Τα πτώματα δεν πληρώνουν

by Δημήτρης Μαμαλούκας, Dimitrios Mamaloukas

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Νετούνο είναι ένας άνθρωπος διαφορετικός από τους άλλους. Από τη μνήμη του έχουν σβήσει περίοδοι ολόκληρες, βλέπει εικόνες από το μέλλον και κατέχει ένα ιδιαίτερο και μοναδικό χάρισμα.

Ζει στην Αθήνα, σ’ ένα υπόγειο μπούνκερ κυκλωμένος από τη μοναξιά, παρέα με τα βιβλία, τα κόμικς και τους δίσκους του.

Όταν η Σάντι, ένας παλιός του έρωτας, τον καλεί να βρει το μικρό παιδί της που απήγαγαν κάποιοι, ο Νετούνο θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Μπιλ και τον Χίκοκ, ένα δίδυμο αδίστακτων πληρωμένων δολοφόνων.
Για δύο μέρες θα ζήσει ένα ξέφρενο κυνηγητό γεμάτο αίμα και θάνατο.

Το χρήμα το λατρεύουν όλοι εκτός από τα πτώματα.

Genres: Noir

208 pages, Paperback

First published June 2, 2022

About the author

Ο Δημήτρης Μαμαλούκας (Dimitrios Mamaloukas) γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα, όπου και κατοικεί. Είναι πτυχιούχος φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Lecce, Ιταλία. Το 1999 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Απόπειρα" το μυθιστόρημά του "Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα". Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο "Όσο υπάρχει αλκοόλ...".

Τα επόμενα βιβλία του είναι: "Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού", Καστανιώτης, 2003, "Η απαγωγή του εκδότη", Καστανιώτης, 2005, "Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα", Καστανιώτης, 2007 -που ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών Ε.KE.BI. 2007, "Η μοναξιά της ασφάλτου", Λιβάνης, 2008, "Κοπέλα που σε λένε Φίνι", Λιβάνης, 2009, "Κράτα μου το χέρι", Ψυχογιός, 2012. Συμμετείχε στις ανθολογίες διηγημάτων "Ελληνικά εγκλήματα", "Υπόγειες ιστορίες", "Το τελευταίο ταξίδι" - έντεκα νουάρ ιστορίες κ.ά. Ασχολείται με τη μετάφραση και γράφει κριτική λογοτεχνίας στην "Κυριακάτικη Αυγή" και στο περιοδικό "Διαβάζω".

Reviews

[Michael Kotsarinis]

Ένα σχετικά σύντομο βιβλίο με γρήγορη δράση που διαβάζεται άνετα σε ένα απόγευμα. Ιδανικό για χαλάρωση ανήκει στα βιβλία που συχνά χαρακτηρίζω "κινηματογραφικά" με την έννοια ότι θυμίζουν έντονα ταινίες τόσο ως προς την πλοκή όσο και ως προς τις σκηνές τους. Το συγκεκριμένο μου έφερε στο νου ταινίες του Ταραντίνο μπορώ να πω. Ό,τι πρέπει για τους φίλους της δράσης, μοναδικό παράπονο μια "ιδιαιτερότητα" του κεντρικού ήρωα που θεωρώ ότι δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει. αλλά δεν θέλω να αποκαλύψω περισσότερα.

Δείτε περισσότερα στο Ex Libris 244.

[Makis Dionis]

Ο Δημήτρης ξέρει πολύ καλά το κομμάτι του κ αποδίδει πάντα στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει. Γρήγορα σεκάνς, πυκνή δράση, μπόλικη ύπαιθρο , στυλιζαρισμένοι χαρακτήρες.
Φαίνεται ότι ο Νετουνο του, θα μας απασχολήσει και στο μέλλον

[Χρήστος Γιαννάκενας]

Στην ουσία 9/10.
Ο Μαμαλούκας επιστρέφει με ένα ακόμα εξαιρετικό βιβλίο, καμία σχέση με τον όγκο των "Κρυφών Πυρήνων των Ερυθρών Ταξιαρχιών" αλλά πραγματικά γεμάτο και ζοφερό, στα μανσετικά μονοπάτια του "Μεγάλου Θανάτου του Βοτανικού". Αγάπη μόνο και ελπίζω να δούμε και άλλες περιπέτειες του Νετούνο.

[Mary Bookitsa]

Διαβάστηκε στην κυριολεξία με μια ανάσα... Λίγες σελίδες, συνεχής δράση, αγωνία, ένας αξιολάτρευτος ήρωας.
Μια απαγωγή, βρώμικο χρήμα, ανελέητο κυνηγητό,
Αδίστακτοι δολοφόνοι, σκηνές κινηματογραφικές.
Γραφή κοφτερή και κοφτή.
Μικρά κεφάλαια με πολύ ζουμί.
Ίσως θα ήθελα λίγο λιγότερο σπλάτερ...
Του ταίριαζε βεβαίως γιατί αλλιώς τι θα έκαναν οι πληρωμένοι δολοφόνοι που κυνηγούσαν τοσο χρημα;
Θα έπαιζαν μπιρίμπα;
Προτείνεται με 1000
Θα περάσετε μερικές ώρες αγωνίας όμως θα το ευχαριστηθείτε!

[Πάνος Τουρλής]

Μια καλά σχεδιασμένη απαγωγή με στόχο τα χρήματα αρχίζει να πηγαίνει στραβά από μια σειρά απρόσμενων συμπτώσεων. Ποιος είναι ο αρχηγός και γιατί έχει βάλει στο στόχαστρο τον πατέρα του παιδιού; Πώς παρεμβαίνουν στην ιστορία δύο χασισέμποροι και αλλάζουν για πάντα τις εξελίξεις; Πώς θα βγάλει άκρη ο Νετούνο από το κουβάρι που τον καλούν να ξετυλίξει;

Το μυθιστόρημα είναι η πρώτη περιπέτεια του «ντετέκτιβ» Νετούνο και είναι γεμάτο σκοτωμούς, παγίδες, αίματα και εκπλήξεις ενώ η αγωνία κορυφώνεται από σελίδα σε σελίδα κι ειδικά όσο πλησιάζουμε στο τέλος, όπου πλέον τίποτα δεν πάει κατ’ ευχήν. Δεν έχουμε να κάνουμε μ’ ένα βιβλίο μυστηρίου, μιας και ξέρουμε από την αρχή τους ενόχους, τους μπράβους, τα εκτελεστικά όργανα και τους θύτες αλλά για μια κούρσα ενάντια στον χρόνο ώσπου να βρεθούν τα χρήματα που απαιτούνται για την απαγωγή και να ζήσει το άτυχο παιδί. Το μυθιστόρημα περιέχει σύντομες, κοφτές φράσεις, ρεαλισμό και καταιγιστικούς ρυθμούς, σασπένς και αγωνία, κάπου κάπου και διακριτικά καλολογικά στοιχεία («ηλιοψημένος δρόμος»), ακόμη και κυνικό χιούμορ: «Η ζέστη έλιωνε τα πάντα, η πόλη έβραζε, ελάχιστοι κυκλοφορούσαν. Ιδανική μέρα να πάθεις αμόκ και να βγεις με μαχαίρι στους δρόμους σφάζοντας όποιον έβλεπες μπροστά σου» (σελ. 72).

Ο Νετούνο ζει στου Παπάγου και ανεβαίνει συχνά στον Υμηττό για άσκηση, μιας κι είναι διακεκριμένος δρομέας με μεγάλες αντοχές «Η μοναξιά του δρομέα, σε συνδυασμό με την ερημιά του βουνού τη νύχτα, τον συνέπαιρνε» (σελ. 18). Για τον κόσμο ιδιωτικός ντετέκτιβ, στην πραγματικότητα όμως ασκεί βιομηχανική κατασκοπεία χακάροντας τα πάντα. Δεν κάνει μεγάλες δουλειές γιατί δε θέλει να συλληφθεί, του αρέσει ο μικρόκοσμός του και η μοναχική του ζωή. Φανατικός του Τεν Τεν και του Hergé, ακούει μουσική (Chet Baker, Paolo Conte, Miles Davies) και συλλέγει σπάνια αυτοκίνητα. Έχει και μια περίεργη ικανότητα: ενώ έχει ξεχάσει ολόκληρες περιόδους από το παρελθόν του ταυτόχρονα τον πιάνουν κρίσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων ανασύρονται εικόνες από το θρυμματισμένο αυτό παρελθόν ή, ακόμη χειρότερα, στιγμιότυπα από το μέλλον!

Ποιος απήγαγε λοιπόν τον γιο του «Κόφτη» και τι του ζητάει; Η Σάντι ή Κυριακή, γυναίκα του και μητέρα του παιδιού, αποφασίζει να καλέσει τον Νετούνο, που αναγκάζεται να δεχτεί κι ας μην είναι στην πραγματικότητα ντετέκτιβ, οπότε η υπόθεση μεταφέρεται στη Λάρισα. Έχουμε ελάχιστη εμβάθυνση σε χαρακτήρες αλλά άφθονο πιστολίδι και καταδιώξεις, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, μιας και η καταιγιστική δράση και η καλοσχεδιασμένη πλοκή με αποζημίωσαν. Ο Δημοσθένης ή «Φώρος», εκ του «Αυτοφωράκιας», μιας και, ως ο πιο έμπιστος άνθρωπος, συχνάζει στο αυτόφωρο όποτε η αστυνομία εφαρμόζει τον νόμο στα νυχτερινά κέντρα, ο Μπιλ και ο Χίκοκ, κοντός και μυώδης ο πρώτος, ψηλός, σωστό βουνό ο δεύτερος που δουλεύουν για το Γραφείο, χωρίς ερωτήσεις, χωρίς λεπτομέρειες, ο Γάλλος στον οποίο τους στέλνει το Γραφείο τους για να κάνουν την απαγωγή, ο Γιάννης με τον συνονόματο ξάδελφό του και λίγα ακόμη πρόσωπα αποτελούν τους πρωταγωνιστές ενός μυθιστορήματος με απρόβλεπτες εξελίξεις και λουτρό αίματος, όλοι τους «Χαμένοι στην ελληνική επαρχία μια ζεστή αυγουστιάτικη νύχτα».

«Τα πτώματα δεν πληρώνουν» κι από αυτά βρίθει η πρώτη περιπέτεια του ντετέκτιβ Νετούνο που είναι γεμάτη από πιστολίδι, ανθρώπους του υποκόσμου και μια αθώα ψυχή που αργοσβήνει μέχρι να πληρωθούν τα λύτρα και να εντοπιστεί η κρυψώνα όπου τον κρατούν. Γρήγοροι ρυθμοί, ανατροπές, ανθρωποκυνηγητό και μια καυτή θεσσαλική γη έτοιμη να δεχτεί με λαχτάρα οτιδήποτε την ξεδιψάσει, ας είναι και αίμα.

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%cf%80%cf%84%c...

[Kostas Kyriakopoulos]

Κατά έναν περίεργο τρόπο που μάλλον δεν είναι απλή συγκυρία, αρκετοί συγγραφείς έχουν αποφασίσει να μπουν στην εποχή της οικονομίας. Της πιο «σφιχτής» ιστορίας, με λιγότερους βασικούς χαρακτήρες να μοιράζονται την κεντρική σκηνή με πιο ορατούς ρόλους και τεχνικές αφήγησης πιο κοντά στην «κορυφή του παγόβουνου» παρά στη βάση του. Το αστυνομικό μυθιστόρημα, άλλωστε, προσφέρεται προς ανάλογη επεξεργασία στα χέρια του δημιουργού του. «Τα πτώματα δεν πληρώνουν» (Εκδόσεις Κέδρος - Kedros Publishers), το νέο βιβλίο του Dimitrios Mamaloukas με ήρωα τον μυστηριώδη και ιδιόρρυθμο ιδιωτικό ντετέκτιβ Νετούνο, έχει μια διπλή ιδιότητα. Αν το δεις από μια σχετική απόσταση, υπηρετεί αυτή τη λογική. Της πιο γρήγορης αφήγησης κ.λπ. Αν όμως αφεθείς στην απόλαυση του ρυθμού του -μπορεί να ολοκληρώσεις την ανάγνωση σε μόλις μία ημέρα ή μερικές ώρες αν δεν διακόψεις- αλλά θα σου έχει αφήσει μια αίσθηση ότι μόλις τερμάτισες έναν μικρό και φρενήρη, σε πολλά σημεία, αγώνα δρόμου, κουβαλώντας όλον τον εξοπλισμό του δρομέα -ξέρει ο συγγραφέας από αυτό το τρέξιμο όπως και από τις άλλες εμμονές του Νετούνο, παλιά αυτοκίνητα, κόμικς, σπάνια ουίσκι - έχοντας στο πλάι σου πληρωμένους δολοφόνους που ορκίζονται στο χρήμα. Και κάτι μας λέει ότι ο Νετούνο ήρθε για να μείνει.

https://www.facebook.com/Kostas.Kyria...

[Maria-Christina]

Ο Νετούνο είναι ένας χρονοταξιδιώτης χωρίς μνήμη και χωρίς εθνική καταγωγή. Το βιβλίο ένα αριστούργημα. Σαν να διάβαζα σενάριο για ταινία Ροντρίγκεζ Ταραντίνο.

[Νίκος Βαλασίδης]

Σκοτεινό, γρήγορο, με πολύ δράση. Στα συν του βιβλίου ο αντιήρωας ντετέκτιβ Νετούνο. Μικρό, μόλις 200 σελ. διαβάζεται μονορούφι.

[Κική Σ.]

Τα πτώματα δεν πληρώνουν

Πρώτη επαφή με τον συγγραφέα μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά .

ο Νετούνο ένας χαρισματικός ιδιωτικός ντετέκτιβ με ένα μοναδικό χάρισμα έρχεται να ερευνήσει την απαγωγή του παιδιού της παλιάς του αγάπης .
Έκτοτε πολλά θα συμβούν ώστε να ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος .
Το βιβλίο είναι μόνο 204 σελίδων ,διαβάζεται γρήγορα καθώς τα κεφάλαια είναι σύντομα με αγωνία που θυμίζουν κινηματογραφικό σενάριο/ΠΛΟΚΉ . Άνετα το βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη .
Διαφθορές ,πληρωμένοι δολοφόνοι, αθώες ψυχές ,δολοπλοκίες , τυχαίες άσχημες συναντήσεις που θα περιπλέξουν κι άλλο τα πράγματα... με τον χρόνο να τρέχει διαρκώς αντίστροφα για τη ζωή του μικρού Νίκου .
Το χρήμα δυστυχώς μαγνητίζει τους πάντες και για την βρομιά του πολλοί δε διστάζουν καταπατήσουν αρχές λερώνοντας τα χέρια τους με αίμα.

[Tasosk]

Δεν είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω του Μαμαλούκα, όμως είναι μακρά το πιο πρόχειρο. Θύμιζε λίγο τον γκρίζο άνθρωπο ή τον εξομολογητή. Έχει μπόλικη δράση, αλλά μόνο οι διακόσιες σελίδες του με έκαναν να μην το παρατήσω. Η ιστορία τραβηγμένη από τα μαλλιά που δεν έχω.

[Βασω Γενιτσαριδου]

Είναι μικρό και διαβάζετε σε λίγες ώρες. Είναι όμως το στυλ των αστυνομικών που μ' αρέσει. Γρήγορες ανατροπές χωρίς πολλή ανάλυση και λογοτεχνικά τερτιπια.

(Έχω αποδεχτεί το γεγονός ότι δεν μου αρέσουν οι ανούσιες, μακροκελης περιγραφες και οι τρελές παρομοιώσεις. Και μετά από αυτή την παραδοχή νιώθω λιγότερο ενοχή για τα αγαπημένα μου βιβλία )

[Chitoula Papazoglou]

Η κοφτή γραφή του συγγραφέα, οι ιδιαίτεροι χαρακτήρες που έχει πλάσει, ο ασυνήθιστα μυστηριώδης ντετέκτιβ με προβλήματα μνήμης, το ανθρωποκυνηγητό που στήνεται σε χωματόδρομους και κακοτράχαλα μονοπάτια και οι συνεχείς ανατροπές συνθέτουν ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, με γρήγορη ροή και κινηματογραφική δράση, που εξελίσσεται στην ελληνική επαρχία και τον θεσσαλικό κάμπο. Δύσκολα θα διακόψει κανείς την ανάγνωση. Αναμένω σίγουρα επόμενη περιπέτεια του ντετέκτιβ Νετούνο καθώς ως χαρακτήρας άφησε κάποια αναπάντητα ερωτήματα.

Αναλυτική βιβλιοκριτική εδώ

[D.S.]

Διαβάζεται απνευστί σε 2-3 ωρίτσες.
Ξεκίνησε πολύ δυνατά με τον δρομέα/χάκερ/ντετέκτιβ, αλλά μετά γύρισε σε καθαρή σπλαττεριά.
Σαν ταινία του Tarantino με μεσογειακές πινελιές: Paolo Conte, μπύρα Peroni, ζέστη και ασφυξία στον Θεσσαλικό κάμπο.
Δεν μου άρεσε το εύρημα των 17 δευτερολέπτων.
Ο κ.Μαμαλούκας πάντως ήταν αποκάλυψη για μένα.
3,5/5 για να έχει διαφορά από το υπέροχο ''Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών''

Un gelato al limon - Paolo Conte
Polka dots and moonbeams - Chet Baker
Kind of blue - Miles Davies

[Ευαγγελία Τσουκαλά]

Θέλω κι άλλο Νετούνο! Ήρεμα το λέω

[Haris Grigoriou]

Ο Νετούνο σε περιπέτειες , από τις οποίες βγαίνει αλώβητος ( με μικρά και μεγάλα τραύματα στο τέλος) σώζωντας ένα μικρό αγορι.
Κλασσικό ύφος από ένα γνωστό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων.

[ΑΝΝΑ]

Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα.
Κινηματογραφική δράση και μικρά κεφάλαια χωρίς πολλά πολλά.
Περνάει ευχάριστα η ώρα

[Σάββας Σκληρός]

Πρώτο βιβλίο του Δημήτρη που διαβάζω. Μια ιστορία σφιχτή, γρήγορη με απόλυτη δόση ομότητας και ρεαλισμού. Και αυτό για την ομότητα ισχύει και για τον Νετούνο που είναι ο πρωταγωνιστής και το πρόσωπο που υπηρετεί το καλό. Ίσως υπάρχει μια "τρυπούλα" στην πλοκή με τον Γάλλο και την σχέση του με κάποιους πρωταγωνιστές.

Απλή γραφή και ξεκούραστη. Βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα.

(Ο Χίκοκ και η Polaroid είναι ένα ωραίο hint για τον αγαπημένο συγγραφέα του Μαμαλούκα🤟)!

[George K.]

Φετινή κυκλοφορία, άργησα ένα εξάμηνο να το αγοράσω (έτυχε να το βρω σε παλαιοβιβλιοπωλείο χθες), αποδείχτηκε ότι κακώς δεν το είχα αγοράσει τόσο καιρό από κανονικό βιβλιοπωλείο (θα το έκανα κάποια στιγμή πάντως) γιατί πρόκειται για ένα άκρως ψυχαγωγικό και αγωνιώδες παλπ μυθιστόρημα που θυμίζει τα σκληροτράχηλα αμερικάνικα νουάρ ή/και τον Μανσέτ που τόσο πολύ λατρεύω, αποδεικνύοντας ότι δεν χρειάζονται πεντακόσιες σελίδες για να πεις μια δυνατή ιστορία με δράση, ένταση και πάθος. Για την ακρίβεια, όσο πιο μικρό είναι το μυθιστόρημα, τόσο το καλύτερο, έτσι είναι περισσότερο πιθανό να είναι πιο σφιχτοδεμένο και αγωνιώδες. Τι να τις κάνεις τις ατελείωτες περιγραφές, τα ατελείωτα κοινωνικοπολιτικά σχόλια και τις αμπελοφιλοσοφίες, όταν απλώς θέλεις να διαβάσεις μια σκληρή ιστορία με φόνους, απαγωγές, πίου-πίου, αιματοκυλίσματα και άλλα τέτοια καλούδια; Και με γραφή ωραία, στακάτη, κοφτή, όχι της σειράς, έτσι; Ναι, πολύ μου άρεσε, με κράτησε στην τσίτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, με έκανε να το διαβάσω σε δυο μεγάλες δόσεις (κανονικά διαβάζεται με τη μια, αλλά έτυχε μια δουλειά που με διέκοψε στα μισά), και με έκανε να θέλω και άλλο. Ελπίζω να υπάρξουν και επόμενες ιστορίες με τον Νετούνο και να μάθουμε ίσως περισσότερα πραγματάκια για δαύτον - ο τύπος έχει πολύ ενδιαφέρον σαν χαρακτήρας.

[Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη]

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του μεταφραστή και πεζογράφου Δημήτρη Μαμαλούκα «Τα πτώματα δεν πληρώνουν», μια υπόθεση του ντετέκτιβ Νετούνο από τις Εκδόσεις Κέδρος.
Ο ιδιωτικός ερευνητής καλείται να ανακαλύψει ένα απαχθέν παιδί, αντιμετωπίζοντας ένα δίδυμο αδίστακτων πληρωμένων δολοφόνων σ’ ένα ξέφρενο κυνηγητό γεμάτο αίμα και θάνατο. Το χρήμα το λατρεύουν
όλοι εκτός από τα πτώματα. Ειδικά σε τέτοιες εποχές, είναι καλό να μην πληρώνεις. Αλλά είναι κακό να είσαι πτώμα...

Αναμφίβολα, η μοναξιά χαρακτηρίζει τον κεντρικό ήρωα του αναγνώσματος. Όσο και αν είναι κοινωνικός, βαθιά μέσα του είναι μοναχικός, όπως όλοι οι ήρωες του πεζογράφου και μεταφραστή. Ο πολυγραφότατος συγγραφέας επιδιώκει πάντα το στοιχείο της ανατροπής στα μυθιστορήματά του, μετατρέποντας βασανιστικά την ιδέα σε ιστορία.

https://kosmoslarissa.gr/blog/%CE%BF%...

[Δώρος Αντωνιάδης]

Ήθελα να το διαβάσω στις διακοπές μου, αλλά δεν πρόλαβα κι έτσι πετάχτηκα ένα ΣΚ στην Αίγινα για να του (μου) δώσω το περιβάλλον που μου (του) αξίζει.
Ο Μαμαλούκας έγραψε ένα αστυνομικό εντελώς στα γούστα μου, διακόσιες σελίδες μόνο, to the point, μια υπόθεση, έξι-εφτά χαρακτήρες συνολικά κι ένας κεντρικός ήρωας που τα έχει όλα, ψιλόχαμένος αλλά και οργανωτικός, ορθολογιστής, αλλά με σκέψη που αγγίζει και ξεπερνάει κάποιες φορές τα όρια του μεταφυσικού, εξπέρ στα όπλα αλλά μάλλον άχρηστος στη μάχη σώμα με σώμα, φουλ ερωτεύσιμος τελικά, αλλά λίγο απαθής και αδιάφορος ο ίδιος στα βέλη του θεού έρωτα… Α και βεβαίως ultrarunner, κοινώς ο απόλυτα μοναχικός καβαλάρης...
Είχα καιρό να θέλω να «γυρίσω πίσω να διαβάσω το βιβλίο μου» και το καλό είναι ότι ναι μεν η υπόθεση εξιχνιάζεται πλήρως, αλλά ο ίδιος ο Νετούνο έχει αφήσει τόσα πολλά ερωτηματικά για το ποιος είναι, από πού ήρθε και πού πάει, που σίγουρα ο Μαμαλούκας δε θα μας αφήσει έτσι, θα γράψει και συνέχεια.

[Lita]

Το μοναδικό βιβλίο Έλληνα συγγραφέα που επέλεξα να πάρω μαζί μου και το μικρότερο σε έκταση βιβλίο που διάβασα στις φετινές μου διακοπές που δεν είχε όμως να ζηλέψει τίποτα από την δράση και το ενδιαφέρον των υπολοίπων. Ωραίος ο ντετέκτιβ Νετούνο, ωραία ατμόσφαιρα, ωραία πλοκή και πάνω απ' όλα πυκνογραμμένο. Διαβάζεται σε ένα απόγευμα. Τι άλλο να ζητήσεις;

Βιβλία Ιουνίου 2024. 4/4

[Jenny Muet]

Προσωπικά δεν είναι το είδος γραφής που μου αρέσει. Η γλώσσα γραφής είναι ξεπερασμένη και η ιστορία δεν μου φάνηκε κάτι το ιδιαίτερο :/

[Alexandros Kartalis]

Ψυχαγωγικό παλπ μυθιστόρημα που θυμίζει hardboiled.
Λίγες σελίδες και θαυματουργές.
Ο συγγραφέας γνωρίζει πολύ καλά το είδος και προσφέρει έναν πολύ ενδιαφέρων ήρωα.
Στα επόμενα.