De nichtjes Kaat en Eva brengen de kerstdagen door in Windsor en logeren vlak bij het beroemde kasteel. Als er een diefstal wordt gepleegd zijn de meisjes er als de kippen bij om op onderzoek te trekken. Maar daar denkt de dief anders over. Ze krijgen de hulp van Aiden maar ook hij kan niet voorkomen dat ze weer in de problemen komen. Want zo'n eeuwenoud kasteel kent veel geheimen. En een daarvan zou de koningin wel eens de troon kunnen kosten. Maar Kaat en Eva weten ook dat te voorkomen.
Toen ik aan het eerste boek in deze serie, al zijn de boeken ook prima los te lezen, begon, wist ik nog niet dat ik ze zo leuk zou vinden. Ik vind het enorm tof hoe de geschiedenis en de hedendaagse mysteries gecombineerd worden. En toen ik zag dat dit deel zich afspeelde in Engeland, in Windsor Castle of precies te zijn, had ik er alleen maar nog meer zin in. Alleen moest ik wel wachten tot ik het boek van Sinterklaas zou krijgen.
Dit boek heeft weer alles wat ik in de voorgaande boeken zo ongelooflijk tof vond. Wat mij betreft hadden er nog net wat meer hoofdstukken die zich afspeelden in het verleden in mogen zitten. Het voelde nu een beetje alsof die hoofdstukken vrij abrupt stopten, terwijl ik juist die hoofdstukken erg tof vond. Ze gaven immers wel echt een goed beeld van de tijd, van het koningshuis en alle drama die er zich in de loop der jaren heeft afgespeeld.
Hoewel ik heel veel informatie uit dit boek al kende, heb ik toch ook weer een hoop nieuwe dingen geleerd. Ik vind het echt fantastisch dat een van de meiden in het boek zo geïnteresseerd is in geschiedenis en dit soort informatie allemaal in haar hoofd heeft zitten. Maar, gelukkig had ook de ander zo regelmatig haar momenten om te laten zien dat ze misschien niet dezelfde interesses had, maar zeker net zo slim was.
Wel merk ik dat de boeken een beetje een herhaling van zetten beginnen te worden. In het eerste boek was het mysterie nog ongelooflijk spannend en had het ook een verrassende uitkomst, dit derde boek was al een heel stuk voorspelbaarder. Net als het gevaar waarin de meiden verkeerden. In dit boek werd letterlijk dezelfde truc gebruikt als in het vorige boek en dat vond ik persoonlijk wel een beetje jammer.
Maar, desalniettemin heb ik wel van dit avontuur genoten. Van de setting, van de cameo van de Queen (of niet) en van de geschiedenis van de Tudors en the War of the Roses.
Net als in de twee voorgaande delen trekken Kaat en Eva samen op tijdens de vakantie. In dit geval tijdens de Kerstvakantie. Ze gaan samen met de ouders van Kaat naar Engeland omdat de moeder van Kaat daar twee weken onderzoek gaat doen. Uiteraard gaan ze op bezoek in Windsor Castle, waar ze toevallig een appartementje tegenover hebben. De moeder van Kaat doet onderzoek in het kasteel. De meiden raken betrokken bij de diefstal van een belangrijk document. Dat laten ze niet op zich zitten natuurlijk en gaan zelf op onderzoek uit.
Lezen over Engeland in Kerstsfeer is altijd heerlijk en zorgt ervoor dat je gelijk zelf de kerstboom weer wil opzetten. Maar persoonlijk vond ik het verhaal steeds ongeloofwaardiger worden (bij de voorgaande delen had ik dit op enig moment ook wel, maar nu was dat nog duidelijker aanwezig). De meiden bedenken de slimste plannen, maken de gekste dingen mee en worden weer betrokken bij politieonderzoeken. Daarbij zijn ze nog maar dertien en worden ze alleen gelaten in een vreemde stad in Engeland (moeder aan het werk, vader naar Londen voor werk), het lijkt mij nogal onwaarschijnlijk. En dan heb ik het nog niet over de vele verkleinwoorden die te pas en te onpas worden gebruikt, waarvan ‘neusje’ (‘ze steekt haar neusje in de lucht’) bij mij voor kriebels zorgt.
Het verhaal op zich met de historische elementen en de geschiedenislessen die je erbij krijgt, zijn erg leuk. Op deze manier leer je iets over het ontstaan van het koninkrijk Engeland en de mythes die hierbij horen. De meiden zelf zijn ook leuk, vrolijke, spontante, avontuurlijke en vriendelijke meiden, waardoor erg herkenbaar voor jongeren. Het verhaal is redelijk spannend met de zoektocht naar de dief. Maar voor mij was het het allemaal net niet. Een beetje te veel en te ongeloofwaardig. Natuurlijk is het fictie en mogen hier de nodige onwaarschijnlijkheden inzitten, maar ik vond het persoonlijk net iets te veel. Ondanks dat ben ik wel benieuwd naar een volgend avontuur, want de geschiedenislessen zijn wel leuk en op een speelsere manier dan schoolboeken!
Ik kom niet hoger dan een erg krappe 3 sterren voor Drakenbloed.
LEESJURY 10-12j: Ondertussen is dit het derde boek in deze ‘reeks’ en het blijven leuke boeken om te lezen. Waar ik in boek 1 en een beetje in boek 2 vond dat de balans tussen de twee nichtjes wat oneven was, wordt dat in boek 3 helemaal rechtgetrokken. Ze groeien in hun rol van speurneuzen en het historische stuk van de verhalen krijgt een fijne plek. Het zit mooi verweven in het verhaal en maakt dat je steeds verder wil lezen. Onopvallend maar toch belangrijk vind ik de manier waarop de twee meisjes met elkaar omgaan, elkaar troosten, maar vooral ruzie maken en het weer goed maken of sorry zeggen. Het komt heel oprecht en herkenbaar/menselijk over.
Het las zeer vlot. Ik moet toegeven dat ik lichtjes verrast was dat het zich afspeelde in Engeland. Sinds ik er zelf nog nooit geweest was, moet ik wel zeggen dat je echt daar bent als je het boek leest(dus nu ongeveer daar geweest). Het is toeristisch druk, alles wat je wil gaan doen loopt in het honderd en het giet of sneeuwt (klinkt heel realistisch). In het kort kom je in dit boek de geschiedenis van Engeland te weten. De gemakkelijke versie met veel Edwards, de rozenoorlog en veel doden... Er is zelfs een klein fantasy-elementje dat ik wel kon smaken. Eva en Kaat zijn van de partij en natuurlijk in Engeland bezoeken ze de Harry Potter winkel (zeer logisch want ik wil daar ook naartoe). De Engelse kersttradities komen aan bod met zelfs Engelse termen en waar ze vandaan komen(was ook echt nodig want deze kende ik zelf ook niet allemaal). Ik wou dat ik geschiedenis kreeg met dit soort verhalen(Eva had absoluut gelijk). Dit brengt echt de geschiedenis tot leven (zelfs het Graafschap Vlaanderen wordt genoemd op een bepaald punt) en het is dus ideaal om te puzzelen met de meiden en tegelijk geschiedenis op te steken. Nu ik zal geen spoilers geven, maar deze verhalen sporen me aan om ook eens naar Windsor castle te gaan en de andere plaatsen die in de boeken worden vernieuwd. Het enige wat ik hier echt miste, was het dankwoord. In het vorige boek stond bij het dankwoord ook welke delen 'echt' waren en welke erbij verzonnen waren maar hier vond ik enkel lege pagina's op het einde. Ik moet toegeven dat ik meestal het dankwoord zelf ook niet lees (bij het eerste boek heb ik dat ook niet gedaan dus gene idee wat daar in stond) maar omdat het me opviel bij het tweede, wilde ik dit graag ook lezen bij het derde. Ik kan niet wachten om een nieuw avonturenboek met Kaat en Eva te lezen en hopelijk de volgende keer opnieuw met dankwoord.