Mads en de jonge Gwen wonen in een diep, ondoordringbaar bos. Mads vertelt Gwen over de wereld en hoe die op gruwelijke wijze ten onder is gegaan. Zij zijn de enige overlevenden. Beschut door de wildernis leven ze samen van dag tot dag, tot het sobere bestaan Gwen begint te benauwen. In haar rebellie begaat ze per ongeluk een vreselijke daad die alles verandert. En dat is nog voordat er een pratende kat komt aangelopen en de vlammen die hun oude leven hebben verzwolgen tot in het bos blijken te reiken. Een sprookjesachtige roman over een onalledaags gezinsleven, een onalledaagse apocalyps en over hoever we bereid zijn te gaan voor een gevoel van veiligheid.
Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van dit boek vind. Het is zeker een sterk verhaal, goed geschreven, sprookjesachtig, tot de verbeelding sprekend. In eerste instantie met een apocalyptisch en dystopisch randje maar in tweede instantie met iets anders, een wending die ik niet zal prijsgeven. Mijn twijfel zit een beetje bij wat de auteur hier nu mee wil zeggen en of het verhaal overeind blijft als je die wending kent. In ieder geval heeft De Waard de sfeer en de relatie tussen de twee hoofdpersonen, het meisje Gwen en de man Mads goed getroffen, zoals zij weg van de samenleving diep in bos samen proberen te overleven na een ramp.
Een heel toegankelijk boek. Makkelijk leesbaar en kan ook zeker gezien worden als een roman met iets meer 'actie' dan veel andere literatuur. Dit maakt het een heel fijn boek. In Bast speelt psychologie ook een grote rol, op een fantastische manier verwoord. Doordat het zo'n toegankelijk boek is is het ook zeker geschikt als roman voor de middelbare scholieren die voor de lijst lezen. Een duidelijk geschreven boek met het spannende verhaal van een puberend meisje, met dus ook een coming of age-element erin.
Mads en Gwen wonen in een bos, compleet geïsoleerd. Hier zijn ze heen gevlucht nadat de wereld werd overgenomen door barbaren. Gwen was toen pas vier jaar oud, dus Mads legt uit wat er gebeurd is door middel van verhalen over hoe het was in de oude wereld en over toen de barbaren kwamen.
Een roman over het leven en opgroeien in een post-apocalyptische wereld, op een kleine plek die dag in dag uit hetzelfde is, terwijl Gwen als puber zichzelf juist wil losmaken.
Een man, een meisje en later ook een pratende kat zijn de enige overlevenden van een vreselijke ramp en proberen zich te redden in een lila huisje in een bos. Maar als het meisje, Gwen, meer wil weten over de wereld om haar heen dan de verhalen die de man, Mads, haar vertelt en als ze geen genoegen meer wil nemen met de 100 stappen die ze van het huisje vandaan mag zetten, loopt de spanning op.
Dat plot maakt nieuwsgierig! De Waard is erin geslaagd om een intrigerend verhaal te schrijven met leuke wendingen. Vanaf de eerste bladzijde is het spannend en ook in de rest van het verhaal gebeurt er genoeg om door te willen lezen. Knap ook hoe de schrijver de ontwikkeling van Gwen omschrijft, en haar verhouding tot Mads. Toch laat het boek me een beetje teleurgesteld achter.
Spoilers vanaf hier!
Jammer dat het plot uiteindelijk toch vrij voorspelbaar is; het was verrassender geweest als de auteur de lezer wat meer op het verkeerde been had gezet. Er zitten zeker mooie trucjes in om je te laten twijfelen wat er zal gebeuren, maar uiteindelijk gebeurt wat je verwacht. Het einde is ook wat moralistisch. Een goede boodschap, maar het ligt er dik bovenop, niet erg subtiel.
Wel fijne schrijfstijl, leest lekker weg en hier en daar een leuk motief of symbool. Sommige zijn een beetje simpel (de bast die staat voor “vergroeien” met een plek bijvoorbeeld), maar de rol die duisternis speelt is dan weer wel mooi en subtiel in het verhaal gebruikt. Wellicht een goed boek voor de leeslijst voor 4havo of vwo, want veel leuks te zeggen over perspectief, ruimte, motieven en spanning en niet te ingewikkeld.
Ik vond dit boek aan het begin een beetje inkomen. Het ging best wel traag, was wat kinderachtig en greep me niet zo erg. Dit veranderde na een tijdje en al helemaal na de 'plottwist'. Ik kan er niet te veel over vertellen, want dan geef ik te veel weg. Wel kan ik zeggen dat de grens tussen fantasie en werkelijkheid behoorlijk wordt opgezocht en dat dit goed gedaan is. Ik denk dat dit boek aansprekend is voor jongeren door de hoofdpersoon en het concept. Zelf vond ik het soms wat te kinderachtig, maar al met al toch de moeite van het lezen waard.
De Nederlandse literatuur is met ‘Bast’ een stukje rijker geworden. Met ontzettend veel plezier heb ik genoten van deze roman over veiligheid, waarheid, duisternis en katten. Het verhaal gaat over Mads en Gwen die samen diep in een woud wonen. Mads vertelt Gwen verhalen over hoe de wereld ten onder gegaan is en zij de enige overlevenden zijn. Om te beginnen heb ik genoten van de beheerste ambiguïteit in het verhaal (motieven, symboliek en thema) en de structuur. Dat zorgt voor onverwachte wendingen die het geheel boeiend en spannend maken. Deze vorm heb ik als een verrijking ervaren. En voor mij bewijzen ze de groei van een nog te weinig gelezen schrijver binnen de Nederlandse literatuur. In mijn ervaring gaat ‘Bast’ over hoe veiligheid. Op verschillende manieren laat het verhaal zien hoe veiligheid een persoonlijke waarheid is. De confrontatie van deze waarheden levert een heel intrigerend conflict op. Deze thematiek wordt ondersteund door symboliek. De Waard laat hier steeds een beheerste ambivalentie zien die de meerduidigheid ten goede komt. Een voorbeeld hiervan is vuur, dat aan de ene kant troost biedt en een voedingsbodem is voor fantasie en aan de andere kant vernietiging en het einde. De combinatie van de verschillende betekenissen van een symbool geeft het verhaal een intrigerende dynamiek. Het meest dynamische symbool in ‘Bast’ is duisternis. Wat de auteur hier doet is geweldig! Aan de ene kant is het onbekend en beangstigend, maar aan de andere kant is het ook heel vertrouwd. En zo wordt het een creatieve verwijzing naar het onderwerp van het verhaal. Om veiligheid te ervaren moet je steeds weer de confrontatie met het onbekende aangaan. Daarmee raakt het boek van Lucas de Waard ook de thematiek van ‘Craven Manor’ (2017) van Darcy Coates. De auteurs laten het donker op hun eigen manier zien en van beide heb ik enorm genoten. Verder zijn de verhalen die verteld worden in het boek meeslepend. De dystopische, atmosferische en fantastische elementen worden op een literaire manier gebruikt. Ze zorgen niet alleen voor originele wendingen in het verhaal, maar laten ook zien dat de auteur als schrijver nog veel meer in huis heeft. Daarnaast heb ik enorm genoten van Lucius. Deze kat is in mijn ervaring een geslaagde parodie op ‘Die Lebensansichten des Katers Murr’, een roman van E.T.A. Hoffmann. De katers zijn elkaars tegenovergestelde. Waar Murr leergierig is, is Lucius onverschillig. Deze ironische parodie is klasse! Dus niet alleen de literaire lezers zullen genieten van ‘Bast’, maar ook de fans van de meer speculatieve literatuur zullen volop genieten van deze roman over veiligheid en waarheid. #bast #lucasdewaard #uitgeverijdegeus
Dit boek begint met Gwen die de man doodt, waardoor het meteen spannend wordt. Deze scène komt halverwege het boek terug. Eerst springt het verhaal terug in de tijd en wordt het leven van Gwen en Mads beschreven. Ze hebben filosofische gesprekken en stukje bij beetje kom je als lezer te weten hoe hun leven was en is. Later gaan ze op reis. Dan wordt het verhaal nog meeslepender. Ik zal niet verklappen wat er gebeurt, want ik had het niet verwacht en het zet het hele boek in een ander daglicht. Voor Gwen is het ingrijpend. Voor de lezer levert het heel wat stof tot nadenken op. Lucas de Waard heeft dit heel knap uitgedacht.
'Als je maar lang genoeg blijft staan waar je staat, of blijft zitten waar je zit, wordt je vanzelf steeds harder. Alleen je binnenste is dan nog zacht, maar daar kan niemand meer bij komen' ~ Bast van Lucas de Waard ~
Ik las nog niks van deze schrijver maar ik weet nu wél zeker dat ik de eerdere 2 boeken van hem ook ga lezen!
Het verhaal begint meteen met een heftige gebeurtenis die alles zal veranderen. Maar dat is pas later..
Eerst gaan we terug in de tijd, als Gwen 9 jaar is en al zo'n 5 jaar samen met Mads diep in een heel groot woud woont. Ver weg van alles en iedereen. Oh nee, er is niks en niemand meer.. Zij zijn de enige overlevenden van een ramp, zij ontkwamen als enigen aan de Barbaren! En ze kunnen niet terug.
Het leven in hun paarse huisje lijkt heel idyllisch, daar in het bos van Ginder.. Gwen vertelt ons het verhaal.. Over het onzichtbare touw dat er voor zorgt dat ze niet meer dan 100 stappen bij Mads vandaan gaat. Want het bos zit vol gevaren. Over de verhalen die Mads vertelt over vroeger. Over de tomahawk waarmee ze jagen..
Maar als Gwen 16 is gaat de kleine wereld haar steeds meer benauwen. Ze gaat twijfelen, en ze wil meer ruimte. Ze is de verhalen van Mads zat. Ze voelt zich gevangen. Die ontwikkeling is mooi uitgewerkt.
'Een hert met een pijl in haar zij en ik hebben één ding gemeen: we kunnen allebei geen kant op. Tenzij we ergens een kracht vinden waarvan we nog niet wisten dat we hem hadden.'
De vraag is natuurlijk: vindt Gwen die kracht. De kat Lucius speelt daarin ook een mooie wonderlijke rol. Hij praat!
Een bijzonder en uniek, spannend, fantasierijk verhaal dat leest als een trein, je wilt weten...hoe gaat dit aflopen! Het laat je nadenken over angst, veiligheid en waarheid.
Het verhaal zit heel goed in elkaar en boeit van begin tot eind. Je slaat met een zucht het boek dicht.. wat jammer dat het uit is..
Ondanks dat Mads en Gwen de enige mensen op aarde zijn, wat toch een best deprimerend idee is, is het boek heel luchtig geschreven en draait het voornamelijk om hoe ze met z'n tweeën in een bos een eigen thuis hebben gemaakt. Met name de surrealistische/absurde/magische elementen zoals een fantastische pratende kat maken Bast tot een heerlijk sprookje die je aan een stuk door wilt lezen.
Sprookjesachtig wel, bij vlagen. Op zich vond ik het een mooi boek, alleen het middenstuk duurde me wat te lang, ik had het zelfs bijna onuitgelezen aan de kant gelegd.
Dit is een gek, mooi en verdrietig boek dat me lang bij gaat blijven… ik moet nog even broeden op mijn gedachten en gevoelens erover. De beschrijvingen van het bos, de natuur zijn iig prachtig. 🙏🏻