نمیدونم چقدر درسته که سنت فلسفی رو بخواید با چهارچوب هایی غیر از چهارچوب های سنت خودشون و زمانه ایقاع اون سنت ها توضیح بدیم. علی ای حال این کتاب تلاشی در راستی گنجاندن فلسفه اسلامی در قالبی به نام معرفت شناسی است که این قالب متعلق به قرن20 و فلسفه غرب است. حتی در مورد معرفت شناسی کانت نیز به سختی میتوان سخن گفت چراکه او نیز منظومه عقایدش را با این اصلاحات تنظیم نکرده. این مشکل زمانی در این کتاب آشکارتر میشود که برای توضیح هر مبحثی در فلسفه اسلامی مقدمه ای از آن در فلسفه غرب میگوید و گاه این مقدمه طولانی تر از حدی میشود که باید در یک کتاب فلسفه اسلامی باشد. آنگاه تلاش میشود تا میان سخن فیلسوفان مسلمان با مولفه های معرفت شناسانه غربی اشتراک یا افتراقی یافت شود که این رویکرد حاصلی جز کج فهمی فلسفه اسلامی ندارد. این کتاب تکرار زیاد دارد. توضیحات اضافه و چند بار گفتن یک چیز در مباحث مختلف معرفت شناسی مثل اینکه پیرهنی را یافته ای، یکبار به جای پیراهن میپوشی، یکبار شلوار و گاهی هم مچ بند!