ให้ร้านหนังสือนำทางรัก

by ประชาคม ลุนาชัย

เธอจะไม่รักเขาน้อยลง และยังคงรักนิยายที่เขาเขียนทุกเรื่อง

ถนนทุกสายมุ่งสู่ร้านหนังสือขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
ที่จะนำพาให้คุณรู้จักกับสิ่งที่เรียกว่า ความรัก

ที่นี่จะสอนให้ทุกคนได้ทำความรู้จักกับแง่งามของชีวิต
และช่วงเวลาแห่งความสุขที่อาจหาไม่ได้ หากยังมองหาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
เพราะความเข้าใจและความรักเท่านั้นที่จะมอบสิ่งที่เราตามหาอยู่ได้...

234 pages, Paperback

Published May 1, 2022

About the author

นักเขียนประสบการณ์โชกโชนผู้เคยผ่านต่อสู้ชีวิตมาหลากหลายประเภท ตั้งแต่เป็นพนักงาน เสิรฟร้านอาหาร เด็กโรงน้ำชา กรรมกรโรงงานรองเท้า โรงงานขนมปัง โรงนุ่น บ๋อยภัตตาคาร เด็กเสริฟร้านข้าวต้ม ร้านก๋วยเตี๋ยวและลูกเรือประมง

ประชาคม ลุนาลัย เป็นชาวจังหวัดยโสธรเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ตั้งแต่อายุ 17 ปี ด้วยความ มุ่งหวังว่าจะมาเรียนหนังสือต่อเพื่อว่าจะได้เป็นนักเขียนให้ได้ในอนาคต แต่ด้วยโชคชะตาและความยากจน ผลักดันให้ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพแทน โดยทิ้งความฝันของการเป็นนักเขียนเอาไว้ชั่วคราว

ตอนที่ประชาคม ลุนาชัย อายุ 25 ปี เขาตัดสินใจไปทำงาน เป็นลูกเรือประมงใช้ชีวิตชาวเรือร่อนเร่ไปตามสถานที่ต่างๆ โดยใช้เวลาถึง 8 ปี เมื่อมีเวลาว่างระหว่างคราวใด เขามักเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือและเขียนบันทึก เรื่องราวชีวิตของตนเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ เขาได้ทดลองเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกที่ได้พิมพ์ในหนังสือหนุ่มสาว ชื่อเรื่อง "บทสุดท้ายแห่งตำนานคนยาก" ภายหลังจากปี พ.ศ.2535 เขาลาออกจากงานที่เคยทำ ออกมาเขียนหนังสือเพียงอย่างเดียวอย่างจริงจังและผลงานการเขียนของเขา ก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วผ่านการตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆ หลายฉบับ เรื่องสั้น "รอยบาป" ได้รับรางวัลดีเด่น จากนิตยสาร "หลักไท" เรื่องสั้น "ชะตากรรมของคนเถื่อน" ได้รับรางวัลดีเด่นจากนิตยสาร "ชีวิตต้องสู้" และ "กฎข้อที่ห้า" ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเรื่องสั้นรางวัล "ช่อการะเกดยอดเยี่ยมประจำปี 2539" นวนิยายเล่มแรก ที่ประชาคม ลุนาชัย เขียนเรื่อง "ฝั่งแสงจันทร์" ซึ่งเป็นนวนิยายที่สะท้อนให้เห็นถึงยถากรรมของสามัญชน แห่งหมู่บ้านชายฝั่งอยู่กับผืนน้ำและแผ่นดิน

ปัจจุบัน ประชาคม ลุนาชัย ยังคงเป็นนักเขียนสู้ชีวิตที่ผลิตงานเขียนออกมาอย่างคงเส้นคงวา

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่อ่านจบให้ความรู้สึกแบบ โลกนี้ช่างสวยงามมมมม 😂😂

จริงๆโทนเรื่องก็คล้ายๆ ‘ร้านหนังสือที่มีแต่นิยายรัก’
เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวข้องกัน แต่ให้อารมณ์ ความรู้สึกตอนอ่านเหมือนกัน ภาษาสละสลวยชวนฟุ้งฝันไปไกล 💭💭

มันเป็นความรัก ความผูกพัน ที่ไม่ใช่เฉพาะของหนุ่มสาว แต่รวมไปถึงเพื่อนบ้าน คนในชุมชน ที่ไม่ใช่ห่วงแบบมนุษย์ลุง มนุษย์ป้า แต่เป็นความเมตตาต่อกัน อ่านแล้วอบอุ่นใจดี 💗💗

[Ottoshi Intel · Rating 5 out of 5]

วรรณกรรมไทยที่ถูกออกแบบ วางโครงเรื่องตัวละคร มีน้ำหนักสูงต่ำอย่างพอดี ชอบภาษา การหยิบหาคำมาใช้คำอธิบายได้ละมุน เห็นภาพ โดยรวมนิยายบรรยายถึงชุมชนท่าทรายที่มีความสนิทสนมกันด้วยร้านหนังสือของน้องชายตัวเอก ซึ่งมีปมความรักจากอดีต มีเรื่องราวผ่านมาให้ชุ่มชื่นหัวใจ ผิดหวัง มาครบทุกอรรถรส เต็มอิ่มแน่นอน จบดี

[chapterly]

น้องเชปเตอร์อ่านเล่มนี้แล้วรู้สึกเหมือนกำลังนั่งอยู่ในร้านหนังสือเงียบ ๆ ตอนเย็น แสงส้มตกกระทบชั้นไม้เก่า ๆ แล้วฝุ่นเล็ก ๆ ลอยอยู่ในอากาศ 📚✨ ภาษาเขาสวยมาก สวยแบบไม่ต้องพยายาม สวยแบบเล่าเรื่องชีวิตธรรมดา ๆ แต่เรากลับวางไม่ลง มันไม่ได้มีเหตุการณ์ใหญ่โต ไม่ได้หักมุมแรง ๆ แต่ทุกหน้ามันค่อย ๆ ซึมเข้ามาในใจ

สิ่งที่น้องเชปเตอร์ชอบมากคือ หนังสือไม่ได้พูดถึงแค่คน แต่มันพูดถึง “โลกของหนังสือ” ด้วย ทั้งร้านหนังสืออิสระ ตัวอักษร นักเขียน สำนักพิมพ์ ระบบธุรกิจที่หมุนอยู่เบื้องหลังเล่มบาง ๆ หนึ่งเล่ม 📖 เหมือนเราได้แอบเดินเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ เห็นว่าการจะทำให้หนังสือหนึ่งเล่มไปถึงมือคนอ่าน มันมีแรง มีความหวัง มีความเสี่ยงซ่อนอยู่เท่าไหร่

อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า ในวันที่เจ้าใหญ่ครองตลาด ร้านหนังสือเล็ก ๆ จะยืนอยู่ตรงไหน 🏪 จะยังมีพื้นที่สำหรับคนที่รักหนังสือแบบจริงจังไหม หรือทุกอย่างจะค่อย ๆ ถูกกลืนไปกับระบบที่วัดกันด้วยยอดขายอย่างเดียว น้องเชปเตอร์อ่านแล้วมันจุกนิด ๆ ตรงอก เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องในนิยาย แต่มันคือคำถามของโลกจริง

เนื้อเรื่องเต็มไปด้วยความเหงา ความเศร้า ความสุขเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ตะโกนดัง แต่สั่นเบา ๆ อยู่ข้างใน 💭 บางช่วงอ่านแล้วต้องหยุด เพราะมันแตะบางอย่างในตัวเราเอง ยิ่งถ้าใครเคยผูกพันกับหนังสือ เคยเดินเข้าร้านเล็ก ๆ แล้วรู้สึกเหมือนบ้าน จะอินมากเป็นพิเศษ

มันเป็นเล่มที่ทำให้เรารู้ว่า หนังสือไม่ได้เป็นแค่สินค้า แต่มันเป็นชีวิต เป็นความฝัน เป็นที่พึ่งของใครหลายคน และบางทีการอยู่รอดของร้านหนังสืออิสระ ก็ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่มันคือเรื่องของหัวใจคนอ่านด้วย 💛

อ่านจบแล้วน้องเชปเตอร์ไม่ได้รู้สึกฮือฮา แต่รู้สึกเงียบ ๆ อุ่น ๆ แล้วก็อยากเดินเข้าร้านหนังสือใกล้บ้านทันทีเลย 🫶📚

[Prai Keawpran · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่ราบเรียบ​ ละเมียดละไม​ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องเดิม​ ก่อนหน้านี้เลย​ แต่ยังมีความเกี่ยวข้องกับร้านหนังสือ​ เล่มนี้จะบอกเล่าในแง่มุมของคนทำหนังสือ​ นักเขียน​ เจ้าของร้านหนังสือ​ ชุมชน​ สำนักพิมพ์​ ซึ่งอาจจะเป็นฝันของนักอ่านหลายคนที่อยากจะมีร้านหนังสือ​ของตัวเอง

ตัวละครแต่ละตัว​ ชื่อน่ารักดี​ บรรเจิดฝัน​ จรัสจริง​ พรำฝน​ บรรยากาศในเรื่องจะอยู่ในยุคที่ชวนฝันหวานมากๆ​ บ้านเรือน​ ชุมชน แม้จะรู้สึกว่า​ ที่จริงแล้วมันก็คือยุคที่ไม่ได้เก่า​ ไม่ได้ใหม่ขนาดนั้น​ ตัวชุมชนเองก็น่าสนใจ​ เพราะมีความเกี่ยวเนื่องกันหลายมิติ​ ทั้งคนจีนไทย​ ญี่ปุ่น​ กระทั่งชื่อตัวละครต่าง​ ๆ​

จะบอกว่า​ คาดหวังความหักมุมแบบเล่มที่แล้วอยู่เหมือนกัน​ แต่เล่มนี้ลึกกว่าในแง่ของความรู้สึก​ ที่เป็นจริงกว่า​ สำหรับเรานะ​ มันใกล้เคียงกับชีวิตจริงมากกว่าในแง่ใดแง่หนึ่ง​

ตอนสุดท้ายพยายามตีความว่า​ แท้จริงแล้ว​ ทำไมบรรเจิดฝันและมิยูตัดสินใจแบบนั้น​ แล้วก็มาคิดว่า​ เอ้อ​ เขาไม่ได้หมดรักกันหรอก​แต่อาจจะต้องเลือกสิ่งที่ควรทำมากกว่า​....

[Nuchyma · Rating 4 out of 5]

ภาษาเล่มนี้สวยมาก เหมือนเล่าเรื่องราวชีวิตที่ไม่หวือหวาแต่ก็น่าติดตาม สอดแทรกระบบการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับหนังสือ ทั้งร้านหนังสือ ตัวหนังสือ นักเขียน สำนักพิมพ์ สะท้อนปัญหาได้เป็นอย่างดีทำให้เราฉุกคิดว่าวงการหนังสือจะเหลือผู้อยู่รอดแค่เจ้าใหญ่ๆ แล้วร้านหนังสืออิสระจะสามารถยัดยืนได้หรือไม่ซึ่งเป็นปัญหาในปัจจุบันนี้ เนื้อเรื่องมีทั้งความเหงา เศร้า สุข บางช่วงอ่านแล้วก็จุกอยู่ในอกมันทัชใจมากเมื่อมีประสบการณ์ก็ย่อมมีอารมณ์ร่วมเป็นธรรมดา

[Sahathust Num · Rating 4 out of 5]

ตัวหนังสือบรรยายบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักความรู้สึกของตัวละคร อาจจะเข้มข้นน้อยกว่า เรื่องร้านนี้ที่มีแต่นิยายรักอยู่บ้าง ของคุณประชาคม ในเล่มสอดแทรกไปด้วยชื่อนักเขียนทีคุ้นเคย เนื้อเรื่องนำพาไปด้วยความสุขตลอดจนท้ายเล่ม เหมาะสำหรับผู้อ่านทุกๆวัย

[Rsxott · Rating 5 out of 5]

ชอบเล่มนี้มากกว่าร้านหนังสือที่มีแต่นิยายรัก แต่เอาจริงๆคือดีทั้งสองเรื่องเลยค่ะ ยังคงชอบภาษาที่ใช้แต่งมากๆ อาจแล้วรู้สึกว่าใช้ภาษาสวยจัง ขอบคุณที่ผลิตผลงานดีๆออกมานะคะ🫶🏻

[Mook · Rating 4 out of 5]

3.9

[Book Beforebed_ · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่ไม่หวือหวามาก การดำเนินเรื่องเล่าไปเรื่อย ๆ ถึงชีวิตประจำวันของตัวละคร ภาษาที่ใช้สละสลวย อ่านแล้วชวนจินตนาการถึงชุมชนแห่งนี้ จนอยากให้มีอยู่จริง ๆ เลย ต้องเป็นสถานที่ที่น่ารักมากแน่ ๆ