این امیدبخشترین نوایی است که آلمان دارد به گوشم می خواند، آدم ها قابل پیش بینی نیستند، دنیا نیز هم. زندگی همیشه پر از لحظات عیر منتظره و ناگهانی است. پر از لحشه های زیبایی لحظه های درخشش نور و لجظه های غریو شادی، لحظه هایی که قدرت دارند تمام درد ها را تسکین دهند. شگفتی ها و اعجاز زندگی وسعتی تمام نشدنی دارند، باید هر روزه راه را آب زنیم برای شان شاید که بی خبر دیواری مستحکم از بتن و میلگرد که سی سال آزگار فاصله انداخته بین این سو و آن سو، ناگهان فرو ریزد.
به طور کلی سفرنامه خوبیه،ولی حالت صفحه بندیش منو یاد سفرنامه های منصور ضابطیان میندازه که این خوب نیست،ایرادات کوچیک نوشتاری هم داره که فکر میکنم مشکل از ویراستاری باشه،ولی خوشحالم که خوندمش و امیدوارم که نوشتن رو ادامه بدن... یک نکته مثبتی که چشمم رو گرفت این بود که نقاط دیدنی هر شهری که رفته بودن رو در انتهای کتاب آوردن
بعد از تجربه خوبی که از سفرنامه استرالیا داشتم این کتاب رو خوندم ولی مثل قبل نتونستم ارتباط بگیرم باهاش یه مقدار مقایسههایی که میشد با ایران زیاد بود و از یه جایی به بعد تکرارشون تو ذوق میزد