Het Motief team onderzoekt het verband tussen een cold case, een vermissing en een lugubere diefstal
Als Reynou bij toeval een grafschenner betrapt, komt een cold case opnieuw onder de aandacht van het Motief-team.
Het graf blijkt van ene Maria Thompson te zijn, een eigenzinnige bejaarde dame die tien jaar terug dood werd aangetroffen, de politie ging uit van een misdrijf. Als Reynou in de zaak duikt blijkt er toentertijd een link met een andere zaak te zijn gelegd, die van een vermiste studente. Beide zaken zijn nooit opgelost en de vermeende link ertussen is nooit achterhaald.
Nu het functioneren van het Motief-team intern wordt onderzocht en Reynou en Atticus even op hun handen moeten zitten, zijn ze vastbesloten beide onderzoeken te heropenen.
Deel 1 was oké, maar geen topper, door de ellenlange beschrijvingen. 🫣 Dus met een beetje angst dit deel in handen genomen, maar wauw, wat een verschil!
Dit boek vertelt een speciaal verhaal, met veel wendingen. 😅 Heel vlot leesbaar en een aangename lengte van zinnen dit keer 🤣
Zo zie je maar, elke schrijver zou een tweede kans moeten verdienen, want ze kunnen je wel echt verrassen! ❤️
Het is wel echt een must om de delen op volgorde te lezen om mee te kunnen met de verhaallijn. 🤷🏼♀️
Het Motief team onderzoekt het verband tussen een cold case, een vermissing en een lugubere diefstal
Deel 2
Auteur: Alice Turner
1986) is het pseudoniem van een bekende schrijfster. Zij woont afwisselend in Nederland en Engeland. Op jonge leeftijd begon zij al met schrijven waarbij ze zich graag laat inspireren door ware misdrijven uit het nieuws en de mogelijke motieven daarachter.
Wijze van lezen:
E book voor deelname aan de leesclub van de Instagram Ladies of Crime
Uitgeverij: VBK Lab
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Een foto van de Towerbridge in Londen. In sepia kleuren. Lugubere bloedspatten in de hoeken. Doen me huiveren maar ik wil ook dit deel graag lezen.
Kort en krachtige flaptekst. Belooft opnieuw een spannend diepgaand verhaal.
Het verhaal:
Als Reynou bij toeval een grafschenner betrapt, komt een cold case opnieuw onder de aandacht van het Motief-team. Het graf blijkt van ene Maria Thompson te zijn, een eigenzinnige bejaarde dame die tien jaar terug dood werd aangetroffen, de politie ging uit van een misdrijf. Als Reynou in de zaak duikt blijkt er toentertijd een link met een andere zaak te zijn gelegd, die van een vermiste studente. Beide zaken zijn nooit opgelost en de vermeende link ertussen is nooit achterhaald. Nu het functioneren van het Motief-team intern wordt onderzocht en Reynou en Atticus even op hun handen moeten zitten, zijn ze vastbesloten beide onderzoeken te heropenen.
Mijn leesbeleving:
De wisseling van verleden naar heden is prima gedaan door de auteur. Duidelijk en overzichtelijk. Beide tijdsperioden zijn interessant maar ik ga voor het heden. Je leert de personages in dit tweede deel nog beter kennen.
Dat vind ik een prettige gewaarwording. Deel 2 gaat verder waar deel 1 stopte. Je leert hoofd personages Reynou, Atticus en Gabriel nog beter kennen.
Ook nu weer zijn de verhaallijnen duidelijk uitgewerkt. Verleden en heden grijpen naadloos in elkaar. Naarmate het verhaal vordert wordt de puzzel die eerst onduidelijk en niet te leggen is helder en vind je moeiteloos de juiste stukken.
De schrijfstijl is vlot en prettig leesbaar. De sfeer van het verhaal is aan de ene kant tragisch en hartverscheurend zowel in verleden als heden. Maar stoelt ook op samenwerking of je dag nu wel of niet wilt, intense alles overheersende woede die meer verwoest dan je lief is.
Ook voelde ik vertedering, een melancholie en een gevoel van dit wil ik niet dit mag mijn personages niet overkomen. Ook nu weer zat ik naast Reynou, Atticus en Gabriel en was ik ooggetuige bij alles wat zij deden.
Toen na diverse plotwendingen de gruwelijke waarheid duidelijk werd voelde ik opluchting dat gerechtigheid plaatsvond. Maar bleef ik mij ook afvragen waarom de mensheid zo wreed en grenzeloos kan zijn. Alleen voor aanzien en status. Waarom niet normaal alles uitspreken, waarom elkaar het daglicht in de ogen niet gunnen?
Dat is een verdrietige conclusie maar ik vind dat zeer goed uitgewerkt in dit verhaal. De diverse dialogen tussen de personages, hun doen en laten prima uitgekristalliseerd. Dit maakt dat ik verlang naar nog meer delen na dit deel.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Goede opbouw. Prima wisseling tussen verleden en heden.
Beeldende schrijfstijl. Goed uitgewerkte personages. Je puzzelt zelf mee als lezer. Na diverse plot wendingen laat de plot je verbaasd achter. Je afvragend waarom?
Ik kijk uit naar Deel 3.
Nog steeds kan ik Reynou, Atticus en Gabriel niet missen.
Om te kunnen begrijpen wat ik las in deel 2, moest ik gisteren ’even’ deel 1 herlezen. Ik wist er niets meer van. Herkende plaatsen noch personages. Na herlezing was het beter te volgen, maar toch kon het verhaal me niet erg boeien. Het zou moeten gaan over een speciale groep politiemensen, maar het wil maar geen groep worden, hoezeer de ondertitel groepsvorming suggereert. Ook de slordigheden helpen niet. Letters zijn weggevallen. Vertaalfouten? Of gewoon slordigheden? Het had beter gekund.
Leuk om weer een deel te lezen over Renyou en Atticus. Er zit een rode draad met de karakters maar het verhaal zelf is afgerond en dus op zichzelfstaand te lezen.
Dit is het tweede boek in de serie, dus je zou iets meer verhaal en minder uitleg ("show, don't tell") verwachten. Helaas. We krijgen eindeloze opsommingen ("insecten, zoals spinnen, duizendpoten, en kakkerlakken"), wikipedia-achtige weetjes, en anglosismen ("de paper lag op het buro").
De ontknoping wordt dit keer gekenmerkt door fatsoenlijk detectivewerk & baggere advocatuur. Je wordt wel (in dit geval: goed) betaald om af en toe te sturen he.
Leest heel erg vlotjes, oa omdat er eigenlijk niet zo veel inhoud is. Het boek twijfelt tussen thriller/detective en gewone vertelling met karakterschetsen en vleugje romantiek. Misschien goede strandlectuur, je moet er niet al te aandachtig voor zijn.