Zilveren Griffel-winnaar Pim Lammers schreef een troostrijk verhaal over het verlies van een huisdier. Na de dood van zijn schildpad Milo is een kleine jongen diep bedroefd. Het gemis voelt hij overal. In zijn hart, in zijn hoofd, in zijn buik. Van zijn moeder mag hij een ander huisdier uitkiezen. Neem een paard, zegt zijn zus. Of een hond, zegt een vriendin. Of een leeuw, stelt zijn beste vriend voor. Maar hij wil helemaal geen nieuw huisdier! Milo en hij horen bij elkaar. Voor altijd. Hoe kan een ander dier Milo nou ooit vervangen? Een ontroerend prentenboek met hartveroverende illustraties van Zilveren Penseel-winnaar Sanne te Loo.
The most stars I could possibly give to a picture book. I just had the constant 'awhhh' in my head because this book was sad and so real, and did have a kind of happy ending (yayyyy)
Een mooi boek over verlies en huisdieren. Ik vond het erg mooi om te lezen en ik snapte de MCs gevoelens maar al te goed! We lezen over hoe iedereen probeert hem aan een nieuw huisdier te krijgen, over Milo en waarom Milo zo geweldig was en zo lief en zo schattig. Ik vond het einde nog heerlijker want het was echt een totale verrassing. XD De illustraties waren ook top! Aanrader!
Wat een prachtig boek over het missen van een overleden huisdier en het verdriet dat er mag zijn. Wanneer een huisdier overlijdt, los je dat niet op door een nieuwe te kopen. Want er zal er niet één zijn zoals jouw huisdier was. Dit boek laat dat prachtig zien en heeft een oplossing met een knipoog aan het einde waarvan je een glimlach op je gezicht krijgt.
Een fijn prentenboek dat op het niveau van het kind het gemis van een huisdier weergeeft. Een huisdier dat gestorven is, kan niet worden vervangen met een ander huisdier. De zachte illustraties maken het verhaal nog warmer. Het einde is mooi gekozen om het verhaal goed af te sluiten.
Wat een leuk en mooi prentenboek over het missen van een overleden huisdier (schildpad). Ik heb het einde met een glimlach op mijn gezicht gelezen. Fijn dat de illustrator eens niet vooral blanke mensen en kinderen tekent.
*3,5. Heel fijn en een verrassend einde dat me liet lachen (ook de illustraties zijn echt top), maar ik had gehoopt dat het een andere kant op zou gaan (het plaatsen van het verlies van Milo).