What do you think?
Rate this book
Dylan Dog #10
Dylan Dog: Po drugiej stronie lustra
Iwab ęis ćreimś... Tak czasami trzeba czytać księgę losu i słowa w niej zawarte, aby zrozumieć jej treść. Martwi ludzie, piekielne potwory wychodzące z luster i drzwi otwarte na inne światy. Tym razem Dylan Dog odwiedza dom Roweny, gdzie podczas tajemniczego balu maskowego zostaje porwany w szaleńczy wir danse macabre…
100 pages, Paperback
First published July 1, 1987
1 person is currently reading
49 people want to read
About the author
Tiziano Sclavi
669 books192 followersTiziano Sclavi is an Italian comic book and novel writer, who has also worked as a journalist. Sclavi is most famous for creating the Italian bestselling comic Dylan Dog, started in 1986 and still ongoing, a horror pastiche featuring a paranormal investigator. More than 450 monthly 90-pages long issues have appeared in the series, with Sclavi as the most recurrent script writer in the first decade of serialisation.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
September 25, 2025
Un classico Dylan Dog, gli ingredienti ci sono tutti: mistero, soprannaturale, umorismo groucho-marxiano immancabile e disegni sempre più dettagliati. Cosa ci sarà attraverso lo specchio?
September 30, 2020
Rilettura dopo vent'anni, stimolato dallo speciale 34, che mi ha lasciato strane sensazioni. Sicuramente una bella storia con protagonista la Morte (cosa ci può essere più horror?). Alcuni numeri di Dylan lasciano il segno questo è più una traccia che un vero e proprio segno. Bellissima la filastrocca sulla Morte.
January 14, 2015
Četvrto kolekcionarsko izdanje „Doga“, a u izdanju Veselog četvrtka, počinje naslovom „Iza ogledala“. Kao i u slučaju svih ostalih epizoda sabranih u kolekcionarskim izdanjima i ovu sam najpre čitao kao mlađahni white trash boy from the part of SFRJ gde „svi mi plutamo“. Rečenu epizodu iščitavao sam i iščitavao bezbroj puta tokom osnovne škole i više joj se nisam vratio do prošlog leta, kada sam seo i u cugu pročitao tridesetak epizoda DD-a, sakupljenih u prvih desetak knjiga kolekcionarske serije.
Moram priznati da kao klinac nisam preterano razmišljao o porukama raznih sadržaja koje sam konzumirao. Nešto mi se dopadalo ili mi se nije dopadalo. Tokom srednje škole i fakulteta mozak kao da mi je otišao na produženi godišnji odmor, dok sam se rvao sa onim što sam ja očekivao od sebe i što je društvena mašina očekivala od mene. Konzumacija sadržaja se nastavila, ali je skrenula u drugom pravcu – ka proizvodima anglo-američke kulture i engleskom jeziku najviše. Tek kada sam počeo da zarađujem, završio sa fakultetom, našao ljubav ovog i svih ostalih života – tek tada sam se našao u prilici da razmišljam o onome što me je u prvoj polovini života učinilo ličnošću kakva sam sada.
„Iza ogledala“ je jedan od tih ključnih elemenata i to, pre svega, zato što me je ta epizoda – I shit you not – ozbiljno frikautisala.
Ne znam koliko sam godina mogao da imam kada je objavljena kod nas, ali svakako ne više od devet. Jedna od simpatičnih nuspojava mog čitanja rečene epizode bilo je i to što sam neko vreme pokrivao ogledala po kući raznim ćebadima i krpama.
Danas, kao matori tridesetčetvorogodišnjak, duboko sam svestan da je vrlo verovatno „Iza ogledala“ oblikovala moju predstavu o prolaznosti života, ali i o prolaznosti ljubavi. Dok sam je čitao prošlog leta, nisam mogao a da u glavi ne puštam soundtrack koji se uglavnom sastojao od Best of Pink Floyd.
Prve stranice epizode bile su propraćene sa In the Flesh, a negde pri kraju odzvanjala je Wish You Were Here. Tek tada sam shvatio koliko me je Sklavi majndfakovao i usadio mi u podsvest svoje poruke: Ljubav je prolazna i neumitno smrtna, smrt je neminovna, gresi se ne praštaju i ne puštaju nas sve dok nas konačno ne odvuku pod vodu. I tek na kraju, kada je prekasno, sve postaje jasno. Jer, kako Sklavi kaže kroz usta Smrti: „Ja sam ona koja sve objašnjava“.
Naravno, pitanje je kako će i u kojoj meri čitalac prihvatiti Sklavijeve poruke.
Ocena: 5/5
Moram priznati da kao klinac nisam preterano razmišljao o porukama raznih sadržaja koje sam konzumirao. Nešto mi se dopadalo ili mi se nije dopadalo. Tokom srednje škole i fakulteta mozak kao da mi je otišao na produženi godišnji odmor, dok sam se rvao sa onim što sam ja očekivao od sebe i što je društvena mašina očekivala od mene. Konzumacija sadržaja se nastavila, ali je skrenula u drugom pravcu – ka proizvodima anglo-američke kulture i engleskom jeziku najviše. Tek kada sam počeo da zarađujem, završio sa fakultetom, našao ljubav ovog i svih ostalih života – tek tada sam se našao u prilici da razmišljam o onome što me je u prvoj polovini života učinilo ličnošću kakva sam sada.
„Iza ogledala“ je jedan od tih ključnih elemenata i to, pre svega, zato što me je ta epizoda – I shit you not – ozbiljno frikautisala.
Ne znam koliko sam godina mogao da imam kada je objavljena kod nas, ali svakako ne više od devet. Jedna od simpatičnih nuspojava mog čitanja rečene epizode bilo je i to što sam neko vreme pokrivao ogledala po kući raznim ćebadima i krpama.
Danas, kao matori tridesetčetvorogodišnjak, duboko sam svestan da je vrlo verovatno „Iza ogledala“ oblikovala moju predstavu o prolaznosti života, ali i o prolaznosti ljubavi. Dok sam je čitao prošlog leta, nisam mogao a da u glavi ne puštam soundtrack koji se uglavnom sastojao od Best of Pink Floyd.
Prve stranice epizode bile su propraćene sa In the Flesh, a negde pri kraju odzvanjala je Wish You Were Here. Tek tada sam shvatio koliko me je Sklavi majndfakovao i usadio mi u podsvest svoje poruke: Ljubav je prolazna i neumitno smrtna, smrt je neminovna, gresi se ne praštaju i ne puštaju nas sve dok nas konačno ne odvuku pod vodu. I tek na kraju, kada je prekasno, sve postaje jasno. Jer, kako Sklavi kaže kroz usta Smrti: „Ja sam ona koja sve objašnjava“.
Naravno, pitanje je kako će i u kojoj meri čitalac prihvatiti Sklavijeve poruke.
Ocena: 5/5
March 8, 2022
L’indagatore dell’incubo è alle prese con un incontro ravvicinato con la morte in persona, affiancato dal suo immancabile e buffo assistente Groucho. Thriller, commedia, gotico, noir, poliziesco, sovrannaturale, horror, grottesco.. tutto frullato in un calderone che rende il mondo del detective del terrore un fumetto unico. E non è difficile intuire perché esso abbia parecchi appassionati in tutto il globo. Quando uscì al cinema il film anni fa mi divertii come uno sciocco, senza però aver mai letto nemmeno un numero dell’opera di Tiziano Sclavi. Questo è stato il mio primo approccio al fumetto, e, considerati i miei gusti in quanto a musica, cinema e letteratura, il riscontro poteva solo essere positivo. Affiancherò il buon Dylan Dog in altre terrificanti avventure, questo è certo.
September 20, 2025
2025 #43 🩰🪦
Una delle migliori storie di Dylan Dog
Una delle migliori storie di Dylan Dog
June 12, 2023
Čitala sam ovo kao prvu priču iz izdanja „Priča o nedokučivoj Gospi”, zajedno sa Sklavijevom pesmom i uvodnim tekstovima koje su pisali Marko Šelić, Rekioni i Nuči. „Iza ogledala” je inspirisana pričom „Alisa sa druge strane ogledala”.
Meni je priča genijalna.
„Smrt! Smrt čudna, a tako obična sva. Smrt, koja ti dođe da ublaži sva zla.”
Najbolje se čita uz pesmu Everly Brothers „Bye, Bye Love”.
Meni je priča genijalna.
„Smrt! Smrt čudna, a tako obična sva. Smrt, koja ti dođe da ublaži sva zla.”
Najbolje se čita uz pesmu Everly Brothers „Bye, Bye Love”.
May 25, 2025
A good example of Sclavi's macabre poetry. Between "Through the looking glass" and "The Masque of the Red Death" he manages to create a beautiful lament.
What if Death gets bored?
Giampero Casertano illustrates the story so it’s solid craft.
What if Death gets bored?
Giampero Casertano illustrates the story so it’s solid craft.
April 25, 2020
Chi è colui così gagliardo e forte
che possa vivere senza poi morire?
E da colei ch’è tutto, Madama Morte,
l’anima sua possa far fuggire?
La Morte schifosa, la Morte lasciva!
La Morte! La Morte! La Morte che arriva!
Uno specchio maligno si impossessa dell’immagine di una donna, la bella Rowena, sostituendosi a lei nella realtà. Chi ne viene anche solo sfiorato troverà nel breve la Morte sulla sua strada.
Povera Rowena! Solo Dylan Dog, suo amico/amante nonché “obucni’lled erotagadni’l”... (pardon, “L’Indagatore dell’incubo”... mi sono lasciata prendere anch’io dalla “speculiaritá”), potrà aiutarla e svelare il mistero dello specchio, ma a duro prezzo.
La Morte ha danzato, la Morte tua sposa,
la Morte maligna, la Morte pietosa...
Il mio primo Dylan Dog... ma non è mai troppo tardi!
Ho trovato molto buono il soggetto della storia e molto belli i disegni di Giampiero Casertano, ricchi di particolari.
Nell’insieme mi è piaciuto e mi ritengo soddisfatta di questa lettura.
... ne ho altri, eh!
#iorestoacasaeleggo
💀 HI 2020 - HC 17
💬 Fumetti
che possa vivere senza poi morire?
E da colei ch’è tutto, Madama Morte,
l’anima sua possa far fuggire?
La Morte schifosa, la Morte lasciva!
La Morte! La Morte! La Morte che arriva!
Uno specchio maligno si impossessa dell’immagine di una donna, la bella Rowena, sostituendosi a lei nella realtà. Chi ne viene anche solo sfiorato troverà nel breve la Morte sulla sua strada.
Povera Rowena! Solo Dylan Dog, suo amico/amante nonché “obucni’lled erotagadni’l”... (pardon, “L’Indagatore dell’incubo”... mi sono lasciata prendere anch’io dalla “speculiaritá”), potrà aiutarla e svelare il mistero dello specchio, ma a duro prezzo.
La Morte ha danzato, la Morte tua sposa,
la Morte maligna, la Morte pietosa...
Il mio primo Dylan Dog... ma non è mai troppo tardi!
Ho trovato molto buono il soggetto della storia e molto belli i disegni di Giampiero Casertano, ricchi di particolari.
Nell’insieme mi è piaciuto e mi ritengo soddisfatta di questa lettura.
... ne ho altri, eh!
#iorestoacasaeleggo
💀 HI 2020 - HC 17
💬 Fumetti
June 3, 2016
La prima apparizione della Morte non può passare inosservata e, infatti, è contenuta in uno dei volumi più evocativi -tra quelli che ho letto- di questa serie. [4.5 ★★★★☆]
Trivia: oltre all'evidente Carroll contiene una citazione al film Dellamorte Dellamore di Soavi.
Letto all'interno del volume n.5 dei classici del fumetto di Repubblica.
Trivia: oltre all'evidente Carroll contiene una citazione al film Dellamorte Dellamore di Soavi.
Letto all'interno del volume n.5 dei classici del fumetto di Repubblica.
January 21, 2021
A mashup of various things: a little bit of Snow White, a little bit of The Mask of Red Death (the beginning of the story), a dash of A Nightmare On Elm Street (the bath scene) and so on.
May 4, 2022
Non leggo propriamente un fumetto da ormai tempo immemore, ma comunque solitamente mi concentro più sul disegno che sulle storie. Devo ammettere che la linea gotico/horror che persiste in questo fumetto mi ha affascinata non poco, simpatiche poi le figure contrastanti di Dylan Dog e Groucho. Un buon primo approccio ai fumetti di Scalvi, sicuramente leggerò altro in futuro!
November 10, 2022
Wyznając zasadę, że największe bestie tkwią w nas samych, Sclavi przedstawia historię, w której głównym motywem jest lustro, będące symbolem naszej gorszej strony. Nie zdradzając zbytnio fabuły dodam, że to właściwie klasyczny Dylan Dog, choć absolutnie nie czołówka serii. Przyjemna pulpa z zachowanym klimatem, który uwielbiam
August 23, 2024
Il volume che ha inaugurato questa nuova collana dedicata all'Indagatore dell'Incubo è, in realtà, l'albo n. 10 (datato luglio 1987) della serie regolare. Ci mostra un Dylan Dog "immerso" nel puro stile horror e, non a caso, ecco la prima apparizione della "signora" Morte... con tanto di falce! Ed è la prima volta anche per ottimo Giampiero Casertano ai disegni. Storia spettacolare e trama degna di E.A. Poe ma, paradossalmente, non proprio originale!
May 7, 2020
3.5 stars
I enjoyed it.
I enjoyed it.
August 16, 2019
Recordo o momento exato em que percebi que me tinha apaixonado por Dylan Dog. Parti à sua descoberta numa tentativa de quebrar os grilhões francófonos e anglo-americanos da BD que consumo, e também para perceber se a BD italiana era mais do que o infinitamente desinteressante Tex que se podia encontrar nas bancas em Portugal (e, com isto que escrevi, acabei de comprar inimizades potencialmente fatais com os fãs de Tex). Fui descobrindo um personagem curioso numa língua inteligível, apesar de nunca a ter estudado. Mas não passava de uma curiosidade, entre outras que encontrei do fumetti, que me intrigaram, me deixaram mais conhecedor, mas não cativaram. Até ao momento em que li esta história singular. Foi aqui que percebi o alcance de Sclavi, a profundidade insuspeita dos seus argumentos, a complexidade por vezes não linear das suas narrativas, a forma surreal como aborda o fantástico. Recensão completa na H-alt: Dylan Dog.
February 7, 2016
Questo volume mi ha fatto rabbrividire.
July 25, 2022
Album to pozycja, która pierwotnie ukazała się w 1987 roku. Rodzimy czytelnik musiał więc sporo czasu odczekać, aby móc oddać się przyjemności obcowania z tytułowym detektywem. Pomimo wielu lat na karku, przedstawiona tutaj historia nie straciła na jakości i nadal potrafi zaserwować czytelnikowi sporą dawkę dobrej komiksowej rozrywki.
Zarówno tytuł komiksu, jak i sam początek historii wyraźnie pokazuje, że twórca podczas pisania scenariusza mocno inspirował się kultową powieścią Lewisa Carolla. W obu przypadkach kluczową rolę w fabule odgrywa „magiczne” lustro. Pomiędzy dziełami są jednak pewne znacząco różnice. W powieści LC przez lustro wkraczało się w fantazyjny świat, gdzie rzeczywistość jest intrygująca i zaskakująca (ale nie niebezpieczna). Tutaj zaś „druga strona” wkracza w nasze realia, niosąc ze sobą mrok, przerażenie i śmierć. Sięgając po tytuł, można więc być pewnym, że na kolejnych stronach nie zabraknie sowitej dawki horroru (dodatkowo doprawionego humorem i szczyptą sexu).
Fabułę albumu można traktować w sposób mocno dwojaki. Dla jednych będzie to przyjemna w odbiorze dawka „retro” grozy, w której kolejne wydarzenia śledzi się z wielką przyjemnością. Inni zaś dostrzegą, próbę umieszczenia przez twórcę pod wierzchnią warstwą „nadprzyrodzonej” opowieści szeregu bardziej skomplikowanej treści. Stworzony przez Tiziano Sclavi świat horroru i tajemnic wkracza bowiem szereg mniej lub bardziej oczywistych politycznych nawiązań. Twórca opisuje także otaczające go realia (Włoch końcówki lat 80.), odnosząc je zarówno do niektórych scen, czy pojawiających się tutaj postaci. Nie wszystko z tego będzie przejrzyste dla rodzimego odbiorcy, ale trzeba docenić starania twórcy wyjścia poza margines typowego komiksu grozy.
Cała recenzja na:
https://gameplay.pl/news.asp?ID=140974
Zarówno tytuł komiksu, jak i sam początek historii wyraźnie pokazuje, że twórca podczas pisania scenariusza mocno inspirował się kultową powieścią Lewisa Carolla. W obu przypadkach kluczową rolę w fabule odgrywa „magiczne” lustro. Pomiędzy dziełami są jednak pewne znacząco różnice. W powieści LC przez lustro wkraczało się w fantazyjny świat, gdzie rzeczywistość jest intrygująca i zaskakująca (ale nie niebezpieczna). Tutaj zaś „druga strona” wkracza w nasze realia, niosąc ze sobą mrok, przerażenie i śmierć. Sięgając po tytuł, można więc być pewnym, że na kolejnych stronach nie zabraknie sowitej dawki horroru (dodatkowo doprawionego humorem i szczyptą sexu).
Fabułę albumu można traktować w sposób mocno dwojaki. Dla jednych będzie to przyjemna w odbiorze dawka „retro” grozy, w której kolejne wydarzenia śledzi się z wielką przyjemnością. Inni zaś dostrzegą, próbę umieszczenia przez twórcę pod wierzchnią warstwą „nadprzyrodzonej” opowieści szeregu bardziej skomplikowanej treści. Stworzony przez Tiziano Sclavi świat horroru i tajemnic wkracza bowiem szereg mniej lub bardziej oczywistych politycznych nawiązań. Twórca opisuje także otaczające go realia (Włoch końcówki lat 80.), odnosząc je zarówno do niektórych scen, czy pojawiających się tutaj postaci. Nie wszystko z tego będzie przejrzyste dla rodzimego odbiorcy, ale trzeba docenić starania twórcy wyjścia poza margines typowego komiksu grozy.
Cała recenzja na:
https://gameplay.pl/news.asp?ID=140974
September 8, 2025
Гости костюмированной вечеринки, на которую хозяйка нарядилась смертью, начинают умирать один за другим.
Любопытная, но уж больно дурацкая история. Балы, карнавалы, волшебные магазины и зазеркалья (конечно же не без Алисы)- это конечно замечательно, но всё вместе не очень вяжется в цельный сюжет, превращаясь в своеобразный "Пункт назначения", герой в котором не особо нужен, поскольку и расследовать толком нечего.
Надо отметить, что уходы из жизни тут обставлены изобретательно, а закадровый рассказчик добавляет эффекта "Сумеречной зоны", однако финал вышел откровенно разочаровывающим, а романтических линий Дилан Дога, уже традиционно не выдерживающих никакой критики даже по меркам комиксов, тут не одна, а сразу две, и каждой даме выдано аж реплик по десять, прежде чем прыгнуть к герою в койку.
Любопытная, но уж больно дурацкая история. Балы, карнавалы, волшебные магазины и зазеркалья (конечно же не без Алисы)- это конечно замечательно, но всё вместе не очень вяжется в цельный сюжет, превращаясь в своеобразный "Пункт назначения", герой в котором не особо нужен, поскольку и расследовать толком нечего.
Надо отметить, что уходы из жизни тут обставлены изобретательно, а закадровый рассказчик добавляет эффекта "Сумеречной зоны", однако финал вышел откровенно разочаровывающим, а романтических линий Дилан Дога, уже традиционно не выдерживающих никакой критики даже по меркам комиксов, тут не одна, а сразу две, и каждой даме выдано аж реплик по десять, прежде чем прыгнуть к герою в койку.
February 2, 2022
Jedna od onih lipih horor priča sa hrpom mrtvih, koji nisu direktno vezani uz glavnu priču, a dobro popune broj stranica.
December 26, 2022
Dylan dog
August 1, 2023
7.5/10
This comic is about death. Impassible, unstoppable, emotionless, calculating... dancing. Dylan is invited at a masked party by his rich and bored friend Rowena. She dresses as death and passes by the guests, one by one, as a nice poem is written on the pages. If the poem is part of the narrative or not, is not explained, but during the book, several people touched by Rowena will actually die a death similar to what she says. It all has to do with mirrors, in a way or another, but neither she nor Dylan find out about this until the very end, where Dylan is forced to confront his mistake to touch ... death...
This story has a dreamy or nightmarish feeling about itself. I liked the poems and their integration, but I also found the story lacked a good ending. Until mid of the story it was closer to a 9/10, but then it went into "I'm not even trying to make sense of myself" territory and spoiled itself. Still, not a bad story in and by itself, worth a read.
For a more detailed (Italian) review, read here:
https://checkpointcafe.wordpress.com/...
This comic is about death. Impassible, unstoppable, emotionless, calculating... dancing. Dylan is invited at a masked party by his rich and bored friend Rowena. She dresses as death and passes by the guests, one by one, as a nice poem is written on the pages. If the poem is part of the narrative or not, is not explained, but during the book, several people touched by Rowena will actually die a death similar to what she says. It all has to do with mirrors, in a way or another, but neither she nor Dylan find out about this until the very end, where Dylan is forced to confront his mistake to touch ... death...
This story has a dreamy or nightmarish feeling about itself. I liked the poems and their integration, but I also found the story lacked a good ending. Until mid of the story it was closer to a 9/10, but then it went into "I'm not even trying to make sense of myself" territory and spoiled itself. Still, not a bad story in and by itself, worth a read.
For a more detailed (Italian) review, read here:
https://checkpointcafe.wordpress.com/...
April 7, 2015
Sabía de la existencia de Dylan Dog desde hace años, pero recién ahora comienzo a leerlo, y mi primera exposición es esta bastante buena historia de 110 páginas que se pasan volando. Tiene bastante atmósfera del giallo antiguo, recordando a películas de, por ejemplo, MArio Bava, con un terror basado en la contraposición de las espectativas realistas contra un fenómeno sobrenatural que es evidente para el lector pero no para los personajes, y que no tiene explicación racional una vez que se manifiesta ante todos.
El humor es bastante básico, al punto de que el tipo tiene un ayudante payasoide igual a Groucho Marx que se llama... Groucho. La definición de Dylan es bastante esperable para el género, y cumple: valiente, sagaz y con mucha llegada con las mujeres. De hecho, el cómic tiene bastante sensualidad. Gotta love these europeans...
El estilo de dibujo, bien old fashioned y basado en narrativa de strips, me recordó a Eduardo Risso. De hecho, me da la impresión de que Eduardo toma bastante influencia del cómic italiano.
El humor es bastante básico, al punto de que el tipo tiene un ayudante payasoide igual a Groucho Marx que se llama... Groucho. La definición de Dylan es bastante esperable para el género, y cumple: valiente, sagaz y con mucha llegada con las mujeres. De hecho, el cómic tiene bastante sensualidad. Gotta love these europeans...
El estilo de dibujo, bien old fashioned y basado en narrativa de strips, me recordó a Eduardo Risso. De hecho, me da la impresión de que Eduardo toma bastante influencia del cómic italiano.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews