Mijmeringen in de schaduw' bundelt de laatste reflecties van de Vlaamse filosoof Ulrich Libbrecht. Vanuit een ruim referentiekader van oosterse en westerse filosofie, natuurwetenschappen en spiritualiteit denkt hij na over de huidige westerse context en over zijn eigen levenseinde. Hierbij stelt hij de grote vragen naar oorsprong en zingeving, naar natuur en ethiek, naar religie, kunst en technologie. De antwoorden vindt hij vaak in het verrassend samenbrengen van inzichten uit andere levensbeschouwingen. Door alles heen straalt een groot engagement voor mens en wereld en voor de natuur waarmee hij zich innig verbonden voelde. In deze ‘mijmeringen’ maakt hij de balans op van zijn leven en blikt hij terug op wat hiervoor bepalend is geweest. Vaak verrassend openhartig deelt hij zijn innerlijke weg, zijn houvast en zijn twijfels, enerzijds logisch-analytisch vanuit zijn scherp verstand, anderzijds ontroerd en diep bewogen vanuit zijn mystieke gevoeligheid voor het bestaans-mysterie. Ulrich Libbrecht (1928-2017) studeerde sinologie aan de universiteiten van Gent en Leiden waar hij later ook gastdocent was. Hij was emeritus hoogleraar van de KU Leuven voor sinologie, filosofie van China, boeddhologie en comparatieve filosofie. Door tal van lezingen, boeken en het oprichten van de School voor Comparatieve Filosofie Antwerpen, maakte hij de filosofie van het Verre Oosten toegankelijk voor een ruim publiek.
Prof. dr. Ulrich Libbrecht is an authority in the field of Eastern and Comparative philosophy. He studied sinology in Gent, graduated cum laude in 1972 at the R.U. Leiden and that same year became professor in sinology, Chinese philosophy and buddhology at the University of Leuven. He also founded the School for Comparative Philosophy in Antwerp (Belgium) and School Philosophy East-West in Utrecht (Netherlands).
Vlaams filosoof Ulrich Libbrecht bundelt in dit werk zijn laatste levensreflecties. Zijn referentiekader is gevuld met zowel oosterse als westerse filosofie waarbij natuurwetenschappen en spiritualiteit ook een plaats hebben. Alsook denkt hij na over de huidige westerse context en over zijn eigen levenseinde waarbij ‘de grote levensvragen’ over zingeving centraal staan.
Vaak verrassend openhartig deelt hij zijn innerlijke weg, zijn houvast en zijn twijfels, enerzijds logisch-analytisch vanuit zijn scherp verstand, anderzijds ontroerd en diep bewogen vanuit zijn mystieke gevoeligheid voor het bestaansmysterie.
Een verzameling van de laatste geschriften van UL. Er is zeer zeker een samenhang in de teksten en in de redactie ervan. Soms bedragen die een halve bladzijde, soms meerdere bladzijden. Het is een mix van verhalen over zijn persoonlijk leven (autobiografisch) en over meer actuele thema's in het kennisveld van religie, wetenschap en samenleving. Het refereert vaak impliciet naar de jaren 90 vd vorige eeuw waarbij er nog volop sprake was van oecumene edm... Sommige passages zijn zeer to the point, andere passages getuigen mijns inziens van wereldvreemdheid. Het taalgebruik en de schrijfstijl wil zich poëtisch profileren maar beschouw ik als zeemzoetig. De lezer wordt gewaar dat UL zijn leven heeft geleefd in het teken van boeken en studies, en daardoor weinig voeling heeft met de 'onderbuik' van de samenleving, en er ook niets van moet hebben (bvb voetbal). Je zal hier geen vertroosting vinden of tips of handvaten waarvan u in het dagelijks leven gebruik van kan maken, daarvoor is hij te rationeel en/of te cerebraal voor. UL was ongetwijfeld iemand met een hoog IQ maar met een in verhouding (veel) te laag EQ & Sociale Intelligentie. Vraag is wat er binnen enkele decennia van het denken UL over zal blijven... Echte rating = 3.5*