Een ontspannen dag in de tuin komt tot een abrupt einde, wanneer rechercheurs Hans Dijkma en Laura Mandemaker naar een plaats delict worden geroepen. Een jonge vrouw is vermoord in een nabijgelegen natuurgebied. Al snel volgen er meer moorden. Wie is deze seriemoordenaar die een merkteken achterlaat op de doden? Wat hebben de slachtoffers met elkaar gemeen? De rechercheurs storten zich op het onderzoek, dat wordt bemoeilijkt als er informatie wordt gelekt en er sprake blijkt te zijn van belangenverstrengeling. De spanning loopt op, zowel in de privésfeer als op het politiebureau. Slaagt het team erin de dader te stoppen?
Een ontspannen dag in de tuin komt tot een abrupt einde, wanneer rechercheurs Hans Dijkma en Laura Mandemaker naar een plaats delict worden geroepen. Een jonge vrouw is vermoord in een nabijgelegen natuurgebied.
Al snel volgen er nog meer moorden. Wie is deze seriemoordenaar die een merkteken achterlaat op de doden? En wat hebben de slachtoffers met elkaar gemeen? De spanningen lopen hoog op, zowel in de privésfeer als op het politiebureau. Kunnen de rechercheurs deze moordenaar laten stoppen, of zullen er nog meer slachtoffers vallen?
Ik kreeg van @yvanbussel de tip om dit boek te lezen (dank je wel 😉) en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was! Het verhaal begint meteen goed: er wordt een lichaam van een vermoordde vrouw in een natuurgebied gevonden. De moordenaar heeft zijn merkteken achtergelaten. Niet veel later valt er een tweede slachtoffer...
Het was ook interessant om te lezen dat er een moord in mijn eigen woonplaats afspeelde en een aantal gebieden kwamen mij dus erg bekend voor. Ik vroeg mij de hele tijd af waarom de moordenaar dat specifieke merkteken op de slachtoffers achterliet...
De schrijfstijl van Fransizka is heel erg prettig en hierdoor vloog ik door het verhaal heen. Je verdenkt verschillende mensen en dat maakt het verhaal ook erg interessant. De spanning is niet heel erg aanwezig, maar het verhaal is interessant genoeg om verder te willen lezen.
Ik las dat 'Allemaal hoeren' al het derde deel is van een serie met rechercheurs Hans Dijkema en Laura Mandemaker, maar dit boek is echt prima als los deel te lezen. Ik had namelijk helemaal niet door dat dit dus een boek uit een serie was. 😉
Hopelijk komt er nog een volgend deel uit, want die ga ik dan ook zeker lezen!
Een geweldig leuke kennismaking. Voor een leesclup mocht ik dit boek lezen en in het begin wist ik het niet goed. Het verhaal kabbelt wat voort, de liefde tussen Hans en Laura verdiept zich en toch wordt er gedegen onderzoek gedaan. Dat maakt het leuk om te lezen. Ook de goeie plotwentelingen waardoor het verhaal in een stroomversnelling komt en je uiteindelijk achterblijft met een voldaan gevoel. Alle losse eindjes zijn weggewerkt en het slot was zeer verrassend. Hoop dat er nog veel boeken volgen met dit sympathieke duo
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Nadat rechercheurs Laura Mandemaker en Hans Dijkma in Amsterdam ternauwernood aan de dood zijn ontsnapt, hebben ze een nieuwe standplaats gevonden in 's-Hertogenbosch. Laura was hiervoor zelfs teruggetreden van de rang van hoofdrechercheur naar rechercheur. Nu wonen ze via een collega tijdelijk in het grote huis van het echtpaar Eline en Marnix van der Hoff in Den Bosch.
Het boek opent met een korte proloog waarin een dode vrouw in beeld gebracht wordt op wiens hoofd door haar moordenaar een merkteken is aangebracht. Hierna maken we opnieuw kennis met de hoofdpersonages in ‘Allemaal hoeren’ waardoor je ze in het geval dat je het eerste boek met deze twee in de hoofdrol niet hebt gelezen, al een beetje leert kennen. Zo nu en dan neemt de auteur de lezers mee terug naar het verleden om een en ander te verduidelijken.
Een ontspannen dag in de grote tuin komt tot een abrupt einde, wanneer Laura en Hans naar een plaats delict worden geroepen. Het lijk van een jonge vrouw is nabij de vestingwallen gevonden achter natuurgebied Het Bossche Broek. Volgens forensisch rechercheur Bas Freling was ze vermoord en lag ze er al een tijdje…
Het blijft niet bij deze ene moord en telkens laat de dader zijn merkteken achter. Wie is deze seriemoordenaar die een merkteken achterlaat op de doden?
Wat hebben de slachtoffers met elkaar gemeen? De spanning wordt steeds meer opgebouwd en soms heb je als lezer het gevoel dat je meer weet dan de rechercheurs. De rechercheurs storten zich op het onderzoek, dat wordt bemoeilijkt als er informatie wordt gelekt naar de pers en er bovendien sprake blijkt te zijn van belangenvermenging.
“De volgende morgen zijn ze weer teug op bureau Vogelstraat, het gebouw van glas en steen. Vol verwachting rept Laura zich naar de briefing, want de gegevens van het NFI zijn binnen. In haar kielzog volgen Hans en Josee. Bas zit samen met Vincent al op e te wachten. Met enig gevoel voor drama, wacht Bas tot iedereen zit en hem verwachtingsvol aankijkt. ‘Ik kan jullie vertellen dat dit,’ hij legt een uitvergrote foto op tafel, ‘het moordwapen is. Jullie kijken naar een houtguts van hoogwaardig Zwitsers staal in een speciale legering. Vlijmscherp. Met dit wapen is het niet moeilijk om iemand dodelijk te verwonden.’ ”
‘Allemaal hoeren’ is een spannende whodunit met goede dialogen die de lezer meeneemt naar het leven van Laura Mandemaker en Hans Dijkma. Franziska Weissenbacher heeft een prettige schrijfstijl en de personages worden goed beschreven. De auteur neemt je in tweeënvijftig lekker korte hoofdstukken mee naar gebeurtenissen die zich afspelen tussen begin augustus en tweede helft oktober van dat jaar, om te eindigen met een epiloog die er mag zijn! Ik kijk uit naar een volgende thriller met dit duo in de hoofdrol.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Dit is het tweede boek wat ik van Franziska Weissenbacher lees en haar vorige boek ‘Graf 521‘ las ik met veel plezier. Ik had destijds wel wat opmerkingen en ik moet zeggen dat ik deze opmerkingen nu helemaal niet meer heb. Dus ze heeft of de opmerkingen ter harte genomen, of het is gewoon toevallig, dat weet ik natuurlijk niet, maar het was nog prettiger lezen deze keer.
De proloog maakt meteen nieuwsgierig. Wat is hier gebeurd en wie is de vrouw die in het gras ligt? En wie vertelt er zo liefdevol over deze vrouw? Dat betekent snel de pagina omslaan om verder te lezen. Daarna ontmoeten we meteen Hans en Laura weer, die op dat moment genieten in de tuin en aan het mijmeren zijn over het huis. Totdat Laura een telefoontje krijgt dat er een lijk gevonden is. Daar ging hun rustige waakdienst. Ik merk dat ik meteen weer in het verhaal zit. Ondanks dat het toch al een dik jaar geleden is dat ik ‘Graf 521’ gelezen heb, merk ik dat ik de personages direct weer herken en het voelt meteen vertrouwd. Dat vind ik altijd prettig bij een serie.
De personages van Hans en Laura zijn het diepst uitgewerkt en deze leer je ieder deel weer beter kennen, en wat ik erg prettig vind, is dat ze niet zo’n perfecte personages zijn. Laura durft haar irritatie gewoon te uiten en hierdoor staat ze niet op zo’n goede voet met de hoofdinspecteur,maar hierdoor komen de personages wel juist levensecht over. Dit vind ik echt goed gedaan. Ook andere terugkomende personages leer je steeds beter kennen en de verhoudingen tussen de verschillende personages wordt steeds duidelijker. Echter het boek is ook goed losstaand te lezen, de voorgaande gebeurtenissen worden soms kort aangestipt, maar krijgen dan voldoende aandacht, dat, mocht je het voorgaande deel niet gelezen hebben, je het wel begrijpt. En hierbij heeft Weissenbacher deze stukjes zo omschreven dat het niet langdradig wordt, voor degene die de voorgaande delen wel gelezen heeft.
Er komen enkele plotwendingen voor die ik niet meteen zag aankomen, en dat vind ik leuk, wel had ik op een bepaald moment door wie de dader was, en dat bleek ook zo te zijn. Dit deed voor mij echter geen afbreuk aan het verhaal, omdat dit nog spannend genoeg bleef en er voldoende ingegaan werd, op het waarom het gedaan is.
Je merkt duidelijk de groei die Weissenbacher maakt tijdens het schrijven en ik kan dan ook niet wachten op het volgend deel in deze serie. En Weissenbacher zei dat ze het eerste hoofdstuk alweer op papier had staan… Dus ik kijk er zeker weer naar uit.
Wanneer een jonge vrouw dood gevonden wordt in het nabij gelegen natuurgebied kunnen Laura en Hans niet vermoeden dat dit de start is van meer moorden. Het team staat voor de bijna onmogelijke taak om de seriemoordenaar voor te zijn, zij hebben geen idee wat de slachtoffers verbindt. Kunnen ze op tijd de moordenaar stoppen voor het allemaal wel heel dichtbij komt?
Franziska Weissenbacher gaat verder met het duo Hans Dijkma en Laura Mandemaker, bij haar eerste thriller over dit duo, Graf 521, heeft zij al laten zien dat deze twee karakters heerlijk zijn om avonturen mee te beleven, en beleven doe je het als lezer zeker. Ook nu reis je weer af naar Den Bosch waar ditmaal wel heel veel aan het gebeuren is. Een seriemoordenaar houdt huis in Noord Brabant en er wordt op onuitwisbare wijze een druk op het team van Laura en Hans gezet. Naast hun onderzoek groeit ook het duo, op een beeldende manier weet Weissenbacher ze aan de lezer tentoon te stellen. Het is aan te raden om de boeken in volgorde te lezen, zo krijg je een duidelijker beeld van het duo maar ook de verhaallijn gaat verder. Weissenbacher weet met verschillende plotwendingen de spanning op te laten lopen, dit zorgt voor een ongrijpbaar verloop van het verhaal, waardoor de lezer zal blijven gissen naar het hoe, waarom en vooral wie !
Een sterk neergezette thriller die smaakt naar meer. Allemaal hoeren is een zeer geslaagd vervolg op Graf 521, Fransziska Weissenbacher weet hoe zij de lezer aan zich moet binden door de juiste toon te zetten voor een lekker spannende thriller, haar plotwendingen zorgen voor een zeer aangename leesflow. Een dikke aanrader dus
Mooi boek niks is wat het lijkt in het onderzoek van Laura en Hans. Hun baas Vincent is het vaak niet met hun eens. Ik heb hem als luisterboek gelezen. Het wordt mooi verteld. Gewoon lezen is echt een aanrader
Ik lees niet heel veel thrillers en als ze in Nederland afspelen ben ik al niet heel erg fan. Maar deze is goed. Mooie spannende wendingen in het verhaal soms wel wat voorspelbaar maar het stoort niet. Vlot geschreven dus het leest lekker snel.