What do you think?
Rate this book
ลูกสาวจากดาววิปลาส
‘สำหรับฉัน การถูกข่มขืนไม่ได้ทำให้คุณค่าของฉันลดลง
ไม่ได้ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ผิดปกติ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิด’
ดาดาวเกิดจากดุจดาว หญิงสาวที่ใครๆ ก็ว่าเป็นบ้า เธอเติบโตมาท่ามกลางซากของเมืองเทพ เฝ้ามองแม่เขียนบันทึกเล่มแล้วเล่มเล่า เต็มไปด้วยเรื่องราวของพ่อที่ไม่เธอเคยเห็นหน้า งูร้ายที่คอยเข้ามาโลมไล้ขา และภัยอันตรายที่ผลักให้แม่ตัดสินใจขังเธอไว้ในบ้าน “ฉันเคยลองนึกจินตนาการว่า ถ้าไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นเลย ฉันจะเติบโตมาอย่างไร ฉันกับแม่จะอยู่บ้านคร่อมบ่อตลอดไปหรือไม่ จะถูกข่มขืนจนท้องไหม มันเป็นไปได้จริงหรือที่คนทั้งชุมชนจะมองดูฉันเติบโต แบบไม่มีการศึกษากับแม่ที่เป็นบ้าไปเรื่อยๆ จนเราแก่และตายไป คำตอบที่ฉันได้เรียนรู้มาคือ ใช่”
Trigger Warnings : มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ การข่มขืนการทำร้ายตัวเอง การฆ่าตัวตาย และโรคทางจิตเวช
ไม่ได้ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ผิดปกติ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิด’
ดาดาวเกิดจากดุจดาว หญิงสาวที่ใครๆ ก็ว่าเป็นบ้า เธอเติบโตมาท่ามกลางซากของเมืองเทพ เฝ้ามองแม่เขียนบันทึกเล่มแล้วเล่มเล่า เต็มไปด้วยเรื่องราวของพ่อที่ไม่เธอเคยเห็นหน้า งูร้ายที่คอยเข้ามาโลมไล้ขา และภัยอันตรายที่ผลักให้แม่ตัดสินใจขังเธอไว้ในบ้าน “ฉันเคยลองนึกจินตนาการว่า ถ้าไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นเลย ฉันจะเติบโตมาอย่างไร ฉันกับแม่จะอยู่บ้านคร่อมบ่อตลอดไปหรือไม่ จะถูกข่มขืนจนท้องไหม มันเป็นไปได้จริงหรือที่คนทั้งชุมชนจะมองดูฉันเติบโต แบบไม่มีการศึกษากับแม่ที่เป็นบ้าไปเรื่อยๆ จนเราแก่และตายไป คำตอบที่ฉันได้เรียนรู้มาคือ ใช่”
Trigger Warnings : มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ การข่มขืนการทำร้ายตัวเอง การฆ่าตัวตาย และโรคทางจิตเวช
352 pages, Paperback
Published May 1, 2022
7 people are currently reading
82 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
March 22, 2023
อ่านจบแล้วแบบโกรธอะ โกรธทุกอย่าง โกรธการเมือง โกรธสังคม
แล้วก็เศร้าต่อเพราะยังมีอีกกี่คนที่ต้องทุกข์ทรมานกับเรื่องเหล่านี้
ผู้เขียนต้องแข็งแกร่งเบอร์ไหนถึงหยัดยืนอยู่จนทุกวันนี้ได้
ความรุนแรงทางเพศ โรคซึมเศร้า ความยากจน
ผู้เขียนบรรยายได้ละเอียดเหมือนเราเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่เลย
แล้วเด็กที่เกิดมาไม่รู้อีโหน่อีเหน่ทำไมถึงต้องเจอเรื่องร้าย ๆ ขนาดนี้เนี่ย แม่โดนข่มขืนแถมเป็นโรคจิตเภท พ่อทิ้ง บ้านจน ไม่ได้เรียน โดนญาติแกล้ง โดนข่มขืน
โอ้โหรวมความพังพินาศ ไม่พอโดนข่มขืนซ้ำโดยคำพูดของญาติที่ดูแลอีก
เด็กที่เกิดในสภาพแวดล้อมแบบนี้จะมีจิตใจปกติยังไงก่อน 😖😖
หนังสือเล่มนี้มีประเด็นเยอะมากนะ อยู่ได้ทั้งหมวดจิตวิทยา การเลี้ยงเด็ก สังคม การเมือง สถาบันกษัตริย์ เพราะทุกอย่างมันเกี่ยวข้องกันหมดอย่างแยกไม่ออก
คนที่ไหว ก็ไปต่อแบบแหว่งวิ่น
คนไม่ไหว ก็ลาโลกไปเงียบ ๆ เพียงลำพัง
ป.ล. เล่มนี้ไม่เหมาะกับคนที่กำลังซึมเศร้า หดหู่ กำลังอยากตาย เออ แต่ประเทศสิ้นหวังแบบนี้ก็คงหดหู่กันทุกคนแหละ
แล้วก็เศร้าต่อเพราะยังมีอีกกี่คนที่ต้องทุกข์ทรมานกับเรื่องเหล่านี้
ผู้เขียนต้องแข็งแกร่งเบอร์ไหนถึงหยัดยืนอยู่จนทุกวันนี้ได้
ความรุนแรงทางเพศ โรคซึมเศร้า ความยากจน
ผู้เขียนบรรยายได้ละเอียดเหมือนเราเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่เลย
แล้วเด็กที่เกิดมาไม่รู้อีโหน่อีเหน่ทำไมถึงต้องเจอเรื่องร้าย ๆ ขนาดนี้เนี่ย แม่โดนข่มขืนแถมเป็นโรคจิตเภท พ่อทิ้ง บ้านจน ไม่ได้เรียน โดนญาติแกล้ง โดนข่มขืน
โอ้โหรวมความพังพินาศ ไม่พอโดนข่มขืนซ้ำโดยคำพูดของญาติที่ดูแลอีก
เด็กที่เกิดในสภาพแวดล้อมแบบนี้จะมีจิตใจปกติยังไงก่อน 😖😖
หนังสือเล่มนี้มีประเด็นเยอะมากนะ อยู่ได้ทั้งหมวดจิตวิทยา การเลี้ยงเด็ก สังคม การเมือง สถาบันกษัตริย์ เพราะทุกอย่างมันเกี่ยวข้องกันหมดอย่างแยกไม่ออก
คนที่ไหว ก็ไปต่อแบบแหว่งวิ่น
คนไม่ไหว ก็ลาโลกไปเงียบ ๆ เพียงลำพัง
ป.ล. เล่มนี้ไม่เหมาะกับคนที่กำลังซึมเศร้า หดหู่ กำลังอยากตาย เออ แต่ประเทศสิ้นหวังแบบนี้ก็คงหดหู่กันทุกคนแหละ
June 28, 2023
เรื่องราวของ 'ดาดาว' ผู้เป็นลูกสาวของ 'ดุจดาว' หญิงที่ใครๆ ก็หาว่าบ้า ผู้เติบโตท่ามกลางปัญหาความเน่าเฟะของสังคม ต้องใช้ชีวิตอยู่กับแม่ผู้เอาแต่เขียนบันทึกเล่มแล้วเล่มเล่าอย่างบ้าคลั่ง ต้องทนอยู่กับการถูกกดทับจากคนในครอบครัวและโครงสร้างของสังคม ต้องเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรคปัญหาที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อนราวกับโชคชะตาเล่นตลก
เพราะเคยเห็นชื่อของคุณจอมเทียนในฐานะนักกิจกรรมผู้ต่อต้านความรุนแรงทางเพศผ่านตาในหน้าโซเชี่ยลมาก่อนบ้างแล้ว เมื่อทราบว่าคุณจอมเทียนเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาโดยอ้างอิงมาจากชีวิตจริงของเธอ เลยเกิดสนใจ จึงหาเล่มนี้มาอ่านเพราะอยากรู้จักเธอมากขึ้นกว่าเดิม
เป็นหนังสือที่มีแต่ความสลดหดหู่ นำเสนอหลากหลายประเด็นสังคมที่เต็มไปด้วยความรุนแรงทางเพศ การถูกกดขี่กดทับจากกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรม การถูกปฏิบัติราวกับเป็น 'คนนอก' เป็นหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกเหมือนติดอยู่ในขุมนรกที่ยาวนานมาก มีแต่ความทุกข์ความเจ็บปวด การพยายามดิ้นรนเพื่อหาทางออก การพยายามสร้างความหวังให้ตัวเอง การพยายามประคับประคองและเยียวยาตัวเองเพื่อที่จะลุกขึ้นสู้ต่อ
เราเห็นความไม่แฟร์หลายๆ อย่างของสังคมที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กันในชีวิตของดาดาวและแม่ ที่ทำให้ชีวิตของทั้งคู่เหมือนคนชายขอบ เหมือนส่วนเกินของสังคมและครอบครัวอยู่ตลอดเวลา สองแม่ลูกถูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เมื่อร้องขอความช่วยเหลือก็ได้รับความเพิกเฉยเป็นการตอบแทน แต่ในขุมนรกที่เรียกว่าชีวิต ดาดาวก็แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งและความหวังอันริบหรี่ของเธออยู่เสมอ
เห้ออออ กำหมัดสิคะทุกคน คืออ่านไปก็สงสารดาดาวกับแม่ เป็นความรู้สึกสงสารมันเกิดขึ้นสลับกับความรู้สึกโกรธจนต้องกำหมัด สุดท้ายนี้ เราได้ภาวนาเสมอว่า อย่าให้ต้องมีเด็กคนไหนหรือครอบครัวไหน ต้องมาเจอความไม่แฟร์แบบที่ดาดาวกับแม่ต้องเจออีกเลย
เพราะเคยเห็นชื่อของคุณจอมเทียนในฐานะนักกิจกรรมผู้ต่อต้านความรุนแรงทางเพศผ่านตาในหน้าโซเชี่ยลมาก่อนบ้างแล้ว เมื่อทราบว่าคุณจอมเทียนเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาโดยอ้างอิงมาจากชีวิตจริงของเธอ เลยเกิดสนใจ จึงหาเล่มนี้มาอ่านเพราะอยากรู้จักเธอมากขึ้นกว่าเดิม
เป็นหนังสือที่มีแต่ความสลดหดหู่ นำเสนอหลากหลายประเด็นสังคมที่เต็มไปด้วยความรุนแรงทางเพศ การถูกกดขี่กดทับจากกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรม การถูกปฏิบัติราวกับเป็น 'คนนอก' เป็นหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกเหมือนติดอยู่ในขุมนรกที่ยาวนานมาก มีแต่ความทุกข์ความเจ็บปวด การพยายามดิ้นรนเพื่อหาทางออก การพยายามสร้างความหวังให้ตัวเอง การพยายามประคับประคองและเยียวยาตัวเองเพื่อที่จะลุกขึ้นสู้ต่อ
เราเห็นความไม่แฟร์หลายๆ อย่างของสังคมที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กันในชีวิตของดาดาวและแม่ ที่ทำให้ชีวิตของทั้งคู่เหมือนคนชายขอบ เหมือนส่วนเกินของสังคมและครอบครัวอยู่ตลอดเวลา สองแม่ลูกถูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เมื่อร้องขอความช่วยเหลือก็ได้รับความเพิกเฉยเป็นการตอบแทน แต่ในขุมนรกที่เรียกว่าชีวิต ดาดาวก็แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งและความหวังอันริบหรี่ของเธออยู่เสมอ
เห้ออออ กำหมัดสิคะทุกคน คืออ่านไปก็สงสารดาดาวกับแม่ เป็นความรู้สึกสงสารมันเกิดขึ้นสลับกับความรู้สึกโกรธจนต้องกำหมัด สุดท้ายนี้ เราได้ภาวนาเสมอว่า อย่าให้ต้องมีเด็กคนไหนหรือครอบครัวไหน ต้องมาเจอความไม่แฟร์แบบที่ดาดาวกับแม่ต้องเจออีกเลย
August 2, 2024
หนักหน่วง
วรรณกรรมจริงแสนจริงที่บอกเล่าเรื่องราวของสองแม่ลูกผู้ถูกกระทำจนบอบช้ำ แหลกสลาย พังพินาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยน้ำมือขอฝครอบครัว สังคม และการเมือง อ่านไปก็สงสัยไปว่า กว่าจะแข็งแรงและยืนหยัดเชิดหน้าชูคอเพื่อตนเองและคนที่รักได้ คนสองคนต้องเผชิญวิบากกรรมร้อยแปดพันประการขนาดนี้เชียวหรือ?
ระหว่างอ่าน คุณจะโกรธ คุณจะเศร้า คุณจะสิ้นหวัง น้ำตาอาจไหลโดยไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรือเพราะเสียใจกันแน่
เราว่ามันสำคัญที่เราจะรู้ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ว่าคนที่ประสบมันมารู้สึกอย่างไร และเขามองมันแบบไหน เราจำเป็นจะต้องฟัง เพื่อเข้าใจ เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้แหลกสลาย ทำไมเขาถึงได้เกลียดตัวเอง ทำไมเขาถึงได้ตะเกียกตะกาย และทำไมสังคม(และระบอบอื่นๆ)จึงต้องเปลี่ยน เพื่อที่ว่าเหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
ใช่ เล่มนี้หนักหน่วงมาก แต่ควรอ่าน เพื่อเข้าใจ เพื่อเปลี่ยนแปลง
วรรณกรรมจริงแสนจริงที่บอกเล่าเรื่องราวของสองแม่ลูกผู้ถูกกระทำจนบอบช้ำ แหลกสลาย พังพินาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยน้ำมือขอฝครอบครัว สังคม และการเมือง อ่านไปก็สงสัยไปว่า กว่าจะแข็งแรงและยืนหยัดเชิดหน้าชูคอเพื่อตนเองและคนที่รักได้ คนสองคนต้องเผชิญวิบากกรรมร้อยแปดพันประการขนาดนี้เชียวหรือ?
ระหว่างอ่าน คุณจะโกรธ คุณจะเศร้า คุณจะสิ้นหวัง น้ำตาอาจไหลโดยไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรือเพราะเสียใจกันแน่
เราว่ามันสำคัญที่เราจะรู้ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ว่าคนที่ประสบมันมารู้สึกอย่างไร และเขามองมันแบบไหน เราจำเป็นจะต้องฟัง เพื่อเข้าใจ เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้แหลกสลาย ทำไมเขาถึงได้เกลียดตัวเอง ทำไมเขาถึงได้ตะเกียกตะกาย และทำไมสังคม(และระบอบอื่นๆ)จึงต้องเปลี่ยน เพื่อที่ว่าเหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
ใช่ เล่มนี้หนักหน่วงมาก แต่ควรอ่าน เพื่อเข้าใจ เพื่อเปลี่ยนแปลง
January 8, 2023
หนักหนามาก ใครที่ทริกเกอร์กับเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศ การข่มแหงรังแกต่างๆ ควรหายใจลึกๆเยอะๆตอนอ่าน ผู้เขียนฟาดมาแบบไม่ยั้งจนแทบไม่มีช่วงให้หายใจเลย แต่ก็อ่านเพลินมาก อ่านรวดเดียวจบเลย
August 10, 2024
ตอนเห็นคำเตือนในคำนำสำนักพิมพ์ก็คิดว่าตัวเอง mentally prepared พอสมควร ปรากฏว่าคิดผิด ในขณะที่อ่านรู้สึกเหมือนตัวเองกลั้นหายใจอยู่ตลอดเวลา — หลากหลายอารมณ์เหลือเกิน ทั้งโกรธ หดหู่ สิ้นหวัง เปี่ยมไปด้วยความหวัง แต่ที่เด่นชัดที่สุดคงเป็นความโกรธ โกรธจนขนแขนลุกชัน โกรธจนน้ำตาปริ่มกลางหอสมุด
November 2, 2023
เป็นหนังสือที่สะเทือนใจที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมา เป็นเล่มที่การอ่านแต่ละบรรทัดมันยากเย็น และปวดใจไปทุกๆตัวอักษรที่กลั่นมาเป็นประโยค แต่ถ้าให้พูดถึงความรู้สึกตอนอ่านจบ ไม่ใช่ความรู้สึกเศร้า เสียใจ หรือสงสาร แต่เป็นความโกรธต่อสังคม สภาพแวดล้อมที่เกิดขึ้นกับดาดาวและแม่ และเหยื่ออีกหลายๆคนในโลกนี้ ช่วงแรกๆโกรธในปัจเจกบุคคล ทั้งคนกระทำ ทั้งคนเพิกเฉย ทั้งคนใช้คำปลอบว่า ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ทั้งคนไม่ช่วยเหลือให้ตรงจุด แต่พออ่านไปเรื่อยๆมันกลายเป็นว่า คนเหล่านี้มันเยอะมาก คนข่มขืน ไม่ใช่แค่คนที่กระทำต่อเหยื่อ แต่คือทุกคน ที่มองว่าเป็นเรื่องตลก ทุกคนที่หัวเราะขำ ทุกคนที่ไม่ให้ค่า ทุกคนที่มองคนไม่เท่ากัน ทุกคนที่เป็นคนดีเพราะสงสาร คุณดาดาวเข้มแข็งมากๆ อ่านแล้วสะเทือนใจมากจนไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง เรื่องเลวร้ายเกินมนุษย์คนนึงจะรับไหว แล้วสังคมยังเลือกที่จะประณาม เมินเฉยเธอ แต่กลับเข้าข้างผู้กระทำตลอดมาได้อย่างไรกัน
November 18, 2023
#readingissexy อ่านหนังสือ 343 หน้า ที่ซื้อมาตั้งแต่ต้นปีจบในวันนี้แบบเหนือความคาดหวัง ตอนซื้อหยิบเ���่มนี้เพราะชอบหน้าปกและชื่อหนังสือ #ลูกสาวจากดาววิปลาส มันแปลกดี และเหมือนกับการเลือกดูหนัง เราไม่ชอบอ่านบทสรุป เรื่องย่อ หรือรีวิวก่อนทั้งนั้น ค่อย ๆ รับรู้เรื่องราวไปทีละหน้าทีละบรรทัด ก็พบว่าหนังสือเล่มนี้แตะปัญหาโครงสร้างของแก่นเรื่อง แก่นปัญหา มากกว่าที่คิด และถึงแม้ว่า จะเข้าใจว่าเป็น #นิยาย แต่อ่านไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มสัมผัสได้ว่า ไม่น่าจะใช่เรื่องแต่งทั้งหมด พออ่านจบ ก็ไปอ่านประวัติคนเขียน คุณ จอมเทียน จันสมรัก ที่เขียนหนังสือเล่มนี้เป็นเล่มแรก และอิงเรื่องราวจากชีวิตจริงของตนเอง
.
#คำเตือน มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ การข่มขืน การทำร้ายตัวเอง การฆ่าตัวตาย และโรคทางจิตเวช
.
เนื้อเรื่องเป็นการเล่ามุมมองของตัวเอง ตั้งแต่เกิด ไปจนถึงช่วงวัยไม่เกิน 30 ปี โดยมีฉากหลังคือกรุงเทพ ฯ
.
ตอนเริ่มอ่าน 50 หน้าแรก ในประเทศไทย ซึ่งเอาไปนั่งอ่านที่ Mutual Bar ให้กลิ่นอายคล้าย ๆ On Earth We're Briefly Gorgeous โดย Ocean Vuong นักเขียนและกวีชาวเวียดนาม ดราม่าครอบครัว ความสัมพันธ์แม่ลูก ก็เลยไม่ได้ตื่นเต้นหรือว้าวอะไรมากมาย แต่แอบแปลกใจถึงความเชื่อมโยงกับเรา โดยเฉพาะประเทศเยอรมนี ที่ใส่เข้ามาในเนื้อเรื่อง (น้ำหอม 4711 จากกรุง Köln, ตัวละครเป็นทหารเยอรมัน, เมือง Aachen, สงครามโลกครั้งที่ 2) ก็เลยทนอ่านต่อไปเรื่อย ๆ
.
แต่พออ่านต่อจากนั้น ก็เริ่มพบความเชื่อมโยงกับวัยเด็กของเรามากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ในวันพ่อ 5 ธันวาคมของทุกปี, รักการอ่านหนังสือ และเริ่มอ่านจากการ์ตูนเล่มละ 10 บาท รวมถึง โคนัน และ คินดะอิจิ ด้วย, การเยียวยาด้วยการวาดรูป, การละเล่นในวัยเด็กยุค 90s เช่น ตุ๊กตากระดาษ เล่นล้อมวงเกมโทรศัพท์, เรียนภาษาเยอรมันที่สถาบัน Goethe-Institut Thailand และชีวิตนิสิตจุฬา ฯ รวมถึงการเดินตลาดสวนหลวง ที่ตอนนี้ก็เปลี่ยนสภาพไปเยอะจากสมัยที่เราเคยอยู่
.
ที่น่าประหลาดใจ จนถึงตกใจคือ
.
การวิพากษ์สถาบันกษัตริย์ เป็นระยะ ๆ จากมุมมองของคนบ้า ที่เทียบเคียงได้กับเหตุการณ์จริงตั้งแต่ปี 2563 และย้อนไปจนถึงช่วงของ #คณะราษฎร์ 2475 เลยด้วยซ้ำ
.
การวิจารณ์ความเชื่อแบบพุทธ จนไปถึง #การทำบุญ และความร่ำรวยแต่ขาดความโปร่งใสของเหล่าคนในวงการผ้าเหลือง
.
ปัญหาเชิงโครงสร้างของการ #ละเมิดเด็ก ที่หลาย ๆ ครั้ง ถูกสรุปให้เป็นเพียง "ปัญหาครอบครัว" เท่านั้น ทั้งที่บทบาทของรัฐ โรงเรียน หรือชุมชน ควรทำได้มากแค่รับฟังปัญหา แต่ปราศจากการแก้ไข นอกจากปัดเข้าไปใต้พรม
.
วิพากษ์สังคมรากอำนาจนิยม #ปิตาธิปไตย ที่ทำให้การข่มขืน ยังคงเอามาใช้เป็นมุกตลกบนเวทีสาธารณะ
"...สอดอวัยวะเพศชายเข้าไปในช่องคลอดแค่นิ้วเดียว หรือสอดไปทั้งลำ โทษเท่ากันนะครับ น้อง ๆ"
"ดังนั้น ถ้าจะทำทั้งทีนะครับ ใส่ให้สุด ค่าเท่ากัน"
ในเวลาที่ทั่วโลกพูดถึงกระแส #MeToo และ #HearMeToo
.
ปัญหาความยากจน ที่คนไทยจำนวนมาก แม้อยู่ในเมืองหลวง ก็มีฐานะแบบ #คนชายขอบ เพราะเข้าไม่ถึงปัจจัยพื้นฐานในการใช้ชีวิต ซึ่งก็จะตามมาด้วย การค้าประเวณี ที่ไม่ได้รับความคุ้มครองจากรัฐ
.
#เครื่องแบบนักเรียน ที่ออกแบบมาเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ แท้จริงแล้ว ก็เป็นแค่เพียงความเชื่อไม่ใช่ความจริง (เสื้อนักเรียนที่กลายเป็นสีเหลือง กลิ่นของเสื้อผ้า รองเท้าสีดำเก่าขาด กระเป๋าเป้ที่มีรอย ประ ชุน ก็สามารถบอกฐานะของนักเรียนได้อยู่ดี)
.
#การประท้วง ตั้งแต่ กปปส เหล่านกหวีด เสื้อเหลือง เสื้อแดง, ไปจนถึงการประท้วงของทนายอานนท์ เพนกวิน รุ้ง, การเดินขบวนของเหล่า LGBTQIA+
.
#การฆ่าตัวตาย ที่มีอัตราสูงขึ้น ทั้งอาการทางจิตเวช ความสิ้นหวัง หรือโรคซึมเศร้า โดยเฉพาะเหล่านักศึกษา
.
ประโยคที่ชอบในเรื่องนี้
---
"กูว่า กูรู้แล้วแหละว่าทำไมกูไม่อยากตายแล้ว"
"กูว่า ตายไปมันเสี่ยงกว่า จะเจออะไรก็ไม่รู้ มีชีวิตอยู่ อย่างน้อยพรุ่งนี้ก็พอเดาได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น"
---
"สำหรับฉัน การถูกข่มขืนไม่ได้ทำให้คุณค่าของฉันลดลง ไม่ได้ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ผิดปกติ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิด"
---
"In terms of justice, it's too late for me. But I don't want it to be too late for other kids."
.
#หนังสือเล่มนี้เหมาะกับ คนที่อยากฟังมุมมองของผู้ถูกกระทำ การเป็น "มนุษย์ต่างดาว" ในครอบครัวและบ้านเกิดของตนเอง และไม่ได้ชอบอ่านเพียงดราม่าครอบครัว แต่วิพากษ์ถึงปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคมไทย
.
#คำเตือน มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ การข่มขืน การทำร้ายตัวเอง การฆ่าตัวตาย และโรคทางจิตเวช
.
เนื้อเรื่องเป็นการเล่ามุมมองของตัวเอง ตั้งแต่เกิด ไปจนถึงช่วงวัยไม่เกิน 30 ปี โดยมีฉากหลังคือกรุงเทพ ฯ
.
ตอนเริ่มอ่าน 50 หน้าแรก ในประเทศไทย ซึ่งเอาไปนั่งอ่านที่ Mutual Bar ให้กลิ่นอายคล้าย ๆ On Earth We're Briefly Gorgeous โดย Ocean Vuong นักเขียนและกวีชาวเวียดนาม ดราม่าครอบครัว ความสัมพันธ์แม่ลูก ก็เลยไม่ได้ตื่นเต้นหรือว้าวอะไรมากมาย แต่แอบแปลกใจถึงความเชื่อมโยงกับเรา โดยเฉพาะประเทศเยอรมนี ที่ใส่เข้ามาในเนื้อเรื่อง (น้ำหอม 4711 จากกรุง Köln, ตัวละครเป็นทหารเยอรมัน, เมือง Aachen, สงครามโลกครั้งที่ 2) ก็เลยทนอ่านต่อไปเรื่อย ๆ
.
แต่พออ่านต่อจากนั้น ก็เริ่มพบความเชื่อมโยงกับวัยเด็กของเรามากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ในวันพ่อ 5 ธันวาคมของทุกปี, รักการอ่านหนังสือ และเริ่มอ่านจากการ์ตูนเล่มละ 10 บาท รวมถึง โคนัน และ คินดะอิจิ ด้วย, การเยียวยาด้วยการวาดรูป, การละเล่นในวัยเด็กยุค 90s เช่น ตุ๊กตากระดาษ เล่นล้อมวงเกมโทรศัพท์, เรียนภาษาเยอรมันที่สถาบัน Goethe-Institut Thailand และชีวิตนิสิตจุฬา ฯ รวมถึงการเดินตลาดสวนหลวง ที่ตอนนี้ก็เปลี่ยนสภาพไปเยอะจากสมัยที่เราเคยอยู่
.
ที่น่าประหลาดใจ จนถึงตกใจคือ
.
การวิพากษ์สถาบันกษัตริย์ เป็นระยะ ๆ จากมุมมองของคนบ้า ที่เทียบเคียงได้กับเหตุการณ์จริงตั้งแต่ปี 2563 และย้อนไปจนถึงช่วงของ #คณะราษฎร์ 2475 เลยด้วยซ้ำ
.
การวิจารณ์ความเชื่อแบบพุทธ จนไปถึง #การทำบุญ และความร่ำรวยแต่ขาดความโปร่งใสของเหล่าคนในวงการผ้าเหลือง
.
ปัญหาเชิงโครงสร้างของการ #ละเมิดเด็ก ที่หลาย ๆ ครั้ง ถูกสรุปให้เป็นเพียง "ปัญหาครอบครัว" เท่านั้น ทั้งที่บทบาทของรัฐ โรงเรียน หรือชุมชน ควรทำได้มากแค่รับฟังปัญหา แต่ปราศจากการแก้ไข นอกจากปัดเข้าไปใต้พรม
.
วิพากษ์สังคมรากอำนาจนิยม #ปิตาธิปไตย ที่ทำให้การข่มขืน ยังคงเอามาใช้เป็นมุกตลกบนเวทีสาธารณะ
"...สอดอวัยวะเพศชายเข้าไปในช่องคลอดแค่นิ้วเดียว หรือสอดไปทั้งลำ โทษเท่ากันนะครับ น้อง ๆ"
"ดังนั้น ถ้าจะทำทั้งทีนะครับ ใส่ให้สุด ค่าเท่ากัน"
ในเวลาที่ทั่วโลกพูดถึงกระแส #MeToo และ #HearMeToo
.
ปัญหาความยากจน ที่คนไทยจำนวนมาก แม้อยู่ในเมืองหลวง ก็มีฐานะแบบ #คนชายขอบ เพราะเข้าไม่ถึงปัจจัยพื้นฐานในการใช้ชีวิต ซึ่งก็จะตามมาด้วย การค้าประเวณี ที่ไม่ได้รับความคุ้มครองจากรัฐ
.
#เครื่องแบบนักเรียน ที่ออกแบบมาเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ แท้จริงแล้ว ก็เป็นแค่เพียงความเชื่อไม่ใช่ความจริง (เสื้อนักเรียนที่กลายเป็นสีเหลือง กลิ่นของเสื้อผ้า รองเท้าสีดำเก่าขาด กระเป๋าเป้ที่มีรอย ประ ชุน ก็สามารถบอกฐานะของนักเรียนได้อยู่ดี)
.
#การประท้วง ตั้งแต่ กปปส เหล่านกหวีด เสื้อเหลือง เสื้อแดง, ไปจนถึงการประท้วงของทนายอานนท์ เพนกวิน รุ้ง, การเดินขบวนของเหล่า LGBTQIA+
.
#การฆ่าตัวตาย ที่มีอัตราสูงขึ้น ทั้งอาการทางจิตเวช ความสิ้นหวัง หรือโรคซึมเศร้า โดยเฉพาะเหล่านักศึกษา
.
ประโยคที่ชอบในเรื่องนี้
---
"กูว่า กูรู้แล้วแหละว่าทำไมกูไม่อยากตายแล้ว"
"กูว่า ตายไปมันเสี่ยงกว่า จะเจออะไรก็ไม่รู้ มีชีวิตอยู่ อย่างน้อยพรุ่งนี้ก็พอเดาได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น"
---
"สำหรับฉัน การถูกข่มขืนไม่ได้ทำให้คุณค่าของฉันลดลง ไม่ได้ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ผิดปกติ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิด"
---
"In terms of justice, it's too late for me. But I don't want it to be too late for other kids."
.
#หนังสือเล่มนี้เหมาะกับ คนที่อยากฟังมุมมองของผู้ถูกกระทำ การเป็น "มนุษย์ต่างดาว" ในครอบครัวและบ้านเกิดของตนเอง และไม่ได้ชอบอ่านเพียงดราม่าครอบครัว แต่วิพากษ์ถึงปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคมไทย
July 24, 2025
ยาก .. ที่จะบอกว่าหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยอะไรบ้าง
ไม่อาจมีถ้อยคำอะไร ที่จะบอกเล่าความรู้สึกทั้งหมด
ที่เกิดขึ้นตอนเริ่มอ่าน ระหว่างอ่าน และอ่านจบ
ไม่มีตรงไหนง่าย ไม่มีตรงไหนเบา ..
เป็นความวิปลาสที่สุดเท่าที่เราจะจินตนาการได้
ไม่อาจมีถ้อยคำอะไร ที่จะบอกเล่าความรู้สึกทั้งหมด
ที่เกิดขึ้นตอนเริ่มอ่าน ระหว่างอ่าน และอ่านจบ
ไม่มีตรงไหนง่าย ไม่มีตรงไหนเบา ..
เป็นความวิปลาสที่สุดเท่าที่เราจะจินตนาการได้
September 3, 2022
有點結構主義的意思
อ่านจบหันไปพึมพำกับม๊า รู้สึกอย่างนั้นเลย
อ่านจบหันไปพึมพำกับม๊า รู้สึกอย่างนั้นเลย
July 15, 2022
สนใจเรื่องนี้ตั้งแต่ที่ร้าน Goodnight Library แนะนำแล้ว ประเด็นเรื่องการข่มขืนเป็นทริกเกอร์ของผู้หญิงหลายคน ยิ่งเป็นเรื่องในครอบครัว ยิ่งหนักหนาเข้าไปใหญ่ เราจึงรู้สึกว่าเล่มนี้น่าจะต้องหนักเอาเรื่อง แต่เราสนใจประเด็นนี้ จึงไม่รอช้าที่จะหามาอ่าน
ต่อจากนี้มีสปอลย์อยู่นะ ระวังด้วย...
เมื่อได้อ่านไปเพียงสิบหน้า เรื่องราวก็กระแทกกระทบเราทั้งในแบบที่คาดไว้แล้ว และเหนือความคาดหมาย สำนวนภาษาเรียบง่าย เรื่อยๆเหมือนคนเขียนบันทึก ติดตามเรื่องราวได้ง่าย แต่ตัวเรื่องราวต่างหากที่จุกอกครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งเรื่องการกระทำภายในครอบครัว ความเหยียดกันเองระหว่างคนในครอบครัว จนกระทั่งถึงชนชั้นที่แตกต่าง ชนชั้นเจ้าถูกกล่าวถึงครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างตรงไปตรงมา อย่างจริงจัง อย่างที่หลายหน้าหลายตอน เราเห็นเลข 112 ลอยมา
หลายต่อหลายหน้า เราคันมือมาก ยกมือถือมาถ่ายข้อความเหล่านั้นเก็บไว้ เต็มไปด้วยมวลแห่งความหนักหนา และความจริง บางขณะที่เราอ่าน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า หนังสือเล่มนี้ บางทีนะบางที วันหนึ่ง หรือหาพิมพ์ในอดีต อาจจะโดนริบทำลายก็เป็นได้
แต่เราโคตรดีใจเลยที่ได้อ่าน ยิ่งมารู้ทีหลังว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่นิยาย แต่คือเรากำลังอ่านวรรณกรรมแนวบันทึกความทรงจำต่างหาก เรายิ่งขอบคุณผู้เขียน ที่มีกำลังใจกล้าแกร่งเพียงพอที่จะเขียนเล่าทั้งหมดออกมา ด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ยอมรับความเป็นไปของตนเอง แต่ไม่ยอมจำนนต่อความเหลวแหลกของโลก
ถ้ามองในมุมวรรณกรรมการเมือง เราว่าเล่มนี้ ไปสุดหรือเกือบสุด เขียนถึงอย่างตรงแน่ว แต่แน่ล่ะ ส่วนใหญ่ก็ผ่านปากคำของ แม่ ผู้เป็นตัวละครจิตผิดปกติ
ถ้ามองในมุมจิตวิทยา เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นหลากหลายสภาวะ ของลูกผู้ต���องแบกรับความคาดหวัง ลูกผู้หยัดยืนจนสำเร็จสูงสุดก่อนจะร่วงหล่นราวกับสิ่งที่พยายามมาทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ ภาวะซึมเศร้าที่กัดกินยุคสมัย ก็สะท้อนชัดอยู่ในตัวละครหลักของเรื่อง
สุดท้ายนี้ เราอยากขอบคุณนักเขียน บก สนพ. ร้านหนังสือ ที่มีส่วนให้เล่มนี้มาถึงมือเราและเราได้อ่านนะ :)
ต่อจากนี้มีสปอลย์อยู่นะ ระวังด้วย...
เมื่อได้อ่านไปเพียงสิบหน้า เรื่องราวก็กระแทกกระทบเราทั้งในแบบที่คาดไว้แล้ว และเหนือความคาดหมาย สำนวนภาษาเรียบง่าย เรื่อยๆเหมือนคนเขียนบันทึก ติดตามเรื่องราวได้ง่าย แต่ตัวเรื่องราวต่างหากที่จุกอกครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งเรื่องการกระทำภายในครอบครัว ความเหยียดกันเองระหว่างคนในครอบครัว จนกระทั่งถึงชนชั้นที่แตกต่าง ชนชั้นเจ้าถูกกล่าวถึงครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างตรงไปตรงมา อย่างจริงจัง อย่างที่หลายหน้าหลายตอน เราเห็นเลข 112 ลอยมา
หลายต่อหลายหน้า เราคันมือมาก ยกมือถือมาถ่ายข้อความเหล่านั้นเก็บไว้ เต็มไปด้วยมวลแห่งความหนักหนา และความจริง บางขณะที่เราอ่าน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า หนังสือเล่มนี้ บางทีนะบางที วันหนึ่ง หรือหาพิมพ์ในอดีต อาจจะโดนริบทำลายก็เป็นได้
แต่เราโคตรดีใจเลยที่ได้อ่าน ยิ่งมารู้ทีหลังว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่นิยาย แต่คือเรากำลังอ่านวรรณกรรมแนวบันทึกความทรงจำต่างหาก เรายิ่งขอบคุณผู้เขียน ที่มีกำลังใจกล้าแกร่งเพียงพอที่จะเขียนเล่าทั้งหมดออกมา ด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ยอมรับความเป็นไปของตนเอง แต่ไม่ยอมจำนนต่อความเหลวแหลกของโลก
ถ้ามองในมุมวรรณกรรมการเมือง เราว่าเล่มนี้ ไปสุดหรือเกือบสุด เขียนถึงอย่างตรงแน่ว แต่แน่ล่ะ ส่วนใหญ่ก็ผ่านปากคำของ แม่ ผู้เป็นตัวละครจิตผิดปกติ
ถ้ามองในมุมจิตวิทยา เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นหลากหลายสภาวะ ของลูกผู้ต���องแบกรับความคาดหวัง ลูกผู้หยัดยืนจนสำเร็จสูงสุดก่อนจะร่วงหล่นราวกับสิ่งที่พยายามมาทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ ภาวะซึมเศร้าที่กัดกินยุคสมัย ก็สะท้อนชัดอยู่ในตัวละครหลักของเรื่อง
สุดท้ายนี้ เราอยากขอบคุณนักเขียน บก สนพ. ร้านหนังสือ ที่มีส่วนให้เล่มนี้มาถึงมือเราและเราได้อ่านนะ :)
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 2, 2023
เด็กหญิงซึ่งเติบโตขึ้นมากับแม่ด้วยชีวิตแสนยากเข็ญ ภายใต้ความฟอนเฟะของสังคมและผู้คนรอบข้างที่พวกเธอต้องเผชิญ #ลูกสาวจากดาววิปลาส วรรณกรรมกึ่งชีวประวัติ+บันทึกความทรงจำที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีเยี่ยม จึ้งใจ อึ้งจริง หนังสือที่ทำให้จิตวิญญาณสั่นคลอน อ่านจบอาจทำให้คุณมีมุมมมองต่อโลกเปลี่ยนไป
ตัวเล่มร้อยเรียงเป็นบท ๆ ถ่ายทอดในทุกช่วงของชีวิต ไล่เรื่อยเล่าไล่ไปในเซตติ้งกทม.ย่านเก่า-แยกมุมสถานที่-ถนน และชีวิตของดาดาวที่เติบโตขึ้นมาด้วยความลำบาก(โคตร ๆ) แต่เธอไม่อยากเป็นเหมือนแม่ จึงหาหนทางพัฒนาและเยียวยาจิตใจแม่ไปพร้อม ๆ กัน ทั้งที่ตัวเธอเองก็สาหัสและแตกสลายไม่แพ้กัน
ภาษาช่างแจ่มชัดและลื่นไหล เล่นเอาดำดิ่งไม่อยากล้มเลิกสายตา แม้เรื่องราวที่ว่าจะหดหู่แสนสาหัส บางวรรคทิ้งห้วงนิ่ง ทำเอาหยุดหายใจไปชั่วขณะ มีความหักมุมกลับไปกลับมาให้จึ้งใจ(เป็นการหักในแบบที่ไม่อยากให้เกิดกับเธอเลย ;-;) เรียลมาก ๆ บรรยากาศอึดอัดดำเนินเรื่องไวและพบเจอเหตุการณ์ต่อเนื่อง
คุณนักเขียนสำนวนดีมาก(เพราะชอบอ่านหนังสือตั้งแต่เด็ก)ถ่ายทอดออกเห็นภาพชัดจนเหมือนมีมนต์ที่เชี่ยวชาญการใช้ภาษา ทำเอาเราดำดิ่งจมไปในทุกย่อหน้า เรื่องอาจห่างไกลชีวิตบางคน แต่ทว่ากลับชัดเจน ในความเศร้า ความเจ็บปวดและโกรธแค้น ที่ปรากฏในเล่มคล้ายเรียบเรื่อยแต่แสนลึกซึ้ง
อ่านไปด้วยความหวังว่าแม่กับดาดาวอาจมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ชีวิตดันยากเข็ญสม่ำเสมอ ด้วยสภาพแวดล้อม+สังคมคอยทำร้าย พวกเธอไม่เคยทำสิ่งไม่ดี แต่กลับเจอแต่เรื่องที่ทำให้คุณค่าความเป็นมนุษย์ลดทอน "ครั้งหนึ่งแม่เธอเอาพระไปเขวี้ยงแล้วพูดว่า"เราไม่เคยทำอะไรไม่ดี ยุงไม่เคยตบ ทำไมถึงเจอแต่เรื่องเลวร้าย"
ตลอดเล่มแม่และดาดาวต้องดิ้นรนอยู่ตลอด ทำงาน เรียน ระหกระเหินใช้ชีวิตอัตคัดขัดสน ต้องต่อสู้กับโรคจิตเวชที่ส่งผลกระทบในชีวิต ต่อสู้กับผู้คนและบรรทัดฐานทางสังคม ประเด็นความฟอนเฟะของสังคม+ปมในใจกับความทรงจำวัยเยาว์ จริงจนเจ็บปวดจุกจัดมาก มันเรียบนิ่งแต่ดุดันกรีดร้องอยู่ภายในของจริง
ตัวเล่มร้อยเรียงเป็นบท ๆ ถ่ายทอดในทุกช่วงของชีวิต ไล่เรื่อยเล่าไล่ไปในเซตติ้งกทม.ย่านเก่า-แยกมุมสถานที่-ถนน และชีวิตของดาดาวที่เติบโตขึ้นมาด้วยความลำบาก(โคตร ๆ) แต่เธอไม่อยากเป็นเหมือนแม่ จึงหาหนทางพัฒนาและเยียวยาจิตใจแม่ไปพร้อม ๆ กัน ทั้งที่ตัวเธอเองก็สาหัสและแตกสลายไม่แพ้กัน
ภาษาช่างแจ่มชัดและลื่นไหล เล่นเอาดำดิ่งไม่อยากล้มเลิกสายตา แม้เรื่องราวที่ว่าจะหดหู่แสนสาหัส บางวรรคทิ้งห้วงนิ่ง ทำเอาหยุดหายใจไปชั่วขณะ มีความหักมุมกลับไปกลับมาให้จึ้งใจ(เป็นการหักในแบบที่ไม่อยากให้เกิดกับเธอเลย ;-;) เรียลมาก ๆ บรรยากาศอึดอัดดำเนินเรื่องไวและพบเจอเหตุการณ์ต่อเนื่อง
คุณนักเขียนสำนวนดีมาก(เพราะชอบอ่านหนังสือตั้งแต่เด็ก)ถ่ายทอดออกเห็นภาพชัดจนเหมือนมีมนต์ที่เชี่ยวชาญการใช้ภาษา ทำเอาเราดำดิ่งจมไปในทุกย่อหน้า เรื่องอาจห่างไกลชีวิตบางคน แต่ทว่ากลับชัดเจน ในความเศร้า ความเจ็บปวดและโกรธแค้น ที่ปรากฏในเล่มคล้ายเรียบเรื่อยแต่แสนลึกซึ้ง
อ่านไปด้วยความหวังว่าแม่กับดาดาวอาจมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ชีวิตดันยากเข็ญสม่ำเสมอ ด้วยสภาพแวดล้อม+สังคมคอยทำร้าย พวกเธอไม่เคยทำสิ่งไม่ดี แต่กลับเจอแต่เรื่องที่ทำให้คุณค่าความเป็นมนุษย์ลดทอน "ครั้งหนึ่งแม่เธอเอาพระไปเขวี้ยงแล้วพูดว่า"เราไม่เคยทำอะไรไม่ดี ยุงไม่เคยตบ ทำไมถึงเจอแต่เรื่องเลวร้าย"
ตลอดเล่มแม่และดาดาวต้องดิ้นรนอยู่ตลอด ทำงาน เรียน ระหกระเหินใช้ชีวิตอัตคัดขัดสน ต้องต่อสู้กับโรคจิตเวชที่ส่งผลกระทบในชีวิต ต่อสู้กับผู้คนและบรรทัดฐานทางสังคม ประเด็นความฟอนเฟะของสังคม+ปมในใจกับความทรงจำวัยเยาว์ จริงจนเจ็บปวดจุกจัดมาก มันเรียบนิ่งแต่ดุดันกรีดร้องอยู่ภายในของจริง
Displaying 1 - 11 of 11 reviews