What do you think?
Rate this book
Τρεις μύγες σε κόκκινο βελούδο
Ένας μπράβος σε νυχτερινά μαγαζιά της Ρόδου κάνει μεγάλη ζωή σπρώχνοντας ναρκωτικά και ξεγελώντας την αστυνομία. Η ρουτίνα του διακόπτεται από την απώλεια του μοναδικού πράγματος που τον ενδιαφέρει: της μονάκριβης Ducati μοτοσυκλέτας του. Θα καταφέρει να εντοπίσει τους κλέφτες ή θα παρασυρθεί σε μια δίνη αίματος και παράνοιας;
Ένας κουρέας έχει τακτοποιήσει τη ζωή του σ’ ένα ήσυχο αθηναϊκό προάστιο, μετά από χρόνια κόπων και βασάνων. Η ανέφελη και προβλέψιμη καθημερινότητα κλονίζεται με τον εμπρησμό τού καταστήματός του μέσα στη μαύρη νύχτα. Ποιος τον έχει βάλει στο μάτι και τι θέλει από έναν αγαθό και απλοϊκό άνθρωπο, που τα μοναδικά του ενδιαφέροντα είναι τα κουρέματα και τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα;
Ένας τυχοδιώκτης ναυτικός καταλήγει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες στο νησί της Λέρου. Υποδυόμενος τον τουρίστα, περιμένει να συναντήσει έναν άγνωστο άντρα για να του πουλήσει ένα πολύτιμο όσο κι επικίνδυνο φορτίο. Θα καταφέρει να φύγει από το νησί φορτωμένος με χρήμα ή το σκοτεινό παρελθόν του θα τον προλάβει;
Ένας κουρέας έχει τακτοποιήσει τη ζωή του σ’ ένα ήσυχο αθηναϊκό προάστιο, μετά από χρόνια κόπων και βασάνων. Η ανέφελη και προβλέψιμη καθημερινότητα κλονίζεται με τον εμπρησμό τού καταστήματός του μέσα στη μαύρη νύχτα. Ποιος τον έχει βάλει στο μάτι και τι θέλει από έναν αγαθό και απλοϊκό άνθρωπο, που τα μοναδικά του ενδιαφέροντα είναι τα κουρέματα και τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα;
Ένας τυχοδιώκτης ναυτικός καταλήγει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες στο νησί της Λέρου. Υποδυόμενος τον τουρίστα, περιμένει να συναντήσει έναν άγνωστο άντρα για να του πουλήσει ένα πολύτιμο όσο κι επικίνδυνο φορτίο. Θα καταφέρει να φύγει από το νησί φορτωμένος με χρήμα ή το σκοτεινό παρελθόν του θα τον προλάβει;
256 pages, Paperback
First published June 7, 2022
About the author
Κώστας Φασουλόπουλος
3 books11 followersΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 κι από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για όλα τα μηχανοκίνητα, ιδιαίτερα για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο ΕΜΠ και παράλληλα με τις σπουδές του εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε έντυπα και ιστοσελίδες για πολιτιστικά θέματα (μουσική, κινηματογράφος, κόμικς) και για θέματα μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πέρασε περίπου ένα χρόνο ταξιδεύοντας σαν πλήρωμα μηχανής σε ποντοπόρο καράβι και από το 2014 δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας.
Το 2013 κυκλοφόρησε το κόμικ Σαμουράι, βασισμένο σε δική του ιστορία ντυμένη με σκίτσα του Τάσου Συνερλή. Το 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο Εξευγενισμός, που μεταφράστηκε στα γαλλικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Monemvassia. Συγκατοικεί με τη γάτα του, με την οποία αναζητούν μανιωδώς ξεχασμένες αστυνομικές ταινίες της δεκαετίας του 70, καθώς και μινιατούρες αυτοκινήτων που εμφανίστηκαν στο σινεμά.
Το 2013 κυκλοφόρησε το κόμικ Σαμουράι, βασισμένο σε δική του ιστορία ντυμένη με σκίτσα του Τάσου Συνερλή. Το 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο Εξευγενισμός, που μεταφράστηκε στα γαλλικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Monemvassia. Συγκατοικεί με τη γάτα του, με την οποία αναζητούν μανιωδώς ξεχασμένες αστυνομικές ταινίες της δεκαετίας του 70, καθώς και μινιατούρες αυτοκινήτων που εμφανίστηκαν στο σινεμά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
July 9, 2022
Επιτέλους τελείωσα ένα βιβλίο μετά από.... άστο καλύτερα... ελέω του 11μηνών Πετράκη νομίζω ότι έχουν αρχίσει τα πέτρινα χρόνια της ανάγνωσης... Τελοσπάντων, στο θέμα μας!
Τον Κώστα Φασουλόπουλο τον γνώρισα αναγνωστικά με τον Εξευγενισμό (το οποίο μετά από 4 περίπου χρόνια το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!!) που είναι ένα ολοκληρωμένο μυθιστόρημα . Οι "μύγες" αποτελούνται από τρεις αυτοτελείς ιστορίες, με ήρωες απλούς καθημερινούς ανθρώπους (ΝΟΤ) που ο Πετράκης θα ήθελα να γνωρίσει (certainly NOT, ίσως με εξαίρεση τον δεύτερο, τον Πεχλιβανίδη τον κουρέα, μιας και ο Πετράκης χρειάζεται κούρεμα), που ο καθένας έχει τη δική του - πονεμένη ή και όχι - ιστορία να μας πει. Σίγουρα πάντως όλοι έχουν πάθη, κάνουν μοιραία λάθη, έχουν φιλοδοξίες και όνειρα. Βρήκα βάθος στους ήρωες, εξαιρετικές περιγραφές, ολοκληρωμένες ιστορίες, ωραίες αφορμές να πετάξει κοινωνικο-πολιτικά μηνύματα χωρίς να κουράζει. Πιστό στο νουάρ ύφος του, είχα βέβαια αρκετές άγνωστες λέξεις όπου αναφερόταν στα αυτοκίνητα, στα πλοία και στα λοιπά μηχανοκίνητα!!!
0Πέρυσι είχα διαβάσει τις αυτοτελείς ιστορίες του Νέσμπο, μια από τις οποίες διαδραματιζόταν στην Ελλάδα (και για το λόγο αυτό έκανα τη σύνδεση). Θα τολμήσω να πω ότι αν θέλετε σκοτεινές ιστορίες με φόντο το Αιγαίο και την Αθήνα, προτιμήστε αυτό το βιβλίο.
Τέλος, το βιβλίο ήταν εξαιρετικά εμπόδιο για τα αυτοκινητάκια του Πετράκη (βουμ-βουμ), που είτε καβαλούσε είτε απέφευγε, είτε κατέστρεφε, ανάλογα με το πώς έβαζα το βιβλίο μπροστά του. Τα αυτοκινητάκια πάντως δεν πάθαιναν ποτέ τίποτα (ούτε βέβαια το βιβλίο!!! Είπαμε, κάποιες αξίες παραμένουν!!!). Μπορεί εγώ να μην κατάλαβα από αυτοκίνητα, αλλά νομίζω ότι η εναλλακτική χρήση του βιβλίου ήταν στο κλίμα που περιέγραφε ο συγγραφέας!
Τον Κώστα Φασουλόπουλο τον γνώρισα αναγνωστικά με τον Εξευγενισμό (το οποίο μετά από 4 περίπου χρόνια το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!!) που είναι ένα ολοκληρωμένο μυθιστόρημα . Οι "μύγες" αποτελούνται από τρεις αυτοτελείς ιστορίες, με ήρωες απλούς καθημερινούς ανθρώπους (ΝΟΤ) που ο Πετράκης θα ήθελα να γνωρίσει (certainly NOT, ίσως με εξαίρεση τον δεύτερο, τον Πεχλιβανίδη τον κουρέα, μιας και ο Πετράκης χρειάζεται κούρεμα), που ο καθένας έχει τη δική του - πονεμένη ή και όχι - ιστορία να μας πει. Σίγουρα πάντως όλοι έχουν πάθη, κάνουν μοιραία λάθη, έχουν φιλοδοξίες και όνειρα. Βρήκα βάθος στους ήρωες, εξαιρετικές περιγραφές, ολοκληρωμένες ιστορίες, ωραίες αφορμές να πετάξει κοινωνικο-πολιτικά μηνύματα χωρίς να κουράζει. Πιστό στο νουάρ ύφος του, είχα βέβαια αρκετές άγνωστες λέξεις όπου αναφερόταν στα αυτοκίνητα, στα πλοία και στα λοιπά μηχανοκίνητα!!!
0Πέρυσι είχα διαβάσει τις αυτοτελείς ιστορίες του Νέσμπο, μια από τις οποίες διαδραματιζόταν στην Ελλάδα (και για το λόγο αυτό έκανα τη σύνδεση). Θα τολμήσω να πω ότι αν θέλετε σκοτεινές ιστορίες με φόντο το Αιγαίο και την Αθήνα, προτιμήστε αυτό το βιβλίο.
Τέλος, το βιβλίο ήταν εξαιρετικά εμπόδιο για τα αυτοκινητάκια του Πετράκη (βουμ-βουμ), που είτε καβαλούσε είτε απέφευγε, είτε κατέστρεφε, ανάλογα με το πώς έβαζα το βιβλίο μπροστά του. Τα αυτοκινητάκια πάντως δεν πάθαιναν ποτέ τίποτα (ούτε βέβαια το βιβλίο!!! Είπαμε, κάποιες αξίες παραμένουν!!!). Μπορεί εγώ να μην κατάλαβα από αυτοκίνητα, αλλά νομίζω ότι η εναλλακτική χρήση του βιβλίου ήταν στο κλίμα που περιέγραφε ο συγγραφέας!
July 18, 2022
Τον Κώστα τον γνωρίζω και τον αγαπάω χρόνια, οπότε είναι τεράστια χαρά για μένα το νέο του βιβλίο. Τρεις πολύ καλογραμμένες ιστορίες, όλες με δικό τους χαρακτήρα και χωρίς περιττή κουβέντα, σκληρά pulp με πολύ έντονα στοιχεία από τα cult αστυνομικά των 70s-80s. Κάθε ιστορία ήταν πρωτότυπη και ξεχωριστή, ειδικά η δεύτερη με τον κουρέα, την οποία είχα την τιμή να διαβάσω στην πρώτη καραντίνα και να γελάω μόνος μου. Αυτό το βιβλίο είναι το αποτέλεσμα της ελευθερίας ενός συγγραφέα να γράψει ό, τι γουστάρει και χωρίς τον περιορισμό του μυθιστορήματος, με αποτέλεσμα κι εγώ σαν αναγνώστης να μην έχω επιλογή παρά να γουστάρω εξίσου!
August 15, 2022
Το βιβλίο "Τρεις μύγες σε κόκκινο βελούδο" είναι το δεύτερο του Κώστα Φασουλόπουλου μετά τον εξαιρετικό "Εξευγενισμό" που κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Εύμαρος, τρίτο αν υπολογίσουμε και το comic "Σαμουράι" του 2013. Κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2022 από τις πάντα προσεγμένες εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
Στο εν λόγω βιβλίο περιέχονται τρεις ιστορίες του ευρύτερου λογοτεχνικού crime είδους.
Ένας μπράβος στη Ρόδο είναι μπλεγμένος σε βρωμοδουλειές ζώντας παρόλα αυτά μια ρουτινιάρικη ζωή μέχρι που του κλέβουν την υπεραγαπημένη του μοτοσυκλέτα Ducati. Ένας κουρέας ζει μια φαινομενικά ήσυχη ζωή, έχοντας ανοίξει το δικό του κουρείο σε ένα ήσυχο προάστιο της Αθήνας μέχρι που χωρίς φανερό λόγο κάποιος καίει το μαγαζί του.
Τέλος, ένας τυχοδιώκτης ναυτικός βρίσκεται στη Λέρο παριστάνοντας τον τουρίστα, ελπίζοντας να ολοκληρώσει μια τελευταία δουλειά πριν "ηρεμήσει".
Καθ' όλη τη διάρκεια του βιβλίου και των τριών ιστοριών υπάρχει μια διάχυτη αύρα που φέρνει στο νου pulp crime μυθιστορήματα. Κάτι που από μόνο του αποτελεί κάτι το γοητευτικό.
Η γραφή του Φασουλόπουλου, δεν έχει περιττές περιγραφές και ανούσια σημεία. Αντιθέτως είναι σχεδόν πάντα on point με έναν έντονο κυνισμό και χιούμορ να απλώνονται πάνω από το κείμενο.
Αν έπρεπε να διαλέξω μια αγαπημένη ιστορία από τις τρεις, θα έλεγα ότι η μεσαία με τον κουρέα είναι η πιο ιδιαίτερη και έξυπνη, και η τρίτη και τελευταία είναι η πιο ολοκληρωμένη στα πλαίσια του crime.
Το σίγουρο είναι ότι είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι και οι λάτρεις της crime και pulp λογοτεχνίας θα βρουν οπωσδήποτε στοιχεία που θα τους κρατήσουν.
Συστήνεται!
Στο εν λόγω βιβλίο περιέχονται τρεις ιστορίες του ευρύτερου λογοτεχνικού crime είδους.
Ένας μπράβος στη Ρόδο είναι μπλεγμένος σε βρωμοδουλειές ζώντας παρόλα αυτά μια ρουτινιάρικη ζωή μέχρι που του κλέβουν την υπεραγαπημένη του μοτοσυκλέτα Ducati. Ένας κουρέας ζει μια φαινομενικά ήσυχη ζωή, έχοντας ανοίξει το δικό του κουρείο σε ένα ήσυχο προάστιο της Αθήνας μέχρι που χωρίς φανερό λόγο κάποιος καίει το μαγαζί του.
Τέλος, ένας τυχοδιώκτης ναυτικός βρίσκεται στη Λέρο παριστάνοντας τον τουρίστα, ελπίζοντας να ολοκληρώσει μια τελευταία δουλειά πριν "ηρεμήσει".
Καθ' όλη τη διάρκεια του βιβλίου και των τριών ιστοριών υπάρχει μια διάχυτη αύρα που φέρνει στο νου pulp crime μυθιστορήματα. Κάτι που από μόνο του αποτελεί κάτι το γοητευτικό.
Η γραφή του Φασουλόπουλου, δεν έχει περιττές περιγραφές και ανούσια σημεία. Αντιθέτως είναι σχεδόν πάντα on point με έναν έντονο κυνισμό και χιούμορ να απλώνονται πάνω από το κείμενο.
Αν έπρεπε να διαλέξω μια αγαπημένη ιστορία από τις τρεις, θα έλεγα ότι η μεσαία με τον κουρέα είναι η πιο ιδιαίτερη και έξυπνη, και η τρίτη και τελευταία είναι η πιο ολοκληρωμένη στα πλαίσια του crime.
Το σίγουρο είναι ότι είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι και οι λάτρεις της crime και pulp λογοτεχνίας θα βρουν οπωσδήποτε στοιχεία που θα τους κρατήσουν.
Συστήνεται!
November 1, 2022
διασκεδατικό, γρήγορο, με τρεις ήρωες/πρωταγωνιστές που πείθουν.
Συστήνεται ανεπιφύλακτα
Συστήνεται ανεπιφύλακτα
January 16, 2023
Κριτική του Γιώργου Θεοχάρη στον "Ιστό", με την οποία συμφωνώ μέχρι τελείας:
https://www.istos.gr/literature/revie...
https://www.istos.gr/literature/revie...
June 24, 2023
Την ύπαρξη αυτού του βιβλίου καθώς επίσης και τον συγγραφέα του ανακάλυψα στο φεστιβάλ Αστυνομικής Φιλολογίας στη Κυψέλη το χειμώνα που μας πέρασε. Μέχρι τότε, είχα μια αόριστη εικόνα για την άνθιση της αστυνομικής λογοτεχνίας στη χώρα μας την τελευταία δεκαετία αλλά αγνοούσα πλήρως το μέγεθος της. Όπως φαίνεται, το αναγνωστικό κοινό της χώρας μας, ακολουθώντας σταθερά τα αναγνωστικά trends του εξωτερικού, μετά την λογοτεχνία της συνωμοσίας ("Κώδικας ΝταΒίνσι") και του young adult ("Λυκόφως") στράφηκε προς το crime fiction. Σε αυτό θεωρώ ότι βοήθησε η επιτυχία της Σκανδιναβικής αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά και η πληθώρα αστυνομικών σειρών που εμφανίζονται στις διάφορες πλατφόρμες. Και όπως κάθε trend που υιοθετείται και αναπτύσσεται με μικρή καθυστέρηση έτσι και εδώ η άνθηση της αστυνομικής φιλολογίας γίνεται κυρίως με κανόνες "πιθηκισμού": συγγραφείς υιοθετούν την φόρμα, τα κλισέ, ακόμα και τα αρνητικά όσων θέλουν να αντιγράψουν, στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν κάτι καινούριο. Αυτό δεν είναι ακριβώς κακό, αφού κάθε μορφή τέχνης έχει τους κανόνες και τις φόρμες της, χώρια που όσοι λογαριάζουν τον εαυτό τους ως "παλαίμαχοι αναγνώστες" θα θυμούνται ότι η αστυνομική λογοτεχνία δεν έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τους αναγνώστες αξιώσεων, καθώς μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ως παραλογεχνικό είδος. Πλέον η αστυνομική φιλολογία είναι ένα αποδεκτό, αν όχι αγαπημένο και δημοφιλές, είδος λογοτεχνίας και όπως φαίνεται η χώρα μας έχει τη δικιά της εγχώρια παραγωγή.
Γιατί όμως έκανα αυτή τη "θενκ γιου κάπταιν όμπβιους" εισαγωγή;
Γιατί διαβάζοντας το βιβλίο του Φασουλόπουλου, μου δόθηκε η εντύπωση ότι είναι εκτός σκηνής, μακριά δηλαδή από τα καθιερωμένα κλισέ που οριοθετήθηκαν από τη "Σκανδιναβική σχολή" και κυρίως μακριά από τις όποιες παθογένειες της. Πράγματι το βιβλίο φαντάζει ως ένα ξέχωρο αυτοτελές δημιούργημα και όχι ως μέρος μιας "σειράς περιπετειών του αστυνόμου τάδε": αντίθετα περιλαμβάνει τρεις ιστορίες ασύνδετες μεταξύ τους (αρνητικό για μένα) με μόνο κοινό γνώρισμα ότι οι ήρωες και των τριών ιστοριών οδηγούνται στη καταστροφή μέσα από τις δικές τους λανθασμένες επιλογές. Αρκετά γενικό αλλά έτσι είναι. Τρεις ιστορίες, οι δύο ιδιαίτερα καλοκαιρινές που θυμίζουν περισσότερο τη ρετρό λογοτεχνία του πολτού (pulp) παρά την πιο elaborated σύγχρονη ερευνητική λογοτεχνία. Και αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο θετικό του βιβλίου: ο Φασουλόπουλος δεν γράφει στα πλαίσια μιας σειράς, ούτε (όπως φαίνεται) με σκοπό να γράψει τη συνέχεια σε ένα δύο χρόνια. Αντίθετα δείχνει να γράφει γιατί το διασκεδάζει: με απλή, σχεδόν απλοϊκή πρόζα, που σε αντίθεση με αρκετούς συναδέλφους του δεν θυμίζει μετάφραση ξένου βιβλίου, πάμπολλες αναφορές σε αμάξια, αναφορές όμως που δεν κουράζουν, ελαφρύς σαρκασμός στο παρασκήνιο και κυρίως καμία διάθεση να ηθικολογήσει ή να γίνει αρεστός. Υπάρχουν επίσης αναφορές στον 70'ς κινηματογράφο όπως ο ευρηματικός τίτλος του βιβλίου (αναφορά σε έργο του θείου Ντάριο Αρτζέντο), μεγάλο μέρος της τρίτης ιστορίας θυμίζει το "Driver" του Walter Hill, αναφορές στον Κάρπεντερ (όποιος δεν τις βρήκε περαστικά του) αλλά και η γενικότερη αισθητική των ιστοριών.
Οι ιστορίες όπως ανέφερα είναι ευκολοδιάβαστες και διασκεδαστικές. Δεν προβληματίζουν, δεν κουράζουν αλλά αντίθετα φαίνονται (ειδικά η δεύτερη) ιδιαίτερα οικείες, λόγω του ότι οι χαρακτήρες δεν είναι καρικατούρες. Είναι ανθρώπινοι αν και πατάνε γερά στα στερεότυπα, χωρίς όμως να προσβάλλουν. Δεν είναι αρεστοί, αντίθετα είναι ιδιαίτερα αντιπαθείς όλοι τους παρόλα αυτά καταφέρνουν να κερδίσουν λίγη από τη συμπάθεια μας.
Θα ήθελα να υπάρξει συνέχεια στο βιβλίο, ίσως ένα δεύτερο που οι τρεις ιστορίες θα συνδέονται μεταξύ τους. Δεν ξέρω όμως αν θα γραφτεί, ελπίζω παρόλα αυτά. Όπως ελπίζω να υπάρχει και μικρή αναφορά στα αγαπημένα Ford Mustand Fastback '65 και Lotus Esprit S1 (τι να κάνουμε αδυναμίες είναι αυτές)...
Γιατί όμως έκανα αυτή τη "θενκ γιου κάπταιν όμπβιους" εισαγωγή;
Γιατί διαβάζοντας το βιβλίο του Φασουλόπουλου, μου δόθηκε η εντύπωση ότι είναι εκτός σκηνής, μακριά δηλαδή από τα καθιερωμένα κλισέ που οριοθετήθηκαν από τη "Σκανδιναβική σχολή" και κυρίως μακριά από τις όποιες παθογένειες της. Πράγματι το βιβλίο φαντάζει ως ένα ξέχωρο αυτοτελές δημιούργημα και όχι ως μέρος μιας "σειράς περιπετειών του αστυνόμου τάδε": αντίθετα περιλαμβάνει τρεις ιστορίες ασύνδετες μεταξύ τους (αρνητικό για μένα) με μόνο κοινό γνώρισμα ότι οι ήρωες και των τριών ιστοριών οδηγούνται στη καταστροφή μέσα από τις δικές τους λανθασμένες επιλογές. Αρκετά γενικό αλλά έτσι είναι. Τρεις ιστορίες, οι δύο ιδιαίτερα καλοκαιρινές που θυμίζουν περισσότερο τη ρετρό λογοτεχνία του πολτού (pulp) παρά την πιο elaborated σύγχρονη ερευνητική λογοτεχνία. Και αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο θετικό του βιβλίου: ο Φασουλόπουλος δεν γράφει στα πλαίσια μιας σειράς, ούτε (όπως φαίνεται) με σκοπό να γράψει τη συνέχεια σε ένα δύο χρόνια. Αντίθετα δείχνει να γράφει γιατί το διασκεδάζει: με απλή, σχεδόν απλοϊκή πρόζα, που σε αντίθεση με αρκετούς συναδέλφους του δεν θυμίζει μετάφραση ξένου βιβλίου, πάμπολλες αναφορές σε αμάξια, αναφορές όμως που δεν κουράζουν, ελαφρύς σαρκασμός στο παρασκήνιο και κυρίως καμία διάθεση να ηθικολογήσει ή να γίνει αρεστός. Υπάρχουν επίσης αναφορές στον 70'ς κινηματογράφο όπως ο ευρηματικός τίτλος του βιβλίου (αναφορά σε έργο του θείου Ντάριο Αρτζέντο), μεγάλο μέρος της τρίτης ιστορίας θυμίζει το "Driver" του Walter Hill, αναφορές στον Κάρπεντερ (όποιος δεν τις βρήκε περαστικά του) αλλά και η γενικότερη αισθητική των ιστοριών.
Οι ιστορίες όπως ανέφερα είναι ευκολοδιάβαστες και διασκεδαστικές. Δεν προβληματίζουν, δεν κουράζουν αλλά αντίθετα φαίνονται (ειδικά η δεύτερη) ιδιαίτερα οικείες, λόγω του ότι οι χαρακτήρες δεν είναι καρικατούρες. Είναι ανθρώπινοι αν και πατάνε γερά στα στερεότυπα, χωρίς όμως να προσβάλλουν. Δεν είναι αρεστοί, αντίθετα είναι ιδιαίτερα αντιπαθείς όλοι τους παρόλα αυτά καταφέρνουν να κερδίσουν λίγη από τη συμπάθεια μας.
Θα ήθελα να υπάρξει συνέχεια στο βιβλίο, ίσως ένα δεύτερο που οι τρεις ιστορίες θα συνδέονται μεταξύ τους. Δεν ξέρω όμως αν θα γραφτεί, ελπίζω παρόλα αυτά. Όπως ελπίζω να υπάρχει και μικρή αναφορά στα αγαπημένα Ford Mustand Fastback '65 και Lotus Esprit S1 (τι να κάνουμε αδυναμίες είναι αυτές)...
August 28, 2022
Το βιβλίο έχει μια ιδιαιτερότητα. Πρόκειται για μια συναρπαστική κινηματογραφική ταινία τυπωμένη σε χαρτί: διαθέτει σενάριο, σκηνοθεσία, φωτογραφία, φωτισμό και ηθοποιία.
Ο θεατής - αναγνώστης παρακολουθεί το έργο μονορούφι. Προσοχή: χωρίς τη συνοδεία μπύρας και ποπ κόρν αλλά μ' ένα καλό ουίσκι – κατά προτίμιση χωρίς πάγο, για να δένει με την ένταση των σκηνών που ζωντανεύουν μπροστά του.
Αποτελείται από τρεις αυτοτελείς ιστορίες – φιλμ νουάρ, όπου η ψυχολογία των χαρακτήρων πλέκεται με την εξέλιξη της δράσης. Συμπραταγωνιστούν: Η Ρόδος, η Νέα Σμύρνη η Αμβέρσα και η Λέρος.
Λένε πως η μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Ο Κώστας Φασουλόπουλος πέτυχε το αντίστροφο: μια λέξη του να δημιουργεί χίλιες εικόνες και μάλιστα ομιλούσες και κινούμενες!
Συνέχεια στην οθόνη...
Καλή απόλαυση!
Ο θεατής - αναγνώστης παρακολουθεί το έργο μονορούφι. Προσοχή: χωρίς τη συνοδεία μπύρας και ποπ κόρν αλλά μ' ένα καλό ουίσκι – κατά προτίμιση χωρίς πάγο, για να δένει με την ένταση των σκηνών που ζωντανεύουν μπροστά του.
Αποτελείται από τρεις αυτοτελείς ιστορίες – φιλμ νουάρ, όπου η ψυχολογία των χαρακτήρων πλέκεται με την εξέλιξη της δράσης. Συμπραταγωνιστούν: Η Ρόδος, η Νέα Σμύρνη η Αμβέρσα και η Λέρος.
Λένε πως η μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Ο Κώστας Φασουλόπουλος πέτυχε το αντίστροφο: μια λέξη του να δημιουργεί χίλιες εικόνες και μάλιστα ομιλούσες και κινούμενες!
Συνέχεια στην οθόνη...
Καλή απόλαυση!
September 16, 2022
Ταινία σε χαρτί. Αυτή την αίσθηση μου έδωσε. Σκληρό pulp που θα ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό λάτρη του είδους. Μπράβοι, ξενύχτια, κυνηγητά με παλιές Lancia (με υφασμάτινα καθίσματα...). Απόλαυσα το προηγούμενο του Κώστα, τον Εξευγενισμό, αλλά αυτό για μένα είναι ένα σκαλί πάνω. Είναι το βιβλίο που ήθελε πολύ να γράψει και το καταλαβαίνεις, από τις πρώτες κιόλας σελίδες.
Σε λίγο καιρό θα ξεκινήσω την τρίτη του ανάγνωση.
Σε λίγο καιρό θα ξεκινήσω την τρίτη του ανάγνωση.
August 9, 2025
Καλογραμμένο, γρήγορο και ευχάριστο καλοκαιρινό ανάγνωσμα (και ας το διάβασα στο Ρέντη και όχι σε κάποια παραλία - με ταξίδεψε πάντως και στη Ρόδο και στη Λέρο).
Το μόνο μείον που σημειώνω είναι ότι η τρίτη ιστορία (αυτή που μου άρεσε περισσότερο από τις τρεις) δεν ολοκληρώθηκε - γενικά δεν μου αρέσει στα βιβλία να μην υπάρχει συγκεκριμένο τέλος.
3,5/5
Σίγουρα πάντως θα ψάξω να βρω και το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα
Το μόνο μείον που σημειώνω είναι ότι η τρίτη ιστορία (αυτή που μου άρεσε περισσότερο από τις τρεις) δεν ολοκληρώθηκε - γενικά δεν μου αρέσει στα βιβλία να μην υπάρχει συγκεκριμένο τέλος.
3,5/5
Σίγουρα πάντως θα ψάξω να βρω και το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα
March 5, 2025
Πολύ ωραίο και το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα! Ακόμη μια ιστορία καθημερινή, σύγχρονη, της διπλανής πόρτας. Χρειαζόμαστε φωνές που μιλούν για αυτές τις ιστορίες. Βάζω 4 αστεράκια διότι αισθάνθηκα σαν να μιλάει λίγο παραπάνω από ό,τι χρειαζόταν η προσωπική του οπτική. Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά αυτήν την αίσθηση μου άφησε.
November 22, 2025
Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews