Zonder Water / Inge Sleegers / Uitgeverij: Hamley Books / ISBN: 9789464510287 / Adviesprijs: € 20,99
Nimue leeft in een wereld waar water niet langer een onbeperkt toegankelijk goed is. De wereld is nog slechts een vergane glorie van wat het ooit geweest is. Om de beperkte goederen te beheersen is een er streng regime. De bevolking moet zich aan een heel aantal regels houden. Eén van die regels is dat meisjes op hun 18de verjaardag een test moeten afleggen om hun plaats in de samenleving te bepalen. Diegene die slagen op de test, zijn zeker van hun plaatsje, diegene die falen? Dat is een streng bewaakt geheim. Nimue wordt zwaar op de proef gesteld, en de verplichte test is daar nog maar het begin van.
Inge Sleegers is een schrijfster van eigen bodem. Ze bracht al eerder een boek uit als zelf-pubber en bij Books and Butterflies. Wereld zonder Water is haar Hamley debuut.
Wat een boek! Ik heb hier enorm van genoten. Inge wist me heel erg te verrassen met haar fijne schrijfstijl. Het boek leest makkelijk weg en haar taalgebruik is vlot en mooi.
Ik zou wel even een trigger warning voor seksueel overschrijdend gedrag willen meegeven. Ik zag dit deel zeker niet aankomen.
De personages zijn heerlijk imperfect en hebben een mooie dynamiek. Als je niet kunt tegen een gebroken hart en plottwist moet je dit boek zeker vermijden. 😉
Het is een eerste deel uit een reeks dus het einde is deels open maar op veel vlakken is er wel closure, iets wat ik wel waardeer. Je blijft niet echt op je honger zitten maar bent toch benieuwd naar meer.
Wereld Zonder Water / Inge Sleegers / Uitgeverij: Hamley Books / ISBN: 9789464510287 / Adviesprijs: € 20,99
June 15, 2022
Wereld Zonder Water is een boek waarvan ik na het zien van de Cover meteen benieuwd was naar het verhaal, dus toen de achterflap ook nog een hartstikke gaaf klonk, kon ik niet wachten om te gaan beginnen aan dit verhaal!
Ik moet toegeven dat ik de titel een beetje misleidend vond. je gaat er namelijk vanuit dat een groot deel van het verhaal gaat over een watertekort, terwijl dit helemaal niet zo erg het geval was. Er was weinig water, maar wel water om te drinken, te douchen en planten te laten groeien. ik vond, helemaal omdat de titel dus aangeeft dat dit een groot gedeelte van het verhaal zou moeten zijn, dat dit meer aan bod had mogen komen.
Wel vond ik het verhaal tof om te lezen. Hoewel het begin niet heel origineel begon, (ik vond het een beetje een mix tussen de Hongerspelen en Divergent), werd het na een tijdje steeds origineler, waardoor je door wil blijven lezen. Inge Sleegers heeft een hele fijne vlotte, beeldende schrijfstijl, die lekker wegleest. Mede hierdoor krijgt het verhaal wat meer diepgang.
De personages vond ik heel tof om over te lezen, ze zijn niet perfect, waardoor ze een stuk echter overkomen, en je ze beter kan bereiken. Vooral hoofdpersonage Nimue vond ik heel erg leuk om over te lezen.
Wel vind ik dat er een Trigger Warning voorin het boek had mogen staan voor Seksueel Misbruik. Ik had dit stuk namelijk niet aan zien komen, en ik kan me voorstellen dat dit voor sommige lezers hard aan kan komen.
over het algemeen vond ik Wereld Zonder Water een tof en spannend Young Adult verhaal, vol met Actie en Vriendschap.
Beoordeling: 3 / 5
Ik moet toegeven dat ik de titel een beetje misleidend vond. je gaat er namelijk vanuit dat een groot deel van het verhaal gaat over een watertekort, terwijl dit helemaal niet zo erg het geval was. Er was weinig water, maar wel water om te drinken, te douchen en planten te laten groeien. ik vond, helemaal omdat de titel dus aangeeft dat dit een groot gedeelte van het verhaal zou moeten zijn, dat dit meer aan bod had mogen komen.
Wel vond ik het verhaal tof om te lezen. Hoewel het begin niet heel origineel begon, (ik vond het een beetje een mix tussen de Hongerspelen en Divergent), werd het na een tijdje steeds origineler, waardoor je door wil blijven lezen. Inge Sleegers heeft een hele fijne vlotte, beeldende schrijfstijl, die lekker wegleest. Mede hierdoor krijgt het verhaal wat meer diepgang.
De personages vond ik heel tof om over te lezen, ze zijn niet perfect, waardoor ze een stuk echter overkomen, en je ze beter kan bereiken. Vooral hoofdpersonage Nimue vond ik heel erg leuk om over te lezen.
Wel vind ik dat er een Trigger Warning voorin het boek had mogen staan voor Seksueel Misbruik. Ik had dit stuk namelijk niet aan zien komen, en ik kan me voorstellen dat dit voor sommige lezers hard aan kan komen.
over het algemeen vond ik Wereld Zonder Water een tof en spannend Young Adult verhaal, vol met Actie en Vriendschap.
Beoordeling: 3 / 5
April 13, 2023
Het verhaal wordt verteld vanuit Nimue. Ze leeft in een wereld waarin water schaars is en Atlantis een nederzetting is waar nog een beetje drinkwater is. Het boek begint met de 18e verjaardag van Nimue. Een dag die niet feestelijk is, want wanneer meiden 18 jaar worden moeten de een examen afleggen. Allen de beste mogen blijven. Wat er met de andere meiden gebeurt, is onbekend. Ze komen in ieder geval niet terug naar huis.
Ik zit meteen in het verhaal en voor ik het weet zit ik al op bladzijde 100. Het is echt heerlijk geschreven. De hoofdstukken hebben een mooie lengte en ook de zinnen zijn helder en duidelijk.
Het verhaal bevat verschillende soorten thema's die door het verhaal verweven zijn en goed op elkaar aansluiten.
De personages zijn goed uitgewerkt en komen tot leven. Nimue groeit in het verhaal. Dit gaat voor mij soms wel te snel. Waar ze in het ene hoofdstuk nog een manchet krijgt omdat een laserpistool te gevaarlijk voor haar is, kan ze een paar hoofdstukken verder er al mee overweg.
Er zitten verrassende wendingen in het verhaal en er is altijd wat te beleven. Dit zorgt ervoor dat ik graag door wilde lezen. Het einde maakt me helemaal nieuwsgierig naar het tweede deel.
Ik zit meteen in het verhaal en voor ik het weet zit ik al op bladzijde 100. Het is echt heerlijk geschreven. De hoofdstukken hebben een mooie lengte en ook de zinnen zijn helder en duidelijk.
Het verhaal bevat verschillende soorten thema's die door het verhaal verweven zijn en goed op elkaar aansluiten.
De personages zijn goed uitgewerkt en komen tot leven. Nimue groeit in het verhaal. Dit gaat voor mij soms wel te snel. Waar ze in het ene hoofdstuk nog een manchet krijgt omdat een laserpistool te gevaarlijk voor haar is, kan ze een paar hoofdstukken verder er al mee overweg.
Er zitten verrassende wendingen in het verhaal en er is altijd wat te beleven. Dit zorgt ervoor dat ik graag door wilde lezen. Het einde maakt me helemaal nieuwsgierig naar het tweede deel.
June 9, 2022
Verhaal:
In het jaar 2050 is door de klimaatopwarming quasi alle drinkbare water verdwenen. Dit heeft geleid tot een gigantische burgeroorlog waardoor de menselijke beschaving is uiteengevallen in kleine stadstaten. De 18-jarige Nimue moet deelnemen aan het staatsexamens om haar toekomst binnen Atlantis te bepalen. Ze moet bewijzen of ze deel kan uitmaken van deze samenleving, die erop gebaseerd is om leefbaar met water om te gaan. Meisjes die niet slagen voor het examen keren nooit meer naar hun families terug.
Mijn mening:
De schrijfster sleurt je door het verhaal aan een hels tempo.Je verveelt je niet, want het verhaal is doorspekt met actuele problematiek: de Grote Wateroorlog, een staatsexamen, machtstructuren, vrijheden, mensen vertrouwen.
Het is een dystopisch verhaal dat tot nadenken stemt.
Conclusie.
Inge Sleegers schrijft in 'Wereld zonder water' over de droogteproblematiek, maar ook over mensenrechten, machtsmisbruik en overlevingsdrang, liefde, vriendschap, zelfs over familieproblemen.
Een geslaagde en spannende Young Adult-roman die leest als een trein.
In het jaar 2050 is door de klimaatopwarming quasi alle drinkbare water verdwenen. Dit heeft geleid tot een gigantische burgeroorlog waardoor de menselijke beschaving is uiteengevallen in kleine stadstaten. De 18-jarige Nimue moet deelnemen aan het staatsexamens om haar toekomst binnen Atlantis te bepalen. Ze moet bewijzen of ze deel kan uitmaken van deze samenleving, die erop gebaseerd is om leefbaar met water om te gaan. Meisjes die niet slagen voor het examen keren nooit meer naar hun families terug.
Mijn mening:
De schrijfster sleurt je door het verhaal aan een hels tempo.Je verveelt je niet, want het verhaal is doorspekt met actuele problematiek: de Grote Wateroorlog, een staatsexamen, machtstructuren, vrijheden, mensen vertrouwen.
Het is een dystopisch verhaal dat tot nadenken stemt.
Conclusie.
Inge Sleegers schrijft in 'Wereld zonder water' over de droogteproblematiek, maar ook over mensenrechten, machtsmisbruik en overlevingsdrang, liefde, vriendschap, zelfs over familieproblemen.
Een geslaagde en spannende Young Adult-roman die leest als een trein.
April 23, 2023
Spoilers spoilers spoilers…
Waar moet ik beginnen? De titel dekt de inhoud niet. In de rest van de wereld is geen water … op de plaats waar het boek zich afspeelt wel. Het enige gevolg van watertekort is dat er maar 2 minuten gedoucht mag worden 🫤
Dat is letterlijk alles.
De rest van het verhaal is wat kinderlijk en ondoordacht. Joh ik ken je drie dagen, plots ben ik lesbisch en laten we ontsnappen en iedereen vertellen dat we dat gaan doen ook degenen die we niet kunnen vertrouwen. Als het mislukt gaan we hooguit dood.
Nimue de hoofdpersoon is een entitled brat waar je geen moment een band me krijgt. Ze waait met alle winden mee terwijl ze zacht protesteert dat dit of dat toch niet kan.
Het verzet leeft zo oneerlijk dat ze een coup doen, en lak hebben aan onschuldige slachtoffers of het creëren van een eerlijke samenleving erna.
Semi cliffhanger aan het einde… de jongens zijn aan de buurt.
Veel rare zinnen, typo’s en dingen die alleen in het Vlaams goed zijn? ( groter dan ons, linkse gang)
Tijd voor een nieuw boek.
Waar moet ik beginnen? De titel dekt de inhoud niet. In de rest van de wereld is geen water … op de plaats waar het boek zich afspeelt wel. Het enige gevolg van watertekort is dat er maar 2 minuten gedoucht mag worden 🫤
Dat is letterlijk alles.
De rest van het verhaal is wat kinderlijk en ondoordacht. Joh ik ken je drie dagen, plots ben ik lesbisch en laten we ontsnappen en iedereen vertellen dat we dat gaan doen ook degenen die we niet kunnen vertrouwen. Als het mislukt gaan we hooguit dood.
Nimue de hoofdpersoon is een entitled brat waar je geen moment een band me krijgt. Ze waait met alle winden mee terwijl ze zacht protesteert dat dit of dat toch niet kan.
Het verzet leeft zo oneerlijk dat ze een coup doen, en lak hebben aan onschuldige slachtoffers of het creëren van een eerlijke samenleving erna.
Semi cliffhanger aan het einde… de jongens zijn aan de buurt.
Veel rare zinnen, typo’s en dingen die alleen in het Vlaams goed zijn? ( groter dan ons, linkse gang)
Tijd voor een nieuw boek.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
December 3, 2022Gelezen tot pg.80
Waarom ik gestopt ben:
- de tittel beloofd niet waar het boek over zou gaan.
- na een niet geslaagde IQ test beland het hoofdpersonage in een soort van bordeel. Bloed op de lakens. Kort gekleed gaan, dronken mannen die de meisjes de zaal uit nemen, zelfs per bod. Je kunt zelf wel bedenken waar dit naartoe leidt. (Nee dank u, is niets spannend en origineel aan). De boodschap die je hiermee geeft aan de jeugd die het op school lastiger hebben vind ik nu ook niet bepaald kunnen, ook al is het een boek, alsof ze niets waard zijn (maar kan aan mij liggen dat ik dit lastig vind en geschokt ben).
- Van het moment het hoofdpersonage kuste met het andere meisje was het voor mij klaar. Zomaar uit het niets, zonder enige opbouw. Ik lees dit soort boeken niet graag en wordt er telkens mee verrast (ondertussen wel beu). Uitgevers mogen wel een waarschuwing zetten op de kaft voor degene dit dit niet graag lezen.
Waarom ik gestopt ben:
- de tittel beloofd niet waar het boek over zou gaan.
- na een niet geslaagde IQ test beland het hoofdpersonage in een soort van bordeel. Bloed op de lakens. Kort gekleed gaan, dronken mannen die de meisjes de zaal uit nemen, zelfs per bod. Je kunt zelf wel bedenken waar dit naartoe leidt. (Nee dank u, is niets spannend en origineel aan). De boodschap die je hiermee geeft aan de jeugd die het op school lastiger hebben vind ik nu ook niet bepaald kunnen, ook al is het een boek, alsof ze niets waard zijn (maar kan aan mij liggen dat ik dit lastig vind en geschokt ben).
- Van het moment het hoofdpersonage kuste met het andere meisje was het voor mij klaar. Zomaar uit het niets, zonder enige opbouw. Ik lees dit soort boeken niet graag en wordt er telkens mee verrast (ondertussen wel beu). Uitgevers mogen wel een waarschuwing zetten op de kaft voor degene dit dit niet graag lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 21, 2023
Het verhaal gaat over
Nimue, een jonge dame die achtien jaar is geworden moet een examen af nemen om te beslissen of ze mag blijven of niet. Enkel jonge vrouwen moeten deze examen afleggen. Niemand weet wat er gebeurt met diegene die niet slagen. Het examen bestaat al sinds de wateroorlogen, door schaarste in land voor water.
Mijn meining
Het is mooi opgebouwd verhaal. Ik leef meeste mee met Nimue. Ze iz dapper en maat zich niet klein krijgen. Onlangs alles probeert ze haar geliefde en vrienden te redden. De vrienschappen zijn fijn om te lezen. Het is een boek met alle emoties. Het is absolute aanrader aan ya readers. Ik kijk uit naar deel twee wat het gaat brengen.
Nimue, een jonge dame die achtien jaar is geworden moet een examen af nemen om te beslissen of ze mag blijven of niet. Enkel jonge vrouwen moeten deze examen afleggen. Niemand weet wat er gebeurt met diegene die niet slagen. Het examen bestaat al sinds de wateroorlogen, door schaarste in land voor water.
Mijn meining
Het is mooi opgebouwd verhaal. Ik leef meeste mee met Nimue. Ze iz dapper en maat zich niet klein krijgen. Onlangs alles probeert ze haar geliefde en vrienden te redden. De vrienschappen zijn fijn om te lezen. Het is een boek met alle emoties. Het is absolute aanrader aan ya readers. Ik kijk uit naar deel twee wat het gaat brengen.
April 4, 2023
Het is een mooi geschreven boek. Inge heeft een vlotte schrijfstijl. Het was voor mij ook heel gemakkelijk om me voor te stellen hoe de omgeving waarin het hoofdpersonage zich bevond er uitzag. Naar het einde toe heb ik het heel moeilijk gehad met een erg emotioneel stuk. Op pagina 236 heb ik het boek weggelegd. Ik kreeg een naar voorgevoel en had even tijd nodig om alle emoties die het boek losmaakt een plaats te geven. Het laatste stuk heb ik in 1x uitgelezen. Ik heb enkele dagen nadien nog met een knoop in m'n maag gezeten terwijl de laatste zin door mijn hoofd echode.
August 13, 2024
Weet niet goed wat ik van dit boek vind. Het concept en de wereld waarin het boek zich afspeelt vond ik wel interessant maar er kon echt veel meer uit gehaald worden. En sommige zinnen waren cringe lol
August 24, 2023
Het verhaal op zich is wel goed. Het leest heerlijk weg. Maar er missen wel een hoop dingen, toch benieuwd naar deel 2. Hopelijk komen dan veel dingen wel aan bod
October 10, 2023
Leuk verhaal en leest lekker vlot weg, maar had er toch iets meer van verwacht...
June 26, 2022
Wereld zonder water is het nieuwste boek van Inge Sleegers. Eerder bracht zij al het boek Bestemming onbekend bij Books&Butterflies uit. De cover en achterflap suggereren al direct een dystopisch verhaal, maar wat zal Inge Sleegers voor de lezer in petto hebben?
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
August 26, 2022
In de wereld waarin Nimue leeft is water een schaars goed. De stad waar ze woont, Atlantis, is een van de laatste nederzettingen waar er nog drinkbaar water te vinden is. Daarom zijn er strikte regels ingevoerd. Een van die regels is dat meisjes op hun achttiende verjaardag een examen moeten maken. Slagen ze, dan worden ze deel van de samenleving. Falen ze, dan bevinden ze zich in een heel nieuwe realiteit.
Ik houd van dystopische boeken. Daarom keek ik hier enorm naar uit en het heeft me zeker niet teleurgesteld. Inge trekt je meteen mee in het verhaal. Nimue staat op het punt iets te doen dat haar volledige toekomst kan bepalen, dus je kan niet anders dan meeleven. De spanning wordt opgebouwd. Je wil doorlezen, pagina na pagina ontdekken wat Nimue te wachten staat en wat ze moet doorstaan. Je leeft mee met de ongelijkheid die er is en je leest wat er zou kunnen gebeuren wanneer ook wij niet goed voor onze planeet zorgen. Sterk verhaal en bij momenten zelfs ontroerend en hartverscheurend. Goed naar voren gebracht, Inge. Ik wacht vol ongeduld op het vervolg.
Ik houd van dystopische boeken. Daarom keek ik hier enorm naar uit en het heeft me zeker niet teleurgesteld. Inge trekt je meteen mee in het verhaal. Nimue staat op het punt iets te doen dat haar volledige toekomst kan bepalen, dus je kan niet anders dan meeleven. De spanning wordt opgebouwd. Je wil doorlezen, pagina na pagina ontdekken wat Nimue te wachten staat en wat ze moet doorstaan. Je leeft mee met de ongelijkheid die er is en je leest wat er zou kunnen gebeuren wanneer ook wij niet goed voor onze planeet zorgen. Sterk verhaal en bij momenten zelfs ontroerend en hartverscheurend. Goed naar voren gebracht, Inge. Ik wacht vol ongeduld op het vervolg.
Displaying 1 - 27 of 27 reviews