What do you think?
Rate this book
Przypadłość
Hanna Hoppe ma swój mały, względnie uporządkowany i bezpieczny świat, który niemal w całości wypełniają wierna przyjaciółka, praca w ukochanym kinie i dwudziestokilkuletni syn. Problem w tym, że w tej swojskiej, w miarę spokojnej przestrzeni coraz mocniej zaczynają się rozpychać demony z bestiariusza, jakim jest życie – bolesne, obciążające psychikę wspomnienia, problemy materialne i kłopoty z dzieckiem. Gdy na jej drodze niespodziewanie staje starszy, ekscentryczny sprzedawca zegarów, Hanna zaczyna myśleć, że coś wreszcie się zmienia. Pytanie tylko, czy zmieni się na lepsze...
- GenresHorror
324 pages, Hardcover
First published June 15, 2022
3 people are currently reading
139 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
June 18, 2022
Trudno o ,,Przypadłości’’ rozprawiać inaczej niż w samych superlatywach, i mówiąc szczerze - wcale nie odczuwam potrzeby, by zaprzeczać owym; pisarstwo Tomka Sablika zasługuje na gromki poklask, więc chciałabym, żeby każdy kto zechce sięgnąć po tę właśnie powieść, był w pełni świadom jej wyjątkowości.
Bo ,,Przypadłość”, choć pozornie wpisująca się w ramy gatunku stricte – powiedzmy - rozrywkowego, udanie przełamuje pewne ograniczenia i znacznie wykracza poza jego utarte schematy. To szalenie niejednoznaczna, oryginalna, a zarazem nastrojowa historia; pełna napięcia, tajemnic, niedomówień, jednak mimo to - mocno sfokusowana na właściwych emocjach oraz swych wyrazistych bohaterach.
Pod płaszczykiem cichej, kameralnej i nieco intymnej narracji, Tomek Sablik umieszcza prawdziwą istotę tej pozornie prostej opowieści. W oparciu o rozbudowaną warstwę psychologiczną tworzy postaci tragiczne; osadzone w byle jakiej codzienności, rzucone na pastwę losu, na pasmo traum mających początek w dalekiej przeszłości, kreśli im drogę okupioną jeszcze większym bólem; obarcza ich barki ciężarem bezwarunkowego zła, które doprowadzi je albo do ostatecznego upadku, albo przywiedzie wprost ku samym bramom piekieł; od nich samych zaś zależeć będzie jaką drogę obiorą i jak ukierunkują przeznaczenie.
Wydawałoby się, że w przypadku literatury grozy, podobny zabieg okaże się przysłowiowym ‘strzałem w kolano’; w końcu horror stoi dosadnością, brutalnością, szybką akcją i konkretnymi wrażeniami, niekoniecznie prozą powszedniości - nawet jeśli ta jest podszyta swego rodzaju dramatyzmem - ale autor udowadnia na tym polu jedno: że można.
Można na bazie analizy ludzkich zachowań, ich słabości, ułomności, na podstawie eksploracji najodleglejszych zakamarków umysłu, stworzyć historię wcale niemniej straszną niż te, które tworzyli topowi przedstawiciele gatunku. Nawet zdecydowanie bardziej przerażającą od wymyślnych, fantastycznych stworzeń czających się za drzwiami szaf, bo umiejscowioną wśród tego, co nam tak dobrze znane; pozornie zwyczajne, komfortowe, swojskie.
Tomek Sablik nie boi się zajrzeć pod fasadę iluzorycznej spokojności i nie boi się pokazać swemu czytelnikowi jej ciemnej strony. Robi to jednak w sposób zupełnie naturalny, pozbawiony taniej sensacji i zbędnej nachalności, przeciwnie. Wybrzmiewa w tych akapitach pewna subtelność, dojrzałość i trafność przedstawianych spostrzeżeń.
Jako uważny obserwator otaczającej nas rzeczywistości, potrafi odmalować ją niezwykle sugestywnie, z zachowaniem wszystkich najistotniejszych elementów, w tym także – uczuć.
,,Przypadłość’’ nie jest rollercoasterem emocjonalnym. Rozwija się stopniowo, podążając za swoim własnym rytmem, skupiona bardziej na nastroju, aniżeli ekscytującej fabule - uderza przy tym jednak celnie i dosadnie w odpowiednie struny duszy, wzbudzając w czytelniku całą gamę emocji – od poruszenia, poprzez drżenie, na zimnym lęku oblepiającym ogłupiały umysł, skończywszy.
Bo ,,Przypadłość”, choć pozornie wpisująca się w ramy gatunku stricte – powiedzmy - rozrywkowego, udanie przełamuje pewne ograniczenia i znacznie wykracza poza jego utarte schematy. To szalenie niejednoznaczna, oryginalna, a zarazem nastrojowa historia; pełna napięcia, tajemnic, niedomówień, jednak mimo to - mocno sfokusowana na właściwych emocjach oraz swych wyrazistych bohaterach.
Pod płaszczykiem cichej, kameralnej i nieco intymnej narracji, Tomek Sablik umieszcza prawdziwą istotę tej pozornie prostej opowieści. W oparciu o rozbudowaną warstwę psychologiczną tworzy postaci tragiczne; osadzone w byle jakiej codzienności, rzucone na pastwę losu, na pasmo traum mających początek w dalekiej przeszłości, kreśli im drogę okupioną jeszcze większym bólem; obarcza ich barki ciężarem bezwarunkowego zła, które doprowadzi je albo do ostatecznego upadku, albo przywiedzie wprost ku samym bramom piekieł; od nich samych zaś zależeć będzie jaką drogę obiorą i jak ukierunkują przeznaczenie.
Wydawałoby się, że w przypadku literatury grozy, podobny zabieg okaże się przysłowiowym ‘strzałem w kolano’; w końcu horror stoi dosadnością, brutalnością, szybką akcją i konkretnymi wrażeniami, niekoniecznie prozą powszedniości - nawet jeśli ta jest podszyta swego rodzaju dramatyzmem - ale autor udowadnia na tym polu jedno: że można.
Można na bazie analizy ludzkich zachowań, ich słabości, ułomności, na podstawie eksploracji najodleglejszych zakamarków umysłu, stworzyć historię wcale niemniej straszną niż te, które tworzyli topowi przedstawiciele gatunku. Nawet zdecydowanie bardziej przerażającą od wymyślnych, fantastycznych stworzeń czających się za drzwiami szaf, bo umiejscowioną wśród tego, co nam tak dobrze znane; pozornie zwyczajne, komfortowe, swojskie.
Tomek Sablik nie boi się zajrzeć pod fasadę iluzorycznej spokojności i nie boi się pokazać swemu czytelnikowi jej ciemnej strony. Robi to jednak w sposób zupełnie naturalny, pozbawiony taniej sensacji i zbędnej nachalności, przeciwnie. Wybrzmiewa w tych akapitach pewna subtelność, dojrzałość i trafność przedstawianych spostrzeżeń.
Jako uważny obserwator otaczającej nas rzeczywistości, potrafi odmalować ją niezwykle sugestywnie, z zachowaniem wszystkich najistotniejszych elementów, w tym także – uczuć.
,,Przypadłość’’ nie jest rollercoasterem emocjonalnym. Rozwija się stopniowo, podążając za swoim własnym rytmem, skupiona bardziej na nastroju, aniżeli ekscytującej fabule - uderza przy tym jednak celnie i dosadnie w odpowiednie struny duszy, wzbudzając w czytelniku całą gamę emocji – od poruszenia, poprzez drżenie, na zimnym lęku oblepiającym ogłupiały umysł, skończywszy.
November 15, 2022
Hanna Hoppe żyje sobie spokojnie w swoim bezpiecznym zakątku niczym w szklanej bańce. Pozornie niczego do szczęścia jej nie brakuje, ma przyjaciółkę od serca, dorosłego syna i fajną pracę w kinie. Wynajmuje wymarzone mieszkanie... Nic, tylko patrzeć w rysującą się przyszłość z uśmiechem... Pewnego dnia poznaje starszego, dziwnego sprzedawcę zegarów... We wspomnieniach Hanny budzą się demony przeszłości, w tym jej idealnym światku pojawiają się rysy. Czy życie Hanny zmieni się na lepsze a może popęka w stos szklanych odłamków?
Tym, co w tej książce urzeka od pierwszych stron jest niezwykle sugestywny język poruszający nasze struny wrażliwości. Opisy koszmarów sennych zaplątujące swe wici w umyśle wywołujące ciarki w trzewiach. Gwarantuję, że poczujecie, że sami lecicie w otchłań koszmaru. Od samego początku czujemy tu przejmujący niepokój. Przytłaczające, dziwne sytuacje, które bohaterka za wszelką cenę stara się racjonalizować podsycają duszną, gęstą atmosferę.
Tomek kreuje bohaterów z wirtuozją, są pełnokrwiści, pełni lęków i wad, mają swoje charakterki. To, jacy są różni, jak ze dbałością o szczegóły przedstawieni - rewelacja! I przede wszystkim są tacy szczerzy, pełni emocji, skrywający bolesne sekrety na dnie duszy. W przypadku naszej nieporadnej bohaterki samo życie tworzy dramaty, a budzące się uśpione echa przeszłości doprowadzają do eskalacji strachu. Tomek kreśli niezwykle obrazowo jak zwykłe przedmioty, dźwięki nasz zmęczony, przebodźcowany mózg potrafi rozdmuchać i przeobrazić w koszmar sprawiający, że mamy ochotę ścisnąć własną głowę w papkę, aby tylko nic nie czuć.
Groza jest tu namacalna, choć nie do końca oczywista. Ta książka jest mocno oniryczna i momentami psychodeliczna, więc poruszamy się po omacku między jawą a snem. Klimat tej książki jest niesamowity, z każdej strony mrok się tu wręcz wlewa. Bardzo ciężko się jest od niej oderwać, z zapartym tchem śledzimy historię aż do mocnego i nieoczekiwanego końca.
To jest zdecydowanie moja ulubiona książka Tomka. Pogmatwaną ludzką naturę potrafi oddać jak mało kto. Mocna rzecz, która pozostaje w pamięci na dłużej. Gorąco polecam!🖤
Tym, co w tej książce urzeka od pierwszych stron jest niezwykle sugestywny język poruszający nasze struny wrażliwości. Opisy koszmarów sennych zaplątujące swe wici w umyśle wywołujące ciarki w trzewiach. Gwarantuję, że poczujecie, że sami lecicie w otchłań koszmaru. Od samego początku czujemy tu przejmujący niepokój. Przytłaczające, dziwne sytuacje, które bohaterka za wszelką cenę stara się racjonalizować podsycają duszną, gęstą atmosferę.
Tomek kreuje bohaterów z wirtuozją, są pełnokrwiści, pełni lęków i wad, mają swoje charakterki. To, jacy są różni, jak ze dbałością o szczegóły przedstawieni - rewelacja! I przede wszystkim są tacy szczerzy, pełni emocji, skrywający bolesne sekrety na dnie duszy. W przypadku naszej nieporadnej bohaterki samo życie tworzy dramaty, a budzące się uśpione echa przeszłości doprowadzają do eskalacji strachu. Tomek kreśli niezwykle obrazowo jak zwykłe przedmioty, dźwięki nasz zmęczony, przebodźcowany mózg potrafi rozdmuchać i przeobrazić w koszmar sprawiający, że mamy ochotę ścisnąć własną głowę w papkę, aby tylko nic nie czuć.
Groza jest tu namacalna, choć nie do końca oczywista. Ta książka jest mocno oniryczna i momentami psychodeliczna, więc poruszamy się po omacku między jawą a snem. Klimat tej książki jest niesamowity, z każdej strony mrok się tu wręcz wlewa. Bardzo ciężko się jest od niej oderwać, z zapartym tchem śledzimy historię aż do mocnego i nieoczekiwanego końca.
To jest zdecydowanie moja ulubiona książka Tomka. Pogmatwaną ludzką naturę potrafi oddać jak mało kto. Mocna rzecz, która pozostaje w pamięci na dłużej. Gorąco polecam!🖤
June 27, 2022
Tik, tak. Tik, tak. Czas biegnie nieubłaganie, ale jest też pojęciem względnym. Teraźniejszość nigdy nie jest wolna od demonów przeszłości i zawsze obarczona wizją przyszłości. Przenikają się wzajemnie budując nasz obraz świata i nas samych.
Tomasz Sablik w najnowszej powieści „Przypadłość” odsłania świat zwykłego człowieka dręczonego przez widma przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, z którymi nie sposób się pogodzić, drążące umysł bez przerwy, wyniszczające ciało. Świat, w którym granica pomiędzy snem a jawą jest nieostra, ale ból w obu wymiarach rozdziera w równym stopniu serce bohaterki i czytelnika.
Hanna, kasjerka pracująca w kinie, matka dorosłego syna za fasadą uśmiechu, trywializowania wszystkiego co budzi niepokój, czasem naiwności graniczącej z głupotą skrywa bezdenną studnię kompleksów i cierpienia. Miejsce, które ma być azylem, ucieczką od podszytej strachem codzienności, za sprawą tajemniczego mężczyzny z zegarem zmienia się w koszmar.
To najbardziej klimatyczna i intymna powieść w dotychczasowym dorobku autora. Gwarantująca nieprzebrane pokłady emocji i dawkę masakry, wnikliwe spojrzenie w głąb ludzkiego umysłu i pogubionej w przerażającym, toksycznym świecie duszy. Ukazuje złożoność ludzkiej natury, w której sami dla siebie możemy okazać się najgorszym wrogiem.
Niektóre wydarzenia w ich kulminacyjnym punkcie pozostają ukryte przed oczami czytelnika, ale ich przerażające skutki zmuszają wyobraźnię do wizualizowania poprzedzających je zdarzeń. Dla mnie było to wzbierające falami, jeszcze bardziej dotkliwe odczucie niż gdybym opisy zbrodni dostała podane na tacy.
Powieść nie odpowiada też na wszystkie moje „dlaczego”, pozostawiając pewne tematy domysłom. Może po prostu, podobnie jak w życiu, nie na wszystko da się znaleźć odpowiedź, nie wszystko uzasadnić?
Genialna! Nie znajduję innego słowa, które trafniej określiłoby każdy aspekt tej mrocznej, onirycznej, ale z drugiej strony tak prawdziwej historii.
Tomasz Sablik nie powiela schematów i nie poddaje się ograniczeniom gatunkowym zaskakując każdą kolejną powieścią. Jedyną stałą pozostaje wysoki poziom jego warsztatu.
Tomasz Sablik w najnowszej powieści „Przypadłość” odsłania świat zwykłego człowieka dręczonego przez widma przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, z którymi nie sposób się pogodzić, drążące umysł bez przerwy, wyniszczające ciało. Świat, w którym granica pomiędzy snem a jawą jest nieostra, ale ból w obu wymiarach rozdziera w równym stopniu serce bohaterki i czytelnika.
Hanna, kasjerka pracująca w kinie, matka dorosłego syna za fasadą uśmiechu, trywializowania wszystkiego co budzi niepokój, czasem naiwności graniczącej z głupotą skrywa bezdenną studnię kompleksów i cierpienia. Miejsce, które ma być azylem, ucieczką od podszytej strachem codzienności, za sprawą tajemniczego mężczyzny z zegarem zmienia się w koszmar.
To najbardziej klimatyczna i intymna powieść w dotychczasowym dorobku autora. Gwarantująca nieprzebrane pokłady emocji i dawkę masakry, wnikliwe spojrzenie w głąb ludzkiego umysłu i pogubionej w przerażającym, toksycznym świecie duszy. Ukazuje złożoność ludzkiej natury, w której sami dla siebie możemy okazać się najgorszym wrogiem.
Niektóre wydarzenia w ich kulminacyjnym punkcie pozostają ukryte przed oczami czytelnika, ale ich przerażające skutki zmuszają wyobraźnię do wizualizowania poprzedzających je zdarzeń. Dla mnie było to wzbierające falami, jeszcze bardziej dotkliwe odczucie niż gdybym opisy zbrodni dostała podane na tacy.
Powieść nie odpowiada też na wszystkie moje „dlaczego”, pozostawiając pewne tematy domysłom. Może po prostu, podobnie jak w życiu, nie na wszystko da się znaleźć odpowiedź, nie wszystko uzasadnić?
Genialna! Nie znajduję innego słowa, które trafniej określiłoby każdy aspekt tej mrocznej, onirycznej, ale z drugiej strony tak prawdziwej historii.
Tomasz Sablik nie powiela schematów i nie poddaje się ograniczeniom gatunkowym zaskakując każdą kolejną powieścią. Jedyną stałą pozostaje wysoki poziom jego warsztatu.
July 11, 2022
Hanna Hoppe ma swój uporządkowany i bezpieczny świat. Na jej drodze staje ekscentryczny sprzedawca zegarów, a to wydarzenie może zmienić jej życie…
Ło matko i córko, ale to było porąbane! I to porąbane w najlepszy możliwy sposób! Balansowanie na granicy strachu i cierpienia wychodzi autorowi po mistrzowsku. I te majaki… Tik-tak, tik-tak, Scarlett O’Hara powie Wam jak żyć. Creepy!
Nie do końca potrafię napisać o tej książce. Sablik zaskoczył mnie kreacją postaci. Stworzył dwa potwory, jednak problem leży w tym, że jednego z nich miałam ochotę przytulić, pocieszyć i ukoić. Ja nie powinnam tego czuć!
Dobra, nie ma co wymyślać, po prostu przeczytajcie, bo to jest przedobre. I nie zapomnijcie przeczytać posłowia. Wbiło mnie w fotel.
Ło matko i córko, ale to było porąbane! I to porąbane w najlepszy możliwy sposób! Balansowanie na granicy strachu i cierpienia wychodzi autorowi po mistrzowsku. I te majaki… Tik-tak, tik-tak, Scarlett O’Hara powie Wam jak żyć. Creepy!
Nie do końca potrafię napisać o tej książce. Sablik zaskoczył mnie kreacją postaci. Stworzył dwa potwory, jednak problem leży w tym, że jednego z nich miałam ochotę przytulić, pocieszyć i ukoić. Ja nie powinnam tego czuć!
Dobra, nie ma co wymyślać, po prostu przeczytajcie, bo to jest przedobre. I nie zapomnijcie przeczytać posłowia. Wbiło mnie w fotel.
March 2, 2023
Ciekawa i nietuzinkowa opowieść.
June 4, 2022
Zanurzmy się w historii Hanny Hoppe i jej syna oraz Oliwii i jej rodziny.
Hanna, kobieta, która z pozoru prowadzi normalne życie. Maniaczka filmów, pracująca w kinie wynajmuje mieszkanie, które chce zaadaptować na prywatną salę kinową. Cóż więc takiego nietypowego może się wydarzyć? A chociażby to, że autor nie pisze typowych książek. Nie pisze oczywistych książek. Główna bohaterka zmaga się z problematycznymi wizjami. Skrywa też w sobie mroczną tajemnicę, którą odkrywamy powoli krocząc po kolejnych stronach.
„Przypadłość” to w mej opinii walka jawy i snu… koszmaru… Gdy jawa ustępuje miejsca wizjom sennym i wcale nie jest oczywiste czy to faktycznie tylko zły sen. Nie jest to równa walka. Od samego początku dostałam dobrą dawkę lęku i grozy jak na horror psychologiczny przystało. Autor zmusza czytelnika do myślenia - bo to nie jest tytuł, przy którym można przejść do porządku dziennego bez zastanowienia się nad tym co tu się właśnie wydarzyło. Warsztat Tomka jak i jego umiejetność manewrowania emocjami sprawiła, że odczuwałam emocje bohaterów. Ba… czuć w kościach, że te istoty są żywe, poprowadzone w taki sposób by ich uczucia przerzucić na czytelnika. Strach, lęk, nienawiść, empatia i znowu lęk. Nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że naprawdę czuję to co Hanna. Niejednokrotnie podczas czytania rzuciłam w myślach soczystą „kurwę” i zaciskałam pięści bo ciąg przyczynowo-skutkowy mimo podejrzeń, że to właśnie „to” rozwalał mi mózg.
I dlatego też właśnie z chęcią będę sięgać po każdą kolejną książkę Tomka (i tak… magicznie nadal czeka na mnie „Winda” 🫣) bo mimo tego, że jego książki do łatwych nie należą to mi sprawia przyjemność zanurzanie się w emocjach jego bohaterów.
Hanna, kobieta, która z pozoru prowadzi normalne życie. Maniaczka filmów, pracująca w kinie wynajmuje mieszkanie, które chce zaadaptować na prywatną salę kinową. Cóż więc takiego nietypowego może się wydarzyć? A chociażby to, że autor nie pisze typowych książek. Nie pisze oczywistych książek. Główna bohaterka zmaga się z problematycznymi wizjami. Skrywa też w sobie mroczną tajemnicę, którą odkrywamy powoli krocząc po kolejnych stronach.
„Przypadłość” to w mej opinii walka jawy i snu… koszmaru… Gdy jawa ustępuje miejsca wizjom sennym i wcale nie jest oczywiste czy to faktycznie tylko zły sen. Nie jest to równa walka. Od samego początku dostałam dobrą dawkę lęku i grozy jak na horror psychologiczny przystało. Autor zmusza czytelnika do myślenia - bo to nie jest tytuł, przy którym można przejść do porządku dziennego bez zastanowienia się nad tym co tu się właśnie wydarzyło. Warsztat Tomka jak i jego umiejetność manewrowania emocjami sprawiła, że odczuwałam emocje bohaterów. Ba… czuć w kościach, że te istoty są żywe, poprowadzone w taki sposób by ich uczucia przerzucić na czytelnika. Strach, lęk, nienawiść, empatia i znowu lęk. Nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że naprawdę czuję to co Hanna. Niejednokrotnie podczas czytania rzuciłam w myślach soczystą „kurwę” i zaciskałam pięści bo ciąg przyczynowo-skutkowy mimo podejrzeń, że to właśnie „to” rozwalał mi mózg.
I dlatego też właśnie z chęcią będę sięgać po każdą kolejną książkę Tomka (i tak… magicznie nadal czeka na mnie „Winda” 🫣) bo mimo tego, że jego książki do łatwych nie należą to mi sprawia przyjemność zanurzanie się w emocjach jego bohaterów.
July 21, 2022
Czy tylko mi się wydawało, że każda, ale to KAŻDA, nawet z pozoru najzwyczajniejsza scena w tej książce była tak niesamowicie niepokojąca?!
Życie Hanny Hoppe wygląda na całkiem przyjemne - ma idealną pracę, syna, z którym wiąże ją głęboka więź, najlepszą przyjaciółkę i świeżo kupione, wymarzone mieszkanie.
Ale pod powierzchnią tego ładnego życia... oj tak, pod jego powierzchnią czyhają potwory. Bo Hanna ma też pewną przypadłość.
Ta początkowo niespieszna, zwyczajna opowieść z każdą stroną staje się coraz mroczniejsza, coraz bardziej dusząca, mami kolejnymi wizjami aż do momentu, gdy nie jesteśmy w stanie stwierdzić, co jest rzeczywistością, a co jedynie wytworem umysłu. I zanim się obejrzymy, spada na nas całą lawiną wydarzeń, których zupełnie się nie spodziewali_łyśmy.
Spokojny początek pozwala nam zanurzyć się w tym małym, stworzonym przez Sablika światku i poznać otaczających nas bohaterów, zanim rozpęta się piekło. A także przywiązać się do uroczej, nieporadnej Hanny, która została wykreowana tak wyraziście i jest tak bardzo "hannowa", że niełatwo o niej zapomnieć.
Zresztą, taki wpływ ma na nas też sama historia - niemal wżera się w nasze umysły i nawet długo po zakończeniu pozostawia po sobie jakiś taki niesmak oraz drażniące, nieprzyjemne uczucie, że coś jest bardzo nie tak.
To taka książka, którą równocześnie chce się czytać i wcale nie nie chce, ale kiedy już się zacznie, nie można od niej uciec.
I która po raz kolejny uświadamia mi, że naprawdę nie lubię zakończeń horrorów!
Życie Hanny Hoppe wygląda na całkiem przyjemne - ma idealną pracę, syna, z którym wiąże ją głęboka więź, najlepszą przyjaciółkę i świeżo kupione, wymarzone mieszkanie.
Ale pod powierzchnią tego ładnego życia... oj tak, pod jego powierzchnią czyhają potwory. Bo Hanna ma też pewną przypadłość.
Ta początkowo niespieszna, zwyczajna opowieść z każdą stroną staje się coraz mroczniejsza, coraz bardziej dusząca, mami kolejnymi wizjami aż do momentu, gdy nie jesteśmy w stanie stwierdzić, co jest rzeczywistością, a co jedynie wytworem umysłu. I zanim się obejrzymy, spada na nas całą lawiną wydarzeń, których zupełnie się nie spodziewali_łyśmy.
Spokojny początek pozwala nam zanurzyć się w tym małym, stworzonym przez Sablika światku i poznać otaczających nas bohaterów, zanim rozpęta się piekło. A także przywiązać się do uroczej, nieporadnej Hanny, która została wykreowana tak wyraziście i jest tak bardzo "hannowa", że niełatwo o niej zapomnieć.
Zresztą, taki wpływ ma na nas też sama historia - niemal wżera się w nasze umysły i nawet długo po zakończeniu pozostawia po sobie jakiś taki niesmak oraz drażniące, nieprzyjemne uczucie, że coś jest bardzo nie tak.
To taka książka, którą równocześnie chce się czytać i wcale nie nie chce, ale kiedy już się zacznie, nie można od niej uciec.
I która po raz kolejny uświadamia mi, że naprawdę nie lubię zakończeń horrorów!
March 1, 2023
Czułem wstręt i coś niepokojącego niemal od samego początku czytania i nie raz chciało mi się odłożyć książkę, żeby dać głowie ochłonąć. Lecz nie da się tego zrobić, trzeba czytać dalej, koniecznie, przez to, co się działo z każdą kolejną stroną, taki mocny jest ten tytuł jako thriller!
Bardzo ciekawy styl pisania, autor wie jak trafić tam, gdzie trzeba
Bardzo ciekawy styl pisania, autor wie jak trafić tam, gdzie trzeba
April 8, 2023
nie umiem wyrazić tego co czuje jak to przeczytałam, po prostu koniec mnie załamał, albo nawet cała książka, a może po prostu zachowanie głównej bohaterki
9/10
9/10
November 7, 2023
piękna, schizoidalna, porwała mnie do całkiem innego wymiaru
December 21, 2023
dobre, ale nie aż tak jak się spodziewałam
January 24, 2023
Hanna Hoppe, miłośniczka kina i matka samotnie wychowująca 20- kilkuletniego syna skrywa w sobie tajemnicę z przeszłości. Ekscentryczne zachowanie i ucieczka w filmy pozwala jej radzić sobie z traumą. Pewnego dnia, kiedy udaje jej się wynająć mieszkanie, z którego chce zrobić sobie prywatna, wymarzoną salę kinową spotyka tajemniczego mężczyznę. Od tego momentu wszystko w życiu Hanny i jej przyjaciółki Oliwi się zmieni.
Mam problem z 'Przypadłością'. Bo chociaż Tomasz Sablik ma doskonały warsztat, a postaci stworzone na potrzeby książki są wyraziste to czegoś w tej historii brakuje. Może właśnie od postaci zacznę, bo dostajemy tutaj główną bohaterkę, która jest cicha, ugodowa, mało asertywna i ekscentryczna oraz jej najlepsza przyjaciółkę, będącą jej zupełnym przeciwieństwem. Reszta postaci jest zarysowana dość dobrze, ale bez takiej głębi jak dwie kobiety. Akcja książki osadzona jest w Bielsku- Białej i znajomość terenów sprawia, że bardzo przyjemnie brnęło się przez kolejne strony powieści. Motywy horrorowe są nieźle napisane, chociaż brakuje w nich takiej obrazowości jak u Piotrowskiego. No i mnogość wątków, które w finale nie znajdują rozwiązania, co rozczarowuje.
'Przypadłość' to poniekąd książka o bezwarunkowej miłości i wybaczeniu mimo wszystko. Historia o dziedziczeniu przemocy i głęboko zakorzenionych lękach. To przede wszystkim książka bardzo uniwersalna, bo czytelnik może utożsamiać się z bohaterami. Dlaczego mam więc problem z książką Sablika? Bo nie do końca wiem czy traktować ją jako horror, kryminał czy może metaforę choroby psychicznej. Każdą z tych pozycji mógłbym do czegoś przyrównać, a Przypadłość daje nam wiele, ale i niewiele zarazem. Na pewno warto po tę książkę sięgnąć i ocenić samemu czy nam się podoba. Ja na tę chwilę jest umiarkowanie pozytywnie nastawiony.
November 19, 2024
Skończyłam ją już jakiś czas temu i powoli układam w swojej głowie. Myślę, że jest to ciekawa pozycja, bo każdy może pewne sprawy w niej postrzegać zupełnie inaczej i zrozumieć konkretne wątki po swojemu, co zupełnie nie ujmuje książce.
Dla mnie to opowieść o wewnętrznych demonach, ciążących na duszy latami. O ogromnej krzywdzie, która wyniszcza powoli psychikę. O obawie przed samotnością, przez którą asertywność ginie, bo jedno niewłaściwe słowo wg bohaterki może kogoś odstraszyć. O bierności w stosunku do wydarzeń we własnym życiu.
Posłowie od autora wbija w fotel i pozwala inaczej spojrzeć na pewne wydarzenia przedstawione w książce.
Mimo wszystko nie lubię Hanny. Jestem w stanie zrozumieć skąd u niej zagubienie oraz wszelkie problemy, a mimo to nie jestem w stanie z nią sympatyzować. A jednak to właśnie jej postać była moim motorem napędowym podczas czytania. Miała w sobie coś irytującego, a jednocześnie ja po prostu musiałam wiedzieć, co tam będzie dalej.
Nie jestem też ogromną fanką watku z panem od zegarów i wszelkich związanym z tym wizji. Mam swoje teorie, po co one tam są i co mogą oznaczać, ale były dla mnie najsłabszą częścią historii.
Dla mnie to opowieść o wewnętrznych demonach, ciążących na duszy latami. O ogromnej krzywdzie, która wyniszcza powoli psychikę. O obawie przed samotnością, przez którą asertywność ginie, bo jedno niewłaściwe słowo wg bohaterki może kogoś odstraszyć. O bierności w stosunku do wydarzeń we własnym życiu.
Posłowie od autora wbija w fotel i pozwala inaczej spojrzeć na pewne wydarzenia przedstawione w książce.
Mimo wszystko nie lubię Hanny. Jestem w stanie zrozumieć skąd u niej zagubienie oraz wszelkie problemy, a mimo to nie jestem w stanie z nią sympatyzować. A jednak to właśnie jej postać była moim motorem napędowym podczas czytania. Miała w sobie coś irytującego, a jednocześnie ja po prostu musiałam wiedzieć, co tam będzie dalej.
Nie jestem też ogromną fanką watku z panem od zegarów i wszelkich związanym z tym wizji. Mam swoje teorie, po co one tam są i co mogą oznaczać, ale były dla mnie najsłabszą częścią historii.
October 13, 2022
To moja trzecia książka Tomasza Sablika z którą miałam styczność i zarazem ogromną frajdę nie tylko z jej przeczytania, ale też z niestandardowego sposobu znalezienia się w jej posiadaniu. Książka trafiła do mnie bezpośrednio od autora podczas jednego z facebookowych rozdań i miałam niebywałego farta znalezienia się w gronie szczęśliwców obdarowanych wyjątkowym egzemplarzem z osobistą dedykacją autora.
Pan Tomasz już mnie nauczył, że wszystkie jego książki ociekają bardzo specyficznym klimatem - dość mrocznym i tak gęstym, że powietrze można w nich siekierą kroić. Tym razem autor poszedł jednak odrobinę dalej, dorzucając w zrównoważonych dawkach po części depresyjnej atmosfery oraz grozy i mamy mieszankę wprost z linii wysokiego napięcia, które w niektórych sytuacjach potrafi całkiem nieźle i porządnie wstrząsnąć czytelnikiem. Widać, że z każdą kolejną powieścią autor coraz lepiej radzi sobie z budowaniem spokojnego i wyważonego, a jednocześnie lekkiego stylu pisania, dzięki czemu łatwiej jest utrzymać uwagę czytelnika i w moim przypadku ta uwaga została utrzymana do samego końca. Autentycznie bałam się co autor zafunduje mi w finale, i słusznie bo to było - no może nie nokaut- ale naprawdę mocne uderzenie. Nie byłam przygotowana na coś takiego, ale z pewnością autor jeszcze bardziej zyskał mój szacunek.
P.S. Nie wiem czy ktoś z Was kojarzy pewną, polską firmę kosmetyczną Farmona, która wydaje linię kosmetyków o nazwie "Tutti - frutti"😶. Jeden z ich zestawów zapachowych jest moim ulubionym. Chyba już na zawsze zostanie mi PRZYPADŁOŚĆ kojarzenia tej linii zapachowej z tą książką.
Kto czytał, ten wie.
Pan Tomasz już mnie nauczył, że wszystkie jego książki ociekają bardzo specyficznym klimatem - dość mrocznym i tak gęstym, że powietrze można w nich siekierą kroić. Tym razem autor poszedł jednak odrobinę dalej, dorzucając w zrównoważonych dawkach po części depresyjnej atmosfery oraz grozy i mamy mieszankę wprost z linii wysokiego napięcia, które w niektórych sytuacjach potrafi całkiem nieźle i porządnie wstrząsnąć czytelnikiem. Widać, że z każdą kolejną powieścią autor coraz lepiej radzi sobie z budowaniem spokojnego i wyważonego, a jednocześnie lekkiego stylu pisania, dzięki czemu łatwiej jest utrzymać uwagę czytelnika i w moim przypadku ta uwaga została utrzymana do samego końca. Autentycznie bałam się co autor zafunduje mi w finale, i słusznie bo to było - no może nie nokaut- ale naprawdę mocne uderzenie. Nie byłam przygotowana na coś takiego, ale z pewnością autor jeszcze bardziej zyskał mój szacunek.
P.S. Nie wiem czy ktoś z Was kojarzy pewną, polską firmę kosmetyczną Farmona, która wydaje linię kosmetyków o nazwie "Tutti - frutti"😶. Jeden z ich zestawów zapachowych jest moim ulubionym. Chyba już na zawsze zostanie mi PRZYPADŁOŚĆ kojarzenia tej linii zapachowej z tą książką.
Kto czytał, ten wie.
November 2, 2022
⭐⭐⭐⭐✨/5
Nieprzewidywalna książka, a przede wszystkim trzymająca w napięciu. Nie mogłam się oderwać, ostatnie strony czytałam z wypiekami na twarzy (nie przesadzam). Niepokój, niepewność, strach, brzydota (?) - słowa opisujące tę książkę. (Według mnie oczywiście:d )
Jeśli miałabym porównać jakąś piosenkę do tej książki, byłoby to empire od bring me the horizon, od razu przyszła mi na myśl po przeczytaniu. Polecam! Książkę i piosenkę:)
Nieprzewidywalna książka, a przede wszystkim trzymająca w napięciu. Nie mogłam się oderwać, ostatnie strony czytałam z wypiekami na twarzy (nie przesadzam). Niepokój, niepewność, strach, brzydota (?) - słowa opisujące tę książkę. (Według mnie oczywiście:d )
Jeśli miałabym porównać jakąś piosenkę do tej książki, byłoby to empire od bring me the horizon, od razu przyszła mi na myśl po przeczytaniu. Polecam! Książkę i piosenkę:)
September 22, 2025
Pierwszy raz spotkałam się z autorem przy Przypadłości. Ciężko powiedzieć coś złego o tej książce, nie ma się czego uczepić. Świetna historia, nie mogłam się oderwać. Czytając tą książkę, czułam się jakbym patrzyła przez kalejdoskop, który co chwilę zmieniał swoje obrazy. Świetne. Polecam
July 4, 2022
To było mocne. Mam sieczkę z mózgu
July 11, 2022
4.25 / Nie jest idealna, ale wciąga tak, że wybaczam wszytko. Bardzo emocjonująca, nie mogłam się oderwać.
September 16, 2022
Wstrząsająca. Tomasz Sablik stał się zdecydowanie jednym z moich ulubionych autorów. Przypadłość wciągnęła mnie niesamowicie.
July 21, 2023
Najnowsza powieść okazała się najlepsza. Chociaż zaczynała się niewinnie skończyła się wspaniale. Posłowie sprawiło, że okazała się to jedna z najbardziej wartościowych książek jakie było mi dane przeczytać.
April 18, 2024
Nie że spodziewałam się jakiegoś cukierkowego romansu ale to naprawdę było mocne. I dobre.
May 3, 2024
Nie czytuję zwykle podobnej prozy, nie wiem więc jak moje wątpliwości mają się do gatunku.
Historia była dobrze przemyślana, bardzo dobrze napisana - zabrakło mi jednak porządnego rozwiązania. Nie chodzi mi o to, żeby zło zostało ukarane i ż by bohaterka żyła długo i szczęśliwie - ale raczej, żeby zakończenie wydawało się satysfakcjonującym dopięciem historii.
Historia była dobrze przemyślana, bardzo dobrze napisana - zabrakło mi jednak porządnego rozwiązania. Nie chodzi mi o to, żeby zło zostało ukarane i ż by bohaterka żyła długo i szczęśliwie - ale raczej, żeby zakończenie wydawało się satysfakcjonującym dopięciem historii.
July 19, 2025
Pojebane🔥
Displaying 1 - 24 of 24 reviews