این کتاب مجموعهای از جُستارهای تاریخنگارانه است که به سفرنامههای آن دسته از سیاحان ایران عصر قاجار میپردازد که عازم اروپا شدند. تمرکز کتاب بر چهار دوره از سلطنت پادشاهان در این سالهای تاریخ ایران است: دورهی سلطنت فتحعلیشاه، محمدشاه، ناصرالدینشاه و مظفرالدینشاه. با تمرکز ویژه بر سفرنامههای ابوالحسنخان ایلچی شیرازی، میرزا فتّاحخان گرمرودی، ناصرالدینشاه قاجار، ابراهیم صحّافباشی و محمدعلی پیرزاده، این اثر نشان میدهد که سفرنامههای دورهی قاجار چیزی بیش از صِرف توصیف اروپا ـ مقصد ـ ارائه میدهند؛ آنها مرزهای فهم ما از ایران عصر قاجار ـ مبدأ ـ را گسترش میدهند.
برای منی که علاقه دارم به خوندن سفرنامههای قدیمی مرتبط با ایران و دنبال بخشی از هویتهای اجتماعی اون دوره تو سفرنامهها میگردم این کتاب خوب بود به این دلیل که به خوبی ماهیت سفرنامههای مشهور رو تعریف کرده بود و سعی کرده بود پیشزمینه بهتون بده از این بابت که وقتی مثلا روزنامهنویسیهای ناصرالدینشاه رو میخونید بتونید با دید درست قضاوت کنید و محتوا رو دنبال کنید. اگر بیشتر نقل قول از سفرنامهها تو کتاب میاورد خیلی بهتر میشد چون گاهی مخاطب کلی توضیح میخونه راجع به کتابی که هیچوقت نخونده.