Ένα μικρό χωριό ετοιμάζεται πυρετωδώς για το καρναβάλι. Οι κάτοικοι μεταφέρουν κλαδιά και φύλλα στο εσωτερικό της ζούγκλας, οι σιαμαίες αδελφές βοηθούν στην κατασκευή των αυτοσχέδιων αρμάτων κι ο έφηβος στέκει για λίγο και τους παρατηρεί. Ώσπου ο Ομάρ τον προστάζει να επισκεφθεί τον Προφήτη - κι εκεί θα έρθει για μια ακόμα φορά αντιμέτωπος με τη βάναυση αγριότητα της ανθρώπινης φύσης.
Στη διάρκεια αυτής της μέρας, ο έφηβος θα κλονιστεί από τη βιαιότητα της κλειστής κοινωνίας και, βιώνοντας διαδοχικά τη φθορά, τον θάνατο και την αναγέννηση, θα παλέψει να διαφυλάξει ακέραιη τη μόνη αξία που αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να επανεκκινήσει τον κόσμο: την αγάπη.
Είναι πιθανό ολόκληρη η ζωή ενός ανθρώπου να αλλάξει μέσα σε μία μέρα; Ο έφηβος, που δεν μεγαλώνει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια, θα καταφέρει να κάνει το άλμα ή θα παρασυρθεί από τη διεφθαρμένη μάζα που τον περιτριγυρίζει;
Marilena Pappa is a Greek writer. Born in Athens in 1988, she studied Public Administration at Panteion University and Communications and Journalism. She has been working in the field of Public Relations, Communication and Advertising since 2013 She has published books for children, poetry and novels in Greece and Cyprus, while she has translated children´s books from English to Greek. She was nominated for Best Children's Book in Cyprus´ State Literature Awards in 2013.
Η νέα νουβέλα της πολυγραφότατης Μαριλένας Παππά, Η μέρα του Καρναβαλιού από τις εκδόσεις Βακχικόν, προσδιορίζει ετυμολογικά την έννοια του καρναβαλιού και μεταδίδει πολυάριθμα κοινωνικά μηνύματα μέσα από αλληγορία και συμβολισμούς. Η λέξη καρναβάλι είναι λατινογενής (< caro,-rnis, δηλαδή κρέας + το ρήμα levare, δηλαδή απομακρύνω) και σημαίνει απομάκρυνση του κρέατος. Τα ανθρώπινα σώματα μπορούν να θεωρηθούν κομμάτια κρέατος που θυσιάζονται; Ποιοι λοιπόν, τα εξαναγκάζουν σε αυτή τη θυσία και γιατί; Οι αρχαίες κοινωνίες επέτρεπαν -και επέβαλαν- την ανθρωποθυσία. Μήπως αυτό συμβαίνει και σήμερα με έναν διαφορετικό -και ύπουλο- τρόπο;
Ένα βιβλίο που μιλά για την αναγέννηση ενός ανθρώπου σε μια αλληγορικά πρωτόγονη κοινωνία,γιατί στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει κάτι πολύ σύγχρονο κ γνώριμο.η γραφή της Μαριλένα Παππά είναι σε κάποια σημεία σκληρή κ ωμή, όμως με τις υπέροχες λέξεις κ εικόνες της δίνει απίστευτη ισορροπία στο εξαιρετικό αυτό βιβλίο.
Πολλά αστέρια μαζευτήκανε γι αυτό το βιβλίο, τόσο που αναρωτιέμαι αν διάβασα κάτι άλλο. Shock value τεράστιο, πολύ σκληρές περιγραφές χωρίς κανέναν απολύτως λόγο και όλο το υπόλοιπο ανούσιο. Ή δουλευόμαστε μεταξύ μας ή δεν ξέρω τι διαβάζω και μόλις έθαψα ένα αριστούργημα...
Το βιβλίο ξεκινά με τις προετοιμασίες για το καρναβάλι της ζούγκλας, όμως πολύ σύντομα ανακαλύπτουμε ότι πίσω από μια φαινομενικά συνηθισμένη τελετή καιροφυλακτεί ο τρόμος και η βιαιότητα που καθρεφτίζονται στα μάτια ενός έφηβου αγοριού ενώ παράλληλα σημαδεύουν ανεξίτηλα την ψυχή του. Το νεαρό αγόρι που δεν έχει βιώσει ποτέ την αγάπη και τη θαλπωρή παλεύει για όλα αυτά που έχει βαθιά μέσα του ως ιδανικά σε μια κλειστή κοινωνία όπου η φθορά και ο θάνατος κυριαρχούν και καταπνίγουν οτιδήποτε θετικό προσπαθεί να αναπτυχθεί. Θα καταφέρει να ξεφύγει αποδεικνύοντας ότι ο κόσμος δύναται να αλλάξει με όπλο την αγάπη ή θα παρασυρθεί από τη διαφθορά και θα ακολουθήσει τον μονόδρομο που έχουν χαράξει εν αγνοία του τα ίδια του τα βιώματα;
Πρόκειται για μια δυνατή νουβέλα που μου έσφιξε την ψυχή σε ορισμένα σημεία εξαιτίας της ωμότητάς της, όμως η εξαιρετική γραφή της Μαριλένας Παππά έρχεται να ισορροπήσει τα πράγματα και να προσδώσει ένα βαθύτερο νόημα στην κάθε λέξη.
"Κανείς δεν μπορεί να βλάψει μια σκιά. Ούτε κι ο Προφήτης θα είχε εξουσία πάνω της. Όσο κι αν την πατούσε με τα πόδια του, όσο κι αν προσπαθούσε να την αρπάξει με τα χέρια του, εκείνη πάντα θα του ξέφευγε αλώβητη. Ώσπου κάποια στιγμή ο Προφήτης θα κουραζόταν και θα παραδινόταν στη σκοτεινή της δίνη. Και τότε η σκιά θα τον σκέπαζε ολόκληρη και το φως θα είχε νικήσει, κι ο έφηβος θα έτρεχε χαρούμενος στη ζούγκλα. Κι οι δρόμοι που αυτήν την ώρα ήταν κλεισμένοι θα άνοιγαν διάπλατα. Όλοι οι δρόμοι θα ήταν ανοιχτοί πια. Ο έφηβος θα ζούσε χωρίς σκιές."
Ένας έφηβος ζει σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της ζούγκλας που προετοιμάζεται για το καρναβάλι. Τι του ζητάνε να φέρει; Γιατί γίνεται αυτή η γιορτή; Τι ρόλο παίζει η αγάπη στις ανθρώπινες σχέσεις; Πόσο εύκολα θα ξεφύγουν τα πράγματα τη νύχτα της γιορτής; Η Μαριλένα Παπά επιστρέφει με μια νουβέλα σκληρή, «ανθρωποφαγική» και ξεχωριστή, γεμάτη προσεγμένες λέξεις, ελάχιστους διάλογους και αναπάντεχες εξελίξεις.
Ένα σμάρι ανθρώπων δουλεύει στην καρδιά της ζούγκλας κάτω από το ανελέητο μαστίγιο του Ομάρ κάνοντας τις απαραίτητες προετοιμασίες για το καρναβάλι. Ένας έφηβος δέχεται την προσταγή να πάει στην καλύβα του Προφήτη, στο βάθος της ζούγκλας κι ας τον φοβίζει αυτός ο άνθρωπος,γιατί αγωνίζεται με κάθε τρόπο να παραμείνει μέλος της κοινότητας, άλλωστε κανείς δεν ήξερε από πού είχε έρθει, όλοι τον θυμούνταν έφηβο. «Όταν προσπαθούσε να θυμηθεί την παιδική του ηλικία, μια ήρεμη θάλασσα σκέπαζε τη μνήμη του» (σελ. 13). Η νουβέλα είναι χωρισμένη σε μικρά κεφάλαια που μας δείχνουν σταδιακά τι συνέβη την προηγουμένη του καρναβαλιού (από το πρωί ως το απόγευμα), αυθημερόν και το επόμενο πρωί. Πρόκειται για μια θεματολογία που ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα μυθιστορήματα, μόνο που θέλει γερό στομάχι λόγω των καταστάσεων που περιγράφονται και της φυσικής και ψυχολογικής απέκδυσης των χαρακτήρων. Οι συγχωριανοί του εφήβου, οι σιαμαίες Ελ και Μπεθ, ο τυφλός Ισμαήλ, η γοητευτική Άννα, όλοι ζουν με τις φριχτές αναμνήσεις της φωτιάς που έκαψε το χωριό τους, μια κατάσταση που εκμεταλλεύτηκε ο Ομάρ και ανέλαβε την αρχηγία της κοινότητας. Αυτός έβαλε άραγε τη φωτιά ή κρύβεται κάτι άλλο από πίσω;
Αξιέπαινος ρεαλισμός, δυνατό λεξιλόγιο, γραφή που δημιουργεί έντονες εικόνες κατά την ανάγνωση και στήνει σε τρισδιάστατες βάσεις το χωριό και τη ζούγκλα γύρω από αυτό, σωστές ψυχογραφίες και απρόσμενες εξελίξεις είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που αναγνωρίζω σε κάθε κείμενο της Μαριλένας Παπά, η οποία εξακολουθεί να κινείται σε οικεία μοτίβα, δεν παύει όμως η γραφή της να έχει δύναμη, ένταση και ρεαλισμό, κι όλα αυτά μέσα σε μόλις 60 σελίδες. Λίγες και παραστατικές λέξεις είναι ικανές να ζωντανέψουν λεπτομερείς εικόνες: «Το ξημέρωμα στη ζούγκλα ήταν υγρό. Ένιωθες μια αφόρητη θερμότητα να κολλάει στη σάρκα σου» (σελ. 11). Τα μάτια και τα αυτιά της συγγραφέως λες και είναι παντού: «Ένας μυστήριος αέρας σηκώθηκε αυτήν την ώρα. Τον άκουγες να θρηνεί την αληθινή ευτυχία, τον άκουγες να μιλά για μια επικείμενη αλλαγή» (σελ. 43).
Ακόμη και οι ήρωες περιγράφονται πολύ προσεκτικά: «Ένας χρυσαφένιος νέος με σκούρες μπούκλες να περιβάλουν το κεφάλι του» (σελ. 14). Μέσα σε αυτό το μεστό, συμπυκνωμένο κείμενο υπάρχει χώρος ακόμη και για παρατηρήσεις που ισχύουν ακόμη και σήμερα: «Πολλές φορές συμβιώνεις με κάποιον, μεγαλώνεις μαζί του, αλλά αφήνεις τη ζωή να σε παρασύρει, να σε προσπεράσει, χωρίς να μάθεις ποτέ ποιος στ’ αλήθεια ήταν. Χωρίς να του δείξεις ποτέ ποιος στ’ αλήθεια ήσουν… Μένοντας μόνος με μια αμήχανη οικειότητα που δεν έγινε ποτέ αυτό που προοριζόταν» (σελ. 34).
«Η μέρα του καρναβαλιού» είναι μια νουβέλα εντελώς διαφορετική και καλοδεχούμενα σκληρή, ζωντανεύει την κοινωνία ενός μικρού χωριού που παρεκτρέπεται στη γιορτή όσο ο πρωταγωνιστής αγωνίζεται να παραμείνει αλώβητος και να μη χάσει την ανθρωπιά του. Προσεγμένες λέξεις, πλοκή που δεν ξέρεις πού θα οδηγήσει, αγάπη και σεβασμός, μίσος και απανθρωπιά συμπορεύονται και συγκροτούν ένα πρωτότυπο κείμενο.
OMG που λέει και η νεολαία! Τι έγραψε πάλι αυτο το κορίτσι! Το βιβλίο το διαβάζεις και νιώθεις μονίμως ένα βάρος στο στομάχι. Δε θες να το αφήσεις όμως! Και μετά το τέλος, αχ αυτό το τέλος! Και η λύτρωση! Μαριλλενα μπράβο!
Ένα χωριό, ένα καρναβάλι, μια κλειστή κοινωνία, θάνατος και αναγέννηση συνθέτουν το κάδρο του νέου βιβλίου της Μαριλένας Παππά «Η Μέρα του Καρναβαλιού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Πρόκειται για μία ξεχωριστή νουβέλα, στην οποία παρόλο που κυριαρχούν αντίρροπα συναισθήματα στο τέλος ο ήρωας μας καταφέρνει ν’ εξαγνιστεί…
Ωραία γραμμένη νουβέλα, που καταγράφει επεισόδια από μια μέρα γιορτής σε ένα χωριό που μοιάζει με τρίτο κόσμο, χωρίς να ορίζεται αν πρόκεται για προϊστορική κοινωνία ή για σύγχρονή.
Το τέλος είναι αναμενόμενο, παρότι η αλλαγή στο βασικό ήρωα είναι ωραία δοσμένη. Θα μου άρεσε περισσότερο ως μέρος μεγαλύτερης ιστορίας, ώστε να αναπτυχθούν και άλλοι χαρακτήρες και να έχουν σημασία κάποια σημεία της πλοκής που εδώ μοιάζουν "ξεκρέμαστα" (π.χ. η δυσμορφία του ήρωα, οι σιαμαίες)
Τι σχέση έχουν ένας Προφήτης, ένας Αιώνιος Έφηβος, δύο σιαμαίες αδερφές, ένας βαρύμαγκας ονόματι Ομάρ και ένας τυφλός μέντορας;
Ο ανώνυμος Αιώνιος Έφηβος είναι ο κεντρικός χαρακτήρας αυτής της τολμηρής και λίαν αυθεντικής νουβέλας της ταλαντούχας Μαριλένα Παππά.
Πρόκειται για ιστορία για την Ζωή, τον θάνατο και την αναγέννηση. Για το καλό και το κακό ή για κάτι πέρα κι απ'τα δύο. Για τον πόθο, την απληστεία, την χαιρεκακία, την ηδονή, την μοχθηρία.
Μα το βασικό της καύσιμο, η ήρεμη φλόγα που κινεί τη νουβέλα και τον ανώνυμο πρωταγωνιστή είναι η Αγάπη.
Μπορεί η Αγάπη ν'αλλάξει τον κόσμο; Μπορεί να ξεπεράσει το μεταίχμιο στο οποίο είναι κολλημένος; Μπορεί να υπερνικήσει τα πάντα;
Διαβάστε το και θα μάθετε.
Ήταν λίγο καψερή η καρδιά μου πριν το διαβάσω, μα “μου δρόσισε την ψυχούλα που έκαιγε από πόθο” για να δανειστώ ένα στίχο μίας αρχαιοΕλληνίδας ποιήτριας.
Ευχαριστώ θερμά την συγγραφέα για την Ομορφιά που ένιωσα, ιδίως στις τελευταίες σελίδες.
Ένα βιβλίο που δεν γίνεται να μη σε αφήσει ασυγκίνητο. Ανατρεπτικό, σκληρό και παράλληλα ευαίσθητο με δυνατές εικόνες! Μια ιστορία που μιλάει για την αγάπη αλλά μέσω δυνατών αλληγορικων μυνηματων! Ένα βιβλίο για την ενηλικίωση του ανθρώπου μέσα από τις διαβατηριες τελετές της αγάπης! Αξίζει πολλές αναγνώσεις!
Εξαιρετικό βιβλίο γεμάτο με εικόνες. Ο αναγνώστης εναλλάσσει συνεχώς συναισθήματα και μένει καθηλωμενος καθόλη τη διάρκεια της ανάγνωσης!! Η συγκίνηση στο τέλος του βιβλίου είναι αναπόφευκτη! Συγχαρητήρια στην συγγραφέα αυτού βιβλίου και ένα ευχαριστώ για αυτό το έργο που μας χάρισε!!!