Herinneringen aan het levenloze

by Michiel Cox

Over de onzichtbare inwoners van een stad en de mensen die we liever niet zien.

In ‘Herinneringen aan het levenloze’ schetst Michiel Cox het verhaal van een toneelstudent die met zijn vriendin gaat samenwonen in Rotterdam. Tijdens het uitpakken van de dozen denkt hij na over zijn afstudeervoorstelling, maar hoe dichter het moment nadert waarop hij moet presteren, hoe sterker de verlamming en apathie toeslaan. Verderop in de stad ligt een vrouw dood in bed. Ze vraagt zich af waarom niemand haar heeft gevonden. En waarom ligt ze met haar hoofd bij het voeteneinde? Ogenschijnlijk zijn er geen overeenkomsten tussen de student en de vrouw, tot blijkt dat mislukte dromen en de daarbij horende eenzaamheid hun levens beheersen. ‘Herinneringen aan het levenloze’ is een ontroerende roman die de grenzen van de verbeelding opzoekt. Het is een ontluisterend verhaal over de onzichtbare inwoners van een stad. Of beter: over de mensen die we liever niet zien.

144 pages, Paperback

Published May 19, 2022

Reviews

[Michael · Rating 5 out of 5]

prachtig!

[Marino Nevejans · Rating 5 out of 5]

10 jaar levenloos. Fysiek dood, maar geestelijk nog aanwezig. Semi-levend, halfdood, het leven loze, noemt het hoe je wil, besef had ze, tot de dag dat ze haar vonden. 10 jaar lang lag haar lichaam daar te wachten op het moment dat de bel zou luiden. 10 jaar op zoek naar herinneringen, B. had onnoemelijk veel dromen, maar telkens opnieuw mislukte die. Net zoals Michiel, een struikelend theaterstudent die de theaterwereld wou veroveren, maar door die ene theaterdocent kreeg hij schrik van zijn eigen droom. Het nieuws van B. zorgt voor een enorme impact bij Michiel en daar ligt de connectie, of toch niet?

Hoeveel doden waarvan de mens niks afweet zouden er nog gevonden moeten worden? Hoeveel lichamen liggen er nu te rotten terwijl wij ons dagelijks leven zijn gang laten gaan? Dus beste lezer, als u nog eens een lastig geurtje tegenkomt…

Een meeslepend boek met de juiste woorden en geestigheid geschreven.
En dat met maar 142 bladzijdes.

- Marino Nevejans

[Yentl Otterspeer · Rating 5 out of 5]

Het boek begint als een simpel voor sommige waarschijnlijk herkenbaar verhaal. Het leest makkelijk weg en op een gegeven moment beland je in een verhaal waarvan je wist dat het zo komen (door het lezen van de achterkant) en het neemt je mee op een reis aan gedachtes. Het einde heeft me op een positieve manier verast. Een aanrader voor ieder die af en toe een nieuws artikel leest en zich af vraagt :’maar hoe dan?’.

[Geert Schoofs · Rating 3 out of 5]

1 van de boekjes van op de snuisterplank in de bibliotheek. Vond het eigenlijk wel verrassend en goed. Spijtig van de laatste 20 bladzijden. Lijken er aan gebreeen om toch boven de 140 blz te komen (141:-), maar doen meer kwaad dan goed. Lesje van ikea hotdog: zorg dat je met een goed gevoel afrondt.
Maar verder een lekker tussendoortje...

[Marie Claesen · Rating 3 out of 5]

Interessante spanningsboog tussen fictie en realiteit. Het verhaal confronteert je met de banaliteit van het bestaan, een thema dat de mens niet echt blij maakt. Wel heb ik enkele keren gedacht "Touché, daar denkt B. of Michiel nu eens iets dat er boenk op zit. Graag gelezen, maar net als alle B.'s van deze wereld vrees ik dat het boek maar vluchtig in mijn herinneringen zal blijven hangen.

[Vincent Coomans · Rating 3 out of 5]

3,5!

[Scallie]

Geen levendige roman hoewel het idee veel potentieel had.

[An Dedecker · Rating 4 out of 5]

Heel fijn boek! Leest vlotjes