H συλλογή διηγηµάτων «Οδός Βαβέλ» ζει στη χώρα των δύστροπων διηγηµάτων. Ήρωες βγαλµένοι από τον κόσµο του Όργουελ, άνθρωποι µε ιδιαίτερες συµπεριφορές, µια γυναίκα από βιβλίο του Χέµινγουεϊ ζητάει τη θέση της σε ένα διαφορετικό φινάλε, ο Άγιος Βασίλης ανατρέπει την εικόνα του, ισχυροί άνδρες νιώθουν να απειλούνται από τις σκέψεις τους, ένας ραδιοπειρατής της δεκαετίας του ’80 αντιµετωπίζει τους αντιπροσώπους της εξουσίας, η βουβή υπεροχή ενός καλλιτέχνη του δρόµου, το όνειρο ενός κοριτσιού είναι τελικά εφιάλτης, η αναζήτηση της ιστορίας µέσα από ένα άβαταρ, ένας γιος προσπαθεί να αποδεχθεί την εφηβική διάθεση του ηλικιωµένου πατέρα του και στο κτίριο της οδού Βαβέλ φωλιάζει το ανθρώπινο σύµπαν. Πίσω από το προσωπείο κρύβεται ο καθένας µας και αποδεικνύεται πως όλα συνδέονται.
Ο Γιώργος Νούρης (Βέροια, 1976) είναι λογιστής. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή. Ζει στα Γιαννιτσά.
Το βιβλίο "Οδός Βαβέλ" του Γιώργου Νούρη είναι ένα ευφάνταστο λογοτεχνικό έργο που απαρτίζεται από 15 διηγήματα, με μια ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και έντονο το στοιχείο του συμβολισμού . Από το πρώτο κιόλας διήγημα μου έκανε εντύπωση η καλοδουλεμένη γραφή και η εμβάθυνση σε ζητήματα υπαρξιακών και κοινωνικών συγκρούσεων.
Η οδός Βαβέλ, όπως δηλώνει και ο συμβολικός τίτλος, είναι ένας κόσμος όπου άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, προσπαθούν να συνυπάρξουν μέσα από συγκρούσεις, ασυνεννοησία και συνεχή αγώνα για επικοινωνία. Στη Βαβέλ του Γιώργου Νούρη μπορεί κανείς να συναντήσει ένα αγόρι με μάσκα και χάρτινο βλέμμα, έναν υπερήρωα του σούπερ μάρκετ, τον Άγιο Βασίλη, τον Τσάρλι Καμικάζι (στον οποίο είναι αφιερωμένο το βιβλίο), κακοποιημένες «πριγκίπισσες» και Ισπανούς αντάρτες. Μέσα από τους χαρακτήρες του , ο συγγραφέας θίγει ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη μοναξιά, την νοσταλγία του παρελθόντος και την αναζήτηση του νοήματος της ύπαρξης σε έναν κόσμο που τους προσπερνά και συνεχώς αλλάζει.
Παράλληλα με τα φιλοσοφικά ερωτήματα που προσφέρουν τροφή για σκέψη στον αναγνώστη, ο Νούρης αποδεικνύεται σπουδαίος εικονοπλάστης ,δημιουργώντας μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα σε καθεμία από τις ιστορίες του. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για ένα έργο εύκολο και εύπεπτο καθώς η πυκνότητα της γραφής και των νοημάτων απαιτούν σκέψη και αφοσίωση. Η ανταμοιβή του αναγνώστη προκύπτει μέσα από τον προβληματισμό και την ερμηνεία που ο ίδιος θα δώσει.
Αγαπημένα διηγήματα: Ένας ήρωας στον διάδρομο τρία. ΧΟ ΧΟ ΧΟ. Τσάρλυ Καμικάζι. Ιστορίες για πριγκίπισσες.
Δεκαπέντε ευφάνταστα διηγήματα με ήρωες της καθημερινότητας -κι όχι μόνο- που πορεύονται στον λαβύρινθο του κόσμου. Ραδιοπειρατές που βγάζουν τη γλώσσα στην εξουσία, Άη-Βασίλιδες κυριολεκτικοί και μεταφορικοί, Ισπανοί αντάρτες, κακοποιημένα κορίτσια, χάρτινοι ήρωες που εφευρίσκουν προφάσεις για να ξεγελάσουν τη μοναξιά. Μια σύγχρονη Βαβέλ, που προσπαθεί να συνεννοηθεί. Οι ιδέες του συγγραφέα μου άρεσαν αρκετά και πιστεύω ότι υπάρχει καλή μαγιά. Θα ήθελα να διαβάσω κι επόμενα έργα του.
Μήπως μένει το αγόρι με τη μάσκα και το χάρτινο βλέμμα; Ο Τζορτζ που μεταμορφώθηκε σε υπερήρωα στη δυσκολότερη περίοδο της ζωής του; Ο φαινομενικά καλόκαρδος παππούς με την κόκκινη στολή που στην πραγματικότητα δεν σηκώνει και πολλά και αν τολμήσεις να κοροϊδέψεις θα σου κάνει πράγματα που αδυνατώ να ξεστομίσω; Ο παίκτης νο. 200 με την προσωπίδα νέας γενιάς και τα γάντια απτικής διεπαφής που θέλει να αλλάξει τον ρου της ιστορίας;
Πφφφ, μπέρδεμα!
Μήπως τελικά εκεί κατοικεί ο Τσάρλι Καμικάζι με τον πειρατικό του σταθμό και τα κονέ στην αστυνομία ή το μικρό κορίτσι που όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει εξερευνήτρια και να ταξιδέψει με το τρένο της σε όλο τον κόσμο, ρίχνοντας σοκολάτες, τσίχλες και χρωματιστές καραμέλες στη μηχανή, για καύσιμο, ενώ ο καπνός θα μοσχοβολάει μαλλί της γριάς;
Για να μην σε παιδεύω άλλο, η απάντηση είναι πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα περισσότερο σύνθετη απ' όσο μπορείς να μαντέψεις γιατί.. όλοι διαμένουν εκεί. Όπως κι εσύ... ναι, εσύ! Κι εγώ επίσης. Τι; Δεν με αναγνωρίζεις, δεν με έχεις δει; Ίσως επειδή ποτέ δεν μου ζήτησες να βγάλω τη μάσκα, ίσως επειδή ποτέ δεν με ρώτησες ποιο είναι το αγαπημένο μου κομμάτι κι ας είναι αυτό που άκουσα να παίζει δυνατά εχθές αργά το βράδυ από το δικό σου στερεοφωνικό.
Δεν έχω επισκεφθεί το διαμέρισμά σου καθώς δεν μου άνοιξες όταν αναζητούσα τον ιδιοκτήτη του πορτοφολιού που έτυχε να βρω και η ευκαιρία χάθηκε, μα θα ήθελα να σου πω πως ακόμα κι αν τον τοίχο σου κοσμούν έργα απαράμιλλης αξίας και ομορφιάς, ένα αναπάντητο ερώτημα θα στροβιλίζεται για πάντα στο μυαλό σου, όταν διαβάσεις την Οδό Βαβέλ: Πού ήταν αλήθεια τα πόδια της Μόνα Λίζα;
📖Έχω πει πολλές φορές ότι αγαπώ τις συλλογές διηγημάτων. Θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο το να μπορέσεις να αποτυπώσεις τα πλήρη συναισθηματα της ιστορίας μέσα σε ένα τόσο μικρό "χώρο" χαρτιού. Με τόσο λίγο περιθώριο λέξεων. Όταν με προσέγγισε ο ευγενεστατος κύριος Γιώργος Νουρης για να διαβάσω το βιβλίο του ένιωσα μεγάλη χαρά και τιμή και ανυπομονούσα να το πιάσω στα χέρια μου. 📖 Δεκαπέντε μικρά διηγήματα στο σύνολο και ναι εντάξει είμαι η πρώτη που θα παραδεχτεί ότι σε μια συλλογή διηγημάτων είναι αδύνατον να ταιριάξεις με όλα, να τα νιώσεις όλα , να τα αγαπησεις εξίσου όλα. Ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση τα βρήκαμε με το ενενήντα τις εκατό. Κάποια θεωρώ θα γινόταν συγκλονιστικά βιβλία ολοκληρωμένα, με κάνα δυο δεν τα βρήκαμε ιδιαίτερα και κάποια από αυτά μπήκαν στην καρδιά μου. ⭐Το "Ιστορίες για πριγκίπισσες" με πόνεσε ειλικρινά με την αλήθεια που κουβάλησε και με το πόσο σωστά γραμμένη ήταν. ⭐Το "ποιος είναι" είναι εύκολα και με διαφορά το αγαπημένο μου το διάβασα δύο φορές και θα το διαβάσω ξανά. ⭐Το "Πόδια της Τζοκόντα" θα γινόταν άνετα γκροτεσκο μυθιστόρημα τρόμου που θα διαβάζα ευχαρίστως καθώς και το ίδιο ισχύει και για το "χάρτινο βλέμμα". 📖Στα έξτρα συν θα πω πως η γραφή ήταν το πρώτο που με κέρδισε σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων. Και πως ενώ τα διηγήματα είναι μικρά κάποια από αυτά θα μπορούσαν να προκαλέσουν ώρες συζητήσεων και ανταλλαγής απόψεων. Ευχαριστώ πολύ τον συγγραφέα για την αποστολή του αντιτυπου και την εμπιστοσύνη του.
“Οι φίλοι μου με συμβουλεύουν να βγω στη σύνταξη, να πάω διακοπές, να λείψω μια ολόκληρη σεζόν, μακριά ‘πο την πολύβουη και ακόρεστη Βαβέλ των ανθρώπων. “
Η συλλογή διηγημάτων “Οδός Βαβέ딨του Γιώργο Νούρη έχει να κάνει με την ανθρώπινη φύση. Πρόκειται για ιστορίες όπου άνθρωποι αναζητούν την ταυτότητα τους, είναι χαμένοι στον κυκεώνα της σύγχρονης εποχής και αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι πόσο έχουν εκπέσει.
Ο συγγραφέας με ρεαλιστικό βλέμμα θα έλεγα, μέσα από αυτά τα διηγήματα, μας παρουσιάζει τον ανθρώπινο ψυχισμό αλλά και τον εκφυλισμό των ανθρώπων.
Διηγήματα με λίγες σελίδες που σε κάνουν να αναλογιστείς. Θα ήθελα να είναι λίγο πιο ολοκληρωμένες οι ιστορίες αλλά μάλλον αυτή είναι η μαγεία των διηγημάτων, δεν είναι εδώ για να σου πουν μια ολόκληρη ιστορία, αλλά να πάρεις μια γεύση από τη μεγαλύτερη εικόνα.
15 διηγήματα τελείως διαφορετικά μεταξύ τους. Ίσως σαυτό οφείλεται και ο τίτλος.. Πέρασα πολύ όμορφα διαβάζοντας τα . Κάποια μου άρεσαν πιο πολύ ,κάποια λιγότερο ( όπως γίνεται πάντα ) . Όλα είχαν κάτι να μου πουν . Ξεχώρισα και αγάπησα το ΧοΧοΧο που πραγματικά θα ήθελα να ήταν μυθιστόρημα και όχι διήγημα γιατί ήθελα και άλλο Με αυτό όμως που ταυτίστηκα (μάλλον λόγο 80ς) είναι ο Τσάρλυ Καμικάζι. Όποιος έζησε την εποχή των ραδιοφωνικών πειρατών θα καταλάβει
Η συλλογή διηγημάτων "Οδός Βαβέλ" αποτελείται από δεκαπέντε διηγήματα που διερευνούν διάφορες όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης και κοινωνικής συμπεριφοράς. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό ρεαλισμού και φαντασίας για να αποδώσει τις ιστορίες του, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει το καθημερινό με το απροσδόκητο.
Οι χαρακτήρες είναι ποικίλοι και ενδιαφέροντες: από ραδιοπειρατές που αψηφούν την εξουσία, μέχρι Άη-Βασίλιδες τόσο κυριολεκτικούς όσο και μεταφορικούς, και από Ισπανούς αντάρτες μέχρι κακοποιημένα κορίτσια. Σε κάθε διήγημα, οι ήρωες του βρίσκονται σε διάφορες φάσεις της ζωής τους, αντιμετωπίζοντας προβλήματα που σχετίζονται με τη μοναξιά, την εξουσία, την ελευθερία και την ανθρώπινη επικοινωνία.
Ένα από τα κεντρικά θέματα της συλλογής είναι η προσπάθεια για κατανόηση και επικοινωνία σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις και προκλήσεις. Η σύγχρονη "Βαβέλ" που περιγράφει ο Νούρης είναι ένας λαβύρινθος όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν κοινό έδαφος και να γεφυρώσουν τα χάσματα που τους χωρίζουν.
Η γραφή χαρακτηρίζεται από ευρηματικότητα και ποικιλία, με κάθε διήγημα να προσφέρει κάτι νέο και απρόβλεπτο. Ο συγγραφέας καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέσα από πρωτότυπες πλοκές και καλά σκιαγραφημένους χαρακτήρες. Οι ιδέες του είναι φρέσκες και καλοδουλεμένες, ενώ το ύφος του είναι άμεσο και γεμάτο ζωντάνια.
Ο Γιώργος Νούρης καταφέρνει να δημιουργήσει μια συλλογή που δεν είναι μόνο λογοτεχνικά αξιόλογη, αλλά και συναισθηματικά καθηλωτική, αφήνοντας τον αναγνώστη να σκεφτεί και να αναλογιστεί τις δικές του εμπειρίες και συναισθήματα.
Διαβάζοντας κατά καιρούς συλλογές διηγημάτων έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κάθε συλλογή έχει το δικό της χαρακτήρα. Έτσι, η συλλογή του Γιώργου Νουρη "Οδός Βαβέλ" είναι και αυτή ξεχωριστή, ίσως η πιο πρωτότυπη που έχω διαβάσει.
Αποτελείται από δεκαπέντε ιστορίες, τελείως διαφορετικές μεταξύ τους, άλλη εποχή, διαφορετικών ειδών άνθρωποι, ενδιαφέροντα και προβλήματα.
Ειναι μια συλλογή που διαβάζεται απνευστί, ευκολοδιαβαστη, εθιστική! Όλες αυτές οι ιστορίες μου προκάλεσαν πληθώρα συναισθημάτων, μια εξ αυτών μου προκάλεσε μεγάλο σοκ (ήταν τρομερά επίκαιρη). Ο,τι και να πω είναι λίγο. Απλά διαβάστε τη!