What do you think?
Rate this book
W pogoni za nazistą #1
W pogoni za nazistą. Tom 1
Rok 1946. Oficer amerykańskiego wywiadu, młoda Polka, niemiecki dziennikarz, zaufany człowiek Martina Bormanna i żołnierz SS to ludzie z różnych światów, których łączy jeden cel... Każdy z nich chce dopaść nazistowskiego zbrodniarza wojennego. Nikt nie jest tym, za kogo się podaje, a każdy z bohaterów coś ukrywa. Intrygi, tajemnicze morderstwa, a w tle złoto nazistów ukryte w alpejskich grotach i jeziorach, brudne sprawki Watykanu, a wreszcie tajne enklawy w Argentynie.
Pełna zwrotów akcji i trzymająca w napięciu do samego końca opowieść o zdradzie, chciwości i hipokryzji, w której nie ma miejsca na sentymenty i uczciwą grę, a finał tej rozgrywki zaskakuje wszystkich jej uczestników.
Pełna zwrotów akcji i trzymająca w napięciu do samego końca opowieść o zdradzie, chciwości i hipokryzji, w której nie ma miejsca na sentymenty i uczciwą grę, a finał tej rozgrywki zaskakuje wszystkich jej uczestników.
- GenresAudiobook
376 pages, Paperback
First published May 24, 2022
4 people are currently reading
51 people want to read
About the author
Joanna Jax
74 books48 followersWłaśc. Joanna Jakubczak – olsztynianka, absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.
Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.
Source: Skarpa Warszawska
Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.
Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.
Source: Skarpa Warszawska
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 19, 2022
Dużo różnych wątków i czasem ciężko się połapać . Sięgnę po druga część ale już nie teraz muszę trochę odpocząć 🥵
June 13, 2022
„Oficer amerykańskiego wywiadu, młoda Polka, niemiecki dziennikarz, zaufany człowiek Martina Bormanna i żołnierz SS to ludzie z różnych światów, których łączy jeden cel. Każdy z nich chce dopaść nazistowskiego zbrodniarza wojennego. Nikt nie jest tym, za kogo się podaje, a każdy z bohaterów coś ukrywa. Intrygi, tajemnicze morderstwa, a w tle złoto nazistów ukryte w alpejskich grotach i jeziorach, brudne sprawki Watykanu, a wreszcie tajne enklawy w Argentynie…” - to fragment zajawki wydawniczej każdego z dwóch tomów „W pogoni za nazistą”.
Pierwszy sięga roku 1944, kiedy to tuż przed upadkiem Trzeciej Rzeszy na scenę wkracza późniejszy ścigany i kolejno pojawiają się jego powojenni tropiciele. Poznajemy ich wszystkich we wzajemnych interakcjach, z jednej strony nazistę, okrutnego mordercę-sadystę i grabieżcę, z drugiej świadków i ofiary jego zbrodni. Z tym, że początkowo jest to znajomość powierzchowna, poprzez obserwację losów polskiej rodziny na Lubelszczyźnie oraz kilku wydarzeń w niemieckich Alpach. Właściwa pogoń zaczyna się w roku 1946, dowiadujemy się wtedy stopniowo kto jest kim, jaką rolę pełnił w przeszłości i jakie obecnie są pobudki ich działań. Wspólnym celem wszystkich tropicieli jest dorwanie Standartenführera Franza Schultzego zanim, śladem innych hitlerowskich zbrodniarzy, uda mu się uciec z kraju. Jedni pragną wymierzenia sprawiedliwości za zbrodnie ludobójstwa lub marzą jedynie o zemście za krzywdy własne bądź najbliższych. Inni mają przede wszystkim nadzieję na uzyskanie od Schulzego informacji na temat skarbu ukrytego przez strzelców alpejskich, którymi dowodził, aby uszczknąć coś dla siebie, dla kolegów - potencjalnych uciekinierów i na cele organizacyjne przy reaktywacji Rzeszy. W zależności od swojej obecnej sytuacji i kompetencji stosują różne metody śledcze, wciągając w nie dawnych i nowych popleczników, którzy nierzadko przypłacają te relacje własnym życiem.
Niestety, wszystkie elementy polowania na Schultzego tworzą wrażenie nie tylko braku profesjonalizmu lecz po prostu kompletnego chaosu. Opisy kolejnych posunięć poszczególnych osób na ogół rozciągnięte są na kilka etapów, co rozdyma fabułę eliminując z niej dramaturgię.
Przynajmniej tak jest w tym tomie. Najpierw, na przykład, mamy krótką migawkę z jakiejś akcji, kilka rozdziałów dalej następuje wyjaśnienie jej przyczyn, jeszcze później osadzenie jej w szerszym kontekście sytuacyjnym. Postaci, chyba celowo, przybliżane są poprzez swoje najczęściej przypadkowe działania oraz na ogół kłamliwe wypowiedzi, co pozbawia je indywidualności i wykluczało jakikolwiek mój emocjonalny do nich stosunek. Jedynie pierwszoplanowa postać kobieca ma szanse przełamać w drugim tomie taki fatalny, moim zdaniem, schemat. Choć bawienie się z czytelnikiem w kotka i myszkę na temat jej tożsamości wydało mi się raczej nieudolne. Co gorsza, dotyczy to także paru innych postaci, przy czym prawdę mówiąc ujawnienie po drodze ich prawdziwej identyfikacji bardziej wyglądało mi na niedoróbkę redakcyjną niż na świadomy zabieg warsztatowy. Może ujęcie całej pogoni w jednym tomie wymusiłoby większą dyscyplinę redakcyjną? Choć wtedy szanse na pogłębienie wizerunków bohaterów zmalałyby prawdopodobnie do zera.
OFF TOPIC, czyli o błędzie tak powszechnym w książkach, które czytam, publikowanych przez różne wydawnictwa, że zaczynam powątpiewać we własne kompetencje językowe.
Przykład:
„… ojciec postanowił oszukać swoje ukochane państwo i oskubać go z pewnych dóbr.”
„Państwo”, o ile mi wiadomo, jest w języku polskim rodzaju nijakiego. Dlaczego zatem w powyższym cytacie biernikowa forma zaimka odnoszącego się do tego rzeczownika to męskie „go”, a nie nijakie „je”? Innowacja gramatyczna, o której nie słyszałam? Jeśli nie, byłoby to zjawisko - w odróżnieniu np. od wprowadzania na siłę do polszczyzny feminatywów - mało zabawne, stanowiłoby kolejny przykład nagminnego redakcyjno-korektorskiego niechlujstwa
Pierwszy sięga roku 1944, kiedy to tuż przed upadkiem Trzeciej Rzeszy na scenę wkracza późniejszy ścigany i kolejno pojawiają się jego powojenni tropiciele. Poznajemy ich wszystkich we wzajemnych interakcjach, z jednej strony nazistę, okrutnego mordercę-sadystę i grabieżcę, z drugiej świadków i ofiary jego zbrodni. Z tym, że początkowo jest to znajomość powierzchowna, poprzez obserwację losów polskiej rodziny na Lubelszczyźnie oraz kilku wydarzeń w niemieckich Alpach. Właściwa pogoń zaczyna się w roku 1946, dowiadujemy się wtedy stopniowo kto jest kim, jaką rolę pełnił w przeszłości i jakie obecnie są pobudki ich działań. Wspólnym celem wszystkich tropicieli jest dorwanie Standartenführera Franza Schultzego zanim, śladem innych hitlerowskich zbrodniarzy, uda mu się uciec z kraju. Jedni pragną wymierzenia sprawiedliwości za zbrodnie ludobójstwa lub marzą jedynie o zemście za krzywdy własne bądź najbliższych. Inni mają przede wszystkim nadzieję na uzyskanie od Schulzego informacji na temat skarbu ukrytego przez strzelców alpejskich, którymi dowodził, aby uszczknąć coś dla siebie, dla kolegów - potencjalnych uciekinierów i na cele organizacyjne przy reaktywacji Rzeszy. W zależności od swojej obecnej sytuacji i kompetencji stosują różne metody śledcze, wciągając w nie dawnych i nowych popleczników, którzy nierzadko przypłacają te relacje własnym życiem.
Niestety, wszystkie elementy polowania na Schultzego tworzą wrażenie nie tylko braku profesjonalizmu lecz po prostu kompletnego chaosu. Opisy kolejnych posunięć poszczególnych osób na ogół rozciągnięte są na kilka etapów, co rozdyma fabułę eliminując z niej dramaturgię.
Przynajmniej tak jest w tym tomie. Najpierw, na przykład, mamy krótką migawkę z jakiejś akcji, kilka rozdziałów dalej następuje wyjaśnienie jej przyczyn, jeszcze później osadzenie jej w szerszym kontekście sytuacyjnym. Postaci, chyba celowo, przybliżane są poprzez swoje najczęściej przypadkowe działania oraz na ogół kłamliwe wypowiedzi, co pozbawia je indywidualności i wykluczało jakikolwiek mój emocjonalny do nich stosunek. Jedynie pierwszoplanowa postać kobieca ma szanse przełamać w drugim tomie taki fatalny, moim zdaniem, schemat. Choć bawienie się z czytelnikiem w kotka i myszkę na temat jej tożsamości wydało mi się raczej nieudolne. Co gorsza, dotyczy to także paru innych postaci, przy czym prawdę mówiąc ujawnienie po drodze ich prawdziwej identyfikacji bardziej wyglądało mi na niedoróbkę redakcyjną niż na świadomy zabieg warsztatowy. Może ujęcie całej pogoni w jednym tomie wymusiłoby większą dyscyplinę redakcyjną? Choć wtedy szanse na pogłębienie wizerunków bohaterów zmalałyby prawdopodobnie do zera.
OFF TOPIC, czyli o błędzie tak powszechnym w książkach, które czytam, publikowanych przez różne wydawnictwa, że zaczynam powątpiewać we własne kompetencje językowe.
Przykład:
„… ojciec postanowił oszukać swoje ukochane państwo i oskubać go z pewnych dóbr.”
„Państwo”, o ile mi wiadomo, jest w języku polskim rodzaju nijakiego. Dlaczego zatem w powyższym cytacie biernikowa forma zaimka odnoszącego się do tego rzeczownika to męskie „go”, a nie nijakie „je”? Innowacja gramatyczna, o której nie słyszałam? Jeśli nie, byłoby to zjawisko - w odróżnieniu np. od wprowadzania na siłę do polszczyzny feminatywów - mało zabawne, stanowiłoby kolejny przykład nagminnego redakcyjno-korektorskiego niechlujstwa
June 20, 2022
Słysząc powieść historyczna, myślicie: nuda? Nie z książkami Joanny Jax! Tym bardziej że najnowsza powieść autorki „W pogoni za nazistą”, choć wsparta rzetelnym tłem historycznym jest przede wszystkim wciągającą przygodą! Z jednej strony fascynującą faktami z przeszłości, których może nie każdy z nas jest świadomy, z drugiej tak pasjonującą rozrywką, że nie sposób się od niej oderwać. Na szczęście wydawnictwo Videograf oszczędziło czytelnikom frustracji wynikającej z oczekiwania na dalszy ciąg wydarzeń wydając oba tomy jednocześnie.
"Czy istnieje jakiś nadrzędny cel, dający prawo wypuszczenia zbrodniarza?"
Gdy wojna się kończy, zaczyna się transfer majątku Rzeszy i nazistów uciekających do Ameryki Południowej. Wiedza o szeroko zakrojonej pomocy Watykanu w tym procederze nie była mi obca, jednak ogrom hipokryzji przytłoczył mnie i totalnie zniesmaczył. Tu o wszystkim decydują pieniądze i układy. Poczucie moralności okazuje się przereklamowane.
Bohaterów genialnie wykreowanych przez autorkę różni motywacja, ale łączy jeden cel – dopaść zbrodniarza wojennego. W jakim momencie ich drogi się przetną? Kto zwycięży w tej pogoni i co czeka na mecie? Tu nikt nie jest tym za kogo się podaje, każdy przywdziewa owczą skórę skrywając pod nią naturę wilka.
Fenomenalna „parada oszustów”, dla których koniec wojny jest początkiem walki o ukaranie winnych popełnionych zbrodni. Jedni kłamią, by uniknąć sprawiedliwości, inni, by ich dopaść. Czy w tę pajęczynę kłamstw złapie się najbardziej poszukiwana mucha, „potwór z Majdanka”? Trzyma w napięciu, zachwyca akcją, szokuje faktami. Czytajcie!
"Czy istnieje jakiś nadrzędny cel, dający prawo wypuszczenia zbrodniarza?"
Gdy wojna się kończy, zaczyna się transfer majątku Rzeszy i nazistów uciekających do Ameryki Południowej. Wiedza o szeroko zakrojonej pomocy Watykanu w tym procederze nie była mi obca, jednak ogrom hipokryzji przytłoczył mnie i totalnie zniesmaczył. Tu o wszystkim decydują pieniądze i układy. Poczucie moralności okazuje się przereklamowane.
Bohaterów genialnie wykreowanych przez autorkę różni motywacja, ale łączy jeden cel – dopaść zbrodniarza wojennego. W jakim momencie ich drogi się przetną? Kto zwycięży w tej pogoni i co czeka na mecie? Tu nikt nie jest tym za kogo się podaje, każdy przywdziewa owczą skórę skrywając pod nią naturę wilka.
Fenomenalna „parada oszustów”, dla których koniec wojny jest początkiem walki o ukaranie winnych popełnionych zbrodni. Jedni kłamią, by uniknąć sprawiedliwości, inni, by ich dopaść. Czy w tę pajęczynę kłamstw złapie się najbardziej poszukiwana mucha, „potwór z Majdanka”? Trzyma w napięciu, zachwyca akcją, szokuje faktami. Czytajcie!
July 3, 2023
Nie wiem pogubiłam się
Pamiętam tylko że Marysia leci na Janka
😏😏😏😏😏😏😏😏😏😏😏
Pamiętam tylko że Marysia leci na Janka
😏😏😏😏😏😏😏😏😏😏😏
January 5, 2023
To moje pierwsze spotkanie z autorką i mogę ocenić je jako bardzo udane.
Świetnie skonstruowane postaci, dobrze zawiązana fabuła, zrabowane dzieła sztuki, tajemnice Trzeciej Rzeszy i grzechy Watykanu w tle. Wystarczająco dużo, aby świetnie spędzić kilka wieczorów.
Świetnie skonstruowane postaci, dobrze zawiązana fabuła, zrabowane dzieła sztuki, tajemnice Trzeciej Rzeszy i grzechy Watykanu w tle. Wystarczająco dużo, aby świetnie spędzić kilka wieczorów.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews