What do you think?
Rate this book
De club der buitenbeentjes
Een zomerkamp… om je normaal te maken?!
Als Maddie alweer een angstaanval op school heeft, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest. Ze stuurt haar naar Camp Mind - de ultieme remedie tegen angst. Daar ontmoet ze haar nieuwe beste vriendin Lily en potentieel vriendje Alex. Voor een keer lijkt het leven best goed te gaan... Tot ze het verleden van het kamp ontdekken. Samen gaan ze op een emotioneel avontuur om uit te zoeken hoe ze zichzelf kunnen zijn in een wereld die hen constant probeert te veranderen.
Als Maddie alweer een angstaanval op school heeft, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest. Ze stuurt haar naar Camp Mind - de ultieme remedie tegen angst. Daar ontmoet ze haar nieuwe beste vriendin Lily en potentieel vriendje Alex. Voor een keer lijkt het leven best goed te gaan... Tot ze het verleden van het kamp ontdekken. Samen gaan ze op een emotioneel avontuur om uit te zoeken hoe ze zichzelf kunnen zijn in een wereld die hen constant probeert te veranderen.
215 pages, Hardcover
Published June 1, 2022
2 people are currently reading
26 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
July 27, 2022
Je wordt meteen in het diepe gegooid met dit boek, in de proloog lees je direct over de dingen die in de trigger warnings staan: zelfbeschadiging en angstige gedachten. Mij was verteld dat dit in het boek zou zitten, maar dat het zo heftig zou zijn in de eerste bladzijdes, had ik niet verwacht. Na de proloog blijven de angstige gedachten.
Stefanie Sybens laat je kruipen in het hoofd van Maddie. Je leert haar en haar angsten heel goed kennen. Angsten die ze niet deelt met de buitenwereld. De gedachten komen heel realistisch over. Ze heeft echt geen zin om op het kamp te gaan waar haar moeder haar naar toe heeft gebracht. Maar nu blijkt dat haar kamergenoot toch wel leuk is, is het kamp ook minder erg.
Uiteindelijk maakt Maddie een paar vrienden, die je niet zo goed leert kennen helaas. Met die vrienden gaat Maddie rebelse dingen ondernemen. Zo ontdekken ze ook een geheim van het kamp. Maar dat blijkt achteraf niet het enige geheim te zijn.
De Club der Buitenbeentjes is heel leerzaam, je krijgt de kans om mee te lezen met de gedachten van een zeer angstig persoon. En hoe ze daar dan op reageert. Aan de andere kant vond ik het hoofdpersonage heel negatief, dat hoorde natuurlijk bij het verhaal, maar dat zorgde ervoor dat mijn leesplezier omlaag ging. Ik had graag iets eerder in het verhaal een omslag gehad.
Al met al vond ik het wel een goede young adult. Het boek leest vlot zoals ik van young adults gewend ben en heeft een goede boodschap. Ik zou het boek niet aanraden aan mensen die zelf angstige gedachten hebben en/of zichzelf beschadigen. Of die dat hebben gehad/gedaan. Door de betere en mindere kanten samen te nemen, kwam ik uit op 3 sterren voor dit boek.
Stefanie Sybens laat je kruipen in het hoofd van Maddie. Je leert haar en haar angsten heel goed kennen. Angsten die ze niet deelt met de buitenwereld. De gedachten komen heel realistisch over. Ze heeft echt geen zin om op het kamp te gaan waar haar moeder haar naar toe heeft gebracht. Maar nu blijkt dat haar kamergenoot toch wel leuk is, is het kamp ook minder erg.
Uiteindelijk maakt Maddie een paar vrienden, die je niet zo goed leert kennen helaas. Met die vrienden gaat Maddie rebelse dingen ondernemen. Zo ontdekken ze ook een geheim van het kamp. Maar dat blijkt achteraf niet het enige geheim te zijn.
De Club der Buitenbeentjes is heel leerzaam, je krijgt de kans om mee te lezen met de gedachten van een zeer angstig persoon. En hoe ze daar dan op reageert. Aan de andere kant vond ik het hoofdpersonage heel negatief, dat hoorde natuurlijk bij het verhaal, maar dat zorgde ervoor dat mijn leesplezier omlaag ging. Ik had graag iets eerder in het verhaal een omslag gehad.
Al met al vond ik het wel een goede young adult. Het boek leest vlot zoals ik van young adults gewend ben en heeft een goede boodschap. Ik zou het boek niet aanraden aan mensen die zelf angstige gedachten hebben en/of zichzelf beschadigen. Of die dat hebben gehad/gedaan. Door de betere en mindere kanten samen te nemen, kwam ik uit op 3 sterren voor dit boek.
July 27, 2022
Nog een geluk dat ik dit zo snel las, want heb echt enkele grote problemen met dit boek:
- Als eerste werd het kamp voor tieners met mentale problemen steeds ‘het gekkenkamp’ genoemd, wat ik zo een negatief woord en buitengewoon respectloos toe naar de zovele mensen die het mentaal moeilijk hebben. De hele tijd heeft het hoofdpersonage het er over hoe ze ‘normaal’ wil zijn en zelfs tegen het einde van dit boek wordt er helemaal niks recht gezet.
- Ten tweede, dit boek gaat over zeer zware onderwerpen, maar nergens werden er trigger warnings gegeven? Als uitgeverij of auteur zou dit ergens op de eerste paar bladzijden duidelijk moeten aangegeven worden. Ik ben persoonlijk sterk genoeg om over zelfverminking te lezen en het te kunnen plaatsen in het boek, ook al zou dit een mogelijke trigger voor mij kunnen zijn, maar er zijn andere mensen die dit niet kunnen.
- Ten derde, stop met Harry P*tter te vernoemen in elk boek alsof het het enige kinder/jeugdboek is dat er bestaat. Waarom het werk van een transfoob nog steeds in je boek vernoemen als er zoveel andere keuzes zijn?
Dit boek heeft nog twee sterren gekregen met de reden dat ik het nog redelijk snel heb gelezen, maar voor de rest vond ik er na de 3 grote problemen die ik eerder al aankaartte, er echt niet veel aan.
- Als eerste werd het kamp voor tieners met mentale problemen steeds ‘het gekkenkamp’ genoemd, wat ik zo een negatief woord en buitengewoon respectloos toe naar de zovele mensen die het mentaal moeilijk hebben. De hele tijd heeft het hoofdpersonage het er over hoe ze ‘normaal’ wil zijn en zelfs tegen het einde van dit boek wordt er helemaal niks recht gezet.
- Ten tweede, dit boek gaat over zeer zware onderwerpen, maar nergens werden er trigger warnings gegeven? Als uitgeverij of auteur zou dit ergens op de eerste paar bladzijden duidelijk moeten aangegeven worden. Ik ben persoonlijk sterk genoeg om over zelfverminking te lezen en het te kunnen plaatsen in het boek, ook al zou dit een mogelijke trigger voor mij kunnen zijn, maar er zijn andere mensen die dit niet kunnen.
- Ten derde, stop met Harry P*tter te vernoemen in elk boek alsof het het enige kinder/jeugdboek is dat er bestaat. Waarom het werk van een transfoob nog steeds in je boek vernoemen als er zoveel andere keuzes zijn?
Dit boek heeft nog twee sterren gekregen met de reden dat ik het nog redelijk snel heb gelezen, maar voor de rest vond ik er na de 3 grote problemen die ik eerder al aankaartte, er echt niet veel aan.
April 5, 2023
Heftig, maar ook heel mooi en grappig af en toe. Heb genoten.
July 20, 2022
Stefanie Sybens was tot een tijdje terug voor mij een nog onbekende naam. Maar door het enthousiasme van medeboekenwurm Bookaddictnl op instagram, werd ik meteen nieuwsgierig naar de boeken van Stefanie. Dus toen ik zag dat uitgeverij Hamley Books de vertaling van The Alliance of Outcasts ging uitgeven stond ik te springen om deel te nemen aan de blogtour. En yes ik heb gewoon de kans gekregen! Hartelijk dank daarvoor Hamley Books. En in ruil daarvoor geef ik vandaag mijn eerlijke recensie en leeservaring.
Synopsis:
Een zomerkamp… om je normaal te maken?! Als Maddie alweer een angstaanval op school heeft, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest. Ze stuurt haar naar Camp Mind - de ultieme remedie tegen angst. Daar ontmoet ze haar nieuwe beste vriendin Lily en potentieel vriendje Alex. Voor een keer lijkt het leven best goed te gaan... Tot ze het verleden van het kamp ontdekken. Samen gaan ze op een emotioneel avontuur om uit te zoeken hoe ze zichzelf kunnen zijn in een wereld die hen constant probeert te veranderen.
Ik moet bekennen dat ik hoge verwachtingen had van dit boek. Gezien het onderwerp en het enthousiasme van andere lezers dacht ik: dit wordt een 5 sterren boek. Ik kon dan ook niet wachten om te beginnen met lezen.
Stefanie schrijft met vlotte pen en als lezer wordt je meteen meegenomen in het verhaal. Hoofdpersonage Maddie wordt ook sterk neergezet. Ze is een echte tiener: naast haar angsten waar ze mee worstelt lees je ook hoe ze omgaat met gevoelens van verliefdheid, het erbij willen horen en een beetje willen rebelleren.
Maddie en haar negatieve gedachten wisten bij mij wel een snaar te raken. Het voelde zo herkenbaar hoe die negatieve gedachten de boel kunnen overnemen, alsof je hoofd wordt gekaapt, en dat je daar dan soms moeilijk uit kunt stappen. Mijn complimenten naar Stefanie Sybens voor hoe zij dit geschreven heeft.
Wat ik graag in het verhaal nog meer had willen zien – en daarvoor had het boek wat mij betreft gerust wat langer mogen zijn – is meer van de therapie die Maddie krijgt. Nu blijft het vooral bij een paar korte gesprekken met Maddie. Ik had graag meer gezien van de begeleiding die Maddie krijgt. Sommige momenten mochten van mij wat langer doorgaan of meer worden uitgediept. Bijvoorbeeld het gesprek van Julie en Maddie richting het einde van hoofdstuk 8. Dat eindigde voor mijn gevoel op een soort cliffhanger. Ik was benieuwd hoe dit gesprek tussen Julie en Maddie verder de diepte in zou gaan wat Maddie’s angsten betreft en de oorzaak van haar gedrag uit dat hoofdstuk.
Daarnaast had ik het ook mooi gevonden als er wat meer was ingezoomd op prominente bij-personages zoals Lilly, Oliver en Alex. Van Lily en haar worsteling zien we het meest, maar ook dat komt pas in de tweede helft van het boek meer naar voren. Maar dit verhaal speelt zich niet voor niets af op een vakantiekamp voor jongeren met heftige problematiek. Tegelijkertijd snap ik het ook wel. De Club Der Buitenbeentjes is Maddie’s verhaal en haar verhaal wordt mooi stap voor stap uit de doeken gedaan. Haar verleden, hoe haar angsten en problematiek zich uiten en de hulp die ze nu krijgt in dit kamp.
Ondanks de bovenstaande punten vond ik dus De Club Der Buitenbeentjes een mooi verhaal. En het heeft me nieuwsgierig gemaakt naar het origineel: The Alliance of Outcasts. Ik wil dat ook graag lezen om te zien hoe mijn leeservaring dan is. Daar zal dus in de toekomst nog een recensie van komen.
Niet alleen vanwege het verhaal wil ik The Alliance of Outcasts lezen. Het heeft ook te maken met de exacte tekst die op papier staat. Voor het eerst bij een vertaald boek vielen mij veel zaken op die mijns inziens gecorrigeerd hadden kunnen worden. Normaal als er een foutje in een boek staat, ben ik niet van het uitvoerig aanhalen hiervan. Maar omdat ik regelmatig op iets stuitte, heb ik toch besloten dit mee te nemen in deze recensie. Hierbij wil ik extra benadrukken dat het om mijn leeservaring en mijn observaties gaat.
De Club Der Buitenbeentjes een boek dat vertaald is uit het Engels, en voor mijn gevoel waren sommige stukken te letterlijk vertaald. Dit is een voorbeeld van zo’n stuk tekst (blz. 39 uit hoofdstuk 2):
‘Ik ben nog niet klaar om naar bed te gaan,’ zei ze terwijl ze de fles uit haar zak haalde. ‘Wil je dit misschien afmaken?’ ‘Je leest mijn gedachten.’
Dit stuk loopt niet lekker, leest niet lekker. Persoonlijk vond ik dit lezen als iets dat rechtstreeks uit Google Translate komt. Dit en vergelijkbare stukjes zorgden ervoor dat ik op die momenten uit het verhaal werd gehaald.
Ik weet niet hoe de vertaling en redactie van De Club Der Buitenbeentjes exact is verlopen, maar voor mijn gevoel hadden er best wat fouten uitgefilterd kunnen worden. Zo zaten er wat spellingfouten in. En het viel me ook op dat er veel herhaling in het boek zat. Soms had dit te makek met de angsten van Maddie en dat kan ik volledig begrijpen. Maar ook bijvoorbeeld op blz 201 en blz 202 waarbij het heel kort na elkaar gaat over de wereld onder ogen komen. De soms te letterlijke herhalingen haalden mij ook uit het verhaal.
Deze zaken die me zijn opgevallen, maken me wel nieuwsgierig naar het origineel en hoe dat op papier staat.
Eind conclusie
De Club Der Buitenbeentjes is een boek waar ik dus met hoge verwachtingen ben ingestapt. Daar ben ik me weldegelijk van bewust. Maar het verhaal vond ik mooi. Miste ik wat elementen? Ja, maar dat is mijn persoonlijke leeservaring. De Club Der Buitenbeentjes is een boek dat ik vanwege het verhaal zeker zal aanraden, met name als het onderwerp mentale gezondheid iets is waar je meer over wilt lezen.
Maar het is ook een boek waarin me het een en ander opviel dat voor mijn gevoel gecorrigeerd had kunnen worden. Hierdoor vind ik het wel lastig om het boek te beoordelen.
Zoals ik al aangaf in mijn recensie, wil ik dus het origineel gaan lezen. Zo kan ik een compleet beeld van het verhaal vormen én van het werk van Stefanie Sybens.
Synopsis:
Een zomerkamp… om je normaal te maken?! Als Maddie alweer een angstaanval op school heeft, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest. Ze stuurt haar naar Camp Mind - de ultieme remedie tegen angst. Daar ontmoet ze haar nieuwe beste vriendin Lily en potentieel vriendje Alex. Voor een keer lijkt het leven best goed te gaan... Tot ze het verleden van het kamp ontdekken. Samen gaan ze op een emotioneel avontuur om uit te zoeken hoe ze zichzelf kunnen zijn in een wereld die hen constant probeert te veranderen.
Ik moet bekennen dat ik hoge verwachtingen had van dit boek. Gezien het onderwerp en het enthousiasme van andere lezers dacht ik: dit wordt een 5 sterren boek. Ik kon dan ook niet wachten om te beginnen met lezen.
Stefanie schrijft met vlotte pen en als lezer wordt je meteen meegenomen in het verhaal. Hoofdpersonage Maddie wordt ook sterk neergezet. Ze is een echte tiener: naast haar angsten waar ze mee worstelt lees je ook hoe ze omgaat met gevoelens van verliefdheid, het erbij willen horen en een beetje willen rebelleren.
Maddie en haar negatieve gedachten wisten bij mij wel een snaar te raken. Het voelde zo herkenbaar hoe die negatieve gedachten de boel kunnen overnemen, alsof je hoofd wordt gekaapt, en dat je daar dan soms moeilijk uit kunt stappen. Mijn complimenten naar Stefanie Sybens voor hoe zij dit geschreven heeft.
Wat ik graag in het verhaal nog meer had willen zien – en daarvoor had het boek wat mij betreft gerust wat langer mogen zijn – is meer van de therapie die Maddie krijgt. Nu blijft het vooral bij een paar korte gesprekken met Maddie. Ik had graag meer gezien van de begeleiding die Maddie krijgt. Sommige momenten mochten van mij wat langer doorgaan of meer worden uitgediept. Bijvoorbeeld het gesprek van Julie en Maddie richting het einde van hoofdstuk 8. Dat eindigde voor mijn gevoel op een soort cliffhanger. Ik was benieuwd hoe dit gesprek tussen Julie en Maddie verder de diepte in zou gaan wat Maddie’s angsten betreft en de oorzaak van haar gedrag uit dat hoofdstuk.
Daarnaast had ik het ook mooi gevonden als er wat meer was ingezoomd op prominente bij-personages zoals Lilly, Oliver en Alex. Van Lily en haar worsteling zien we het meest, maar ook dat komt pas in de tweede helft van het boek meer naar voren. Maar dit verhaal speelt zich niet voor niets af op een vakantiekamp voor jongeren met heftige problematiek. Tegelijkertijd snap ik het ook wel. De Club Der Buitenbeentjes is Maddie’s verhaal en haar verhaal wordt mooi stap voor stap uit de doeken gedaan. Haar verleden, hoe haar angsten en problematiek zich uiten en de hulp die ze nu krijgt in dit kamp.
Ondanks de bovenstaande punten vond ik dus De Club Der Buitenbeentjes een mooi verhaal. En het heeft me nieuwsgierig gemaakt naar het origineel: The Alliance of Outcasts. Ik wil dat ook graag lezen om te zien hoe mijn leeservaring dan is. Daar zal dus in de toekomst nog een recensie van komen.
Niet alleen vanwege het verhaal wil ik The Alliance of Outcasts lezen. Het heeft ook te maken met de exacte tekst die op papier staat. Voor het eerst bij een vertaald boek vielen mij veel zaken op die mijns inziens gecorrigeerd hadden kunnen worden. Normaal als er een foutje in een boek staat, ben ik niet van het uitvoerig aanhalen hiervan. Maar omdat ik regelmatig op iets stuitte, heb ik toch besloten dit mee te nemen in deze recensie. Hierbij wil ik extra benadrukken dat het om mijn leeservaring en mijn observaties gaat.
De Club Der Buitenbeentjes een boek dat vertaald is uit het Engels, en voor mijn gevoel waren sommige stukken te letterlijk vertaald. Dit is een voorbeeld van zo’n stuk tekst (blz. 39 uit hoofdstuk 2):
‘Ik ben nog niet klaar om naar bed te gaan,’ zei ze terwijl ze de fles uit haar zak haalde. ‘Wil je dit misschien afmaken?’ ‘Je leest mijn gedachten.’
Dit stuk loopt niet lekker, leest niet lekker. Persoonlijk vond ik dit lezen als iets dat rechtstreeks uit Google Translate komt. Dit en vergelijkbare stukjes zorgden ervoor dat ik op die momenten uit het verhaal werd gehaald.
Ik weet niet hoe de vertaling en redactie van De Club Der Buitenbeentjes exact is verlopen, maar voor mijn gevoel hadden er best wat fouten uitgefilterd kunnen worden. Zo zaten er wat spellingfouten in. En het viel me ook op dat er veel herhaling in het boek zat. Soms had dit te makek met de angsten van Maddie en dat kan ik volledig begrijpen. Maar ook bijvoorbeeld op blz 201 en blz 202 waarbij het heel kort na elkaar gaat over de wereld onder ogen komen. De soms te letterlijke herhalingen haalden mij ook uit het verhaal.
Deze zaken die me zijn opgevallen, maken me wel nieuwsgierig naar het origineel en hoe dat op papier staat.
Eind conclusie
De Club Der Buitenbeentjes is een boek waar ik dus met hoge verwachtingen ben ingestapt. Daar ben ik me weldegelijk van bewust. Maar het verhaal vond ik mooi. Miste ik wat elementen? Ja, maar dat is mijn persoonlijke leeservaring. De Club Der Buitenbeentjes is een boek dat ik vanwege het verhaal zeker zal aanraden, met name als het onderwerp mentale gezondheid iets is waar je meer over wilt lezen.
Maar het is ook een boek waarin me het een en ander opviel dat voor mijn gevoel gecorrigeerd had kunnen worden. Hierdoor vind ik het wel lastig om het boek te beoordelen.
Zoals ik al aangaf in mijn recensie, wil ik dus het origineel gaan lezen. Zo kan ik een compleet beeld van het verhaal vormen én van het werk van Stefanie Sybens.
August 19, 2022
Originele recensie: https://meerboekenblog2.webnode.nl/l/...
--
Samenvatting:
Maddie heeft veel last van angstaanvallen. Wanneer ze voor de zoveelste keer een angstaanval krijgt op school, is haar moeder er klaar mee. Ze besluit om Maddie naar een zomerkamp te sturen waar ze kan leren om weer normaal te worden.
Maddie ziet dit echt niet zitten. Ze besluit dan ook voor zichzelf om tijdens het kamp zoveel mogelijk tegen te werken en geen vriendschappen te maken. Bovendien, hoe kan je nou vriendschap maken met tieners met allerlei problemen?
Daar komt ze echter al snel op terug. Haar kamergenoot, Lily, blijkt namelijk toch wel erg gezellig te zijn. En Alex maakt een stuk meer in haar los dan ze van tevoren kon vermoeden. Samen ontdekken ze het verleden van het kamp en gaan ze op een emotioneel avontuur.
--
Een verhaal met potentie
Al vanaf het begin merk je dat de auteur, Stefanie Sybens, mentale gezondheid heel erg belangrijk vindt. Maddie leer je kennen op de eerste pagina, terwijl ze vastzit in haar angstgedachten. Sybens weet dit direct erg pakkend en ook realistisch neer te zetten, zoals te zien is aan onderstaand citaat.
"Het was moeilijk te zeggen hoe ik me precies voelde. Mijn gedachten sprongen van het ene doemscenario naar het andere, en ten ik eenmaal begon me zorgen te maken, kon ik niet meer stoppen."
Deze start geeft een goede eerste indruk van het verhaal. Je weet direct, het draait in dit verhaal om mentale gezondheid. Ik had dan ook hoge verwachtingen voor de rest van het boek, maar ben helaas teleurgesteld.
Daar waar Sybens start met een realistisch, interessant en pakkend hoofdpersonage, is de uitwerking van de rest van het verhaal matig. Maddie wordt naar een zomerkamp gestuurd om weer 'normaal' te worden. Op deze manier wordt Maddie neergezet als een personage die niet normaal is, terwijl we juist naar een inclusieve maatschappij willen waarbij we mentale gezondheid zaken graag als normaal willen zien en waar we er juist over willen kunnen praten. Voor mijn gevoel slaat Sybens met deze woorden de plank dan ook totaal mis.
Naast dat het omschrijven van het doel van het zomerkamp niet juist is, is de setting in het zomerkamp ook onrealistisch. De jongeren krijgen handvaten aangereikt waarmee ze hun problemen in de hand kunnen houden of oplossen, tot zover zeker realistisch. De jongeren krijgen echter heel veel vrijheid in het kamp, kunnen van het terrein weglopen en gebruik maken van bijvoorbeeld drank, terwijl aan het begin de mobiele telefoons ingeleverd moeten worden en het geheel overkomt als een strenge bedoeling. Daar waar de jongeren juist horen te werken aan hun mentale gezondheid krijgen ze de vrijheid om hun klachten juist te verergeren. Dit strookt in mijn ogen niet met elkaar.
Ondanks dat het geheel onrealistisch overkomt, zitten er ook zeker positieve kanten aan het verhaal. Zo is de schrijfwijze prettig en mooi. Bepaalde zaken worden prachtig omschreven en het geheel leest gemakkelijk weg. Daarnaast worden er prachtige vriendschappen opgebouwd in dit verhaal, wat hartverwarmend en hoopvol is. Dit geeft het boek zeker iets extra's en maakt het dat het ook zeker vermakelijk is.
De Club der Buitenbeentjes is een Young Adult verhaal voor mensen die graag willen lezen over hartverwarmende vriendschappen en relaties. Vanwege het onrealistische gedeelte is het boek niet per se aan te raden om haar mentale gezondheid aspect, maar het hoofdpersonage Maddie geeft wel een inkijkje in het leven van een tiener met een angststoornis.
--
Samenvatting:
Maddie heeft veel last van angstaanvallen. Wanneer ze voor de zoveelste keer een angstaanval krijgt op school, is haar moeder er klaar mee. Ze besluit om Maddie naar een zomerkamp te sturen waar ze kan leren om weer normaal te worden.
Maddie ziet dit echt niet zitten. Ze besluit dan ook voor zichzelf om tijdens het kamp zoveel mogelijk tegen te werken en geen vriendschappen te maken. Bovendien, hoe kan je nou vriendschap maken met tieners met allerlei problemen?
Daar komt ze echter al snel op terug. Haar kamergenoot, Lily, blijkt namelijk toch wel erg gezellig te zijn. En Alex maakt een stuk meer in haar los dan ze van tevoren kon vermoeden. Samen ontdekken ze het verleden van het kamp en gaan ze op een emotioneel avontuur.
--
Een verhaal met potentie
Al vanaf het begin merk je dat de auteur, Stefanie Sybens, mentale gezondheid heel erg belangrijk vindt. Maddie leer je kennen op de eerste pagina, terwijl ze vastzit in haar angstgedachten. Sybens weet dit direct erg pakkend en ook realistisch neer te zetten, zoals te zien is aan onderstaand citaat.
"Het was moeilijk te zeggen hoe ik me precies voelde. Mijn gedachten sprongen van het ene doemscenario naar het andere, en ten ik eenmaal begon me zorgen te maken, kon ik niet meer stoppen."
Deze start geeft een goede eerste indruk van het verhaal. Je weet direct, het draait in dit verhaal om mentale gezondheid. Ik had dan ook hoge verwachtingen voor de rest van het boek, maar ben helaas teleurgesteld.
Daar waar Sybens start met een realistisch, interessant en pakkend hoofdpersonage, is de uitwerking van de rest van het verhaal matig. Maddie wordt naar een zomerkamp gestuurd om weer 'normaal' te worden. Op deze manier wordt Maddie neergezet als een personage die niet normaal is, terwijl we juist naar een inclusieve maatschappij willen waarbij we mentale gezondheid zaken graag als normaal willen zien en waar we er juist over willen kunnen praten. Voor mijn gevoel slaat Sybens met deze woorden de plank dan ook totaal mis.
Naast dat het omschrijven van het doel van het zomerkamp niet juist is, is de setting in het zomerkamp ook onrealistisch. De jongeren krijgen handvaten aangereikt waarmee ze hun problemen in de hand kunnen houden of oplossen, tot zover zeker realistisch. De jongeren krijgen echter heel veel vrijheid in het kamp, kunnen van het terrein weglopen en gebruik maken van bijvoorbeeld drank, terwijl aan het begin de mobiele telefoons ingeleverd moeten worden en het geheel overkomt als een strenge bedoeling. Daar waar de jongeren juist horen te werken aan hun mentale gezondheid krijgen ze de vrijheid om hun klachten juist te verergeren. Dit strookt in mijn ogen niet met elkaar.
Ondanks dat het geheel onrealistisch overkomt, zitten er ook zeker positieve kanten aan het verhaal. Zo is de schrijfwijze prettig en mooi. Bepaalde zaken worden prachtig omschreven en het geheel leest gemakkelijk weg. Daarnaast worden er prachtige vriendschappen opgebouwd in dit verhaal, wat hartverwarmend en hoopvol is. Dit geeft het boek zeker iets extra's en maakt het dat het ook zeker vermakelijk is.
De Club der Buitenbeentjes is een Young Adult verhaal voor mensen die graag willen lezen over hartverwarmende vriendschappen en relaties. Vanwege het onrealistische gedeelte is het boek niet per se aan te raden om haar mentale gezondheid aspect, maar het hoofdpersonage Maddie geeft wel een inkijkje in het leven van een tiener met een angststoornis.
June 9, 2022
Wanneer Maddie wederom een zware paniekaanval krijgt op school, is het voor haar moeder genoeg. Maddie heeft het zwaar en zo kan het niet langer.
Haar moeder meldt haar aan voor een twee weken durend zomerkamp, waar Maddie aan de slag zal moeten gaan met zichzelf en haar angststoornis. Maddie zit er echter absoluut niet op te wachten. Hoe kan een kamp van twee weken met andere “gekken” nou zorgen dat je weer “normaal” wordt?
Op het kamp maakt ze al vrij vlug vrienden met andere deelnemers. Kamergenoot Lily en de knappe mysterieuze Alex.
Wanneer duidelijk wordt wat de bedoeling is van het kamp, worden ze allen geconfronteerd met zichzelf, hun verleden, gedachten en gevoelens.
Samen gaan ze dit zware en emotionele avontuur aan. Op zoek naar een manier om zichzelf te kunnen zijn in een wereld die continu verandering van hen vraagt. Zal dit kamp hen helpen? Of maakt het hun problemen alleen nog maar groter?
Stefanie Sybens heeft met haar eerste boek al bewezen dat ze zeer belangrijke onderwerpen met betrekking tot mentale gezondheid prachtig kan verwerken in een YA verhaal.
Ook in ‘De club der buitenbeentjes‘ is dit het geval.
Het verhaal is geschreven vanuit Maddie in de eerste persoon en in het proloog maken we kennis met haar en de reden waarom zij door haar moeder naar een zomerkamp wordt gestuurd.
Dit proloog maakte meteen duidelijk welke gevoelige onderwerpen in deze YA aan bod komen en de belangrijke reis en ontwikkeling die Maddie te wachten staat.
Net als in haar eerste boek, weet Stefanie je vanaf de eerste pagina mee te nemen in het verhaal van Maddie.
Dit is mede te danken aan de fijne vlotte schrijfstijl, maar daarnaast ook aan de realistische gedachten, emoties en gebeurtenissen. Maddie lijdt aan een ziekteangststoornis en het is absoluut duidelijk dat Stefanie vanuit persoonlijke ervaring heeft geschreven.
Zelf ben ik helaas ook bekend met deze angststoornis, en dit was het eerste boek waarin ik mij direct herkende in een hoofdpersonage.
Juist omdat het verhaal zo realistisch is opgeschreven, heeft het mij enorm geraakt.
Dit verhaal is vooral heel erg gericht op Maddie en haar persoonlijkheid. De omgeving komt wellicht iets minder aan bod in dit verhaal, maar dat maakt Stefanie zeker goed met de uitwerking van haar personages.
De tijdlijn was niet altijd even duidelijk in het verhaal. Het was volgens mij de bedoeling dat Maddie twee weken op het kamp zou blijven, maar soms voelde het korter en soms zelfs langer door enkele gebeurtenissen.
Ondanks dat het verhaal voor mij zeker compleet was en ik de uitwerking prachtig vond, had ik hier en daar graag nog iets meer verdieping gezien in de hulpverleningssituaties. Heel soms voelde het een klein beetje te gemakkelijk en oppervlakkig, ondanks het heftige onderwerp.
Ook had ik graag iets meer willen lezen over de gezamenlijke activiteiten op het kamp om zo nog meer te zien van de ontwikkeling van de personages en vriendschappen onderling.
Desalniettemin heeft Stefanie Sybens echt weer een belangrijke en prachtige Young Adult geschreven die fijn wegleest en belangrijke onderwerpen bespreekbaar maakt.
Trigger warnings en thema’s: automutilatie, zelfmoordgedachten/pogingen, angststoornis, ziekte angst, liefde, vrienden en familie.
Personages
‘De club der buitenbeentjes‘ draait om de personages. Maddie in het bijzonder.
Stefanie heeft met Maddie als hoofdpersonage absoluut een goed uitgewerkt en realistisch personage neergezet.
Het is heel duidelijk waar Maddie mee worstelt, hoe dit gekomen is en hoe zij zich voelt en hoe zij denkt.
Emoties kwamen echt ontzettend goed over en persoonlijk vond ik onwijs veel herkenning.
Ook de ontwikkeling die Maddie doormaakt en het proces dat zij doorloopt is heel mooi en duidelijk omschreven.
Wel had dit hier en daar nog iets uitgebreider gemogen wat mij betreft, omdat ik er nog niet aan toe was om Maddie los te laten. Toch is het voor een YA absoluut voldoende en zeker niet te langdradig.
In dit verhaal leren we ook enkele andere personages kennen, die net als Maddie deelnemen aan Camp Mind.
Zo ontmoeten we Lily, Oliver en Alex in het verhaal. Meteen vanaf de eerste dag is er een klik tussen dit viertal.
Ook zij hebben daarnaast hun eigen problematieken en redenen om op het kamp aanwezig te zijn, al vond ik die van Alex wat dubieus.
Van deze drie andere personages vond ik Lily het best uitgewerkt naast Maddie. Ook zij heeft absoluut mijn hart gestolen. Ze worstelt met hele andere problemen dan Maddie, en haar personage voegt daardoor echt iets toe aan het verhaal.
Stefanie gaat geen onderwerp uit de weg en hoewel dit soms heftig kan zijn om te lezen, is het echt belangrijk om hierover te schrijven. Stefanie doet dit echt op een hele liefdevolle wijze.
Conclusie
‘De club der buitenbeentjes‘ heeft mij, net als haar eerste boek, ervan overtuigd dat Stefanie Sybens een goede auteur is.
Niet alleen haar wijze van schrijven is fijn en liefdevol, maar Stefanie durft hele belangrijke thema’s bespreekbaar te maken in haar boeken.
Iets wat ik alleen maar kan bewonderen.
Qua uitwerking miste ik hier en daar iets in dit tweede boek, en hadden enkele zaken mogelijk iets anders gekund. Maar dat heeft mijn leesplezier zeker niet weggenomen.
Omdat ik mij herkende in Maddie, kwam dit boek extra bij mij binnen. Ik ben dan ook absoluut onder de indruk van de uitwerking van haar personage.
Stefanie heeft op zeer realistische wijze diverse belangrijke onderwerpen en thema’s onder de aandacht gebracht, verpakt in een heerlijke Young Adult.
Ik kan nu al niet wachten op haar volgende boek.
Haar moeder meldt haar aan voor een twee weken durend zomerkamp, waar Maddie aan de slag zal moeten gaan met zichzelf en haar angststoornis. Maddie zit er echter absoluut niet op te wachten. Hoe kan een kamp van twee weken met andere “gekken” nou zorgen dat je weer “normaal” wordt?
Op het kamp maakt ze al vrij vlug vrienden met andere deelnemers. Kamergenoot Lily en de knappe mysterieuze Alex.
Wanneer duidelijk wordt wat de bedoeling is van het kamp, worden ze allen geconfronteerd met zichzelf, hun verleden, gedachten en gevoelens.
Samen gaan ze dit zware en emotionele avontuur aan. Op zoek naar een manier om zichzelf te kunnen zijn in een wereld die continu verandering van hen vraagt. Zal dit kamp hen helpen? Of maakt het hun problemen alleen nog maar groter?
Stefanie Sybens heeft met haar eerste boek al bewezen dat ze zeer belangrijke onderwerpen met betrekking tot mentale gezondheid prachtig kan verwerken in een YA verhaal.
Ook in ‘De club der buitenbeentjes‘ is dit het geval.
Het verhaal is geschreven vanuit Maddie in de eerste persoon en in het proloog maken we kennis met haar en de reden waarom zij door haar moeder naar een zomerkamp wordt gestuurd.
Dit proloog maakte meteen duidelijk welke gevoelige onderwerpen in deze YA aan bod komen en de belangrijke reis en ontwikkeling die Maddie te wachten staat.
Net als in haar eerste boek, weet Stefanie je vanaf de eerste pagina mee te nemen in het verhaal van Maddie.
Dit is mede te danken aan de fijne vlotte schrijfstijl, maar daarnaast ook aan de realistische gedachten, emoties en gebeurtenissen. Maddie lijdt aan een ziekteangststoornis en het is absoluut duidelijk dat Stefanie vanuit persoonlijke ervaring heeft geschreven.
Zelf ben ik helaas ook bekend met deze angststoornis, en dit was het eerste boek waarin ik mij direct herkende in een hoofdpersonage.
Juist omdat het verhaal zo realistisch is opgeschreven, heeft het mij enorm geraakt.
Dit verhaal is vooral heel erg gericht op Maddie en haar persoonlijkheid. De omgeving komt wellicht iets minder aan bod in dit verhaal, maar dat maakt Stefanie zeker goed met de uitwerking van haar personages.
De tijdlijn was niet altijd even duidelijk in het verhaal. Het was volgens mij de bedoeling dat Maddie twee weken op het kamp zou blijven, maar soms voelde het korter en soms zelfs langer door enkele gebeurtenissen.
Ondanks dat het verhaal voor mij zeker compleet was en ik de uitwerking prachtig vond, had ik hier en daar graag nog iets meer verdieping gezien in de hulpverleningssituaties. Heel soms voelde het een klein beetje te gemakkelijk en oppervlakkig, ondanks het heftige onderwerp.
Ook had ik graag iets meer willen lezen over de gezamenlijke activiteiten op het kamp om zo nog meer te zien van de ontwikkeling van de personages en vriendschappen onderling.
Desalniettemin heeft Stefanie Sybens echt weer een belangrijke en prachtige Young Adult geschreven die fijn wegleest en belangrijke onderwerpen bespreekbaar maakt.
Trigger warnings en thema’s: automutilatie, zelfmoordgedachten/pogingen, angststoornis, ziekte angst, liefde, vrienden en familie.
Personages
‘De club der buitenbeentjes‘ draait om de personages. Maddie in het bijzonder.
Stefanie heeft met Maddie als hoofdpersonage absoluut een goed uitgewerkt en realistisch personage neergezet.
Het is heel duidelijk waar Maddie mee worstelt, hoe dit gekomen is en hoe zij zich voelt en hoe zij denkt.
Emoties kwamen echt ontzettend goed over en persoonlijk vond ik onwijs veel herkenning.
Ook de ontwikkeling die Maddie doormaakt en het proces dat zij doorloopt is heel mooi en duidelijk omschreven.
Wel had dit hier en daar nog iets uitgebreider gemogen wat mij betreft, omdat ik er nog niet aan toe was om Maddie los te laten. Toch is het voor een YA absoluut voldoende en zeker niet te langdradig.
In dit verhaal leren we ook enkele andere personages kennen, die net als Maddie deelnemen aan Camp Mind.
Zo ontmoeten we Lily, Oliver en Alex in het verhaal. Meteen vanaf de eerste dag is er een klik tussen dit viertal.
Ook zij hebben daarnaast hun eigen problematieken en redenen om op het kamp aanwezig te zijn, al vond ik die van Alex wat dubieus.
Van deze drie andere personages vond ik Lily het best uitgewerkt naast Maddie. Ook zij heeft absoluut mijn hart gestolen. Ze worstelt met hele andere problemen dan Maddie, en haar personage voegt daardoor echt iets toe aan het verhaal.
Stefanie gaat geen onderwerp uit de weg en hoewel dit soms heftig kan zijn om te lezen, is het echt belangrijk om hierover te schrijven. Stefanie doet dit echt op een hele liefdevolle wijze.
Conclusie
‘De club der buitenbeentjes‘ heeft mij, net als haar eerste boek, ervan overtuigd dat Stefanie Sybens een goede auteur is.
Niet alleen haar wijze van schrijven is fijn en liefdevol, maar Stefanie durft hele belangrijke thema’s bespreekbaar te maken in haar boeken.
Iets wat ik alleen maar kan bewonderen.
Qua uitwerking miste ik hier en daar iets in dit tweede boek, en hadden enkele zaken mogelijk iets anders gekund. Maar dat heeft mijn leesplezier zeker niet weggenomen.
Omdat ik mij herkende in Maddie, kwam dit boek extra bij mij binnen. Ik ben dan ook absoluut onder de indruk van de uitwerking van haar personage.
Stefanie heeft op zeer realistische wijze diverse belangrijke onderwerpen en thema’s onder de aandacht gebracht, verpakt in een heerlijke Young Adult.
Ik kan nu al niet wachten op haar volgende boek.
June 13, 2022
Zowel op school, thuis als bij haar vrienden wordt Maddie niet altijd begrepen. Dit komt door haar angstaanvallen, die vaak gerelateerd zijn aan haar ziektevrees. Als ze zichzelf weer eens met scheermesjes pijn doet, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest en stuurt ze haar dochter op een bijzonder kamp; Camp Mind. Hier wordt er aandacht besteed aan jongeren die het emotioneel moeilijk hebben, die met zichzelf in de knoop liggen. Twee weken op een afgelegen kampplaats, zonder elektronica… natuurlijk is Maddie boos en teleurgesteld in haar moeder. Gelukkig is er meteen een klik met haar kamergenootje Lily. Ook met Alex, die voor de derde keer op kamp is, ontstaat er een mooie band. Samen aan de drank, samen aan de wiet! De dagdagelijkse bezigheden bestaan voornamelijk uit wandelen, creatief bezig zijn, zelf thee maken,… Beetje saai, maar gelukkig zorgt Lily voor wat spanning. Ze komt erg zelfzeker over én zorgt voor problemen waardoor de prille vriendschap meteen op de proef wordt gesteld.
Vooral het begin van De club der buitenbeentjes is erg aangrijpend. Stefanie Sybens geeft een goed beeld van angststoornissen en de gevolgen hiervan. Als je iemand in je omgeving kent die hiermee te maken heeft, of als je zelf angststoornissen hebt, is er enorm veel herkenning. Het is goed dat dit zo duidelijk ter sprake wordt gebracht, ook zeker voor diegenen die er nog nooit mee te maken hebben gehad.
Het verhaal bevat wat onderhuidse spanning, maar op andere momenten kabbelt het dan weer zachtjes verder in herhalingen. Het verbaasde mij dat er zo weinig controle op het kamp was, terwijl er toch met ‘jongeren met problemen’ wordt gewerkt. Met twee in een hut op een afgelegen plek, drank, drugs, nachtelijke afspraakjes,… dit tastte de geloofwaardigheid wel een beetje aan. En over de eerste keer seks wordt nogal snel overheen gegaan. Met al de goede raad voor psychisch welzijn had ik hier toch een kleine verwijzing naar voorbehoedsmiddelen verwacht.
Gelukkig wordt er wel voldoende aandacht besteed aan wat er met de vader van Maddie is gebeurd en waarom haar vriendschap met Nora, een schoolvriendinnetje, helemaal is misgelopen. Toch wel twee belangrijke thema’s in dit boek. De auteur maakt ook plaats voor een streepje humor én er is zelfs aandacht voor literatuur, want Maddie en Alex kennen hun klassiekers. Een verwijzing naar Sylvia Plath past zo mooi binnen de context van dit boek.
Ieder heeft zijn eigen verhaal. Zowel de kampleden als de begeleiding geven een warme boodschap mee. Je moet weer leren van jezelf te houden, mét je tekortkomingen en je problemen. Dit kan door te praten, maar ook door gewoon begripvol voor elkaar te zijn. En hulp aanvaarden, dat is ook best o.k.
Een boek dus met vele heftige en emotionele thema’s waarbij een portie spanning en romantiek niet ontbreekt. De club der buitenbeentjes kan zeker een steun zijn voor jongeren, of gewoon een fijn verhaal. Geniet ervan! Graag drie welverdiende sterren!
Vooral het begin van De club der buitenbeentjes is erg aangrijpend. Stefanie Sybens geeft een goed beeld van angststoornissen en de gevolgen hiervan. Als je iemand in je omgeving kent die hiermee te maken heeft, of als je zelf angststoornissen hebt, is er enorm veel herkenning. Het is goed dat dit zo duidelijk ter sprake wordt gebracht, ook zeker voor diegenen die er nog nooit mee te maken hebben gehad.
Het verhaal bevat wat onderhuidse spanning, maar op andere momenten kabbelt het dan weer zachtjes verder in herhalingen. Het verbaasde mij dat er zo weinig controle op het kamp was, terwijl er toch met ‘jongeren met problemen’ wordt gewerkt. Met twee in een hut op een afgelegen plek, drank, drugs, nachtelijke afspraakjes,… dit tastte de geloofwaardigheid wel een beetje aan. En over de eerste keer seks wordt nogal snel overheen gegaan. Met al de goede raad voor psychisch welzijn had ik hier toch een kleine verwijzing naar voorbehoedsmiddelen verwacht.
Gelukkig wordt er wel voldoende aandacht besteed aan wat er met de vader van Maddie is gebeurd en waarom haar vriendschap met Nora, een schoolvriendinnetje, helemaal is misgelopen. Toch wel twee belangrijke thema’s in dit boek. De auteur maakt ook plaats voor een streepje humor én er is zelfs aandacht voor literatuur, want Maddie en Alex kennen hun klassiekers. Een verwijzing naar Sylvia Plath past zo mooi binnen de context van dit boek.
Ieder heeft zijn eigen verhaal. Zowel de kampleden als de begeleiding geven een warme boodschap mee. Je moet weer leren van jezelf te houden, mét je tekortkomingen en je problemen. Dit kan door te praten, maar ook door gewoon begripvol voor elkaar te zijn. En hulp aanvaarden, dat is ook best o.k.
Een boek dus met vele heftige en emotionele thema’s waarbij een portie spanning en romantiek niet ontbreekt. De club der buitenbeentjes kan zeker een steun zijn voor jongeren, of gewoon een fijn verhaal. Geniet ervan! Graag drie welverdiende sterren!
August 21, 2022
We lezen dit verhaal vanuit Maddie. Zij wordt door haar moeder naar een zomerkamp gestuurd. Hier zou ze leren omgaan met haar angst en paniek. Maar dit is wel het laatste wat Maddie. Er blijft haar niks anders over dan er maar het beste te maken. En dit komt meteen goed door haar kamergenote Lily. Samen proberen de twee mee te doen aan de activiteiten die het kamp je laat doen. Maar de meiden komen achter het verleden van het kamp. En hier willen ze toch wel meer van weten. Maar gaandeweg leren ze ook steeds meer over hun eigen persoonlijkheid.
Sybens weet me in haar proloog al meteen met beide benen op de grond te zetten door haar uitleg van een paniekaanval. Ik zal hem hieronder voor jullie citeren: “Een paniekaanval was niet ademen in een bruine zak! Het was het gevoel hebben dat elk deel van je lichaam kapotging, en er was absoluut niets wat je eraan kan doen. Je buikspieren werden alsmaar strakker en je hart begont te bonzen in je keel. Het voelde alsof je doodging. Iedere keer opnieuw. En ik kon het niet meer.”
Dit boek is wel heeft een zwaar thema. Denk aan zelfdoding en depressie. Maar de schrijfster weet het op zo´n manier neer te zetten dat het niet al te zware kost wordt. Dat kan ik wel waarderen, vooral als je dan bedenkt dat dit verhaal voor jong volwassenen is geschreven.
Ik heb me soms wel wat kunnen irriteren aan Maddie. De manier zoals zij in het leven staat is niet mijn manier. Maar dat heeft geen afbreuk aan het verhaal gedaan. De vriendschap die ze opbouwt met Lily was wel een toevoeging, hierdoor gebeurde er het een en ander waardoor het verhaal soms ook wel diepgang kreeg. Een mooi verhaal dat me bij zal blijven.
Sybens weet me in haar proloog al meteen met beide benen op de grond te zetten door haar uitleg van een paniekaanval. Ik zal hem hieronder voor jullie citeren: “Een paniekaanval was niet ademen in een bruine zak! Het was het gevoel hebben dat elk deel van je lichaam kapotging, en er was absoluut niets wat je eraan kan doen. Je buikspieren werden alsmaar strakker en je hart begont te bonzen in je keel. Het voelde alsof je doodging. Iedere keer opnieuw. En ik kon het niet meer.”
Dit boek is wel heeft een zwaar thema. Denk aan zelfdoding en depressie. Maar de schrijfster weet het op zo´n manier neer te zetten dat het niet al te zware kost wordt. Dat kan ik wel waarderen, vooral als je dan bedenkt dat dit verhaal voor jong volwassenen is geschreven.
Ik heb me soms wel wat kunnen irriteren aan Maddie. De manier zoals zij in het leven staat is niet mijn manier. Maar dat heeft geen afbreuk aan het verhaal gedaan. De vriendschap die ze opbouwt met Lily was wel een toevoeging, hierdoor gebeurde er het een en ander waardoor het verhaal soms ook wel diepgang kreeg. Een mooi verhaal dat me bij zal blijven.
July 10, 2022
De club der buitenbeentjes is een intrigerend verhaal met veel geheimzinnigheden rondom de personages. Maddie is niet zonder reden door haar moeder naar Camp Mind gestuurd. Tegelijkertijd komt Maddie in Camp Mind veel personen tegen die ook zo hun ‘problemen’ hebben. En deze personages maken allemaal een ontwikkeling door die door Stefanie Sybers op een prachtige manier is beschreven. Daarbij heeft Stefanie het ook voor elkaar gekregen dat het geen moment saai is in De club der buitenbeentjes. Hoewel de geheimen rondom het kamp voor mij doen wel iets te veel werd opgehemeld. --> Vanaf 10 juli is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
June 17, 2022
Het verhaal leest vanaf het begin al lekker weg. Ik kan eigenlijk geen slechte dingen ontdekken. Ik zit in het verhaal. Ik kan mij goed vinden in de emoties die er zijn en ben nieuwsgierig naar meer. Ook het contact met de mede kamp genoten vind ik leuk beschreven. Het niet open zijn naar een therapeut toe snap ik enorm goed, want je leert in deze maatschappij vooral je emoties opzij zetten en doorgaan en dat lees je hier ook terug. De verdiende 5 sterren!
October 30, 2024
Een DNF ik kwam niet in het verhaal en vond de manier waarop ´buitenbeentjes´ werden neergezet gewoonweg respectloos. Iemand met mentale problemen of die om andere redenen ´afwijkt van het normale plaatje´ dient men te respecteren en indien mogelijk te helpen mee te kunnen op zijn/haar/hun manier en niet weg te stoppen in een kamp waar ze kunnen genezen...
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 29, 2024
Wauw deze boek heeft toch veel emoties naar boven gebracht in me. Ik heb zelf ook een angststoornis en de gedachten van Maddie komen zo hard over elkaar met die van mij. Super mooi geschreven ook, het einde heeft me echt doen huilen toen ze haar moeder terug zag. Top boekje dit
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 13, 2022
Ik miste de trigger warnings en heb hierdoor dus totaal niet kunnen genieten van het verhaal omdat ik bang was wat er nog ging gebeuren….
July 1, 2022
Een mooi en heftig boek!
January 15, 2025
leuke verrassing, young adult, maar voor iedereen wel interessant.
March 7, 2025
this healed something in me❤️🩹, 4.5⭐️
July 7, 2022
Wat een prachtig young adult verhaal. Je leest het verhaal vanuit Maddie en zij ontmoet in het kamp andere jongeren met ook zo hun problemen zoals depressie, angststoornis, zelfmoord en jezelf verwonden. Dat zijn zware onderwerpen maar er wordt zo mooi en eerlijk over geschreven en toch is het geen heel zwaar verhaal, dat is knap gedaan. Dit verhaal zal voor veel jongeren wel herkenbaar zijn want helaas kampen er veel jonge mensen met een probleem. De schrijfstijl is ook prettig. Echt een aanrader, zeker niet alleen voor de jongeren maar ook voor volwassenen.
October 30, 2022
Never felt so close to characters in a book. The way Stefanie describes the feelings and how people look at them is unbelievable.
Can't wait for another book by her
Can't wait for another book by her
Displaying 1 - 18 of 18 reviews