Opisuje życie Kozaków na przełomie XIX i XX wieku. Obfituje w opisy przyrody oraz ginących zwyczajów kozaczyzny. Wątki obyczajowe opisane są na tle zmagań politycznych, związanych z I wojną światową i próbami stworzenia państwa niepodległej kozaczyzny. Postać głównego bohatera, Grigorija Melechowa, jest autentyczna. Wzorem dla niej był jeden z przywódców dońskiej kozaczyzny, Charłampij Jermakow.
Za powieść Cichy Don Michaił Szołochow w 1965 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.
Mikhail Aleksandrovich Sholokhov was awarded the 1965 Nobel Prize in Literature "for the artistic power and integrity with which, in his epic of the Don, he has given expression to a historic phase in the life of the Russian people."
W połowie kozackiej epopei jestem pod wielkim wrażeniem. W Cichym Donie sowiecki noblista potrafi pokazać wszystkie piękne i okrutne strony życia dońskich kozaków w ich stanicach i chutorach. Co ciekawe mimo dość przykrej biografii Szołochowa w swoim opus magnum unika przedstawiania historycznych faktów w sposób czarno biały, a wydarzenia w jego powiesci i wybory podejmowane przez jego bohaterów przedstawiają pełne spektrum możliwość w tamtych przełomowych czasach, co więcej, pozostają one bez oceny autora.
Zamierzam iść za ciosem i w kolejnym miesiącu skończyć całość.
Na knížku jsem se chystal už hodně dlouho. První dva díly ságy rodu Melechovů jsem přečetl jedním dechem. Román který se zaryje do paměti a nutí mně stále o něm přemýšlet. Krásné a smutné. Lidské. Nemá smysl se tu dlouze rozepisovat o ději, přečtěte si ten příběh sami, nebudete litovat. Těším se na další dva díly.