Dodo

by Mohana van den Kroonenberg

Na een lekker lange slentervakantie aan zee vreest Dorian dat het leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Tijdens het voorstelrondje op de eerste brugklassen komt hij niet verder dan de I van ik. Als hij vervolgens zijn naam wil zeggen wordt het Do- do. Daarna trekt hij zich, oog in oog met een opgezette dodo in een museum, terug in zichzelf en herschrijft hij zijn leven zoals hij zou willen dat het was.

Genres: Young Adult

179 pages, Hardcover

First published May 1, 2022

About the author

Mohana van den Kroonenberg (1967) is beeldhouwer en schreef verhalen voor o.a. Tirade, Parmentier, Bzzlletin en ELLE. Moorddiner is haar debuut.

Reviews

[Willemijn jufwillemijnopallstars · Rating 3 out of 5]

Bijzonder verhaal

[De Grote Vriendelijke Podcast]

Bijzonder boek voor de geoefende lezer, over hoe Dorian met behulp van een imaginaire dodo leert omgaan met zijn gestotter. Fantasie en werkelijkheid gaan zo door elkaar lopen, dat je als lezer het onderscheid soms moeilijk kunt maken. We praten hierover in de 74ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://www.degrotevriendelijkepodcas...

[Mlie]

Bijzonder en origineel boek, waarin fantasie en werkelijkheid door elkaar heen lopen.
Ik vond het zelf daardoor een beetje wazig worden daardoor soms. Niet alleen fantasie en werkelijkheid lopen door elkaar, ook de gedachten van de hoofdpersoon (het lijkt een beetje op stream-of-concious-stijl, waar mijn concentratie nooit zo goed in is). Verder had ik wat moeite de doelgroep te duiden (soms leek de hoofdpersoon jonger, soms ouder). Ik kwam er gewoon net niet helemaal lekker in.
Het concept vond ik wel tof (hoe de vriendschap van Dodo & Dorian, die van de vriendschap met Ramses spiegelt), het podium wat stotteren wordt geboden (en hoe lastig dat kan zijn, zeker in de overgang naar de middelbare school), de manier hoe emoties en je gedachten en onzekerheid in de knoop kunnen raken als puber is ook goed neergezet en het moment waarop Dorian Ramses ziet staan op het schoolplein met... (vul in als je het boek gelezen hebt, anders een spoiler :D), was heel ontroerend.
Geen rating, want ik weet niet zo goed waar ik hem moet plaatsen (en ook niet zo goed of ik in de juiste stemming was). Een beetje een wazige review terug dus 0:) ook wel eens verfrissend.

[Marcella · Rating 4 out of 5]

Een jongen en een uitgestorven vogel. Het zou een rare combinatie moeten zijn, en toch klopt alles aan dit verhaal van Mohana van den Kroonenberg.

Lees mijn volledige gedachten op mijn instagram pagina!

[Eline schrijft hier · Rating 5 out of 5]

Dodo van Mohana van den Kroonenberg volgt brugklasser Dorian. Dorian stottert, maar op de basisschool maakte niemand er een probleem van. Daar kon hij bovendien rekenen op de steun van zijn beste vriend Ramses. In de brugklas verandert dit. Al bij de voorstelronde gaat het mis. Dorian komt niet uit zijn woorden waardoor hij van zijn naam ‘Do-do’ maakt. Alsof dat niet al erg genoeg is, doet Ramses helemaal niets om hem te helpen! Nu ze ineens ‘brugsmurfen’ zijn groeien de twee beste vrienden steeds verder uit elkaar. Bij zijn andere klasgenoten vindt Dorian geen aansluiting, en met een wee gevoel in zijn maag verlangt hij terug naar de ‘lange slentervakantie aan zee’ samen met Ramses en zijn ex-klasgenootjes Nikita en Sabine. Om wraak te nemen op Ramses, breekt hij hun belangrijkste belofte door zijn lange haar af te knippen en te stoppen met drummen. Maar in plaats van dat het oplucht, voelt Dorian zich vervolgens alleen maar ellendiger en eenzamer.

Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl. ↖️

[Ria]

‘Dodo’ viel gelijk op door de titel. Een illustratieomslag die in kleur en tekening de aandacht trekt. Een gedachte aan een presentator, verzamelaar, een uitgestorven dier en een eiland kwam direct boven. Waar de laatste een waterval aan woorden reproduceerde, hult Dorian de hoofdpersoon uit dit verhaal zich in stilzwijgen.

Na een zalige zomervakantie gaat Dorian met zijn vriend Ramses naar de brugklas. Beiden drummen, hebben lang haar en een geweldige boomhut. Tot tien uur die eerste morgen lijkt alles oké. Toen besloot Dorian om niet meer te praten. Hij komt niet verder dan ‘do-do’ tijdens het namenvoorstelrondje. De volgende dag staat er een excursie gepland naar het Natuurhistorisch Museum en verschijnt er in de groepsapp: ‘Dorian heeft de groep verlaten’. Hij wordt gedwongen naar een dier, een uitgestorven vogel, te kijken. Het lijkt alsof voor hem de tijd stilstaat en hij alles kan overzien:
‘Al mijn dromen, mijn verleden, mijn toekomst, mijn hele leven eigenlijk. Het lijkt opeens alsof ik alles begrijp, alsof alles goed is.’

Dodo is een verhaal dat nazoemt als je het boek hebt dichtgeslagen. Je bladert terug, je zoekt zinnen op, schrijnende situaties of mooie momenten. Het voorval in het museum is een keerpunt in het gedrag van Dorian. Vanaf die tijd leeft hij afzijdig van vrienden maar ook familie ondanks de omarming. De werkelijkheid laat zich nauwelijks onderscheiden van de fantasie in Dorians gedachtewereld. Je leeft mee, je hoopt dat er een kuiken uit een ei komt, dat er niemand een greep in de sokkenmand doet en vooral de eenzaamheid en de onmacht van Dorian raken je.

Tijdens het lezen signaleer je strak gekozen boektitels, merk je details op, lees je over beeldhouwen en een kinderboekenschrijver worden. Dit alles koppel je onbewust tijdens het dóórlezen aan het ‘anders zijn’ dat het stotteren teweegbrengt en overzie je met een logische ontroering als het laatste puzzelstukje wordt gelegd. Een positief gebruikte uitdrukking van ooit: ‘je bent een dappere dodo’, komt plotsklaps boven als je leest dat Dorian weer durft, is gegroeid en inziet dat echte vriendschap van twee kanten komt in alle opzichten.

Een origineel verhaal waarin verschillende thema’s zijn verwerkt, waaronder onzekerheid, schaamte, nieuwe school, overleven, vriendschap, eerste verliefdheid, pesten, familie, imaginaire vriend en het stotteren. Mede doordat de scheidslijn tussen fictie en non-fictie op vele momenten flinterdun is, is dit een boek voor de goede meer ervaren lezer vanaf ong. 11 jaar. Ook voor volwassenen.

Een goed geschreven doordacht verhaal van jeugddebutant Mohana van den Kroonenberg, een treffende invoelende omslagillustratie van Aron Dijkstra en een passend motto van Lewis Carroll maken dit tot een bijzondere unieke aanrader. Meer van dit kaliber kijk je naar uit in jeugdboekenland. Prachtige realistische ‘Dodo’ blijft je bij.

[Eefje Vangangelt · Rating 3 out of 5]

Ik kon moeilijk het onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid. Dat maakte dat ik moeilijk in het boek kwam. Interessant om Uiteindelijk een prachtig einde. Vriendschap, liefde en de worsteling met zichzelf leest erg prettig weg.

[Marijt · Rating 3 out of 5]

Als iemand nog eens zegt dat jeugdboeken niet interessant zijn voor volwassenen, verwijs ik ze naar dit boek. Pfff dit was aanpoten!
De werkelijkheid en vluchtwereld van de hoofdpersoon lopen soms erg verwarrend in elkaar over, dus even lekker weglezen zat er niet bij in dit boek voor mij.
De worsteling van een tiener, die problemen en onzekerheden groter en groter maakt in zijn hoofd, is heel mooi neergezet. Ook een boek over stotteren is absoluut een mooie aanvulling in de schoolbibliotheek.

Reflecterende dimensie - groep 8 & OB VO

[Hendrikje · Rating 3 out of 5]

3.5

[Reina Loonstra · Rating 4 out of 5]

Een ontroerend boek! Ik moest er wel even inkomen en je moet je hoofd er ook goed bijhouden om te ontdekken wat fantasie en werkelijkheid is, maar ik vind het heel mooi beschreven vanuit de ogen van Dorian. Als brugklasser komt er een hoop op je af. Wanneer je stottert is dat niet altijd even gemakkelijk. Want stel jezelf maar eens voor als alle ogen op jou gericht zijn, dat is toch ontzettend spannend. Een verhaal over vriendschap en een eerste verliefdheid. Over de eerste weken op de Middelbare school en over stotteren en hoe lastig dat kan zijn. Prachtig beschreven.

[Renee van Eijk · Rating 4 out of 5]

Begrijpelijk dat dit een hoge binnenkomer was in de GVP top 100. Ik heb het echt snel uitgelezen maar ik snapte niet helemaal wat nu de Dodo was. En ik heb echt heel veel verwijzingen naar andere jeugdliteratuur gemist denk ik. Alleen die naar Lampje had ik door….toch maar even opzoeken.

[Inger · Rating 3 out of 5]

Ik begreep het verhaal niet zo goed. Kan heel goed aan mij liggen, omdat dit waarschijnlijk een boek is dat je moet lezen als je geen afleiding hebt.

[Boekenpearls76 JN Kingma Postma · Rating 5 out of 5]

Recensie van:

Dodo

Auteur:

Mohana van den Kroonenberg

studeerde biomedische technologie en is afgestudeerd aan het ITB, Institute Technology Bandung op Java. Haar stage volgde ze in kinderziekenhuizen op de Kampongs. Na haar terugkeer naar Nederland schreef zij zich in aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag waar zij schilderen en beeldhouwen volgde. Momenteel werkt zij als beeldhouwer en schrijver. Ze schrijft verhalen voor volwassenen en kinderen, was bestuurslid van de Nederlandse Kafka-kring en redacteur van Literair Nederland. Op dit moment is ze redacteur van BoekieBoekie, een digitaal tijdschrift over kunst en literatuur voor kinderen. Ze woont met haar vrienden en kinderen in Den Haag. 

Voor meer informatie kun je kijken op haar website www.mohana.nl. 

Illustrator:

Aron Dijkstra (Pijnacker) werd in 1992 geboren in Sneek. Vanaf het moment waarop hij leerde om een potlood vast te houden, deed hij niets liever dan tekenen. Hij heeft een voorkeur voor traditionele materialen zoals inkt, potlood en verf. Er komt geen computer aan te pas bij Arons werk.
Bij De Vier Windstreken verscheen van Aron: De verjaardag van de luiaard.

Wijze van lezen:

Hardcover recensie exemplaar van De Vier Windstreken

Uitgeverij: De Vier Windstreken

Genre: jeugdboek (leeftijd: )

Cover en flaptekst:

De cover vind ik schitterend. Een mooi kleurengebruik. De vogel, een Dodo of Dodo, prominent op de voorgrond in mooie warme levendige kleuren. Een jongen, niet zichtbaar enkel zijn silhouette, met zijn hand in een liefdevol gebaar op de snavel vzn dd Dodo. Als achtergrond een mooie rood tinten. De vorm lijkt op een kolkende wervelwind. De slierten vormen voor mij een soort symbool voor het terughalen of komen van lang vervlogen tijden.

Een indrukwekkende en krachtige flaptekst.

Quote:

Pagina 9:

Vanmorgen, om een uur of tien, heb ik besloten om nooit meer te praten. Het laatste woord dat ik uitsprak, was ‘Dodo’. Ik had eigenlijk iets anders willen zeggen, maar ik zei ‘Dodo’.

Mooi tekst:

Fantasie is het enige wapen in de oorlog tegen de realiteit. Lewis Carroll.

Het verhaal:

Na een lekker lange slentervakantie aan zee vreest Dorian dat het leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Tijdens het voorstelrondje op de eerste brugklasdag komt hij niet verder dan de i van ik. Als hij vervolgens zijn naam wil zeggen wordt het Do-do. Daarna trekt hij zich, oog in oog met een opgezette dodo in een museum, terug in zichzelf en herschrijft hij zijn leven zoals hij zou willen dat het was.

In 'Dodo' vertelt Dorian zijn verhaal; over dromen en geheimen, over stotteren en struikelen. Over taart eten in je klerenkast en Liefde met een grote L. Dodo is een verhaal over vriendschap en de kracht van fantasie, over geloven in elkaar en in jezelf en dat iedereen is zoals hij is, ook jij.

Mijn leesbeleving:

Nadat ik begonnen was met lezen kon ik amper stoppen. Wat herkende ik mijzelf volledig in Dorian. Wat een lieve, empatische, creatieve jongen is hij.

Zo intens beschreven in metaforisch mooie zinnen hoe ieder kind een nieuwe levensfase betreedt, beleeft en aanvoelt. De een huppelt met gemak van de een in de andere fase terwijl de andere struikelt en zich realiseert dat de deur naar de jeugd dichtgaat. Zodra de Middelbare School in zicht komt. Mohana Van den Kroonenberg bezit een ongekend talent om de emoties in de onzekere duistere ongrijpbare diepte, in de hoogte van euforische, speelse hoogten bij jong volwassenen treffend te omschrijven. Zij raakte mij hiermee diep.

De schrijfstijl is rijk en beeldend, filmisch. De personages zijn uitvoerig uitgewerkt en komen tot leven. Nog nooit was ik op Mauritius maar door dit boek te lezen heb ik ervaren hoe fantastisch het daar is. Ook toont dit verhaal de steun en troost van het hebben van een imiginaire (dieren) vriend als de hele wereld onbegrijpelijk lijkt te zijn geworden. Als het woord jeugd wegvalt en je ineens de trappen opgaat naar volwassenheid. Ongeacht of je daar mentaal wel klaar voor bent.

De begripvolle omgeving vond ik hartverwarmend. De diepgewortelde vriendschap die sterk genoeg blijkt voor een leven lang. De opbouw is sterk en logisch. De toewerking naar de plot is nergens voorspelbaar. De plot is emotioneel maar goed.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren.

De opbouw is sterk en logisch.

De schrijfstijl is rijk en beeldend, filmisch ook.

De illustraties op de cover en op de binnenzijde van de kaft zijn prachtig. Ze zorgen ervoor dat het verhaal nog sprekender wordt.

De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. De gevoelens en emoties zijn voelbaar en herkenbaar.

De plot is hartverwarmend en goed.

 

 

 

 

 

 

[Ramona Lisa · Rating 5 out of 5]

„Dodo“ ist ein richtig schönes Kinderbuch, das mich sofort begeistert hat. Es erzählt die Geschichte von Dorian, der in der Schule ins Stocken gerät und dann nur noch „Do-do“ herausbekommt. Genau daraus entsteht der Name „Dodo“ und bald bekommt dieser Name eine ganz besondere Bedeutung.

Mir hat gefallen, dass die Autorin ein sensibles Thema wie Sprachhemmungen oder Anderssein auf eine sehr zugängliche, aber nie belehrende Weise erzählt. Kinder in diesem Alter können sich gut hineinversetzen, weil sie selbst oft Situationen kennen, in denen sie unsicher sind oder Angst haben, ausgelacht zu werden. „Dodo“ macht Mut, zeigt aber auch, wie wichtig Verständnis, Zusammenhalt und ein bisschen Selbstvertrauen sind. Ohne das Wort „Stottern“ jemals in den Mund zu nehmen, spürt man genau, wie groß sein Kampf mit den Worten ist. Gleichzeitig schafft Mohana eine Atmosphäre, die voller Wärme und Hoffnung steckt.

Es ist kein lautes oder actionreiches Buch, sondern eins, das still und ehrlich erzählt, und gerade deshalb so stark wirkt. Man taucht richtig in Dorians Gedanken und Gefühle ein, und ich habe mehr als einmal gedacht: Genau so fühlt sich das an, wenn man unsicher ist und doch so viel zu sagen hätte.

Für mich ist „Dodo“ ein Buch, das zeigt, wie wertvoll Fantasie sein kann, wenn das echte Leben schwer ist. Es ist sensibel, klug und voller Herz und ich glaube, dass nicht nur Jugendliche, sondern auch Erwachsene viel daraus mitnehmen können.

[Maaike de Vries · Rating 4 out of 5]

Dodo - Mohana van den Kroonenberg
De kracht van perspectief, dat kun je met dit boek schitterend aantonen. Dorian is de verteller en hij is een dromer met een grote fantasie. Je leest niet hoe zijn omgeving naar hem kijkt en dus moet je het doen met zijn observaties. Dat die redelijk absurd zijn en ook niet de waarheid, daar kom je snel genoeg achter. Maar er blijven nog veel vragen onbeantwoord.

Dodo is een kinderboek dat ook - misschien wel vooral - door volwassenen gewaardeerd zal worden. Het debuut van Van den Kroonenberg zit steengoed in elkaar en je kruipt echt in het hoofd van een tiener, puber. De stem van Dorian is heel sterk en goed beschreven. Voor kinderboekenliefhebbers is er bovendien nog meer te genieten, want de schrijver verwerkte in de hoofdstuktitels en soms ook in het verhaal een behoorlijk aantal titels van recente kinderboeken, zoals: De meisjes, Ik ben Dorian (Vincent) en ik ben niet bang, Dit is geen dagboek. Voor de kenners, maar erg leuk.

Ik las het boek op een lome dag in de zon, precies zoals ik ook beschreven had bij de wedstrijd van de GVP, waarna ik het boek won! Ik ben blij dat ik het gelezen heb!

[Bord uit, boek aan · Rating 4 out of 5]

Dorian start op het middelbaar onderwijs en loopt tijdens het eerste voorstelrondje helemaal vast in zijn spraak. Waardoor hij zichzelf voorstelt als "Dodo", iets wat hij verschrikkelijk vindt. De eerstvolgende dag gaan ze op museumbezoek en wanneer klasgenootjes hem dan letterlijk meeslepen naar een Dodo raakt Dorian opgesloten in zichzelf. Hij besluit geen woord meer te zeggen en belandt in een soort fantasie waarin hij een vriendschap opbouwt met een Dodo. De enige die hem echt begrijpt. Op school en binnen zijn gezin sluit hij zich volledig af voor anderen, terwijl hij zich zoveel mogelijk probeert terug te trekken in zijn fantasiewereld. Wanneer fantasie en realiteit door elkaar beginnen te lopen en Dorian steeds meer de grip lijkt te verliezen, blijkt de liefde van zijn familie en vrienden een stuk sterker dan hij had gedacht.

En mooi verhaal, waarbij je een inkijkje krijgt in de belevingswereld van Dorian. Zijn angsten, gedachten, gevoelens en ervaringen worden zo prachtig beschreven dat het voelt alsof je erbij bent. Een boek dat zich ook goed leent om voor te lezen in een bovenbouwgroep.

[Susanne Koster · Rating 4 out of 5]

Wanneer Dorian na een heerlijk lange zomervakantie de wereld van de middelbare school instapt, gebeurt er waar hij het meest bang voor is. Tijdens het voorstelrondje op de eerste brugklasdag komt hij niet verder dan de i van ik. Ook zijn naam vormt een struikelblok, hij blijft steken bij Do-Do. Iets wat zijn klasgenoten hilarisch vinden en hem vervolgens zo blijven noemen. Dorian vindt het verschrikkelijk, hij schaamt zich rot en besluit om dan maar niet meer te praten. Zelfs niet tegen Ramses, zijn beste vriend die hem op de basisschool altijd heeft geholpen als hij niet uit zijn woorden kwam. Nu zegt zijn beste vriend niets. Zijn ze nog wel beste vrienden? Dorian sluit zich steeds verder af, hij hoort er niet bij.
Lees mijn volledige recensie op:
https://www.boekenbijlage.nl/de-krach...

[Carolienvanderwaarde · Rating 4 out of 5]

Nog maar pas geleden las ik het boek 'We moeten praten' over een jongen die na jarenlang zwijgen in zijn klas een spreekbeurt geeft over 'alles'. Dat was mooi geschreven maar voor mij te bizar, te vreemd, te ver van welk kind dan ook. Dodo gaat over Dorian, stotteraar en brugklasser, die na het voorstelrondje niet verder is gekomen dan Do do. En dat is het begin van een periode waarin Dorian besluit zijn mond maar helemaal dicht te houden. In dit boek begrijp je dat helemaal. Zeker niet makkelijk te lezen, omdat fantasie en werkelijkheid erg ver in elkaar overlopen nadat Dorian in het Natuurhistorisch museum oog in oog komt te staan met een opgezette Dodo. Wat als er nou toch nog een levende Dodo rondloopt? Voor geoefende lezers, jeugd en volwassenen.

[Yvon · Rating 3 out of 5]

In het boek zie je de echte wereld en de fantasiewereld van Dorian doordat een gedeelte cursief gedrukt is. Richting het einde van het boek beginnen de werelden zo door elkaar te lopen dat het niet meer cursief gedrukt is.
Ik vond het lastig om in dit verhaal te komen, onder andere door de cursieve fantasiewereld. Het is ook de bedoeling van de auteur om die verwarring te zaaien, maar het zorgt er bij mij voor dat ik er niet lekker in kon komen. Wel mooi dat er aandacht is in een boek voor jongeren over stotteren.

[Juliette · Rating 3 out of 5]

Een heel bijzonder boek, waarbij fantasie een belangrijk onderdeel is. Alhoewel het even duurde voor ik in het verhaal zat, kon ik aan het einde niet stoppen met lezen en wilde ik weten hoe het af liep.
Dorian stottert en gaat naar de eerste klas, als hij zich voorstelt, krijgt hij alleen de i van ik en dodo van Dorian uit zijn mond. Hij besluit om niet meer te praten. Hij heeft het idee dat zelfs zijn vriend Ramses hem in de steek laat

[Cath · Rating 3 out of 5]

#lezenuitdeschoolbieb
Een bijzonder boek over Dorian die bij het voorstelrondje in de brugklas blijft steken bij Do-Do. Het is het verhaal van Dorian de brugklasser die door zijn stotteren besluit helemaal niets meer te zeggen. Hij sluit vriendschap met een echte Dodo bij wie hij zichzelf kan zijn. Mooie boodschap, maar af en toe verwarrend doordat fictie en waarheid door elkaar heen blijven lopen.

[Sonja · Rating 3 out of 5]

Verhaal over Dorian, een jongen die van de basisschool naar de middelbare school gaat. Dorian is blij dat hij samen met zijn vriend Ramses in de klas komt. De eerste schooldag is erg lastig voor Dorian, hij stottert en komt niet uit zijn woorden. Hij heeft het gevoel dat hij alleen komt te staan. Een bezoekje aan een natuurhistorisch museum maakt dat zijn leven op de kop komt te staan. Een fantasievol verhaal. Geschikt voor groep 5,6,7,8.

[Marit · Rating 2 out of 5]

Dit boek was het niet voor mij. Het plot werd in mijn ogen niet gedetailleerd genoeg uitgewerkt, waardoor de samenhang tussen verschillende betekenisvolle elementen miste. Personages kregen op pagina 100 pas een introductie en ik struikelde over woordkeuzes (Ik grijp mezelf bij elkaar, brugsmurf, ik zet het bad aan, OMG). Al met al leidde dit tot een weinig vloeiende leeservaring.

[Margot · Rating 4 out of 5]

Mooi om te lezen hoe een onzekere jongen zich door de spannende periode van basisschool naar ‘brugwup’ slaat. Met behulp van oneindige moederliefde, jezelf mogen zijn en een echte vriendschap, komt alles goed.

[Marcel Driel · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven boek over een stotterende jongen die met moeite de overgang maakt van de basisschool naar de middelbare school. Bijna alles gebeurt in zijn hoofd, waardoor het soms lastig is om uit te vogelen wat echt is en wat niet.

[Hanneke · Rating 2 out of 5]

Bijzonder boek met een mooi begin, met mooie zinnen.
Alleen de imaginaire vriendschap met de Dodo vond ik eigenlijk niet zo passen in het best realistische verhaal van een brugklasser die struggelt met een nieuwe klas en verlangt naar z'n oude vrienden.

[Inge Meijs · Rating 4 out of 5]

Prachtig verhaal over echte vriendschap.

[Books & Illustrations · Rating 4 out of 5]

Mooi verhaal, prachtig te lezen hoe vriendschap alles overwint! Genoten van dit boek!

[Romy · Rating 4 out of 5]

3.5

[Celina · Rating 4 out of 5]

Voor de geoefende lezer vanaf 11 jaar. Gaat over een stotterende jongen die naar de middelbare school gaat.