What do you think?
Rate this book
Fabian Risk #6
De laatste spijker
De laatste spijker is het zesde deel in de adembenemende Nordic noir-reeks van scenario- en thrillerschrijver Ahnhem.
Hoewel zijn speurder Fabian Risk een belangrijke rol speelt, is hij in dit deel toch niet de hoofdpersoon. We zijn nu voornamelijk in Kopenhagen waar in de haven, als gevolg van bizar toeval, een auto met twee lijken wordt ontdekt. Het hele politieapparaat staat op zijn kop, als één van de twee het hoofd van de inlichtingendienst van de politie blijkt te zijn. Vervolgens ontrolt zich een scenario dat steeds ingewikkelder, maar tegelijk ook steeds interessanter wordt. Opnieuw blijkt er something rotten in the state of Denmark te zijn. Je moet overigens wel tegen een stootje kunnen, want Ahnhem schuwt geweld niet en hij weet het zo plastisch te beschrijven dat het bijna om censuur vraagt. Ware het niet dat het boek er tegelijkertijd adembenemend spannend van wordt. (BvIJ)
Hoewel zijn speurder Fabian Risk een belangrijke rol speelt, is hij in dit deel toch niet de hoofdpersoon. We zijn nu voornamelijk in Kopenhagen waar in de haven, als gevolg van bizar toeval, een auto met twee lijken wordt ontdekt. Het hele politieapparaat staat op zijn kop, als één van de twee het hoofd van de inlichtingendienst van de politie blijkt te zijn. Vervolgens ontrolt zich een scenario dat steeds ingewikkelder, maar tegelijk ook steeds interessanter wordt. Opnieuw blijkt er something rotten in the state of Denmark te zijn. Je moet overigens wel tegen een stootje kunnen, want Ahnhem schuwt geweld niet en hij weet het zo plastisch te beschrijven dat het bijna om censuur vraagt. Ware het niet dat het boek er tegelijkertijd adembenemend spannend van wordt. (BvIJ)
Unknown Binding
First published May 17, 2021
67 people are currently reading
846 people want to read
About the author
Stefan Ahnhem
16 books697 followers”As a kid, I never dreamt of being a writer. Putting letters in the right order to form words did not come easily to me. In school, while the rest of my class had Swedish lessons, a strange-smelling lady would pull me out of the classroom to play with wooden blocks painted with colourful letters.
For as long as I can remember, however, I have been a passionate storyteller. Growing up as an only child undoubtedly sparked my creativity, and all the hours spent playing by myself fed my vivid imagination. My grandfather’s rocking chair was a marvellous spacecraft able to transport me to all the planets in the universe. And the world map that my teacher stubbornly refused to pull down revealed precisely where the secret treasure was buried.
From that time on, the stories kept coming to me, as if from an inexhaustible source. But it wasn’t until I reached adulthood that I finally abandoned a future in physics and mathematics and realised that I had to pursue my true calling."
Stefan Ahnhem lives in Stockholm and is an established screenwriter. He has worked in both TV and film, with everything from comedy to thriller and with original ideas as well as adaptations. He also serves on the board of the Swedish Writers Guild. Victim Without a Face is his first novel.
For as long as I can remember, however, I have been a passionate storyteller. Growing up as an only child undoubtedly sparked my creativity, and all the hours spent playing by myself fed my vivid imagination. My grandfather’s rocking chair was a marvellous spacecraft able to transport me to all the planets in the universe. And the world map that my teacher stubbornly refused to pull down revealed precisely where the secret treasure was buried.
From that time on, the stories kept coming to me, as if from an inexhaustible source. But it wasn’t until I reached adulthood that I finally abandoned a future in physics and mathematics and realised that I had to pursue my true calling."
Stefan Ahnhem lives in Stockholm and is an established screenwriter. He has worked in both TV and film, with everything from comedy to thriller and with original ideas as well as adaptations. He also serves on the board of the Swedish Writers Guild. Victim Without a Face is his first novel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 217 reviews
December 29, 2023
Mijn recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl via https://www.vrouwenthrillers.nl/index...
Met dank aan Uitgeverij The House of Books voor het recensie-exemplaar.
Terwijl Fabian Risk een onheilspellend bericht krijgt, doet Dunja Hougaard onderzoek naar haar voormalige collega Kim Sleizner. Sinds ze weet dat hij corrupt is en letterlijk over lijken gaat om de top te bereiken, is ze niet meer te stoppen. Jan Hesk onderzoekt ondertussen de dood van een hooggeplaatst politiefunctionaris. Al snel blijkt dat het niet zomaar om een ongeluk gaat en er een vies luchtje aan hangt. De zoektocht naar de waarheid is ingezet. Het is alleen nog maar de vraag wie er ongeschonden uitkomt.
De laatste spijker van Stefan Ahnhem is het zesde en laatste deel in de serie rond Fabian Risk. In 2014 maakt Ahnhem zijn debuut als thrillerschrijver en zijn eerste boek Zonder gezicht was meteen een bestseller. Het is aan te raden de delen in volgorde te lezen, om geen belangrijke achtergrondinformatie te missen. Er wordt sterk gestart met een doodsbericht dat de lezer naar de keel grijpt. Het verhaal bestaat uit twee delen waarbij in beide drie perspectieven verwerkt zijn. Het eerste is van Fabian en hoe hij reageert op het sterfgeval. In dit deel ontbreekt emotie. Fabians gezin komt nauwelijks aan bod en ook zijn aandeel is beperkt. Dat is jammer want de serie zou toch grotendeels rond hem moeten draaien. In dit zesde deel wordt hij echter weggezet als een figurant en lijkt het hoofdpersonage eerder Dunja te zijn. Het tweede vertelperspectief is van haar en hierin vertelt ze hoe ze haar wraak op Sleizner beraamt. Nadat in de voorgaande boeken al het een en ander uitkwam, wil ze nu voorgoed met hem afrekenen. Het derde oogpunt is van Jan Hesk, die de dood onderzoekt van een hooggeplaatst figuur. Hesk komt aanvankelijk onsympathiek en betweterig over, maar dat betert snel.
De laatste spijker is heel beschrijvend en geeft een goed beeld van de situatie en omgeving. De lezer heeft het gevoel zelf betrokken te zijn. Er wordt een mooi overzicht gegeven van wie wat doet en relevante zaken uit voorgaande boeken worden nog eens kort aangehaald. In het tweede deel komt veel actie aan bod. Verschillende geheimen worden blootgelegd en de personages maken vooral jacht op elkaar. De actiescènes zijn niet gemakkelijk te volgen, omdat er zoveel gebeurt in zo’n korte tijd. Rond driekwart van het boek komen er ook toevalligheden aan te pas, die het verhaal een handige draai geven richting de finale. Het zorgt voor vaart, maar waar deel één te traag was, gaan de laatste hoofdstukken te snel. Het boek gaat eruit met een knal en de lezer blijft met een open vraag achter.
De laatste spijker is niet voor de volle 100% een vrouwenthriller. Dunja heeft weliswaar een belangrijk aandeel, maar zij is een uitzondering. De overige hoofdrolspelers zijn vooral mannelijk. Het boek is een mooie afronding van de serie en is zeker een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Lezers die op zoek zijn naar een rasechte vrouwenthriller, kunnen deze beter overslaan.
Stefan Ahnhem heeft met De laatste spijker een mooi en spannend afsluitend deel uitgebracht in de Fabian Risk serie. Liefhebbers hiervan zullen dus zeker niet teleurgesteld worden.
Eindoordeel 3.5 sterren
https://elinevandm.wordpress.com/2023...
Met dank aan Uitgeverij The House of Books voor het recensie-exemplaar.
Terwijl Fabian Risk een onheilspellend bericht krijgt, doet Dunja Hougaard onderzoek naar haar voormalige collega Kim Sleizner. Sinds ze weet dat hij corrupt is en letterlijk over lijken gaat om de top te bereiken, is ze niet meer te stoppen. Jan Hesk onderzoekt ondertussen de dood van een hooggeplaatst politiefunctionaris. Al snel blijkt dat het niet zomaar om een ongeluk gaat en er een vies luchtje aan hangt. De zoektocht naar de waarheid is ingezet. Het is alleen nog maar de vraag wie er ongeschonden uitkomt.
De laatste spijker van Stefan Ahnhem is het zesde en laatste deel in de serie rond Fabian Risk. In 2014 maakt Ahnhem zijn debuut als thrillerschrijver en zijn eerste boek Zonder gezicht was meteen een bestseller. Het is aan te raden de delen in volgorde te lezen, om geen belangrijke achtergrondinformatie te missen. Er wordt sterk gestart met een doodsbericht dat de lezer naar de keel grijpt. Het verhaal bestaat uit twee delen waarbij in beide drie perspectieven verwerkt zijn. Het eerste is van Fabian en hoe hij reageert op het sterfgeval. In dit deel ontbreekt emotie. Fabians gezin komt nauwelijks aan bod en ook zijn aandeel is beperkt. Dat is jammer want de serie zou toch grotendeels rond hem moeten draaien. In dit zesde deel wordt hij echter weggezet als een figurant en lijkt het hoofdpersonage eerder Dunja te zijn. Het tweede vertelperspectief is van haar en hierin vertelt ze hoe ze haar wraak op Sleizner beraamt. Nadat in de voorgaande boeken al het een en ander uitkwam, wil ze nu voorgoed met hem afrekenen. Het derde oogpunt is van Jan Hesk, die de dood onderzoekt van een hooggeplaatst figuur. Hesk komt aanvankelijk onsympathiek en betweterig over, maar dat betert snel.
De laatste spijker is heel beschrijvend en geeft een goed beeld van de situatie en omgeving. De lezer heeft het gevoel zelf betrokken te zijn. Er wordt een mooi overzicht gegeven van wie wat doet en relevante zaken uit voorgaande boeken worden nog eens kort aangehaald. In het tweede deel komt veel actie aan bod. Verschillende geheimen worden blootgelegd en de personages maken vooral jacht op elkaar. De actiescènes zijn niet gemakkelijk te volgen, omdat er zoveel gebeurt in zo’n korte tijd. Rond driekwart van het boek komen er ook toevalligheden aan te pas, die het verhaal een handige draai geven richting de finale. Het zorgt voor vaart, maar waar deel één te traag was, gaan de laatste hoofdstukken te snel. Het boek gaat eruit met een knal en de lezer blijft met een open vraag achter.
De laatste spijker is niet voor de volle 100% een vrouwenthriller. Dunja heeft weliswaar een belangrijk aandeel, maar zij is een uitzondering. De overige hoofdrolspelers zijn vooral mannelijk. Het boek is een mooie afronding van de serie en is zeker een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Lezers die op zoek zijn naar een rasechte vrouwenthriller, kunnen deze beter overslaan.
Stefan Ahnhem heeft met De laatste spijker een mooi en spannend afsluitend deel uitgebracht in de Fabian Risk serie. Liefhebbers hiervan zullen dus zeker niet teleurgesteld worden.
Eindoordeel 3.5 sterren
https://elinevandm.wordpress.com/2023...
October 2, 2022
For what Stefan Ankhem does with the best of his characters, sometimes you want to deprive him of access to the keyboard for life. Fabian Riska's sixth book stuns already on the first page, forcing him to subtract and add up the numbers of the obituary in order to escape into arithmetic from understanding. that the hero's son is dead. Theo was a little shit, annoying with whining and stubbornness, but he was the son of a hero, and now he's gone.
Ankhem, a screenwriter who came to literature after a long successful work in the serial industry. He perfectly knows the techniques of capturing and retaining the reader's attention, but, and this is the weakness of the series before the book, he gives a clip cut of cliched situations. The principle of "make the characters suffer, and the viewer empathize and the rating is guaranteed for you" works no worse with books than in a TV series, but literature assumes greater logic and plot coherence.
I hope that this book is the Fina nail in the coffin of the Fabian saga. But this does not mean that I will not read if there is a sequel.
Зона Рискованного...
Прогнило что-то в Датском королевстве.
Шекспир "Гамлет"
За то, что Стефан Анхем творит с лучшими из своих персонажей, иногда хочется пожизненно лишить его доступа к клавиатуре. Шестая книга Фабиана Риска оглушает уже на первой странице, заставляя вычитать и складывать цифры некролога, чтобы сбежать в арифметику от понимания. что сын героя мертв. Тео был тем еще мелким говнюком, раздражал нытьем и упрямством, но он был сыном героя, и вот его больше нет.
В финале предыдущей книги Фабиан убедил сына рассказать датской полиции об убийстве бездомного, в котором его заставили соучаствовать подростки из банды Смайлов. Жест законопослушания и доброй воли заканчивается для семьи Рисков заключением мальчишки под стражу вместо ожидаемой подписки о невыезде. "Ну ладно, - думаешь, - в датской тюрьме они как в российском санатории живут, да и разберутся постепенно, отмотает свои пару лет, выйдет не таким угрюмым, начнет ценить простые радости жизни и тепло семейного очага". Вдруг - покончил с жизнью. Тут-то и понимаешь, что от государства лучше бы держаться подальше везде, а не только в благословенной отчизне.
Это будет только началом бед и несчастий, что обрушиваются на Фабиана и датскую полицейскую Дуню Хугор, сквозную героиню серии, которой так не хватало в нескольких предыдущих книгах. Именно ей, Дуне, давшей отпор поползновениям своего шефа Кима Слейзнера, беспринципного негодяя, который принялся преследовать ее, заставил скрываться и обвинил во всех мыслимых грехах - Дуне и ее борьбе посвящена шестая книга.
Помните у Маяковского: "Берут, не моргнув, паспорта датчан. И разных прочих шведов"? Что ж, за прошедшее столетие скандинавы сумели объяснить миру, что они не "всякие прочие". Не бряцая оружием, заметьте, одной лишь силой разумного хозяйствования. Но сейчас не об этом, а о том. что для жителей Скандинавского полуострова различия между населяющими его народами куда существеннее сходств.
Действие Последнего гвоздя перемещается из Швеции в Данию и вот тут-то читатель понимает, где на Севере по-настоящему люто. Что дома было отдельными проблемами в целом здоровой юридической системы, то у соседей глобально, всеобщая, коррумпированность властных структур, сексизм (ха, это в Дании, г де премьер и половина кабинета министров женщины, ну-ну). А впрочем, не буду спорить, с близкого расстояния виднее.
Анхем, сценарист, пришедший в литературу после долгой успешной работы в сериальной индустрии. Он отменно владеет приемами захвата и удержания читательского внимания, но, и в этом слабость сериала перед книгой, он дает клиповую нарезку клишированных ситуаций. Принцип "заставь героев мучиться, а зрителя сопереживать и рейтинг тебе обеспечен" с книгами работает не хуже, чем в сериалом, но литература предполагает большую логичность и сюжетную связность.
Вбивать героя по плечи в землю только ради рейтинга, заставлять его совершать алогичные поступки в литературе не принято (ну, я о хорошей литературе). "Последний гвоздь" грешит этим: а теперь пусть они разделятся, а сейчас пусть она пожалеет мерзавца, вот тут пусть он выскочит чертом из табакерки - все это, рассудку вопреки, бродит по книге стадами. Ты ненавидишь за это автора, но оторваться от книги не можешь, пока не дослушаешь - так захватывающе это написано. И так хорошо прочитано Игорем Князевым.
Как читатель, утомленный жестокостью, я надеюсь, что эта книга последний гвоздь в крышку гроба саги о Фабиане. Но это вовсе не значит, что не стану читать, если будет продолжение.
Ankhem, a screenwriter who came to literature after a long successful work in the serial industry. He perfectly knows the techniques of capturing and retaining the reader's attention, but, and this is the weakness of the series before the book, he gives a clip cut of cliched situations. The principle of "make the characters suffer, and the viewer empathize and the rating is guaranteed for you" works no worse with books than in a TV series, but literature assumes greater logic and plot coherence.
I hope that this book is the Fina nail in the coffin of the Fabian saga. But this does not mean that I will not read if there is a sequel.
Зона Рискованного...
Прогнило что-то в Датском королевстве.
Шекспир "Гамлет"
За то, что Стефан Анхем творит с лучшими из своих персонажей, иногда хочется пожизненно лишить его доступа к клавиатуре. Шестая книга Фабиана Риска оглушает уже на первой странице, заставляя вычитать и складывать цифры некролога, чтобы сбежать в арифметику от понимания. что сын героя мертв. Тео был тем еще мелким говнюком, раздражал нытьем и упрямством, но он был сыном героя, и вот его больше нет.
В финале предыдущей книги Фабиан убедил сына рассказать датской полиции об убийстве бездомного, в котором его заставили соучаствовать подростки из банды Смайлов. Жест законопослушания и доброй воли заканчивается для семьи Рисков заключением мальчишки под стражу вместо ожидаемой подписки о невыезде. "Ну ладно, - думаешь, - в датской тюрьме они как в российском санатории живут, да и разберутся постепенно, отмотает свои пару лет, выйдет не таким угрюмым, начнет ценить простые радости жизни и тепло семейного очага". Вдруг - покончил с жизнью. Тут-то и понимаешь, что от государства лучше бы держаться подальше везде, а не только в благословенной отчизне.
Это будет только началом бед и несчастий, что обрушиваются на Фабиана и датскую полицейскую Дуню Хугор, сквозную героиню серии, которой так не хватало в нескольких предыдущих книгах. Именно ей, Дуне, давшей отпор поползновениям своего шефа Кима Слейзнера, беспринципного негодяя, который принялся преследовать ее, заставил скрываться и обвинил во всех мыслимых грехах - Дуне и ее борьбе посвящена шестая книга.
Помните у Маяковского: "Берут, не моргнув, паспорта датчан. И разных прочих шведов"? Что ж, за прошедшее столетие скандинавы сумели объяснить миру, что они не "всякие прочие". Не бряцая оружием, заметьте, одной лишь силой разумного хозяйствования. Но сейчас не об этом, а о том. что для жителей Скандинавского полуострова различия между населяющими его народами куда существеннее сходств.
Действие Последнего гвоздя перемещается из Швеции в Данию и вот тут-то читатель понимает, где на Севере по-настоящему люто. Что дома было отдельными проблемами в целом здоровой юридической системы, то у соседей глобально, всеобщая, коррумпированность властных структур, сексизм (ха, это в Дании, г де премьер и половина кабинета министров женщины, ну-ну). А впрочем, не буду спорить, с близкого расстояния виднее.
Анхем, сценарист, пришедший в литературу после долгой успешной работы в сериальной индустрии. Он отменно владеет приемами захвата и удержания читательского внимания, но, и в этом слабость сериала перед книгой, он дает клиповую нарезку клишированных ситуаций. Принцип "заставь героев мучиться, а зрителя сопереживать и рейтинг тебе обеспечен" с книгами работает не хуже, чем в сериалом, но литература предполагает большую логичность и сюжетную связность.
Вбивать героя по плечи в землю только ради рейтинга, заставлять его совершать алогичные поступки в литературе не принято (ну, я о хорошей литературе). "Последний гвоздь" грешит этим: а теперь пусть они разделятся, а сейчас пусть она пожалеет мерзавца, вот тут пусть он выскочит чертом из табакерки - все это, рассудку вопреки, бродит по книге стадами. Ты ненавидишь за это автора, но оторваться от книги не можешь, пока не дослушаешь - так захватывающе это написано. И так хорошо прочитано Игорем Князевым.
Как читатель, утомленный жестокостью, я надеюсь, что эта книга последний гвоздь в крышку гроба саги о Фабиане. Но это вовсе не значит, что не стану читать, если будет продолжение.
March 22, 2024
3,5 stelute 😊
Suficient de alert, cu multe rasturnari de situatie, a fost un final de serie destul de reusit. Kim Sleizner va ramane pentru mine unul dintre cele mai odioase personaje.
Suficient de alert, cu multe rasturnari de situatie, a fost un final de serie destul de reusit. Kim Sleizner va ramane pentru mine unul dintre cele mai odioase personaje.
August 19, 2022
Το 6ο και τελευταίο μέρος της σειράς του Φάμπιαν Ρισκ έκανε αυτό που υποσχέθηκε:έδωσε απαντήσεις, λύσεις, εξηγήσεις και ένα τέλος οριστικό.
Πολύ αγαπημένη μου σειρά,με τα πάνω και τα κάτω της αλλά πάντοτε πολύ άνω του μετρίου,μένει να δούμε με τι θα καταπιαστεί τώρα ο συγγραφέας στη συνέχεια.
Πολύ αγαπημένη μου σειρά,με τα πάνω και τα κάτω της αλλά πάντοτε πολύ άνω του μετρίου,μένει να δούμε με τι θα καταπιαστεί τώρα ο συγγραφέας στη συνέχεια.
February 1, 2024
Toată seria Fabian Risk a fost superbă!
September 6, 2022
Dunja is trying to take down her ex-boss, Kim Sleizner, the chief of Copenhagen police. Can Fabian Risk help?
I read all 5 books from this series and I loved it.
Thanks to Netgalley for this book.
I read all 5 books from this series and I loved it.
Thanks to Netgalley for this book.
April 1, 2022
Με τα καλά του και τα κακά του... Επιτέλους, τέλος!
Το Τελευταίο καρφί είναι το έκτο βιβλίο του Stefan Ahnhem και το τελευταίο της σειράς με κεντρικό ήρωα τον αστυνομικό Φάμπιαν Ρισκ. Σε αυτό κλείνουν όλοι οι λογαριασμοί που εκκρεμούν ανάμεσα στους ήρωες, με τρόπο που κρατάει ζωντανή τη δράση μέχρι το πολυαναμενόμενο τέλος.
Στο προηγούμενο βιβλίο, ο Φάμπιαν Ρισκ κατάφερε επιτέλους να βάλει ένα τέλος στα επί πολλά χρόνια ανοιχτά μέτωπά του επί σουηδικού εδάφους σε ό,τι έχει να κάνει με τα επαγγελματικά του. Στην προσωπική του ζωή όμως φαίνεται πως η οικογένειά του αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση απ’ όλες, που ίσως καταφέρει εν τέλει να τη διαλύσει ολοκληρωτικά. Και αυτή δεν είναι άλλη από την προφυλάκιση του γιου του, Τίοντορ, στη Δανία.
Από την άλλη, η Ντούνια Χούγκαρντ δείχνει αποφασισμένη να λύσει τους δικούς της λογαριασμούς με τον αρχηγό της αστυνομίας και πρώην αφεντικό της, τον Κιμ Σλέιζνερ. Τον άνθρωπο που την εκβίασε, την κακοποίησε, την τρομοκράτησε, έγινε η αιτία να διωχτεί από την αστυνομία και να ζει ως φυγάς. Έναν πραγματικό διάβολο, που έχει διαπράξει κάθε είδους παρανομία προκειμένου να αναρριχηθεί στην ηγεσία και να καλύψει τις βρομιές του, έναν άντρα που κανείς δεν συμπαθεί, μα όλοι φοβούνται. Όλοι εκτός από την Ντούνια, που τον παρακολουθεί άγρυπνα και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να πάρει εκδίκηση.
Όταν τα πτώματα ενός άντρα και μιας γυναίκας ανακαλύπτονται στον βυθό μιας λίμνης, ο τροχός φαίνεται πως αρχίζει να γυρίζει πιο γρήγορα. Ο άντρας ήταν ο επιχειρησιακός διευθυντής της Ασφάλειας και η γυναίκα μια πόρνη. Ο Σλέιζνερ θέλει να επέμβει στην έρευνα και να κλείσει την υπόθεση μια ώρα αρχύτερα, ξυπνώντας τις υποψίες της Ντούνια, αλλά και του επικεφαλής της έρευνας, ο οποίος επίσης αρχίζει να ερευνά τις κινήσεις του αρχηγού του. Επιπλέον, ο Φάμπιαν μαθαίνει μια είδηση που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του με δραματικό τρόπο και ανακαλύπτει πως ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο Σλέιζνερ. Έτσι, ορκίζεται να πάρει κι αυτός εκδίκηση. Οι τρεις αυτές ιστορίες συμπλέκονται και ο κλοιός φαίνεται να στενεύει για τον ισχυρό άντρα, που θεωρεί πως θα καταφέρει να γλιτώσει για άλλη μια φορά και είναι αποφασισμένος να καταστρέψει ολοκληρωτικά τους εχθρούς του. Ίσως όμως να έχει έρθει επιτέλους η ώρα να πληρώσει για όλα του τα αμαρτήματα και τις δολοπλοκίες…
Από το πρώτο κιόλας βιβλίο του, ο Ahnhem είχε στήσει μια δαιδαλώδη πλοκή με ιστορίες που εκτυλίσσονταν παράλληλα, αφήνοντας κάθε φορά τον αναγνώστη σε κρίσιμο σημείο και κάνοντάς τον να αγωνιά και να ανυπομονεί για τη συνέχεια. Και παρόλο που τα περισσότερα σκανδιναβικά αστυνομικά μυθιστορήματα είναι γενικά προτιμότερο να διαβάζονται με τη σειρά, τα βιβλία του Ahnhem μάλλον επιβάλλεται να διαβαστούν έτσι, ώστε να μη χάνεται η σύνδεση με την πλοκή. Μετά από πέντε… βασανιστικά βιβλία, λοιπόν, ο συγγραφέας δείχνει αποφασισμένος να αποζημιώσει τους αναγνώστες του για την αφοσίωσή τους και τα όσα υπέμειναν τόσα χρόνια ως θεατές δραματικών εξελίξεων, πάμπολλων θανάτων, ανατροπών και αδιεξόδων.
Αυτή τη φορά, ο Φάμπιαν Ρισκ έχει δευτερεύοντα ρόλο, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την αστυνομική του ιδιότητα, και επικεντρώνεται στα προβλήματα που έχουν προκύψει στην οικογένειά του, δίνοντας χώρο και χρόνο στην Ντούνια Χούγκαρντ. Μια γυναίκα ανέκαθεν δυναμική, έξυπνη και ικανή, που αναγκάστηκε να φτάσει στα άκρα ώστε να επιβιώσει και είναι αποφασισμένη να αποδώσει τη δική της δικαιοσύνη και να αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο του αφεντικού της, το οποίο κρύβει πίσω από το ευγενές προσωπείο του εκπροσώπου του νόμου. Κι εδώ επισημαίνεται για μια ακόμα φορά η σημασία του να έχει διαβάσει κανείς τη συγκεκριμένη σειρά βιβλίων με χρονολογική σειρά· γιατί αν δεν το έχει κάνει, είναι κάπως δύσκολο να κατανοήσει τι ακριβώς εστί Κιμ Σλέιζνερ, πώς έχει εξελιχθεί η σχέση του με την Ντούνια στο πέρασμα του χρόνου και γιατί είναι θανάσιμοι εχθροί, σε σημείο να μην υπάρχει πια χώρος και για τους δύο σ’ αυτόν τον κόσμο. Μόνο κάποιος που έχει γνωρίσει καλά τους ήρωες μπορεί να κατανοήσει πλήρως τον πόνο και την απελπισία του Φάμπιαν, τη λύσσα και την επιμονή της Ντούνια για δικαίωση, τις αμέτρητες δολοπλοκίες του διεφθαρμένου και μεθυσμένου από την εξουσία Σλέιζνερ, που νομίζει πως όλος ο κόσμος τού ανήκει. Και μόνο κάποιος που είναι γνώστης όλων αυτών θα απολαύσει το συγκεκριμένο βιβλίο χωρίς ερωτηματικά, όπως του αξίζει, κεφάλαιο το κεφάλαιο, πλησιάζοντας σταδιακά στην αποκαθήλωση ενός από τους πιο τοξικούς, διαβολικούς και αδίστακτους χαρακτήρες της αστυνομικής λογοτεχνίας και την τελική κάθαρση.
Όπως και στα υπόλοιπα βιβλία, η αφήγηση γίνεται σε μικρά κεφάλαια από τις διάφορες οπτικές γωνίες των βασικών χαρακτήρων, ενώ η δράση είναι συνεχής και οι ανατροπές αλλάζουν κάθε τόσο τα δεδομένα, διατηρώντας την ένταση και την αγωνία αμείωτες ως το τέλος. Επίσης, ένα έξυπνο εύρημα του συγγραφέα είναι η ανάμειξη του Σλέιζνερ (λες και δεν έφταναν όλα τα άλλα) και σε μια μυστική οργάνωση όπου εμπλέκονται ισχυρά πρόσωπα της δανέζικης κοινωνίας, δίνοντας έτσι στην ιστορία μια διαφορετική κοινωνική προέκταση και στηλιτεύοντας τη διαφθορά, που μπορεί να φτάνει μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια, όμως αποδεικνύεται τελικά πως κανείς και τίποτα δεν είναι υπεράνω του νόμου για πάντα.
Στο Τελευταίο καρφί κλείνει ένας κύκλος, όμως δεν αποκλείεται ο Ahnhem να επιστρέψει στο μέλλον με περισσότερες περιπέτειες του Φάμπιαν Ρισκ ή της Ντούνια Χούγκαρντ – ή και των δύο μαζί. Το τέλος, άλλωστε, αφήνει ένα παράθυρο ανοιχτό για τη συνέχεια. Ούτως ή άλλως, και ο συγγραφέας και οι ήρωές του έχουν αποδείξει πως αξίζουν μια θέση στα ράφια μας. Οπότε, δεν μας μένει παρά να περιμένουμε…
Το Τελευταίο καρφί είναι το έκτο βιβλίο του Stefan Ahnhem και το τελευταίο της σειράς με κεντρικό ήρωα τον αστυνομικό Φάμπιαν Ρισκ. Σε αυτό κλείνουν όλοι οι λογαριασμοί που εκκρεμούν ανάμεσα στους ήρωες, με τρόπο που κρατάει ζωντανή τη δράση μέχρι το πολυαναμενόμενο τέλος.
Στο προηγούμενο βιβλίο, ο Φάμπιαν Ρισκ κατάφερε επιτέλους να βάλει ένα τέλος στα επί πολλά χρόνια ανοιχτά μέτωπά του επί σουηδικού εδάφους σε ό,τι έχει να κάνει με τα επαγγελματικά του. Στην προσωπική του ζωή όμως φαίνεται πως η οικογένειά του αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση απ’ όλες, που ίσως καταφέρει εν τέλει να τη διαλύσει ολοκληρωτικά. Και αυτή δεν είναι άλλη από την προφυλάκιση του γιου του, Τίοντορ, στη Δανία.
Από την άλλη, η Ντούνια Χούγκαρντ δείχνει αποφασισμένη να λύσει τους δικούς της λογαριασμούς με τον αρχηγό της αστυνομίας και πρώην αφεντικό της, τον Κιμ Σλέιζνερ. Τον άνθρωπο που την εκβίασε, την κακοποίησε, την τρομοκράτησε, έγινε η αιτία να διωχτεί από την αστυνομία και να ζει ως φυγάς. Έναν πραγματικό διάβολο, που έχει διαπράξει κάθε είδους παρανομία προκειμένου να αναρριχηθεί στην ηγεσία και να καλύψει τις βρομιές του, έναν άντρα που κανείς δεν συμπαθεί, μα όλοι φοβούνται. Όλοι εκτός από την Ντούνια, που τον παρακολουθεί άγρυπνα και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να πάρει εκδίκηση.
Όταν τα πτώματα ενός άντρα και μιας γυναίκας ανακαλύπτονται στον βυθό μιας λίμνης, ο τροχός φαίνεται πως αρχίζει να γυρίζει πιο γρήγορα. Ο άντρας ήταν ο επιχειρησιακός διευθυντής της Ασφάλειας και η γυναίκα μια πόρνη. Ο Σλέιζνερ θέλει να επέμβει στην έρευνα και να κλείσει την υπόθεση μια ώρα αρχύτερα, ξυπνώντας τις υποψίες της Ντούνια, αλλά και του επικεφαλής της έρευνας, ο οποίος επίσης αρχίζει να ερευνά τις κινήσεις του αρχηγού του. Επιπλέον, ο Φάμπιαν μαθαίνει μια είδηση που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του με δραματικό τρόπο και ανακαλύπτει πως ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο Σλέιζνερ. Έτσι, ορκίζεται να πάρει κι αυτός εκδίκηση. Οι τρεις αυτές ιστορίες συμπλέκονται και ο κλοιός φαίνεται να στενεύει για τον ισχυρό άντρα, που θεωρεί πως θα καταφέρει να γλιτώσει για άλλη μια φορά και είναι αποφασισμένος να καταστρέψει ολοκληρωτικά τους εχθρούς του. Ίσως όμως να έχει έρθει επιτέλους η ώρα να πληρώσει για όλα του τα αμαρτήματα και τις δολοπλοκίες…
Από το πρώτο κιόλας βιβλίο του, ο Ahnhem είχε στήσει μια δαιδαλώδη πλοκή με ιστορίες που εκτυλίσσονταν παράλληλα, αφήνοντας κάθε φορά τον αναγνώστη σε κρίσιμο σημείο και κάνοντάς τον να αγωνιά και να ανυπομονεί για τη συνέχεια. Και παρόλο που τα περισσότερα σκανδιναβικά αστυνομικά μυθιστορήματα είναι γενικά προτιμότερο να διαβάζονται με τη σειρά, τα βιβλία του Ahnhem μάλλον επιβάλλεται να διαβαστούν έτσι, ώστε να μη χάνεται η σύνδεση με την πλοκή. Μετά από πέντε… βασανιστικά βιβλία, λοιπόν, ο συγγραφέας δείχνει αποφασισμένος να αποζημιώσει τους αναγνώστες του για την αφοσίωσή τους και τα όσα υπέμειναν τόσα χρόνια ως θεατές δραματικών εξελίξεων, πάμπολλων θανάτων, ανατροπών και αδιεξόδων.
Αυτή τη φορά, ο Φάμπιαν Ρισκ έχει δευτερεύοντα ρόλο, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την αστυνομική του ιδιότητα, και επικεντρώνεται στα προβλήματα που έχουν προκύψει στην οικογένειά του, δίνοντας χώρο και χρόνο στην Ντούνια Χούγκαρντ. Μια γυναίκα ανέκαθεν δυναμική, έξυπνη και ικανή, που αναγκάστηκε να φτάσει στα άκρα ώστε να επιβιώσει και είναι αποφασισμένη να αποδώσει τη δική της δικαιοσύνη και να αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο του αφεντικού της, το οποίο κρύβει πίσω από το ευγενές προσωπείο του εκπροσώπου του νόμου. Κι εδώ επισημαίνεται για μια ακόμα φορά η σημασία του να έχει διαβάσει κανείς τη συγκεκριμένη σειρά βιβλίων με χρονολογική σειρά· γιατί αν δεν το έχει κάνει, είναι κάπως δύσκολο να κατανοήσει τι ακριβώς εστί Κιμ Σλέιζνερ, πώς έχει εξελιχθεί η σχέση του με την Ντούνια στο πέρασμα του χρόνου και γιατί είναι θανάσιμοι εχθροί, σε σημείο να μην υπάρχει πια χώρος και για τους δύο σ’ αυτόν τον κόσμο. Μόνο κάποιος που έχει γνωρίσει καλά τους ήρωες μπορεί να κατανοήσει πλήρως τον πόνο και την απελπισία του Φάμπιαν, τη λύσσα και την επιμονή της Ντούνια για δικαίωση, τις αμέτρητες δολοπλοκίες του διεφθαρμένου και μεθυσμένου από την εξουσία Σλέιζνερ, που νομίζει πως όλος ο κόσμος τού ανήκει. Και μόνο κάποιος που είναι γνώστης όλων αυτών θα απολαύσει το συγκεκριμένο βιβλίο χωρίς ερωτηματικά, όπως του αξίζει, κεφάλαιο το κεφάλαιο, πλησιάζοντας σταδιακά στην αποκαθήλωση ενός από τους πιο τοξικούς, διαβολικούς και αδίστακτους χαρακτήρες της αστυνομικής λογοτεχνίας και την τελική κάθαρση.
Όπως και στα υπόλοιπα βιβλία, η αφήγηση γίνεται σε μικρά κεφάλαια από τις διάφορες οπτικές γωνίες των βασικών χαρακτήρων, ενώ η δράση είναι συνεχής και οι ανατροπές αλλάζουν κάθε τόσο τα δεδομένα, διατηρώντας την ένταση και την αγωνία αμείωτες ως το τέλος. Επίσης, ένα έξυπνο εύρημα του συγγραφέα είναι η ανάμειξη του Σλέιζνερ (λες και δεν έφταναν όλα τα άλλα) και σε μια μυστική οργάνωση όπου εμπλέκονται ισχυρά πρόσωπα της δανέζικης κοινωνίας, δίνοντας έτσι στην ιστορία μια διαφορετική κοινωνική προέκταση και στηλιτεύοντας τη διαφθορά, που μπορεί να φτάνει μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια, όμως αποδεικνύεται τελικά πως κανείς και τίποτα δεν είναι υπεράνω του νόμου για πάντα.
Στο Τελευταίο καρφί κλείνει ένας κύκλος, όμως δεν αποκλείεται ο Ahnhem να επιστρέψει στο μέλλον με περισσότερες περιπέτειες του Φάμπιαν Ρισκ ή της Ντούνια Χούγκαρντ – ή και των δύο μαζί. Το τέλος, άλλωστε, αφήνει ένα παράθυρο ανοιχτό για τη συνέχεια. Ούτως ή άλλως, και ο συγγραφέας και οι ήρωές του έχουν αποδείξει πως αξίζουν μια θέση στα ράφια μας. Οπότε, δεν μας μένει παρά να περιμένουμε…
Read
February 16, 2024Ce este interesant de precizat este faptul ca Lovitura de gratie este vazuta de unii drept cea mai buna carte din seria Fabian Risk, in timp ce altii o vad cea mai slaba parte, mai mult decat dezamagitoare. Si unii, si altii arata faptul ca Lovitura de gratie este o carte care nu te lasa indiferent: fie te incanta, fie te dezamageste. Ceea ce, credeti-ma pe cuvant, este o mare calitate, este o lauda pentru orice scriitor.
https://citestemil.ro/lovitura-de-gra...
https://citestemil.ro/lovitura-de-gra...
November 14, 2021
Jeg har virkelig savnet Fabian og Dunja, og denne boka som kanskje er den siste, falt virkelig i smak. På tross av lengden var den aldri kjedelig, men tvert om drivende spennende. Det gjør ingenting at handlingen virker som en usannsynlig drøm når hjertet slår i takt med at kapitlene nærmer seg slutten
April 16, 2022
Διαβάστε το review στο site μας:
http://www.culture21century.gr/2022/0...
Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου της σειράς Stefan Ahnhem με πρωταγωνιστή τον Φάμπιαν Ρισκ στη χώρα μας, ήρθε η ώρα να πέσει η αυλαία αυτής της μακρόχρονης περιπέτειας, που μας καθήλωσε με την αγριότητά της και τη ρεαλιστική αποτύπωση της βίας της, με το έκτο και τελευταίο της βιβλίο που ακούει στον ιδιαίτερα ταιριαστό κι εμπνευσμένο τίτλο, "Το τελευταίο καρφί". Γιατί το βιβλίο αυτό πράγματι είναι το τελευταίο καρφί, τόσο στην πορεία της ίδιας της σειράς, όσο και στις ιστορίες που ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής, με καμιά τους να μην μένει ανολοκλήρωτη, αλλά φτάνοντας στο σημείο εκείνο όπου με ένα τελευταίο κάρφωμα κλείνουν παλιοί λογαριασμοί, ανθρώπινες ιστορίες, δραματουργικές αφηγήσεις, κύκλοι βαναυσότητας, αν και με τρόπο αρκετά διαφορετικό απ' αυτόν που ίσως να περίμενε κανείς.
Η αλήθεια είναι πως έχω ολοκληρώσει την ανάγνωση του βιβλίου εδώ και τρεις εβδομάδες, αλλά δεν ήμουν σίγουρη για το τι έπρεπε να γράψω γι' αυτό, καθώς δεν ήμουν βέβαιη για το αν με ικανοποίησε έτσι όπως θα ήθελα και θα περίμενα. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ σε καμία των περιπτώσεων πως η ιστορία δεν είναι καλή ή πως δεν ολοκληρώνει τον κύκλο της σειράς με ικανοποιητικό τρόπο, αλλά ο τρόπος αυτός διαφέρει ως προς το στυλ και το ύφος που χαρακτήριζαν τα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Επί της ουσίας, αυτή τη φορά, είχαμε να κάνουμε περισσότερο με μια περιπέτεια δράσης, παρά με ένα άγριο και γραφικό αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου με έντονες περιγραφές κι απεικονίσεις βίας. Και θα αναρωτιέστε τώρα αν αυτό είναι κακό και θα σας απαντήσω πως όχι, δεν είναι, αλλά την ίδια στιγμή δεν γίνεται να μην με προβληματίσει ως αναγνώστρια, γιατί όταν παίρνω ένα βιβλίο του Ahnhem στα χέρια μου, πόσο μάλλον όταν αυτό αποτελεί μέρος μιας εξαλογίας, ξέρω λίγο πολύ τι να περιμένω και στην προκειμένη πιάστηκα εξαπίνης.
Παρ' όλα ταύτα, όμως, και παρά τον όποιο εσωτερικό μου διχασμό, οφείλω να ομολογήσω πως ο Ahnhem τόλμησε να πάρει ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι και το έκανε με πολύ καλό τρόπο, καταφέρνοντας να μην μας "πετάξει" έξω από τον πυρήνα της ιστορίας του, όχι μόνο ως προς το συγκεκριμένο σκέλος αυτής, αλλά ως προς το σύνολό της. Γιατί οι περιπέτειες του Φάμπιαν Ρισκ μπορεί να ήταν αυτόνομες, όμως στην πραγματικότητα είχαν μια σύνδεση μεταξύ ��ους, και πολύ περισσότερο οι χαρακτήρες που εμπλέκονταν σε αυτές, καθιστώντας τη σειρά μία από εκείνες που καλό θα ήταν να την διαβάσεις από την αρχή μέχρι το τέλος, με χρονολογική σειρά, προκειμένου στο φινάλε αυτής να μπορείς να κατανοήσεις πλήρως τα πάντα και να βάλεις κάθε κομμάτι του παζλ στη σωστή του θέση δημιουργώντας μια πλήρης εικόνα που ολοκληρώνεται με εξαιρετικό τρόπο, και ακόμα πιο εξαιρετικά ολοκληρώνεται το "ταξίδι" των χαρακτήρων που ήταν επιβάτες σε αυτό, φτάνοντας ο καθένας με τον τρόπο του στην κάθαρση.
Από την αρχή κιόλας, ο Ahnhem μάς είχε συστήσει μια πλοκή με δαιδαλώδη και πολύπλοκο χαρακτήρα, με πολλές μικρές και μεγάλες ιστορίες να εκτυλίσσονται παράλληλα, προκειμένου να φτάσουν στο σημείο που είμαστε σήμερα, όπου όλα ενώνονται, κι εμείς, για μια ακόμα φορά, γινόμαστε μάρτυρες της εξιστόρησης κάθε πλευράς του φινάλε αυτού, μέσα από τις διαφορετικές οπτικές των εμπλεκόμενων σε αυτό, μέσα από μικρά, ευέλικτα κεφάλαια, που μας επιτρέπουν μια σφαιρική απεικόνιση της αλήθειας, τόσο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όσο και σε ένα πιο προσωπικό -γιατί η αλήθεια για τον καθένα μας έχει διαφορετικό πρόσωπο και ταυτότητα. Και αυτό είναι το πραγματικά δυνατό χαρτί του συγκεκριμένου βιβλίου. Οι χαρακτήρες του, οι διαφορετικέ τους οπτικές, αλλά και οι προσωπικές τους ιστορίες και ο τρόπος που ο καθένας τους επιλέγει να τις οδηγήσει σε ένα τέλος, ακόμα κι αν χρειαστεί να ρισκάρει, γιατί κατά βάθος γνωρίζει πως ο δρόμος προς τη λύτρωση δεν είναι εύκολος, αλλά δύσβατος κι επικίνδυνος, μα αξίζει τον κόπο να προσπαθήσεις να φτάσεις εκεί.
Ο Ρισκ δεν έχει τόσο έντονα πρωταγωνιστικό ρόλο αυτή τη φορά, επιλέγοντας να εστιάσει περισσότερο στα προσωπικά και οικογενειακά του προβλήματα, αφήνοντας λίγο πιο πίσω την αστυνομική του ιδιότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και πρώτη φορά γινόμαστε μάρτυρες της ύπαρξης μιας τόσο ανθρώπινης πλευράς του. Αυτό αφήνει περιθώρια στη Ντούνια Χούγκαρντ να αναδείξει ακόμα περισσότερο τη δυναμική της προσωπικότητα και τη σπουδαιότητα της ύπαρξής της στη σειρά αυτή, με τον Κιμ Σλέιζνερ -που ελάτε, ας το παραδεχτούμε, στον λαιμό μάς κάθεται και μας προκαλεί πρωτόγνωρη αποστροφή-, να οδεύει προς την αποκαθήλωσή του, αντιμετωπίζοντας τη Νέμεση, όπως ακριβώς όφειλε και του άξιζε να του συμβεί. Συνοψίζοντας, "Το τελευταίο καρφί" είναι ένα βιβλίο που θα κάνει τους φανατικούς του Ahnhem να νιώσουν αρχικά κάπως έξω από τα νερά τους, αλλά που πολύ σύντομα θα συνειδητοποιήσουν πως αυτό ίσως να ήταν το ιδανικό φινάλε σε μια ιστορία που δεν της έλειψε η βία, επιλέγοντας να εστιάσει στα πραγματικά σημαντικά, εμμένοντας στην ουσία και κλείνοντας κάθε κύκλο χωρίς ν' αφήνει αναπάντητα ερωτήματα.
http://www.culture21century.gr/2022/0...
Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου της σειράς Stefan Ahnhem με πρωταγωνιστή τον Φάμπιαν Ρισκ στη χώρα μας, ήρθε η ώρα να πέσει η αυλαία αυτής της μακρόχρονης περιπέτειας, που μας καθήλωσε με την αγριότητά της και τη ρεαλιστική αποτύπωση της βίας της, με το έκτο και τελευταίο της βιβλίο που ακούει στον ιδιαίτερα ταιριαστό κι εμπνευσμένο τίτλο, "Το τελευταίο καρφί". Γιατί το βιβλίο αυτό πράγματι είναι το τελευταίο καρφί, τόσο στην πορεία της ίδιας της σειράς, όσο και στις ιστορίες που ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής, με καμιά τους να μην μένει ανολοκλήρωτη, αλλά φτάνοντας στο σημείο εκείνο όπου με ένα τελευταίο κάρφωμα κλείνουν παλιοί λογαριασμοί, ανθρώπινες ιστορίες, δραματουργικές αφηγήσεις, κύκλοι βαναυσότητας, αν και με τρόπο αρκετά διαφορετικό απ' αυτόν που ίσως να περίμενε κανείς.
Η αλήθεια είναι πως έχω ολοκληρώσει την ανάγνωση του βιβλίου εδώ και τρεις εβδομάδες, αλλά δεν ήμουν σίγουρη για το τι έπρεπε να γράψω γι' αυτό, καθώς δεν ήμουν βέβαιη για το αν με ικανοποίησε έτσι όπως θα ήθελα και θα περίμενα. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ σε καμία των περιπτώσεων πως η ιστορία δεν είναι καλή ή πως δεν ολοκληρώνει τον κύκλο της σειράς με ικανοποιητικό τρόπο, αλλά ο τρόπος αυτός διαφέρει ως προς το στυλ και το ύφος που χαρακτήριζαν τα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Επί της ουσίας, αυτή τη φορά, είχαμε να κάνουμε περισσότερο με μια περιπέτεια δράσης, παρά με ένα άγριο και γραφικό αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου με έντονες περιγραφές κι απεικονίσεις βίας. Και θα αναρωτιέστε τώρα αν αυτό είναι κακό και θα σας απαντήσω πως όχι, δεν είναι, αλλά την ίδια στιγμή δεν γίνεται να μην με προβληματίσει ως αναγνώστρια, γιατί όταν παίρνω ένα βιβλίο του Ahnhem στα χέρια μου, πόσο μάλλον όταν αυτό αποτελεί μέρος μιας εξαλογίας, ξέρω λίγο πολύ τι να περιμένω και στην προκειμένη πιάστηκα εξαπίνης.
Παρ' όλα ταύτα, όμως, και παρά τον όποιο εσωτερικό μου διχασμό, οφείλω να ομολογήσω πως ο Ahnhem τόλμησε να πάρει ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι και το έκανε με πολύ καλό τρόπο, καταφέρνοντας να μην μας "πετάξει" έξω από τον πυρήνα της ιστορίας του, όχι μόνο ως προς το συγκεκριμένο σκέλος αυτής, αλλά ως προς το σύνολό της. Γιατί οι περιπέτειες του Φάμπιαν Ρισκ μπορεί να ήταν αυτόνομες, όμως στην πραγματικότητα είχαν μια σύνδεση μεταξύ ��ους, και πολύ περισσότερο οι χαρακτήρες που εμπλέκονταν σε αυτές, καθιστώντας τη σειρά μία από εκείνες που καλό θα ήταν να την διαβάσεις από την αρχή μέχρι το τέλος, με χρονολογική σειρά, προκειμένου στο φινάλε αυτής να μπορείς να κατανοήσεις πλήρως τα πάντα και να βάλεις κάθε κομμάτι του παζλ στη σωστή του θέση δημιουργώντας μια πλήρης εικόνα που ολοκληρώνεται με εξαιρετικό τρόπο, και ακόμα πιο εξαιρετικά ολοκληρώνεται το "ταξίδι" των χαρακτήρων που ήταν επιβάτες σε αυτό, φτάνοντας ο καθένας με τον τρόπο του στην κάθαρση.
Από την αρχή κιόλας, ο Ahnhem μάς είχε συστήσει μια πλοκή με δαιδαλώδη και πολύπλοκο χαρακτήρα, με πολλές μικρές και μεγάλες ιστορίες να εκτυλίσσονται παράλληλα, προκειμένου να φτάσουν στο σημείο που είμαστε σήμερα, όπου όλα ενώνονται, κι εμείς, για μια ακόμα φορά, γινόμαστε μάρτυρες της εξιστόρησης κάθε πλευράς του φινάλε αυτού, μέσα από τις διαφορετικές οπτικές των εμπλεκόμενων σε αυτό, μέσα από μικρά, ευέλικτα κεφάλαια, που μας επιτρέπουν μια σφαιρική απεικόνιση της αλήθειας, τόσο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όσο και σε ένα πιο προσωπικό -γιατί η αλήθεια για τον καθένα μας έχει διαφορετικό πρόσωπο και ταυτότητα. Και αυτό είναι το πραγματικά δυνατό χαρτί του συγκεκριμένου βιβλίου. Οι χαρακτήρες του, οι διαφορετικέ τους οπτικές, αλλά και οι προσωπικές τους ιστορίες και ο τρόπος που ο καθένας τους επιλέγει να τις οδηγήσει σε ένα τέλος, ακόμα κι αν χρειαστεί να ρισκάρει, γιατί κατά βάθος γνωρίζει πως ο δρόμος προς τη λύτρωση δεν είναι εύκολος, αλλά δύσβατος κι επικίνδυνος, μα αξίζει τον κόπο να προσπαθήσεις να φτάσεις εκεί.
Ο Ρισκ δεν έχει τόσο έντονα πρωταγωνιστικό ρόλο αυτή τη φορά, επιλέγοντας να εστιάσει περισσότερο στα προσωπικά και οικογενειακά του προβλήματα, αφήνοντας λίγο πιο πίσω την αστυνομική του ιδιότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και πρώτη φορά γινόμαστε μάρτυρες της ύπαρξης μιας τόσο ανθρώπινης πλευράς του. Αυτό αφήνει περιθώρια στη Ντούνια Χούγκαρντ να αναδείξει ακόμα περισσότερο τη δυναμική της προσωπικότητα και τη σπουδαιότητα της ύπαρξής της στη σειρά αυτή, με τον Κιμ Σλέιζνερ -που ελάτε, ας το παραδεχτούμε, στον λαιμό μάς κάθεται και μας προκαλεί πρωτόγνωρη αποστροφή-, να οδεύει προς την αποκαθήλωσή του, αντιμετωπίζοντας τη Νέμεση, όπως ακριβώς όφειλε και του άξιζε να του συμβεί. Συνοψίζοντας, "Το τελευταίο καρφί" είναι ένα βιβλίο που θα κάνει τους φανατικούς του Ahnhem να νιώσουν αρχικά κάπως έξω από τα νερά τους, αλλά που πολύ σύντομα θα συνειδητοποιήσουν πως αυτό ίσως να ήταν το ιδανικό φινάλε σε μια ιστορία που δεν της έλειψε η βία, επιλέγοντας να εστιάσει στα πραγματικά σημαντικά, εμμένοντας στην ουσία και κλείνοντας κάθε κύκλο χωρίς ν' αφήνει αναπάντητα ερωτήματα.
July 7, 2025
Très bon polar. Je trouvais qu’il me manquait des informations sur certains faits que les personnages semblaient connaître pour me rendre compte que c’est le tome 6 de la série Fabian Risk. Va falloir que je lise les cinq autres en commençant par le premier de préférence.
January 7, 2024
4,5✨
Finalul seriei a fost exact cum mă așteptam, și anume surprinzător și dramatic.
Volumul acesta a fost tare fain, reușind să mă țină trează până târziu.
Ce mi-a plăcut:
- cât de repede s-a citit (uitasem cât de ușor zbori prin romanele din serie)
- multiplele perspective întrucât am putut observa și înțelege mai ușor anumite comportamente
- că personajul meu favorit a apărut foarte des în prim-plan (nu, nu de Fabian zic)
- acțiunea, care a fost extrem de captivantă, reușind să mă facă să citesc jumătate de carte în câteva ore (a trecut mult timp de când n-am mai făcut asta); a avut de toate: răsturnări de situații neașteptate, dinamicitate și nelipsitele imagini vizuale puternice
- capitolele scurte.
Ce nu mi-a plăcut:
- finalul, care a fost cam prea "de film", cu multe coincidențe uimitoare, foarte pe repede înainte și ușor atipic seriei; nu mi-a displăcut în totalitate, însă nu pot să zic că sunt fana sa.
Încă mi se pare ciudat că am terminat seria și că nu mă voi mai întâlni cu dramele lui Fabian și cu alte cazuri șocante. 👀
Finalul seriei a fost exact cum mă așteptam, și anume surprinzător și dramatic.
Volumul acesta a fost tare fain, reușind să mă țină trează până târziu.
Ce mi-a plăcut:
- cât de repede s-a citit (uitasem cât de ușor zbori prin romanele din serie)
- multiplele perspective întrucât am putut observa și înțelege mai ușor anumite comportamente
- că personajul meu favorit a apărut foarte des în prim-plan (nu, nu de Fabian zic)
- acțiunea, care a fost extrem de captivantă, reușind să mă facă să citesc jumătate de carte în câteva ore (a trecut mult timp de când n-am mai făcut asta); a avut de toate: răsturnări de situații neașteptate, dinamicitate și nelipsitele imagini vizuale puternice
- capitolele scurte.
Ce nu mi-a plăcut:
- finalul, care a fost cam prea "de film", cu multe coincidențe uimitoare, foarte pe repede înainte și ușor atipic seriei; nu mi-a displăcut în totalitate, însă nu pot să zic că sunt fana sa.
Încă mi se pare ciudat că am terminat seria și că nu mă voi mai întâlni cu dramele lui Fabian și cu alte cazuri șocante. 👀
August 30, 2023
3.5⭐️
Nu aveam mari așteptări de la această ultimă carte, mai ales că subiectul descris nu m-a prea interesat de când ne-a fost prima dată prezentat in al doilea roman.
Mi s-a părut un pic exagerat felul in care autorul a curmat suferința unuia dintre personaje și cum a legat evenimentele intre ele. Dar, asta e până la urmă. Nici un autor nu e perfect.
Per total acord seriei nota 4/5 și mă bucur c-am putut să citesc o serie atât de captivantă, cu subiecte mature și bine dezvoltate.
Nu aveam mari așteptări de la această ultimă carte, mai ales că subiectul descris nu m-a prea interesat de când ne-a fost prima dată prezentat in al doilea roman.
Mi s-a părut un pic exagerat felul in care autorul a curmat suferința unuia dintre personaje și cum a legat evenimentele intre ele. Dar, asta e până la urmă. Nici un autor nu e perfect.
Per total acord seriei nota 4/5 și mă bucur c-am putut să citesc o serie atât de captivantă, cu subiecte mature și bine dezvoltate.
November 14, 2021
4,5 Sterne
"Meeressarg" ist der 6. und (wahrscheinlich) letzte Teil der Krimireihe um den schwedischen Ermittler Fabian Risk. Doch noch mehr als in den vorherigen Teilen tritt er hier in den Hintergrund und verfolgt ausschließlich seine eigene Agenda. Dass die ihn aber komplett ausfüllt, ist auch verständlich.
Vielmehr begleitet der Leser in Kopenhagen abwechselnd Jan Hesk als frischgebackenen Leiter einer Ermittlungstruppe, der den Fall um die zwei Leichen im "Meeressarg" aufklären soll und Dunja Hougard, die dem widerlichen Polizeichef Kim Sleizner endlich das Handwerk legen will und dafür nur noch handfeste Beweise braucht. Und ab und zu wechselt die Perspektive dann auch mal zu Risk.
Dass sich diese drei Handlungsstränge irgendwann kreuzen werden, ist klar. Die Frage ist nur wann, wie und wo. Bis dahin bekommt man von Stefan Ahnhem einen atemberaubenden Thriller, der nichts für schwache Nerven und zarte Gemüter ist. Und im finalen Showdown wird all dem nochmal die Krone aufgesetzt.
Wobei ich mich ja schon frage, wieso in fast jedem Thriller die Bösen reiche, einflussreiche und vor allem notgeile Säcke sind. Klischee, oder tatsächlich Realität?
Und wieso manche erfahrene Polizisten wirklich so naiv sind und glauben, sie könnten unvorbereitet und vollkommen schutzlos in die Höhle des Löwen gehen - und ohne eine Schramme da wieder rauskommen.
Dennoch ist das Buch ein würdiger Abschluss für die gesamte Reihe, deren roter Faden durchaus immer auch die Machenschaften des dänischen Polizeichefs waren - obwohl die Hauptfigur ein schwedischer Kriminalpolizist ist.
"Meeressarg" ist der 6. und (wahrscheinlich) letzte Teil der Krimireihe um den schwedischen Ermittler Fabian Risk. Doch noch mehr als in den vorherigen Teilen tritt er hier in den Hintergrund und verfolgt ausschließlich seine eigene Agenda. Dass die ihn aber komplett ausfüllt, ist auch verständlich.
Vielmehr begleitet der Leser in Kopenhagen abwechselnd Jan Hesk als frischgebackenen Leiter einer Ermittlungstruppe, der den Fall um die zwei Leichen im "Meeressarg" aufklären soll und Dunja Hougard, die dem widerlichen Polizeichef Kim Sleizner endlich das Handwerk legen will und dafür nur noch handfeste Beweise braucht. Und ab und zu wechselt die Perspektive dann auch mal zu Risk.
Dass sich diese drei Handlungsstränge irgendwann kreuzen werden, ist klar. Die Frage ist nur wann, wie und wo. Bis dahin bekommt man von Stefan Ahnhem einen atemberaubenden Thriller, der nichts für schwache Nerven und zarte Gemüter ist. Und im finalen Showdown wird all dem nochmal die Krone aufgesetzt.
Wobei ich mich ja schon frage, wieso in fast jedem Thriller die Bösen reiche, einflussreiche und vor allem notgeile Säcke sind. Klischee, oder tatsächlich Realität?
Und wieso manche erfahrene Polizisten wirklich so naiv sind und glauben, sie könnten unvorbereitet und vollkommen schutzlos in die Höhle des Löwen gehen - und ohne eine Schramme da wieder rauskommen.
Dennoch ist das Buch ein würdiger Abschluss für die gesamte Reihe, deren roter Faden durchaus immer auch die Machenschaften des dänischen Polizeichefs waren - obwohl die Hauptfigur ein schwedischer Kriminalpolizist ist.
May 20, 2021
Som jag hade längtat efter att möta Fabian Risk igen - förväntningarna var höga, Ahnhem har hittills aldrig gjort mig besviken... meeen. (Åh nej tänker ni nu - men håll i er kompisar!) första delen av boken tog aldrig riktigt fäste i mig, jag kände inget större sug och jag längtade efter Fabian - för enligt mig var det för lite av honom.
MEN Dunja Fucking Hougaard levererade däremot mer än någonsin tidigare! Hon är en sådan bossbrud att jag får ont i äggstockarna. Fatta att ha ett uns av hennes go - då hade man ju kunnat vara var som helst i världen! 🌍
Andra delen - där snackar vi!! (Ja både svenska och danska, vilket jag tycker är så kul mer Ahnhems böcker. För jag läser de danska dialogerna på min låtsasdanska och kommer på mig själv att ha en helt annan röst inombords. Kalla mig språkexpert - vad vet jag? 🤷🏻♀️) I andra delen kommer hela boken igång och så även min puls.
Kim Sleizner är vidrigare än någonsin och jag vill bara kasta en jävla bajsbomb på honom. Fy fan!
Flera delar i boken är suveräna, precis som vanligt, men det är ändå något som inte riktigt går i mål för mig. Kanske är det just det faktum av att detta verkar vara den avslutande delen i serien som jag inte tillåter mig själv att känna lika mycket som tidigare?
Om jag aldrig mer får läsa något nytt om Fabian Risk & Dunja Hougaard vill jag härmed säga: Tack som fan för att jag har fått hänga med er. Och tack Ahnhem för din skicklighet i det skrivna språket! (Och tack för danska lektionerna! 🇩🇰)
February 2, 2024
μόλις το τελείωσα και ήταν καταπληκτικό!!!!!
Ολα όσα έχω διαβάσει απο τα βιβλία του Stefan Ahnhem μου αρέσουν.
Μου αρέσει η πλοκή του έργου, υπάρχει τόση αγωνία καθώς διαβάζεις τις σελίδες και δεν ξέρεις τι θα ακολουθήσει!!!!
Και το επόμενο μου βιβλίο θα είναι πάλι του ίδιου!!!
Ολα όσα έχω διαβάσει απο τα βιβλία του Stefan Ahnhem μου αρέσουν.
Μου αρέσει η πλοκή του έργου, υπάρχει τόση αγωνία καθώς διαβάζεις τις σελίδες και δεν ξέρεις τι θα ακολουθήσει!!!!
Και το επόμενο μου βιβλίο θα είναι πάλι του ίδιου!!!
June 9, 2021
En snäll trea, sista tredjedelen är rörig och känns lite krystad. Är ändå ok spännande om man läst resten av serien
August 17, 2023
3,5/5
Het boek bestaat uit Deel I en Deel II
Deel I vond ik echt heel sterk en 4,5* waard tot ik bij Deel II kwam.
Deel II daarentegen vloog totaal uit de bocht qua geloofwaardigheid, aantal plotselingen verbanden, actiescenes en heeft een hoog Jason Bourne gehalte.
Ik vond het heel jammer dat er niet meer aandacht is besteed aan het overlijden van Fabian's zoon, Theodore, ook zijn tijd in de gevangenis. Nu werd het een beetje zijdelings verwerkt in het boek. Ik had de krater die dit sloeg in het gezin Risk meer uitgewerkt willen zien. Het gezin kreeg in de vorige delen van deze reeks wél de juiste hoeveelheid aandacht.
Ook de eerste moordzaak (in de auto) is eigenlijk bijzaak en had wat mij betreft een veel grotere rol mogen hebben in het onderzoek.
Ik merkte aan alles in Deel II dat de auteur naar een einde toe werkte en dit iedere keer toch weer uitstelde en er nog iets extra's bij verzon. Alsof je aan een een eeuwigdurende dropveter snoept...er komt geen einde aan.
Ook kreeg ik een beetje het gevoel alsof Deel II door iemand anders was geschreven, het voelde echt anders qua uitwerking en stijl.
Jammer deze serie had een beter einde verdient naar mijn mening.
Het boek bestaat uit Deel I en Deel II
Deel I vond ik echt heel sterk en 4,5* waard tot ik bij Deel II kwam.
Deel II daarentegen vloog totaal uit de bocht qua geloofwaardigheid, aantal plotselingen verbanden, actiescenes en heeft een hoog Jason Bourne gehalte.
Ik vond het heel jammer dat er niet meer aandacht is besteed aan het overlijden van Fabian's zoon, Theodore, ook zijn tijd in de gevangenis. Nu werd het een beetje zijdelings verwerkt in het boek. Ik had de krater die dit sloeg in het gezin Risk meer uitgewerkt willen zien. Het gezin kreeg in de vorige delen van deze reeks wél de juiste hoeveelheid aandacht.
Ook de eerste moordzaak (in de auto) is eigenlijk bijzaak en had wat mij betreft een veel grotere rol mogen hebben in het onderzoek.
Ik merkte aan alles in Deel II dat de auteur naar een einde toe werkte en dit iedere keer toch weer uitstelde en er nog iets extra's bij verzon. Alsof je aan een een eeuwigdurende dropveter snoept...er komt geen einde aan.
Ook kreeg ik een beetje het gevoel alsof Deel II door iemand anders was geschreven, het voelde echt anders qua uitwerking en stijl.
Jammer deze serie had een beter einde verdient naar mijn mening.
March 27, 2022
Το βιβλίο το διάβασα στην ελληνική μετάφραση και ήταν σκέτη απογοήτευση. Μετά τις πρώτες πενήντα, σελίδες είχα την αίσθηση ότι διάβαζα σενάριο action movie με τον Λιαμ Νισον ως Σεμπάστιαν, τον Τζεισον Σταθαμ ως Κιμ και τη Λίντα Χάμιλτον ως Ντουνια. Το βιβλίο δεν είχε καθόλου αστυνομική πλοκή, μόνο πολλή βία, ανατροπές για περισσότερη βία και εντελώς ρηχό περιεχόμενο. Για μένα το μόνο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν αυτό που αφορούσε το Σεμπάστιαν και θα μπορούσε ο συγγραφέας να το αναπτύξει αυτό παράλληλα με αστυνομική ιστορία. Όλο αυτό το τουρλουμπουκι με τη δανέζικη ελίτ και τα κυκλώματα και την καταδίωξη του Κιμ, ειλικρινά με κούρασε κι με άφησε αδιάφορη. Αν ήθελα τέτοιο βιβλίο δεν θα επέλεγα ahnhem αλλά συγγραφέα δράσης. Κρίμα που το τέλος της σειράς του Σεμπάστιαν ήταν τόσο φτωχό.
July 15, 2021
This is the final book (it seems) in the Fabian Risk series and it was also my least favourite one.
My review for the book #1
My review for the book #2
My review for the book #3
My review for the book #4
My review for the book #5
In my opinion, this book is by far the weakest one in the series. The setting and the narrative were completely different from the previous books and because of that many of the same ways of storytelling didn't work as well here. Firstly, the book is quite long for its genre and very slow-moving in the first half. Unresolved plotlines that remained from the previous books were not big enough to make up a book by themselves, so another big mystery was added, the resolve for which ended up being very rushed and roughcast. Many of the elements that captivated the reader in the previous books were missing and overall the story wasn't that interesting or creative. If this weren't the last book (hopefully) in the series, I would have DNFed it, I only pushed through to find out how the whole thing would end. That said, I really enjoyed some of the books in the series (Victim Without a Face and Eighteen Below were my favourites) so I am definitely open to reading more from the author.
My review for the book #1
My review for the book #2
My review for the book #3
My review for the book #4
My review for the book #5
In my opinion, this book is by far the weakest one in the series. The setting and the narrative were completely different from the previous books and because of that many of the same ways of storytelling didn't work as well here. Firstly, the book is quite long for its genre and very slow-moving in the first half. Unresolved plotlines that remained from the previous books were not big enough to make up a book by themselves, so another big mystery was added, the resolve for which ended up being very rushed and roughcast. Many of the elements that captivated the reader in the previous books were missing and overall the story wasn't that interesting or creative. If this weren't the last book (hopefully) in the series, I would have DNFed it, I only pushed through to find out how the whole thing would end. That said, I really enjoyed some of the books in the series (Victim Without a Face and Eighteen Below were my favourites) so I am definitely open to reading more from the author.
October 10, 2023
Ultimul volum al seriei a fost îndelung așteptat de mine și nu a dezamăgit. Am așteptat cu nerăbdare întoarcerea Dunjei și lovitura sa finală.
La un moment dat mi-am zis “asta a fost tot? Așa de ușor?” Dar bineînțeles că autorul și-a arătat și în acest ultim volum talentul printr-un plot twist.
Recomand seria iubitorilor de gen.
La un moment dat mi-am zis “asta a fost tot? Așa de ușor?” Dar bineînțeles că autorul și-a arătat și în acest ultim volum talentul printr-un plot twist.
Recomand seria iubitorilor de gen.
August 14, 2022
Nice the final chapter of the series. It has not been translated into Romanian yet, I think.
October 29, 2021
Bootsausflug
Sie kentert bei einer Kanutour und dabei sieht sie ein mit zwei Toten besetztes Autowrack im Wasser. Der Mann ist schnell identifiziert, es handelt sich um einen hochrangigen Beamten der dänischen Polizei. Die Frau bleibt unbekannt. Die Ermittlungen leitet Jan Hesk, der von seinem Chef Kim Sleizner eingesetzt wird. Sleizener, der so manche üble Tat nachgesagt wird, sieht in Hesk eine willige Marionette, über den er Fall in die gewünschte Richtung bringen kann. In Schweden versucht Fabian Risk immer noch Spuren gegen Sleizner zu finden. Und Dunja, die von Sleizner aus dem Polizeidienst gedrängt wurde, glaubt diesmal eine echte Spur zu haben.
In seinem sechsten Fall taucht Fabian Risk eigentlich sehr wenig auf. Verständlicherweise, denn in sein Privatleben ist einfach wichtiger. Seine dänische Kollegin Dunja Hougard ist Sleizner ebenfalls auf der Spur. Seit sie nicht mehr im Polizeidienst ist, kann sie dazu keine legalen Mittel mehr nutzen. Aber alles, was ihr und ihren Freunden Qiang und Fareed zur Verfügung steht, nutzt sie. Und natürlich hat Dunja ihre Fähigkeiten als ehemalige Polizistin. Aber Sleizner ist gewieft und auf seine Art genial. Er scheint seinen Häschern immer einen Schrift voraus zu sein.
Man hofft, wirklich böse Menschen sind selten, aber Kim Sleizner, der es bis in die oberen Ränge des Polizeidienstes geschafft hat, könnte einer von ihnen sein. Grundlos gewalttätig, gemein, niederträchtig und manipulativ. Wenn man die Reihe um Fabian Risk verfolgt hat, ist man erstaunt, wie lange Sleizner es schafft, seine Kollegen zu blenden. Und wie schwer es diejenigen, die ihn durchschauen, haben, andere zu überzeugen. Und Sleizner weiß sich zu wehren. Man glaubt es kaum, wie eine Katze mit neun Leben, scheint er immer wieder auf die Füße zu fallen. Dass dabei die Untersuchung im Fall der beiden Wasserleichen ein wenig ins Hintertreffen gerät, ist vielleicht unausweichlich. Auch Fabian Risk leistet aus nachvollziehbaren Gründen wenig Polizeiarbeit. Die sympathische und energische Dunja Hougard ist diejenige, sich sich dahinter klemmt und nicht locker lässt. Auf sehr spannende Weise sind die Handlungsstränge verknüpft. Alles baut aufeinander auf eine Art auf, mit der man nicht rechnen kann. Zumindest dieser Komplex um Fabian Risk ist zu einem hoffnungsvollen Schluss gekommen.
Sie kentert bei einer Kanutour und dabei sieht sie ein mit zwei Toten besetztes Autowrack im Wasser. Der Mann ist schnell identifiziert, es handelt sich um einen hochrangigen Beamten der dänischen Polizei. Die Frau bleibt unbekannt. Die Ermittlungen leitet Jan Hesk, der von seinem Chef Kim Sleizner eingesetzt wird. Sleizener, der so manche üble Tat nachgesagt wird, sieht in Hesk eine willige Marionette, über den er Fall in die gewünschte Richtung bringen kann. In Schweden versucht Fabian Risk immer noch Spuren gegen Sleizner zu finden. Und Dunja, die von Sleizner aus dem Polizeidienst gedrängt wurde, glaubt diesmal eine echte Spur zu haben.
In seinem sechsten Fall taucht Fabian Risk eigentlich sehr wenig auf. Verständlicherweise, denn in sein Privatleben ist einfach wichtiger. Seine dänische Kollegin Dunja Hougard ist Sleizner ebenfalls auf der Spur. Seit sie nicht mehr im Polizeidienst ist, kann sie dazu keine legalen Mittel mehr nutzen. Aber alles, was ihr und ihren Freunden Qiang und Fareed zur Verfügung steht, nutzt sie. Und natürlich hat Dunja ihre Fähigkeiten als ehemalige Polizistin. Aber Sleizner ist gewieft und auf seine Art genial. Er scheint seinen Häschern immer einen Schrift voraus zu sein.
Man hofft, wirklich böse Menschen sind selten, aber Kim Sleizner, der es bis in die oberen Ränge des Polizeidienstes geschafft hat, könnte einer von ihnen sein. Grundlos gewalttätig, gemein, niederträchtig und manipulativ. Wenn man die Reihe um Fabian Risk verfolgt hat, ist man erstaunt, wie lange Sleizner es schafft, seine Kollegen zu blenden. Und wie schwer es diejenigen, die ihn durchschauen, haben, andere zu überzeugen. Und Sleizner weiß sich zu wehren. Man glaubt es kaum, wie eine Katze mit neun Leben, scheint er immer wieder auf die Füße zu fallen. Dass dabei die Untersuchung im Fall der beiden Wasserleichen ein wenig ins Hintertreffen gerät, ist vielleicht unausweichlich. Auch Fabian Risk leistet aus nachvollziehbaren Gründen wenig Polizeiarbeit. Die sympathische und energische Dunja Hougard ist diejenige, sich sich dahinter klemmt und nicht locker lässt. Auf sehr spannende Weise sind die Handlungsstränge verknüpft. Alles baut aufeinander auf eine Art auf, mit der man nicht rechnen kann. Zumindest dieser Komplex um Fabian Risk ist zu einem hoffnungsvollen Schluss gekommen.
May 18, 2022
Fabian Risk -sarjan kuudes ja samalla viimeinen osa. Lukijana matka on kestänyt vuosia, mutta ollut myös antoisa. Harmillisesti suomennoksia on joutunut tietty odottamaan (ruotsiksi en ole edes yrittänyt lukea) ja kun kirjasta toiseen myös tarina jatkuu, niin aina välillä on päässyt unohtumaan, mitä aiemmin onkaan tapahtunut. Toki joka kirjassa on ollut myös jokin oma juonenkulkunsa, tarinansa, mutta monet asiat jatkuvat suoraan kirjasta toiseen.
Tästä päästäänkin siihen, että lukeeko kustantamoissa kukaan kirjojen takakansitekstejä (tai sisäsivun)? Nimittäin kirjan esittelyssä mainitaan, että kyseessä on itsenäinen päätösosa. No ei kyllä ole! Tässä ei ole mitään itsenäistä, vaan viiden aiemman kirjan juonenkuljetus viedään ns. maaliin. Tätä ei ole järkeä lukea, jos ei ole lukenut aiempia kirjoja. Fabian Riskillä on sitä paitsi tässä melkeinpä sivurooli, kun Dunjan tarinaa viedään loppuun.
Erinomaisestihan Ahnhem kirjoittaa! Nordic Noiriahan tämä tietty myös on. Ja Ahnhem puhaltelee henkilöhahmonsa eloon toisin kuin tusinatrillereissä, joissa ei henkilökuvaukseen paljon panosteta.
Vaan mitäpä Ahnhemilta tämän Fabian Risk -sarjan jälkeen tulee? Dunjan kohtalohan jäi myös vähän auki, kuka tietää... :-) Tuskin maltan odottaa! Tälle vaikka 3,8/5.
Tästä päästäänkin siihen, että lukeeko kustantamoissa kukaan kirjojen takakansitekstejä (tai sisäsivun)? Nimittäin kirjan esittelyssä mainitaan, että kyseessä on itsenäinen päätösosa. No ei kyllä ole! Tässä ei ole mitään itsenäistä, vaan viiden aiemman kirjan juonenkuljetus viedään ns. maaliin. Tätä ei ole järkeä lukea, jos ei ole lukenut aiempia kirjoja. Fabian Riskillä on sitä paitsi tässä melkeinpä sivurooli, kun Dunjan tarinaa viedään loppuun.
Erinomaisestihan Ahnhem kirjoittaa! Nordic Noiriahan tämä tietty myös on. Ja Ahnhem puhaltelee henkilöhahmonsa eloon toisin kuin tusinatrillereissä, joissa ei henkilökuvaukseen paljon panosteta.
Vaan mitäpä Ahnhemilta tämän Fabian Risk -sarjan jälkeen tulee? Dunjan kohtalohan jäi myös vähän auki, kuka tietää... :-) Tuskin maltan odottaa! Tälle vaikka 3,8/5.
August 19, 2025
Den här är också otroligt bra, välskriven och spännande. Hade glömt vissa twistar från förra gången jag läste och blev verkligen chockad vissa gånger.
Tyvärr är ju inte denna serien riktigt så bra som jag mindes den men fortfarande en av mina favoriter iallafall inom den svenska Krim genren.
Är så, så taggad på att läsa den nyaste nu. Det var ju trots allt hela anledningen till att jag läste om. Jag tyckte det blev ett fint och bra slut men det lämnar även många saker osagt så det ska bli intressant att se vart det hamnade till sist.
Tyvärr är ju inte denna serien riktigt så bra som jag mindes den men fortfarande en av mina favoriter iallafall inom den svenska Krim genren.
Är så, så taggad på att läsa den nyaste nu. Det var ju trots allt hela anledningen till att jag läste om. Jag tyckte det blev ett fint och bra slut men det lämnar även många saker osagt så det ska bli intressant att se vart det hamnade till sist.
July 15, 2023
När jag är på semester på annan ort så vill jag gärna läsa en bok som utspelar sig där jag befinner mig och jag tyckte jag var riktigt smart när jag valde Den sista spiken när vi skulle spendera några dagar i Helsingborg. Det vet ju alla, som har läst böckerna i serien, att de utspelar sig där.
Besvikelsen och uppförsbacken för boken blev stor. För att vara den sista boken i serien om Fabian Risk så handlar den ytterst lite om honom. Han är inte mer än en bifigur i sin egen bok då minst 90% i stället handlar om de danska poliserna och den där tråden som jag egentligen inte alls har varit speciellt glad i. Jag tycker inte om när serier byter fokus mitt i och börjar handla om helt andra människor. De borde i stället få en egen serie då.
Hela serien om Fabian Risk har varit osedvanligt rå och brutal. Den sista spiken är inget undantag. Detta är inget för den känslige. Tyvärr så tycker jag inte att denna är lika rafflande och nagelbitande som de tidigare och jag hade föredragit mer fokus på Fabian och hans historia. Boken avslutas med en epilog som knyter ihop alla trådar som eventuellt fortfarande var lösa. Jag är inte så glad i den här typen av "förklarande" slut, men det funkar ganska bra här. Om detta verkligen är sista boken, annars inte.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
Besvikelsen och uppförsbacken för boken blev stor. För att vara den sista boken i serien om Fabian Risk så handlar den ytterst lite om honom. Han är inte mer än en bifigur i sin egen bok då minst 90% i stället handlar om de danska poliserna och den där tråden som jag egentligen inte alls har varit speciellt glad i. Jag tycker inte om när serier byter fokus mitt i och börjar handla om helt andra människor. De borde i stället få en egen serie då.
Hela serien om Fabian Risk har varit osedvanligt rå och brutal. Den sista spiken är inget undantag. Detta är inget för den känslige. Tyvärr så tycker jag inte att denna är lika rafflande och nagelbitande som de tidigare och jag hade föredragit mer fokus på Fabian och hans historia. Boken avslutas med en epilog som knyter ihop alla trådar som eventuellt fortfarande var lösa. Jag är inte så glad i den här typen av "förklarande" slut, men det funkar ganska bra här. Om detta verkligen är sista boken, annars inte.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
November 9, 2025
A négy csillag összességében a sorozatnak szól, ez a rész kevésbé tetszett, bár eleinte nagyon olvastatta magát. Erősen túlírt, kicsit kaotikus, de legfőképp nagyon véres. Fájt olvasni, hogy mi lett Dunjával, Fabiannal és az életükkel. Egyébként ez egy remek sorozat volt, amely bemutatja az igazságszolgáltatás színét és fonákját, nagyon megrázó és emberi. Nagyon várom a szerző következő munkáját.
October 4, 2022
Severské krimi, ktoré sa odohráva hneď v dvoch krajinách – vo Švédsku (Fabian Risk) a v Dánsku (Dunja Hougaardová). Posledný diel zo série s Fabianom Riskom, ktorý mi sadol hneď v prvej časti Obeť bez tváre.
A presne ako vraví podtitul knihy – Zlo si nájde cestu všade. Aj do najvyšším miest, k top manažérom, politikom a ľuďom, ktorí majú strážiť našu bezpečnosť a spravodlivosť. Ale nechcem prezrádzať viac.
„Sme vo vojne, ak ste to dosiaľ nepochopili.“ Pozerala z jedného na druhého. „Vo vojne, v ktorej jestvujú len dve možnosti, a odstúpiť a tváriť sa, že sa nič nestalo, nie je jedna z nich. Sme my a Sleizner. Môžem vás uistiť, že ten chlap nepremýšľa, že by to vzdal a dal pokoj. Dňom a nocou pracuje na tom, aby nás našiel, a práve teraz je vydesený a prepadá panike, že to stihneme pred ním, že nájdeme to, čo sa práve pokúša zamiesť pod koberec.“
Každopádne je táto kniha ako keď idete skladať puzzle a vysypete kúsky na stôl. Sú rozhodené, premiešané, niektoré otočené na opačnú stranu...a taký je aj príbeh: tak trochu chaos, ktorý Stefan skvele vystavia a postupne nám ho dávkuje. Napokon, aj o sám vraví, že v jeho príbehoch je veľa chaosu, všetko obrátené hore nohami, dnu a von a „moja práce je z veľkej časti snahe riešiť problémy a nastoliť poriadok. Aby som to mohol robiť, potrebujem prinajmenšom ilúziu, že vo vonkajšom svete jestvuje štruktúra.“
A tak nás postupne vedie spletitým príbehom, skladá mozaiku, či skôr puzzle, ukladá jeden dielik k druhému a my zrazu vidíme spojitosti, dávame si všetko dohromady a smerujeme k veľkému finále.
Stefan však nič neurýchľuje, niekedy sa až - pravdupovediac – rozpisuje, aj pri bežných, obyčajných a nie príliš dôležitých scénach (čo je jediná moja výhrada voči nemu:-)). No následne to vyváži dynamickými pasážami, v ktorých ide doslova o život...a o ten niektoré postavy aj prichádzajú. Neštíti sa brutality a drastickým krokom. Napokon, zabijaci málokedy jednajú v rukavičkách.
Sleizner je neuveriteľná postava a chvíľami máte pocit, že nesmrteľná. Že nie a nie do jeho rakvy zatĺcť ten povestný posledný klinec. Uniká, vysmieva sa a vy škrípete zubami, lebo toho sviniara by ste najradšej roztrhali v rukách. Najlepšie to vie Dunja...
Je klamár? Je. Skurvený násilník? Hádaj ešte raz. Totálny psychopat? Absolútny. No to je len začiatok. Ak by si ho chcel naozaj opísať, musel by si vymyslieť úplne nové slová. Takže nie, nemôžem to vzdať a tváriť sa, že je všetko v poriadku. Toto sa mnou neskončí. Zabudni. Ten chlap bude pokračovať a pokračovať, až kým ho niekto nezabasne na doživotie. Nič iné.“
Posledný klinec je výborne a do detailov premyslená detektívka. Poctivo vystavaná s množstvom zákrut, odbočiek, aj slepých uličiek.
A presne ako vraví podtitul knihy – Zlo si nájde cestu všade. Aj do najvyšším miest, k top manažérom, politikom a ľuďom, ktorí majú strážiť našu bezpečnosť a spravodlivosť. Ale nechcem prezrádzať viac.
„Sme vo vojne, ak ste to dosiaľ nepochopili.“ Pozerala z jedného na druhého. „Vo vojne, v ktorej jestvujú len dve možnosti, a odstúpiť a tváriť sa, že sa nič nestalo, nie je jedna z nich. Sme my a Sleizner. Môžem vás uistiť, že ten chlap nepremýšľa, že by to vzdal a dal pokoj. Dňom a nocou pracuje na tom, aby nás našiel, a práve teraz je vydesený a prepadá panike, že to stihneme pred ním, že nájdeme to, čo sa práve pokúša zamiesť pod koberec.“
Každopádne je táto kniha ako keď idete skladať puzzle a vysypete kúsky na stôl. Sú rozhodené, premiešané, niektoré otočené na opačnú stranu...a taký je aj príbeh: tak trochu chaos, ktorý Stefan skvele vystavia a postupne nám ho dávkuje. Napokon, aj o sám vraví, že v jeho príbehoch je veľa chaosu, všetko obrátené hore nohami, dnu a von a „moja práce je z veľkej časti snahe riešiť problémy a nastoliť poriadok. Aby som to mohol robiť, potrebujem prinajmenšom ilúziu, že vo vonkajšom svete jestvuje štruktúra.“
A tak nás postupne vedie spletitým príbehom, skladá mozaiku, či skôr puzzle, ukladá jeden dielik k druhému a my zrazu vidíme spojitosti, dávame si všetko dohromady a smerujeme k veľkému finále.
Stefan však nič neurýchľuje, niekedy sa až - pravdupovediac – rozpisuje, aj pri bežných, obyčajných a nie príliš dôležitých scénach (čo je jediná moja výhrada voči nemu:-)). No následne to vyváži dynamickými pasážami, v ktorých ide doslova o život...a o ten niektoré postavy aj prichádzajú. Neštíti sa brutality a drastickým krokom. Napokon, zabijaci málokedy jednajú v rukavičkách.
Sleizner je neuveriteľná postava a chvíľami máte pocit, že nesmrteľná. Že nie a nie do jeho rakvy zatĺcť ten povestný posledný klinec. Uniká, vysmieva sa a vy škrípete zubami, lebo toho sviniara by ste najradšej roztrhali v rukách. Najlepšie to vie Dunja...
Je klamár? Je. Skurvený násilník? Hádaj ešte raz. Totálny psychopat? Absolútny. No to je len začiatok. Ak by si ho chcel naozaj opísať, musel by si vymyslieť úplne nové slová. Takže nie, nemôžem to vzdať a tváriť sa, že je všetko v poriadku. Toto sa mnou neskončí. Zabudni. Ten chlap bude pokračovať a pokračovať, až kým ho niekto nezabasne na doživotie. Nič iné.“
Posledný klinec je výborne a do detailov premyslená detektívka. Poctivo vystavaná s množstvom zákrut, odbočiek, aj slepých uličiek.
November 8, 2023
Scenarioschrijver Stefan Ahnhem debuteerde in 2014 als auteur met Zonder gezicht, het eerste deel van een serie met de Zweedse inspecteur Fabian Risk in de hoofdrol. Nog voordat hij de vervolgdelen had geschreven, waren de filmrechten voor de volledige reeks al verkocht, een unicum in de thriller- en filmwereld. Medio 2023 verscheen De laatste spijker, het zesde en laatste van de populaire en goedlopende misdaadserie.
Twee kanoërs ontdekken op de bodem van een haven in Kopenhagen een auto met daarin de lichamen van een hoge veiligheidsfunctionaris en een ontklede vrouw. Jan Hesk, pas gepromoveerd tot inspecteur, krijgt van zijn chef Kim Sleizner, de leiding over het onderzoek. Ondertussen gaat voormalig rechercheur Dunja Hougaard in het geheim de gangen van diezelfde Sleizner na en verzamelt compromitterende informatie over hem. Het leven van Fabian Risk neemt een geheel andere wending aan als hij een voor hem en zijn gezin schokkend bericht ontvangt, waarna hij alles op alles zet om daar meer over te achterhalen.
Nog voordat het verhaal begint, verrast en verbaast Ahnhem de lezer met een enorme cliffhanger in de vorm van een soort in memoriam. Je gaat je hierdoor zelfs even afvragen of je iets gemist hebt. Maar geen zorgen, de plot wijst gelukkig uit waar dit betrekking op heeft. Het duurt wel een paar hoofdstukken om weer helemaal in de ban te raken van onder andere Risk en Hougaard. Dit komt doordat een aantal nieuwe personages wordt geïntroduceerd, je in het verhaal moet groeien, maar voornamelijk omdat je je de voorgeschiedenis weer naar voren moet halen. Het is dan ook zeer aan te bevelen de serie op volgorde van verschijnen te lezen. Hiermee wordt onder andere voorkomen dat je belangrijke informatie mist.
Fabian Risk, toch degene die in de voorgaande delen een dragende en aanzienlijke rol had, staat deze keer veel minder in de schijnwerpers. Dit komt grotendeels door de diverse verhaallijnen, waarin verschillende personages leidend zijn en wellicht zijn persoonlijke omstandigheden ook een beetje. In principe hebben deze afzonderlijke subplots niets met elkaar te maken, maar er is wel één grote gemene deler: Kim Sleizner, de Deense en buitengewoon onsympathieke en manipulatieve politiechef. En juist door hem komen deze verschillende verhalen uiteindelijk allemaal samen. Voor het echter zover is, wordt de lezer allerlei ontwikkelingen voorgeschoteld, de een meer opzienbarend dan de ander, maar stuk voor stuk zonder meer de moeite waard.
Door de vele gebeurtenissen en intriges is de spanning voortdurend present, hierbij geholpen door de elkaar afwisselende verhaallijnen en het grote aantal cliffhangers. De lezer wordt niet voor niets regelmatig op het verkeerde been gezet. Een moment van rust wordt niemand gegund, hoewel het tempo toch niet voortdurend hoog is. In de ontknoping is dat daarentegen wel het geval, de finale is heftig, spectaculair en verrassend. Hoe verder de plot vordert, hoe duidelijker het wordt dat de auteur naar een niets en niemand ontziende climax toewerkt. Zo goed als alles wijst eveneens uit dat dit zesde deel van de serie ook de laatste is, hoewel het heel stiekem kan zijn dat de rol van Risk en Hougaard nog niet uitgespeeld is, de deur lijkt namelijk nog op een heel klein kiertje open te staan. Maar misschien is dit alleen maar ijdele hoop.
Het zou mooi en completer zijn geweest als enkele situaties (de vondst van de twee lichamen, de perikelen rond het verblijf van Risks zoon Theo in een Deense gevangenis) wat meer aandacht hadden gekregen, maar zoals het nu is, is De laatste spijker absoluut een erg goede en waardige afsluiter van wat normaal gesproken het einde van de Fabian Risk-serie is.
Twee kanoërs ontdekken op de bodem van een haven in Kopenhagen een auto met daarin de lichamen van een hoge veiligheidsfunctionaris en een ontklede vrouw. Jan Hesk, pas gepromoveerd tot inspecteur, krijgt van zijn chef Kim Sleizner, de leiding over het onderzoek. Ondertussen gaat voormalig rechercheur Dunja Hougaard in het geheim de gangen van diezelfde Sleizner na en verzamelt compromitterende informatie over hem. Het leven van Fabian Risk neemt een geheel andere wending aan als hij een voor hem en zijn gezin schokkend bericht ontvangt, waarna hij alles op alles zet om daar meer over te achterhalen.
Nog voordat het verhaal begint, verrast en verbaast Ahnhem de lezer met een enorme cliffhanger in de vorm van een soort in memoriam. Je gaat je hierdoor zelfs even afvragen of je iets gemist hebt. Maar geen zorgen, de plot wijst gelukkig uit waar dit betrekking op heeft. Het duurt wel een paar hoofdstukken om weer helemaal in de ban te raken van onder andere Risk en Hougaard. Dit komt doordat een aantal nieuwe personages wordt geïntroduceerd, je in het verhaal moet groeien, maar voornamelijk omdat je je de voorgeschiedenis weer naar voren moet halen. Het is dan ook zeer aan te bevelen de serie op volgorde van verschijnen te lezen. Hiermee wordt onder andere voorkomen dat je belangrijke informatie mist.
Fabian Risk, toch degene die in de voorgaande delen een dragende en aanzienlijke rol had, staat deze keer veel minder in de schijnwerpers. Dit komt grotendeels door de diverse verhaallijnen, waarin verschillende personages leidend zijn en wellicht zijn persoonlijke omstandigheden ook een beetje. In principe hebben deze afzonderlijke subplots niets met elkaar te maken, maar er is wel één grote gemene deler: Kim Sleizner, de Deense en buitengewoon onsympathieke en manipulatieve politiechef. En juist door hem komen deze verschillende verhalen uiteindelijk allemaal samen. Voor het echter zover is, wordt de lezer allerlei ontwikkelingen voorgeschoteld, de een meer opzienbarend dan de ander, maar stuk voor stuk zonder meer de moeite waard.
Door de vele gebeurtenissen en intriges is de spanning voortdurend present, hierbij geholpen door de elkaar afwisselende verhaallijnen en het grote aantal cliffhangers. De lezer wordt niet voor niets regelmatig op het verkeerde been gezet. Een moment van rust wordt niemand gegund, hoewel het tempo toch niet voortdurend hoog is. In de ontknoping is dat daarentegen wel het geval, de finale is heftig, spectaculair en verrassend. Hoe verder de plot vordert, hoe duidelijker het wordt dat de auteur naar een niets en niemand ontziende climax toewerkt. Zo goed als alles wijst eveneens uit dat dit zesde deel van de serie ook de laatste is, hoewel het heel stiekem kan zijn dat de rol van Risk en Hougaard nog niet uitgespeeld is, de deur lijkt namelijk nog op een heel klein kiertje open te staan. Maar misschien is dit alleen maar ijdele hoop.
Het zou mooi en completer zijn geweest als enkele situaties (de vondst van de twee lichamen, de perikelen rond het verblijf van Risks zoon Theo in een Deense gevangenis) wat meer aandacht hadden gekregen, maar zoals het nu is, is De laatste spijker absoluut een erg goede en waardige afsluiter van wat normaal gesproken het einde van de Fabian Risk-serie is.
Displaying 1 - 30 of 217 reviews