Doe en denk als Freud van Pierre Varrod is een opgewekt en inspirerend boek over het werk van Sigmund Freud en hoe je dat kunt toepassen in je eigen leven.
Pierre Varrod beschrijft in Doe en denk als Freud hoe je met deze psycholoog als coach bewuste keuzes maakt, misstappen voorkomt, gedachten verklaart en bovenal handelingen in harmonie brengt met verlangens. Als je je laat inspireren door Freuds werk en bespiegelingen, zal je beter in staat zijn om impulsen (of het gebrek daaraan) te herkennen, en jezelf te begrijpen én te accepteren. Inclusief tests, uitdagingen, doelstellingen en oplossingen. Zo heb je dagelijks baat bij psychoanalyse.
De inhoud van het boek is typisch Freud, ben er ook eindelijk achter waarom! De beste man moest aan geheel onthouding doen om zijn vrouw te sparen en dus dacht ie nergens anders meer aan 🤣🤣. De uitspraak van Amélie Nothomb deed mij hardop doen lachen: “wat is een bloem? Een reusachtig geslachtsdeel op zijn best”.
Een van de slechtste boeken die ik lange tijd gelezen heb. Ik kon er geen rode draad in ontdekken, het sprong van de hak op de tak en komt helaas met een zeer ongestructureerde en heteronormatieve lezing van Freud. Het lijkt alsof de schrijver wat quotes heeft ge-cherrypicked en dat daarmee de kous af was. Toen hij aangaf dat er wel wat zat ik het idee dat mannen van Mars komen, en vrouwen van Venus, zakte de moed me al in de schoenen.
Adviezen als 'handel niet naar je agressie' en 'kies waar je je offers wilt maken' hebben weinig met psychoanalyse te maken, en kunnen net zo goed uit een andere hoek komen. Ook neemt de schrijven niet mee dat er een berg aan empirisch onderzoek bestaat dat seksualiteit bij dieren ook gestuurd wordt door driften en niet door instincten (personal pet peeve, maar jammer dat het menselijke aan de menselijke seksualiteit binnen de psychoanalyse blijft leunen op drift en niet bijvoorbeeld op het verlangen).
Het boek eindigt met een hoofdstuk over het belang van de clitoris (maar waarom is me een raadsel??) waarna spontaan een hoofdstuk zich aandient over de relatie tussen yoga/meditatie en psychoanalyse, waar ik ook weinig van kon volgen. Dit had een heel leuk boek kunnen zijn, maar het is aan alle kanten gewoon niet echt gelukt.