Ook deze zomer gaat gescheiden vader Luc met zijn twee jonge zoons op kampeervakantie. Het loslaten van zijn kinderen gaat hem niet goed af; voortdurend houdt hij ze in het vizier en probeert ze te behoeden voor gevaar. Maar al snel maken de jongens vriendjes en voor het eerst sinds jaren heeft Luc tijdens de zomervakantie wat tijd voor zichzelf. Op de een-na-laatste avond durft Luc het zelfs aan om een korte avondwandeling te maken terwijl zijn jongens zich op de camping vermaken. Tijdens de wandeling langs de rivier slaat het noodlot toe. Terwijl in Nederland zijn ex na een paniekerig telefoontje van Luc haarfijn aanvoelt dat er iets niet klopt, begint de avond te vallen en moet Luc noodgedwongen een keuze maken: wil hij een vader worden op wie zijn kinderen trots kunnen zijn, of eentje die er simpelweg ís?
Rob Waumans (1977) debuteerde in 2011 met de roman Als je de stad binnenrijdt, die werd genomineerd voor de Academica Literatuurprijs. In 2013 verscheen De nacht van Lolita. Hij maakt literaire programma’s, een literaire podcast en zijn verhalen en artikelen verschenen onder meer in NRC Handelsblad, De Revisor, De Brakke Hond en Hard gras. Zijn derde roman De Solist verscheen in januari 2019. Oevers is zijn vierde roman.
De lezer valt midden in een wandeling van Luc langs een rivier in een bergdorp bij aanvang van Oevers van Rob Waumans. Deze wandeling vormt de verhaallijn waarbij je via flashbacks en overpeinzingen langzaam te weten komt hoe Luc op dit belangrijke kantelpunt in zijn leven terecht is gekomen. Hij is in dat bergdorpje op vakantie met zijn twee zoons die hij voor het eerst echt alleen durft te laten. Zijn ex-vrouw Julia zit thuis en maakt zich grote zorgen na een onverwacht belletje van Luc als zich een vervelend incident heeft afgespeeld tijdens zijn wandeling. Vanaf dat punt komt Julia ook als personage in het verhaal. Het blijkt dat ze elkaar verloren zijn na het overlijden van hun dochtertje en meteen begrijp je ook waarom beide ouders hun kinderen enorm beschermend opvoeden en nooit uit het vizier verliezen. Luc laat na dit verlies en scheiding alles over zich heen komen. Hij wordt in een regeling financieel uitgekleed door Julia en hij is een vader die er simpelweg is, zoals te lezen op de achterflap. Het incident tijdens de wandeling doet hem de ogen openen en hij besluit vanaf dat moment het heft in eigen handen te nemen: "Nee. Meer een Stefan zijn. Standvastig, vanzelfsprekend, onwrikbaar. Hij moet zich niet afvragen of hij de overkant gaat halen, hij moet vaststellen dat hij die steen op de andere oever krijgt. Een besluit"
Zonder omwegen trekt Waumans de lezer het verhaal in op de eerste bladzijde. Na een slordige 150 pagina's heb je het gevoel een vuistdikke roman gelezen te hebben. Een heerlijk leesbaar geheel maar evengoed met de nodige diepgang en geloofwaardig. Met de omschrijvingen van de omgeving waan je je ook echt op vakantie in een land als Frankrijk of Zwitserland.
Kort verhaal over gescheiden man die, naar mijn mening, veel te bezorgd is over zijn zoontjes. Hij is onzeker en wil iets van het leven maken maar hij twijfelt over alles. Het verhaal ging eigenlijk nergens over, maar het is prima geschreven
Amusant boekje over een onzekere, gescheiden man die bezorgd is over alles en zijn leven wil herpakken. Soms pijnlijk herkenbaar. Goed geschreven, maar even vlug vergeten.
Een herkenbare schets van het leven op een camping, kleine douches, het buitenleven, het spelen met vriendjes maar ook het gedrag van mensen, irritaties en onrust. Ook een herkenbare schets van een man die de wereld observeert, die vergelijkt en zich minder voelt ten opzichte van de ander, die zich afgewezen en onder druk gezet voelt. Het vaderschap staat bovenaan. Hij houdt zijn zoontjes Boaz en Rik bezig, houdt ze in de gaten, maar zijn jongens spelen liever met vrienden. Hij ziet anderen genieten van hun vrije tijd, sportief en ontspannen. Dan besluit hij een half uur te gaan wandelen, alleen, zonder zijn jongens in het zicht.
Tijdens zijn wandeling door het natuurgebied bij de camping denkt hij na. In het boek komen gebeurtenissen van zijn leven voorbij, worden situaties op de camping beschreven. Luc doet zijn best, maar het lijkt hem allemaal te overkomen. Tijdens de wandeling denkt hij aan zijn zoontjes die hij op de camping bij vriendjes heeft achtergelaten. Hij moet op tijd terug zijn. En dan gebeurt er iets. Iets wat zijn geweten raakt en waarbij hij een keuze maakt. Lopend langs de oever van de rivier moet hij over de brug. De brug die hem als een man zijn rug doet rechten. Tegelijkertijd wacht thuis zijn ex-vrouw, de moeder van de jongens, op bericht en op de terugkomst van haar jongens. Ook zij mijmert en kijkt terug. Is dit het leven dat ze wilde? En waarom hoort ze niets van haar ex-man?
Oevers is een psychologische roman over de ontwikkeling van de (ongewild) gescheiden vader. Het boek start met een mooi beeld van de natuur, een beeld van verstilling en verbazing, als de man begint aan zijn wandeling. De opbouw is niet chronologisch. Verschillende situaties worden soms versnipperd beschreven, waardoor niet meteen helder is waar dit boek naartoe gaat. Het taalgebruik is prettig met soms mooie zinnen. Zo denkt de hoofdpersoon aan zijn werk met de zin ‘zijn gedachten ………… en het repeterende ritme dat daarbij hoort veroorzaken barsten in zijn broze ontspannen staat’ (p.20). Ook zit er spanning in het verhaal. Boeiend literair geheel.
Met dank aan De Club van Echte Lezers voor het mogen lezen van dit exemplaar.
Oevers is een knappe psychologische novelle met een vleugje spanning.
Tijdens de zomervakantie verblijft Luc met zijn twee zonen op een kleine Franse camping. Als gescheiden vader heeft hij het moeilijk met zichzelf en met zijn omgeving. Hij kan zich nauwelijks ontspannen, is steeds bezorgd en onrustig. Zijn jongens een beetje loslaten is toch zo moeilijk. Op de voorlaatste avond van zijn vakantie gaat hij alleen wandelen om de drukte en het geroezemoes achter zich te laten. Maar zijn uitstapje verloopt anders dan gepland.
Oevers begint vrij luchtig. Op een grappige, vaak cynische manier, weet Rob Waumans het leven op de camping goed te typeren. Toch wordt het verhaal steeds bedrukter en intenser… en hierdoor ook mooier.
Tijdens zijn avondwandeling blikt Luc terug op de voorbije dagen, op de voorbije jaren. Allerlei gedachten, herinneringen en gevoelens zweven door zijn hoofd. Hoe Julia en hij steeds verder van elkaar verwijderd zijn geraakt, de problemen op zijn werk, zijn vaderrol,… Door al deze gedachtensprongen wordt hij geconfronteerd met zichzelf, met zijn zwakheden en zijn minderwaardigheidsgevoel. Hij zou graag een betere versie van zichzelf willen zijn, sterker in de toekomst willen staan.
Op een zeer menselijke manier laat Rob Waumans zien hoe Luc omgaat met de keuzes die gemaakt moeten worden tijdens de wandeling. De paniek is zo voelbaar en herkenbaar. Julia vertelt ook haar kant van het verhaal. Het verleden heeft diepe littekens bij haar nagelaten, ze ligt in de knoop met zichzelf en komt niet echt los van Luc.
Deze novelle is een intens verhaal over verlies, over het altijd aanwezige verlangen naar zekerheid en geborgenheid dat soms ruw en onverwacht wordt doorbroken. Een verhaal over mensen die zich op de andere oever bevinden, met de stroming van het leven tussen hen in.