Το πρώτο κήρυγμα του Καρλ Μπαρτ στο σωφρονιστικό κατάστημα της γενέτειράς του Βασιλείας έγινε την 1η Αυγούστου 1954 και το τελευταίο στις 29 Μαρτίου 1964, οπότε και για λόγους υγείας τερματίζει την ιεροκηρυκτική δραστηριότητά του. Κατά τα χρόνια αυτά κήρυξε εκεί είκοσι οκτώ φορές. Τα κείμενα εκείνων των κηρυγμάτων συγκεντρώθηκαν σε δύο τόμους: Den Gefangenen Befreiung [Αιχμαλώτοις άφεσιν] (1959) και Rufe mich an! [Κάλεσε με!] (1965).
Γράφοντας για την εμπειρία του στο σωφρονιστικό κατάστημα της Βασιλείας, ο Μπαρτ παρατηρούσε ότι "όλα ήταν κατά κάποιον τρόπο πιο πραγματικά από ό, τι σε μια συνηθισμένη εκκλησία με τους κανονικούς χριστιανούς που συναθροίζονται εκεί". Δεν είναι διόλου τυχαίο προφανώς πως τα εβδομηκοστά γενέθλιά του ο Μπάρτ επέλεξε να τα γιορτάσει στη φυλακή, με μια λειτουργική ακολουθία και κήρυγμα.
Ο Ελβετός θεολόγος θέλει να οικοδομήσει μια ουσιαστική οικειότητα προς τους κρατούμενους. Αναφέρεται στην κατάσταση των φυλακισμένων, με τη δέουσα όμως διακριτικότητα και μακριά από κάθε ατμόσφαιρα διδακτισμού και συγκατάβασης από μία δήθεν προνομιακή θέση. Θέλει να γίνεται αντιληπτός ως ένας από αυτούς, γι' αυτό και δεν λείπουν οι αναφορές στη ζωή και τη δράση του, οι οποίες κατά κανόνα γίνονται με το χαρακτηριστικό χιούμορ του.
- Ησαΐας 54,10 Ο Κύριος ιλεώς σοι - Ιερεμίας 38,33 Μπορείς! - Ψαλμός 49,15 Κάλεσέ με! - Ψαλμός 30,16 Εν ταις χερσίν σου οι καιροί μου - Ησαΐας 54,7-8 Η μικρή στιγμή - Ησαΐας 40,7-8 Τι μένει - Λουκάς 1,53 Το διπλό μήνυμα των Χριστουγέννων - Β' προς Κορινθίους 12,9 Τι αρκεί - Β' προς Κορινθίους 5,10 Έμπροσθεν του φοβερού βήματος του Χριστού - Προς Γαλάτας 6,2 Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε! - Ιωάννης 16,33 Αλλά θαρσείτε! - Ιωάννης 20,19-20 Ιδόντες τον Κύριον
Επίμετρο Γιώργος Βλαντής, Το κήρυγμα και η φυλακή της Βασιλείας. Η θεολογία του Καρλ Μπαρτ στο σωφρονιστικό κατάστημα
Protestant theologian Karl Barth, a Swiss, advocated a return to the principles of the Reformation and the teachings of the Bible; his published works include Church Dogmatics from 1932.
Critics hold Karl Barth among the most important Christian thinkers of the 20th century; Pope Pius XII described him as the most important since Saint Thomas Aquinas. Beginning with his experience as a pastor, he rejected his typical predominant liberal, especially German training of 19th century.
Instead, he embarked on a new path, initially called dialectical, due to its stress on the paradoxical nature of divine truth—for instance, God is both grace and judgment), but more accurately called a of the Word. Critics referred to this father of new orthodoxy, a pejorative term that he emphatically rejected. His thought emphasized the sovereignty of God, particularly through his innovative doctrine of election. His enormously influenced throughout Europe and America.